บทที่ 8 - ความชำนาญทักษะแปรผัน

บทที่ 8 - ความชำนาญทักษะแปรผัน

◉◉◉◉◉

อสูรเขาไถเป็นอสูรวิญญาณพื้นฐานที่พบได้ทั่วไป ดังนั้นการพัฒนาจึงค่อนข้างสมบูรณ์

ทักษะเขาเหล็กพุ่งชนระดับแรกเริ่มจะทำได้เพียงพุ่งชนเป็นเส้นตรงเท่านั้น ไม่มีทางที่จะหยุดแล้วเลี้ยวได้เลย

ต้องรอให้ทักษะเลื่อนระดับเป็นเชี่ยวชาญก่อน ระยะเวลาของทักษะถึงจะยาวนานขึ้นและเริ่มควบคุมได้

แต่ว่า... มันไม่ใช่ระดับหนึ่งหรอกเหรอ

แล้วความชำนาญระดับเชี่ยวชาญมาจากไหน หลินเฉินก็ตะลึงเช่นกัน เขาจำได้ว่าทักษะของอสูรเขาไถยังไม่ได้เลื่อนระดับเป็นเชี่ยวชาญ ยังคงอยู่ที่ระดับแรกเริ่ม

หรือว่าจะเป็นเพราะสายเลือด

ขณะที่ทุกคนกำลังประหลาดใจ การต่อสู้บนเวทีก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว เดิมทีหมูป่าหญ้าที่พุ่งชนพลาดเป้ากำลังจะหันหัวหมูเพื่อโจมตีครั้งที่สอง แต่เจ้าขาวเร็วกว่ามัน มันหันหัววัวกลับมาแล้วพุ่งเข้าชนอย่างแรง

แคร็ก~~ ในชั่วพริบตาที่เขาวัวสัมผัสกับก้นหมู ชิ้นไม้บนตัวของหมูป่าหญ้าก็แตกออกด้วยเสียงดังแคร็ก จากนั้นหมูทั้งตัวก็ล้มลงไปอย่างแรง ฝุ่นควันตลบอบอวล

ณ บัดนี้ ผลแพ้ชนะได้ตัดสินแล้ว “ชนะเหรอ”

หลายคนไม่เชื่อสายตาตัวเอง แม้จะไม่ถึงกับต้องขยี้ตา แต่ดวงตาก็เบิกกว้าง

หมูป่าหญ้าในสภาพราชาหมูป่าปรากฏกายมีน้ำหนักสูงถึงสามร้อยชั่ง ค่าพลังป้องกันยิ่งน่ากลัว แต่เจ้าขาวกลับสามารถทำร้ายมันสาหัส แถมยังกระแทกมันจนลอยได้อีก พลังทำลายล้างช่างน่าทึ่งจริงๆ

“นี่มันเทียบได้กับพลังของอสูรสงครามเลยนะ”

“ตั้งแต่เมื่อไหร่อสูรเขาไถมีพลังต่อสู้ขนาดนี้”

“*** แพ้อีกแล้ว ไม่น่าโลภของตายเลย”

ทุกคนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานา บางคนแพ้แล้วก็สบถออกมา ที่น่าเศร้าที่สุดคงจะเป็นผู้ใช้อสูรเขาไถคนนั้น เขากวาดตามองอสูรวิญญาณของตัวเองไม่หยุด

เป็นวัวเหมือนกัน ทำไมความแตกต่างระหว่างวัวกับวัวถึงได้มากมายขนาดนี้

พนักงานก็เพิ่งจะดึงสติกลับมาจากความประหลาดใจ รีบประกาศทันที “ผ่าน”

หลินเฉินรีบวิ่งขึ้นไปลูบหัวของมัน ชมเชยอย่างไม่ขาดปาก

เจ้าขาวดีใจจนหน้าบานเป็นจานเชิง

“เจ้าขาว เจ้าเลี้ยวได้ตั้งแต่เมื่อไหร่” หลินเฉินลูบหัวของมันอย่างบ้าคลั่ง

“มอ~~”

เจ้าขาวอวดอ้างความสำเร็จ บอกหลินเฉินว่ามันเรียนรู้ได้ตอนที่ตอกเสาไม้เมื่อวาน

ดูเหมือนหลินเฉินจะดีใจมาก ครั้งหน้ามันจะแอบฝึกไว้ให้เขาประหลาดใจอีก

เมื่อลงจากเวที หมูป่าหญ้าบนเวทีก็กลับคืนสู่สภาพเดิมโดยอัตโนมัติ แม้แต่ชิ้นไม้ที่หลุดร่วงก็สามารถประสานกลับคืนได้

ตราบใดที่ปีศาจไทรไม่ตาย มันก็ไม่เป็นอะไร

หลินเฉินเดินเข้าไป พนักงานประทับตราเรียบร้อยแล้ว ยื่นให้หลินเฉินแล้วพูดว่า

“ขอแสดงความยินดีด้วย ตอนนี้คุณเป็นสมาชิกของสมาคมผู้ใช้อสูรอย่างเป็นทางการแล้ว สามารถใช้เครื่องสมาคมรับภารกิจได้แล้วค่ะ”

“นี่คือเงินที่คุณชนะค่ะ”

“ขอบคุณครับ”

หลินเฉินรับเงิน พนักงานหันกลับมาพูดอีกครั้ง “อสูรวิญญาณของคุณมีพรสวรรค์มากเลยนะคะ มันถึงระดับเชี่ยวชาญแล้วหรือยัง... มันทำอะไรอยู่น่ะ”

หลินเฉินก็หันไปมอง พบว่าเจ้าขาวกำลังใช้กีบเท้าทำความสะอาดเขาวัวของตัวเองอย่างตั้งใจ คาดว่าเมื่อครู่คงจะเปื้อนฝุ่น

“เอ่อ ไม่มีอะไรครับ”

หลินเฉินยิ้มกว้าง ไม่ได้อธิบายอะไร

“วันนี้ชนะมาหนึ่งพัน หนึ่งร้อยเป็นของเจ้า แล้วก็อนุญาตให้กินหญ้าวิญญาณเพิ่มอีกสองชั่ง”

“แต่เจ้ายังเล็กอยู่ หนึ่งร้อยนั่นข้าจะเก็บไว้ให้ก่อน”

ระหว่างทางกลับบ้าน หลินเฉินอารมณ์ดีมาก และยังให้รางวัลมันด้วย

เจ้าขาวได้ยินว่าได้เพิ่มอาหารก็ดีใจมากเช่นกัน

เมื่อถึงบ้าน เจ้าขาวก็เริ่มอาบน้ำ พออาบจนขาวสะอาดแล้ว ก็เริ่มกินหญ้าอย่างเอร็ดอร่อย

หลินเฉินกำลังวางแผนปลูกพืช เจ้าขาวก็อยากจะทำงานแล้ว แต่ถูกหลินเฉินห้ามไว้

“หลังจากการต่อสู้ควรจะทำสมาธิสักหน่อยเพื่อฟื้นฟูพละกำลัง และยังช่วยเพิ่มพลังบำเพ็ญได้ดีขึ้นด้วย” หลินเฉินถ่ายทอดประสบการณ์ให้มัน

เจ้าขาวเชื่อฟังคำพูดของหลินเฉินมาก มันเข้าสู่สภาวะเข้าฌาน

หลินเฉินหาเวลาว่างมาศึกษาเครื่องสมาคม

เมื่อเทียบกับสมาร์ทโฟนสมัยใหม่ ฟังก์ชันของเครื่องนี้เรียบง่ายเกินไป เทียบไม่ได้แม้แต่กับโทรศัพท์มือถือสำหรับผู้สูงอายุ ดังนั้นจึงหยิบขึ้นมาใช้ได้ทันที

บนนั้นมีภารกิจมากมาย ทั้งของส่วนตัวและของสมาคม

[ภารกิจ คู่ซ้อม ต้องการอสูรวิญญาณระดับห้า อสูรสงคราม 100/ชั่วโมง ค่าตอบแทนขั้นต่ำ 100]

นี่เป็นภารกิจส่วนตัว

[ภารกิจ (ระยะยาว) จับไข่จิ้งจอกเทวะ 5000 หยวน/ฟอง]

นี่เป็นภารกิจของสมาคม

ที่น่าสนใจคือ ตั้งแต่อสูรวิญญาณสามารถวิวัฒนาการได้ การกำเนิดของอสูรวิญญาณบนดาวสีครามในตอนแรกจะเป็นรูปไข่ทั้งหมด รวมถึงวัวด้วยเช่นกัน

หากไม่มีไข่ ก็จะเป็นสัตว์ธรรมดา ไม่มีความสามารถในการเปิดปัญญา

ภารกิจมีหลากหลายประเภท เช่น วิ่งซื้อของ อาบน้ำให้อสูรวิญญาณ

ตอนนี้หลินเฉินค่อนข้างจะขาดเงิน มรดกสองแสนที่บ้านทิ้งไว้ให้หลินเฉินใช้ชีวิตมาจนถึงอายุสิบแปดปี ใช้ไปเกือบครึ่งแล้ว แถมยังต้องจ่ายค่าเจ้าขาวไปอีกแปดหมื่นกว่า ตอนนี้เหลือเงินอยู่แค่หมื่นกว่าๆ

แต่ว่าเจ้าขาวหลังจากผ่านการสกัดสายเลือดแล้วก็กินจุขึ้นมาก ดังนั้นจึงต้องหาเงินก่อน

ส่วนการตามหาสายเลือดที่ดีกว่านั้นคงต้องรอไปก่อน

“ถ้ามีงานที่ได้สัมผัสกับอสูรวิญญาณบ่อยๆ ก็คงจะดี” หลินเฉินครุ่นคิด

อย่างอาชีพพนักงานขายคนนั้นก็เหมาะสมมาก

แต่ว่านิสัยของหลินเฉินไม่เหมาะกับการเป็นเซลส์ เพราะเขาเป็นสายเทคนิค ไม่เก่งเรื่องการพูด

ไม่นานหลินเฉินก็เจอเข้าจริงๆ [งาน คัดเลือกอสูรวิญญาณให้ซัพพลายเออร์ ต้องการระดับ ปรมาจารย์ผู้ใช้อสูร อสูรวิญญาณที่ต้องการ สายพลังจิต/สายข้อมูล ต้องสัมภาษณ์ เงินเดือนรายสัปดาห์ 100,000]

เอาเถอะ

ดีใจเก้อ

หลินเฉินรู้ดีว่าเขาคงไม่ผ่าน

แม้เขาจะสามารถมองเห็นสายเลือดแฝงได้ แต่ก็ไม่มีประโยชน์ คนธรรมดาไม่สามารถกระตุ้นสายเลือดในนั้นได้

และระดับปรมาจารย์ผู้ใช้อสูรก็เป็นสิ่งที่เขาไม่กล้าคิดในตอนนี้

ผู้ใช้อสูรก็มีการแบ่งระดับเช่นกัน ฝึกหัด แรกเริ่ม ระดับกลาง ระดับสูง ปรมาจารย์ ผู้บัญชาการ ราชันย์ เทพ เซียน

ระดับเซียนสุดท้ายนั้นต้องการคุณสมบัติสูงมาก ต้องมีอสูรวิญญาณคุณภาพระดับเซียนถึงจะเลื่อนระดับได้

เมื่อความสามารถของผู้ใช้อสูรเพิ่มขึ้น ระดับและจำนวนของอสูรที่สามารถควบคุมได้ก็จะเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ

หลังจากกวาดตาดูอยู่หลายชั่วโมง เจ้าขาวก็ตื่นขึ้นมาอย่างกระปรี้กระเปร่า

หลินเฉินดีใจที่เห็นว่าเจ้าขาวเลื่อนระดับแล้ว

[อสูรเขาไถ]

[อสูรกายาระดับต่ำ]

[ระดับ 2]

[ทักษะ เขาเหล็กพุ่งชน (แรกเริ่ม)]

ส่วนพลังสายเลือดไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปตามการเลื่อนระดับ ข้อนี้หลินเฉินก็ไม่ได้ผิดหวังอะไร

‘คัมภีร์ผู้ใช้อสูร’ บันทึกไว้ชัดเจนว่า ตอนที่เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ สายเลือดถึงจะมีโอกาสเปลี่ยนแปลง การเลื่อนระดับยากที่จะเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน

ส่วนทักษะก็แปลกอยู่บ้าง เห็นได้ชัดว่ายังไม่ถึงระดับเชี่ยวชาญ แต่ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงแล้ว

แต่ว่าหลินเฉินก็ยังคงดีใจ พนักงานร้านคนนั้นเคยบอกว่าเจ้าขาวเปิดปัญญามานานแล้ว ตอนนี้ได้ทำพันธสัญญากับผู้ใช้อสูรแล้ว คาดว่าภายในหนึ่งเดือนจะสามารถเลื่อนระดับได้

ตอนนี้เพิ่งจะผ่านไปแค่สองวันเอง

“ตอนนี้สามารถรับภารกิจนี้ได้แล้ว”

หลินเฉินนึกถึงภารกิจหนึ่งเมื่อครู่ ค่าตอบแทนค่อนข้างดี [ภารกิจ คู่ซ้อม อสูรสงครามหรืออสูรวิญญาณกึ่งสนับสนุนสายโจมตี ต้องการระดับ 2 จำนวน 1/2 คน ค่าตอบแทน 500/วัน จ่ายรายวัน เวลาทำงาน 8 ชั่วโมง]

ค่าตอบแทนนี้สูงมากแล้ว ดูจากสถานที่ปฏิบัติภารกิจน่าจะเป็นครอบครัวที่ร่ำรวยหาคู่ซ้อมให้ลูก

หลินเฉินไม่ลังเล รับภารกิจทันที

ตอนนี้เจ้าขาวจะมัวแต่ฝึกฝนทำงานอย่างเดียวไม่ได้ ต้องออกไปสัมผัสกับสิ่งต่างๆ และการต่อสู้ให้มากขึ้น

“เจ้าขาว ตอนนี้เราไม่ค่อยมีเงินแล้ว ต้องพยายามหาเงินก่อนนะ” หลินเฉินอธิบายให้เจ้าขาวฟัง

เจ้าขาวทำท่าเหมือนวัวผู้ใหญ่ พยักหน้าอย่างหนักแน่น

[จบแล้ว]