ราชาแห่งบรรพกาล ตอนที่ 025 แท่นบูชา ทางเข้าสู่อาณาเขตลับ

ราชาแห่งบรรพกาล ตอนที่ 025 แท่นบูชา ทางเข้าสู่อาณาเขตลับ

“นี่คือเหรียญตราผู้นำเผ่า ข้าต้องการเข้าไปในดินแดนหวงห้าม”

หลินเซวียนหยิบเหรียญตรานั้นออกมา ทหารคนเถื่อนร่างกำยำสิบนายที่ขวางทางอยู่เบื้องหน้าเมื่อได้เห็น ก็พลันแยกออกเป็นทางในทันที ใบหน้าของพวกเขาเรียบเฉย

เมื่อมองดูทหารคนเถื่อนผู้พิทักษ์ที่หลีกทางให้ หลินเซวียนก็ไม่ได้ใส่ใจ เขาถือเหรียญตราเดินเข้าไปในดินแดนหวงห้ามของเผ่าตลอดทาง

ที่นี่ไม่ใหญ่นัก แต่โดยรอบกลับถูกตัดแต่งด้วยหินผาที่แข็งแกร่ง ภายในคือแท่นบูชาอันลึกลับที่สุดของเผ่า

เมื่อเดินเข้ามา สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาก็คือแท่นหินสูงสามจั้ง มีลักษณะเป็นหกเหลี่ยม แต่ละมุมมีเสาทองแดงสูงเก้าฉื่อตั้งตระหง่านอยู่

บนเสาสลักไว้ด้วยสัญลักษณ์ลึกลับเป็นสาย ๆ ทั้งยังประทับตราเป็นรูปสัตว์ร้ายและสัตว์เถื่อนโบราณที่ดุร้ายน่ากลัว

สัตว์ร้ายเหล่านี้สมจริงอย่างยิ่ง อ้าปากแยกเขี้ยว ราวกับจะหลุดพ้นออกมาจากเสา เผยกลิ่นอายดุร้ายอันน่าสะพรึงกลัวออกมา

รอบแท่นบูชา สลักไว้ด้วยอักขระลึกลับเป็นสาย ๆ แสงสว่างไหลเวียน เผยกลิ่นอายลึกลับยากจะหยั่งถึง

สำหรับแท่นบูชา หลินเซวียนมีความเข้าใจที่ชัดเจนอย่างยิ่ง ย่อมรู้ดีว่านี่คือสิ่งของอันเป็นเอกลักษณ์ของเผ่าคนเถื่อน

“นี่คือทางเข้าสู่อาณาเขตลับหรือ” หลินเซวียนพึมพำกับตนเอง สีหน้าแฝงแววตื่นเต้น

เขารู้ดีว่าแท่นบูชาคือทางเข้าที่เชื่อมต่อไปยังอาณาเขตลับ แท่นบูชาทั้งหมดมีประโยชน์สามประการ หนึ่งคือใช้สำหรับการบูชาบรรพชน

ประการที่สองคือการทดสอบนักบวช ผู้ที่ต้องการเป็นนักบวช จะต้องเข้าไปในอาณาเขตลับแห่งการทดสอบของแท่นบูชา เมื่อผ่านการทดสอบสำเร็จก็จะสามารถเป็นนักบวชของเผ่าคนเถื่อนได้

และยังมีประโยชน์ประการที่สาม นั่นก็คือการเชื่อมต่อไปยังอาณาเขตลับอีกแห่งหนึ่ง เป็นอาณาเขตลับที่อัจฉริยะจากทุกเผ่าของเผ่าคนเถื่อนสามารถเข้าไปฝึกฝนได้

อาณาเขตลับคืออะไร มันก็คือโลกใบเล็กที่เต็มไปด้วยวาสนาและอันตราย กระทั่งมีสิ่งชั่วร้ายที่แข็งแกร่งเช่นนี้อยู่ด้วย

การเข้าไปฝึกฝนข้างใน จะต้องได้รับความเห็นชอบจากผู้นำเผ่า ในบรรดาเผ่าคนเถื่อนขนาดใหญ่ ผู้ที่สามารถเข้าไปได้ก็มีจำนวนจำกัด

แต่ชนเผ่ากู่หมานเล็ก ๆ แห่งนี้ กลับมีแท่นบูชาเช่นนี้อยู่ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง

โดยทั่วไปแล้ว มีเพียงเผ่าคนเถื่อนขนาดใหญ่เท่านั้นจึงจะมีสมบัติล้ำค่าเช่นแท่นบูชา การมีแท่นบูชาได้ ก็คือสัญลักษณ์ของเผ่าขนาดใหญ่

ตอนนี้ ชนเผ่ากู่หมานกลับซ่อนแท่นบูชาเอาไว้ จะไม่ทำให้ผู้คนตกตะลึงได้อย่างไร หลินเซวียนเลือกที่นี่ก็เพราะหมายตาแท่นบูชานี้ไว้

ชนเผ่ากู่หมานเล็ก ๆ ที่มีประชากรเพียงพันกว่าคน การซ่อนแท่นบูชาเอาไว้เป็นเรื่องที่แปลกประหลาดที่สุดอย่างแน่นอน

เรื่องนี้ต้องกล่าวถึงที่มาที่ไปของผู้นำเผ่ากู่หมาน บางทีแท่นบูชานี้อาจจะเกี่ยวข้องกับเขา มิเช่นนั้นเผ่าเล็ก ๆ เช่นนี้ จะมีความสามารถสร้างแท่นบูชาขึ้นมาได้อย่างไร

ไม่ว่าจะอย่างไร หลินเซวียนก็มาเพื่อแท่นบูชานี้ ตอนนี้เมื่อได้รับอนุญาตจากผู้นำเผ่ากู่หมานแล้ว ย่อมสามารถเข้าไปในอาณาเขตลับได้

แท่นบูชาเบื้องหน้า คือทางเข้าที่เชื่อมต่อไปยังอาณาเขตลับสำหรับฝึกฝนของเผ่าคนเถื่อน ขอเพียงเปิดทางเข้าแท่นบูชานี้ ก็จะสามารถเข้าไปในอาณาเขตลับได้

แคร็ก!

หลินเซวียนก้าวไปข้างหน้า กัดนิ้วของตนเอง หยดโลหิตหนึ่งหยดลงบนเหรียญตราของผู้นำเผ่า แล้วค่อย ๆ วางลงในร่องบนแท่นบูชา เสียงดังแคร็ก เหรียญตราพลันส่องประกายเจิดจ้าออกมาเป็นระลอก

ในทันใดนั้น แท่นบูชาทั้งแท่นราวกับมีชีวิตขึ้นมา ตราประทับลึกลับสายแล้วสายเล่าแผ่ขยายออกไป เปล่งแสงลึกลับออกมา

บนแท่นบูชามีหมอกหนาทึบพวยพุ่งออกมา ทีละน้อย ที่ใจกลางแท่นบูชาก็ปรากฏทางเข้าที่เลือนรางสองแห่งขึ้นมา

นั่นคือทางเข้าสู่อาณาเขตลับ ทางเข้าด้านซ้ายคือทางเข้าสำหรับการทดสอบเพื่อเป็นนักบวช ส่วนทางเข้าด้านขวาคือทางเข้าสู่อาณาเขตลับสำหรับอัจฉริยะจากเผ่าคนเถื่อนต่าง ๆ เข้าไปฝึกฝนเพื่อเติบโต

“เป็นของจริง...” หลินเซวียนเห็นภาพนี้ ในใจก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่ง

อันที่จริงแล้ว หากจะว่ากันตามตรง ชาติก่อนหลินเซวียนไม่มีโอกาสได้เข้าไปในอาณาเขตลับเลยแม้แต่น้อย นั่นเป็นคุณสมบัติที่สงวนไว้สำหรับอัจฉริยะเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น ยังต้องได้รับการยอมรับจากผู้นำเผ่าอีกด้วย ชาติก่อนหลินเซวียนไม่มีโอกาสนี้ แต่ตอนนี้แตกต่างออกไปแล้ว

สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หลินเซวียนก้าวขึ้นไปบนแท่นบูชา เดินตรงไปยังอุโมงค์ที่เลือนรางซึ่งปรากฏขึ้นทางด้านขวาของแท่นบูชา

พรึ่บ!

ก้าวเข้าไปในอุโมงค์นี้ หลินเซวียนก็กลายเป็นลำแสงหายไปอย่างไร้ร่องรอย กระทั่งทางเข้าสู่อาณาเขตลับก็หายไปพร้อมกัน

และหลังจากที่เขาหายไป เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่ขอบแท่นบูชาอย่างเงียบเชียบ มองดูหลินเซวียนที่หายไปอย่างเงียบงัน

ผู้ที่มาก็คือผู้นำเผ่า ดวงตาที่ขุ่นมัวกลับเฉียบคมอย่างยิ่งยวด ส่องประกายเจิดจ้า กลิ่นอายทั่วร่างเปี่ยมไปด้วยแรงกดดัน

“เขาถึงกับรู้เรื่องแท่นบูชาของเผ่า รู้มาจากที่ใดกัน” กู่หมานพึมพำกับตนเอง สีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง

การที่หลินเซวียนรู้เรื่องแท่นบูชา ทำให้เขาประหลาดใจมาก เพราะเรื่องนี้มีเพียงไม่กี่คนที่รู้

หนึ่งคืออดีตนักบวช ที่ตอนนี้ได้ไปยังเผ่าใหญ่แล้ว ที่นี่ มีเพียงเขาคนเดียวที่รู้เรื่องนี้ เพราะแท่นบูชาเป็นของเขา

“ก่อนหน้านี้ มีกลิ่นอายที่แข็งแกร่งหลายสายปรากฏขึ้นที่ป่าหลังเผ่า เห็นได้ชัดว่ากำลังตามหาบางสิ่งบางอย่าง หรือว่าจะเป็นข้า” กู่หมานขมวดคิ้วแน่น จมอยู่ในภวังค์ความคิด

ก่อนหน้านี้เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่แข็งแกร่งหลายสายปรากฏขึ้นใกล้เผ่า ราวกับกำลังตามหาบางสิ่งบางอย่าง ทำให้เขาต้องระวังตัว

แต่เขาไม่รู้ว่า ไม่นานมานี้มีเด็กสาวเผ่าราชันคนหนึ่ง บาดเจ็บสาหัสหมดสติอยู่ในพงอ้อริมทะเลสาบหลังเผ่า เกือบจะต้องตาย

“ผู้ได้รับความโปรดปรานจากมหามรรคปรากฏตัว นับจากนี้ไปต้าฮวงคงจะมีเรื่องวุ่นวายอีกมาก”

กู่หมานถอนหายใจออกมาเบา ๆ หนวดเคราสีขาวปลิวไสวเล็กน้อย กลิ่นอายที่เกรี้ยวกราดทั่วร่างค่อย ๆ สงบลง

ดวงตาทั้งสองข้างของเขากลับมาขุ่นมัว มองดูแท่นบูชาที่เงียบสงัด ในใจไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่ บางที สถานะของเขาอาจจะเป็นเพียงผู้นำเผ่า

“เจ้าหนู แม้จะไม่รู้ว่าเหตุใดเจ้าจึงรู้ว่ามีแท่นบูชาอยู่ แต่ข้าเลือกที่จะให้โอกาสเจ้า บางที...” กู่หมานกล่าวไปพลาง หันหลังกลับก้าวออกไปหนึ่งก้าว หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

พลังอำนาจของเขาลึกล้ำสุดหยั่ง มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่า ภายในเผ่าเล็ก ๆ แห่งนี้ ซ่อนความลับอันยิ่งใหญ่ไว้มากมาย

มีเพียงหลินเซวียนเท่านั้นที่เข้าใจ เผ่าเล็ก ๆ แห่งนี้ดูเหมือนจะเล็ก แต่แท้จริงแล้วกลับซ่อนความลับไว้มากมาย แท่นบูชาก็คือหนึ่งในนั้น

........

ในขณะนี้ หลินเซวียนก้าวเข้าสู่ทางเข้าอาณาเขตลับของแท่นบูชา ผ่านอุโมงค์ที่มืดมิดและยาวเหยียด นั่นคืออุโมงค์มิติชนิดหนึ่ง

นี่คืออุโมงค์สู่อาณาเขตลับ จากทางเข้าแท่นบูชาเข้ามา ก็ทอดยาวไปตลอดทาง อุโมงค์มิติที่มืดสนิทโดยรอบ เต็มไปด้วยอนุภาคมิติอันบ้าคลั่ง

หลินเซวียนมีสีหน้าเคร่งขรึม ระแวดระวังอย่างยิ่ง ค่อย ๆ เคลื่อนร่างกายไปตามแรงดูด ผ่านอุโมงค์มิติที่ยาวเหยียดอย่างต่อเนื่อง

ในไม่ช้า ลำแสงหนึ่งก็ส่องเข้ามา ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ทำให้หลินเซวียนรู้สึกตื่นตัวขึ้นมาทันที ตระหนักได้ว่าอาณาเขตลับมาถึงแล้ว

เป็นไปตามคาดในวินาทีต่อมา พร้อมกับแสงสว่างที่ส่องเข้ามา หลินเซวียนรู้สึกเพียงว่าเบื้องหน้าพร่ามัว ก็ได้เข้ามาในโลกที่ลึกลับแห่งหนึ่งแล้ว

ที่นี่ ก็คืออาณาเขตลับ อาณาเขตลับสำหรับฝึกฝนของเผ่าคนเถื่อน

“นี่คืออาณาเขตลับหรือ”

เมื่อมาถึงที่นี่ หลินเซวียนรู้สึกเพียงว่าทั่วร่างสบายตัว อากาศที่นี่อบอวลไปด้วยปราณวิญญาณอันเป็นเอกลักษณ์ที่เข้มข้น เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายโบราณแห่งแดนคนเถื่อน

นี่คือโลกใบเล็กโบราณ ภายในเต็มไปด้วยวาสนานับไม่ถ้วน และยังมีอันตรายนานาชนิดอยู่ด้วย

“ฟู่ว... อาณาเขตลับ คือสถานที่ที่ข้าหลินเซวียนจะผงาดขึ้นอย่างรวดเร็ว”

สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หลินเซวียนกล่าวไปพลาง ดวงตาทั้งสองข้างก็พลันเฉียบคมขึ้น กลิ่นอายที่แข็งแกร่งแผ่ออกมาจากทั่วร่าง ถือทวนรบกระดูกหยกก้าวเข้าไปในอาณาเขตลับที่เต็มไปด้วยวาสนาและอันตรายนี้ทีละก้าว