บทที่ 11 - ความประหลาดใจของศาสตราจารย์เหอชิง

เหอชิงเป็นศาสตราจารย์ด้านชีววิทยาจากมหาวิทยาลัยปักกิ่งในเมืองหลวง เขาเชี่ยวชาญด้านการวิจัยสิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรม โดยหวังว่าจะสามารถวิจัยหาวิธีกำจัดข้อเสียของพืชเหล่านี้ได้

แม้ว่าศาสตราจารย์เหอชิงจะไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลกอย่างหยวนหลงผิง แต่ความสามารถด้านวิชาการและการวิจัยเกี่ยวกับพืชพรรณของเขาในประเทศนั้นสามารถติดหนึ่งในห้าอันดับแรกได้อย่างแน่นอน

ทว่าเมื่อวานนี้ ลูกสาวของเขาจู่ๆ ก็ส่งไม้กระถางที่เป็นพืชเถาชนิดหนึ่งมาให้ พร้อมกับบอกว่าจะทำให้เขาต้องประหลาดใจอย่างแน่นอน

ล้อกันเล่นหรือเปล่า ในฐานะนักพฤกษศาสตร์อย่างเขา มีพืชชนิดไหนบ้างที่เขาไม่เคยเห็น?

เหอชิงไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก เขานำมันไปวางไว้บนโต๊ะในห้องหนังสือ และรดน้ำให้มันบ้างทุกเช้าตอนที่อ่านหนังสือพิมพ์

เดิมทีก็ไม่ได้ใส่ใจ แต่หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ศาสตราจารย์เหอชิงก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าเถาไม้ในกระถางบนโต๊ะได้เลื้อยออกมา แถมยังออกดอกเล็กๆ สีเหลืองอ่อนมามากมาย

“แปลกจริง แปลกจริงๆ นี่มันพืชเถาไม่ใช่หรือ ทำไมดอกของมันถึงเหมือนดอกมะเขือเทศล่ะ” เหอชิงประหลาดใจ ไม่เพียงเท่านั้น เขายังตกตะลึงกับอัตราการเจริญเติบโตของมันอีกด้วย

เขารีบพลิกดูดินในกระถาง กระทั่งใช้สองมือขยี้ดินดู ก็พบว่าดินนั้นไม่อุดมสมบูรณ์ เป็นดินเปรี้ยวสีแดงที่พบได้ทั่วไปทางภาคใต้

การที่มันเติบโตได้เร็วในดินที่ขาดสารอาหารเช่นนี้ ทำให้เขาเริ่มสงสัยว่ามันคือพืชอะไรกันแน่

เขาเริ่มให้ความสนใจกับ "ซูเปอร์มะเขือเทศหมายเลขหนึ่ง" และดูแลมันอย่างดีทุกวัน เถาของมันก็เริ่มเลื้อยขึ้นไปบนกำแพงอย่างรวดเร็ว

ในสิบวันต่อมา ดอกที่บานก็ค่อยๆ กลายเป็นผล มะเขือเทศลูกน้อยห้อยเต็มเถา

“นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ ต่อให้เป็นมะเขือเทศดัดแปลงพันธุกรรม ก็ไม่มีทางมีคุณสมบัติที่น่าทึ่งขนาดนี้ได้” เทคโนโลยีการดัดแปลงพันธุกรรมในปัจจุบันทำได้เพียงแค่การผสมผสานคุณสมบัติต้านทานแมลงและต้านทานความหนาวเย็นเข้าไปเท่านั้น

ต้นอ่อนมะเขือเทศในรูปแบบเถาที่อยู่ตรงหน้านี้ มันเกินกว่าความเข้าใจของเขาไปแล้ว

“หรือว่าจะเป็นพันธุ์ใหม่?” เหอชิงนำผลไปวิเคราะห์ที่ห้องปฏิบัติการในมหาวิทยาลัย แต่กลับพบว่าข้างในมีเพียงยีนของมะเขือเทศเท่านั้น

นั่นหมายความว่า ต้นอ่อนมะเขือเทศที่อยู่ตรงหน้านี้อาจจะเป็นเพียงพันธุ์ที่สร้างขึ้นมาโดยใช้วิธีการผสมข้ามพันธุ์!

“หรือว่าในประเทศของเราจะมีนักพฤกษศาสตร์ที่มีความสามารถระดับเดียวกับนักวิชาการหยวนหลงผิงปรากฏตัวขึ้นมาแล้ว?”

ในฐานะนักวิชาการ เมื่อเหอชิงเห็นพืชพันธุ์ใหม่ เขาย่อมต้องศึกษามันอย่างละเอียด

เขาไม่เพียงแต่เห็นคุณสมบัติโตเร็วจากซูเปอร์มะเขือเทศหมายเลขหนึ่งเท่านั้น แต่ยังสังเกตเห็นคุณสมบัติต้านทานดินที่ไร้สารอาหาร และคุณสมบัติชอบร่มของมันอีกด้วย

“เป็นพืชที่สมบูรณ์แบบจริงๆ” เหอชิงอุทานออกมาด้วยความทึ่ง เขาอยากรู้เหลือเกินว่าใครกันที่เป็นคนสร้างพืชที่น่าทึ่งขนาดนี้ขึ้นมา

ถ้าสามารถเผยแพร่ให้แพร่หลายได้ นั่นก็หมายความว่าทุกบ้านจะสามารถกินผักผลไม้ที่ตัวเองปลูกได้งั้นหรือ?

อันที่จริงเหอชิงก็ได้ลองชิมผลของมันแล้ว และพบว่ารสชาติหอมหวานกว่าผักออร์แกนิกเสียอีก

“จริงสิ ถามเจ้าตัวดีหว่านอิ๋งดูดีกว่า” ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ เหอชิงก็โทรหาลูกสาวของเขาทันที ซึ่งกำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยฟู่ตั้น ห่างจากเขาไปสองพันกิโลเมตร

“มีอะไรคะพ่อ หนูเรียนอยู่” เสียงกระซิบของลูกสาวดังมาจากปลายสาย

“ลูกสาวพ่อ กระถางมะเขือเทศที่บ้านนั่นลูกไปเอามาจากไหน” เหอชิงถามอย่างร้อนรน

“คิกๆ พ่อคะ ดูเหมือนว่าหนูจะทำให้พ่อประหลาดใจได้สำเร็จแล้วสินะคะ เป็นไงคะ ซูเปอร์มะเขือเทศหมายเลขหนึ่งสุดยอดไปเลยใช่ไหมล่ะ” หว่านอิ๋งกล่าวอย่างภาคภูมิใจ

“ใช่ๆ พ่อเพิ่งเคยเห็นพืชที่น่าอัศจรรย์ขนาดนี้เป็นครั้งแรก นักวิทยาศาสตร์คนไหนเป็นคนสร้างขึ้นมาเหรอ? พ่ออยากจะไปเยี่ยมเขาหน่อย” เหอชิงถาม

“จริงๆ แล้วหนูก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ พอดีเพื่อนแนะนำมา หนูก็เลยไปซื้อมาจากร้านค้าบนเถาเป่าร้านหนึ่ง พ่อคะ เดี๋ยวหนูส่งลิงก์ไปให้นะคะ” พูดจบ อีกฝ่ายก็วางสายไปทันที

ในไม่ช้า เหอชิงก็ได้รับข้อความสั้นๆ เมื่อเปิดดู ข้างในก็มีลิงก์ที่ลูกสาวส่งมาให้

พอเปิดเข้าไป เหอชิงก็เห็นซูเปอร์มะเขือเทศหมายเลขหนึ่งที่กำลังขายดีเป็นเทน้ำเทท่าในร้านค้าบนทีมอลล์

ตอนนี้ซูเปอร์มะเขือเทศหมายเลขหนึ่งกลายเป็นผลิตภัณฑ์ที่ขายดีที่สุดในเถาเป่าไปแล้ว เพราะผ่านการบ่มเพาะชื่อเสียงมาหนึ่งเดือน ตอนนี้จึงมียอดขายเฉลี่ยวันละห้าหมื่นต้น

จนถึงตอนนี้ ซูเปอร์มะเขือเทศหมายเลขหนึ่งขายไปแล้วหนึ่งล้านห้าแสนต้น ทำกำไรสุทธิไปแล้วอย่างน้อยสามสิบล้านหยวน!

“หึ ต้นละสามสิบหยวน ถึงจะไม่ถือว่าแพง แต่มีความสามารถขนาดนี้กลับหน้าเงิน ไม่คิดจะทำงานเพื่อประเทศชาติและประชาชน ช่างไม่มีเหตุผลสิ้นดี!” เหอชิงโกรธจนหนวดกระดิก

เขาตั้งใจเข้าไปดูความคิดเห็นของผู้ซื้อในร้านค้า ทุกคนต่างก็ชื่นชมความสุดยอดของซูเปอร์มะเขือเทศหมายเลขหนึ่ง และพอใจกับผลลัพธ์ที่ปลูกออกมามาก

ในจำนวนนั้นมีผู้ซื้อจำนวนไม่น้อยที่โพสต์ภาพการเจริญเติบโตของมัน ทำให้ตอนนี้บัญชีเวยป๋อและบัญชีทางการของ "ซิงคงเพาะพันธุ์" มีแฟนคลับหลายแสนคนแล้ว

และมีนาฬิกานับถอยหลังเรือนหนึ่งที่ดึงดูดสายตาของเขา “เหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งสัปดาห์ก่อนการเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ ตอนนี้สามารถสั่งจองล่วงหน้าได้แล้ว”

“มีผลิตภัณฑ์ใหม่ออกมาแล้วเหรอ?!” เหอชิงประหลาดใจ ถ้ามีผลิตภัณฑ์ใหม่ออกมาได้ แสดงว่าการสร้างซูเปอร์มะเขือเทศหมายเลขหนึ่งไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นผลงานของนักวิชาการที่มีความสามารถด้านพืชพรรณอย่างแท้จริง

“ดูท่าทางต้องโทรไปหาเถาเป่า ถามดูว่าเจ้าของร้านคนนี้เป็นใครกันแน่ ต้องหาเวลาไปเยี่ยมเขาให้ได้ ถ้าได้รับความช่วยเหลือจากเขา สมาคมพฤกษศาสตร์ของประเทศเราจะพัฒนาเร็วขึ้นไปอีกสิบกว่าปีเลยทีเดียว” เหอชิงคิดในใจ

ต้องรู้ว่าแค่นักวิชาการหยวนหลงผิงคนเดียวก็สามารถทำให้ทุกครัวเรือนในประเทศจีนมีข้าวกินอิ่มท้องได้แล้ว หากมีคนที่มีความสามารถระดับนี้เพิ่มขึ้นมาอีกคน อนาคตด้านอาหารของประเทศจีนก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป และไม่จำเป็นต้องนำเข้าอาหารจากต่างประเทศอีก

[จบตอน]