ตอนที่ 23 ตระกูลอู๋ถูกล้างตระกูล!

ตอนที่ 23 ตระกูลอู๋ถูกล้างตระกูล!

"คุณหนู ไม่นะคุณหนู ตระกูลอู๋... ตระกูลอู๋เกิดเรื่องแล้ว วันนี้มีคนเห็นว่าตระกูลอู๋ยังไม่เปิดประตู จึงไปดู ไม่คิดว่าผู้คนในตระกูลอู๋ตายหมดแล้ว"

ในเวลานั้น มีคนวิ่งมาที่นี่พลางร้องตะโกน

"ตระกูลอู๋ถูกล้างตระกูล!"

คำพูดนี้พอเอ่ยออกมา สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปทันที

เฉินอันม่อในที่สุดก็เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ รางวัลถึงปรากฏ

ก่อนหน้านี้พี่ใหญ่เฉินหู่ตาย มีความปรารถนาหนึ่งคือหวังว่าจะสามารถแก้แค้นล้างแค้น ล้างตระกูลอู๋

ไม่คิดว่าเมื่อตระกูลอู๋ถูกล้างตระกูล ความปรารถนานั้นก็สำเร็จและมอบรางวัลให้เขา

รางวัลเข้าบัญชีแล้ว!

"พี่ซ่ง ข้าเป็นเจ้าหน้าที่ศาล มีคดีฆาตกรรมเกิดขึ้น ข้าต้องไปก่อน"

พิจารณาว่าที่นั่นมีศพนับสิบศพ น่าจะทำเงินได้มหาศาล

หลังจากบอกลา เฉินอันม่อก็ออกจากที่นี่ทันที

ไม่นาน เขาก็มาถึงคฤหาสน์ตระกูลอู๋

เจ้าหน้าที่ศาลกลุ่มหนึ่งล้อมพื้นที่นี้ไว้แล้ว

หลี่ปาเห็นเฉินอันม่อที่แทรกออกมาจากฝูงชน รีบออกไปต้อนรับ

"พี่ม่อ ท่านมาแล้ว"

"ได้ยินว่าตระกูลอู๋เกิดเรื่อง จึงมาดู เกิดอะไรขึ้น?" เฉินอันม่อมองเข้าไปในประตู

ทุกที่เต็มไปด้วยคราบเลือด ศพบางส่วนนอนเกลื่อนกลาดบนพื้น

"ยังสืบคดีอยู่ นายอำเภอของเรามาสืบด้วยตัวเอง ตามที่ข้าเห็น ต้องเป็นการฆ่าล้างแค้นแน่ แม้แต่เด็กก็ไม่ไว้ชีวิต" หลี่ปาถอนหายใจไม่หยุด

แม้ว่าเขาจะไม่มีความรู้สึกที่ดีต่อตระกูลอู๋ แต่การไม่ไว้ชีวิตแม้แต่เด็ก ทำให้รู้สึกว่าโหดร้ายเกินไป

"ข้าจะเข้าไปดู"

พอเข้าไปในบ้านก็เห็นศพสองศพหลังประตู

นี่คือองครักษ์ยามสองคน

[ติ๊ง! สัมผัสศพ รางวัลเวลาฝึกวรยุทธ์ 20 วัน]

[กระตุ้นความปรารถนาสุดท้ายของผู้ตาย]

[ความปรารถนา 1: ภรรยาเพิ่งคลอดลูก ข้าตายเสียแล้ว อยากให้เงิน 20 ตำลึงแก่ครอบครัว เพื่อให้พวกเขาใช้ชีวิตได้ดี]

[รางวัล: เวลาฝึกวรยุทธ์ 120 วัน]

[ความปรารถนา 2: หวังว่าโรคของลูกจะหายเร็วๆ]

[รางวัล: โอสถบำรุงโลหิตหนึ่งขวด]

[ติ๊ง! สัมผัสศพ รางวัลเวลาฝึกวรยุทธ์ 30 วัน]

[กระตุ้นความปรารถนาสุดท้ายของผู้ตาย]

[ความปรารถนา 1: ................]

[ความปรารถนา 2: ................]

เฉินอันม่อเดินไปตามทาง พบศพแล้วก็แกล้งตรวจดูบาดแผล ไม่นานก็เก็บเวลาฝึกวรยุทธ์ได้ไม่น้อย ส่วนความปรารถนาก็มีมากมายนับไม่ถ้วน สารพัดแบบปะปนกันไป

เช่น ความปรารถนาขอฟื้นคืนชีพ ความปรารถนาขอฟันนายอำเภอ ความปรารถนาให้ราชวงศ์ต้าเล่อเปลี่ยนผู้ปกครอง ความปรารถนาให้ล้มล้างเผด็จการ ความปรารถนาให้โลกปราศจากโจร.....

อุดมคติช่างสวยงาม แต่ความจริงช่างโหดร้าย

เขาส่ายหน้า แล้วเดินมาถึงเรือนหลัก

ในขณะนั้น นายอำเภอเหอกวงก็อยู่ที่นี่เช่นกัน กำลังตรวจสอบศพสองศพ

หลังจากอู๋เป่าและอู๋เล่าหูเสียชีวิต ผู้นำตระกูลอู๋คือปู่ทวดอู๋ นามว่าอู๋สือ เขาอายุมากกว่าร้อยปี แม้จะเสื่อมถอยด้านพลังเลือดลม แต่ก็เคยเป็นผู้ฝึกยุทธ์

ขณะนี้อู๋สือนอนจมกองเลือดอยู่บนพื้น! ก่อนตายคงถูกทรมานอย่างหนัก ข้างๆ เป็นสตรีผู้หนึ่ง คือจ้าวลี่จวน ภรรยาของอู๋เล่าหู! นางก็ถูกทรมานจนตาย

เหอกวงมองเฉินอันม่อแวบหนึ่ง ถอนหายใจ "คนร้ายคงมาแก้แค้น ตระกูลอู๋ไปสร้างเวรกับใครไว้ ถึงโหดร้ายถึงเพียงนี้?"

"ท่านผู้เฒ่า ให้ข้าตรวจสอบดูก่อน" เฉินอันม่อกล่าว

เหอกวงพยักหน้าเห็นด้วย "น้องม่อ เช่นนั้นเจ้าช่วยตรวจดู"

หลายวันมานี้ หลินชิวย่าชมเฉินอันม่อไม่หยุดปาก พลังของคำหวานยามหนุนหมอนนั้นไม่ใช่เล็กน้อย ปัจจุบันเหอกวงมองเฉินอันม่อด้วยสายตาพอใจ ตั้งใจจะส่งเสริมเขา สนับสนุนให้เข้าสอบขุนพลยุทธ์

เฉินอันม่อเข้าไปที่ข้างศพอู๋สือ

[ติ๊ง! สัมผัสศพ รางวัลเวลาฝึกวรยุทธ์ 200 วัน]

[กระตุ้นความปรารถนาสุดท้ายของผู้ตาย]

[ความปรารถนา 1: จัวเต๋าหมิงผู้พิทักษ์ลัทธิมหาสันติฆ่าล้างตระกูลอู๋ของข้า ข้าขอให้มันตายไม่มีที่ฝังศพ!]

[รางวัล: เกราะถักเส้นทองหนึ่งชุด (ทนไฟทนน้ำ ดาบหอกไม่อาจทะลุ สามารถดูดซับแรงกระแทกได้ 3 ใน 10 ส่วน)]

ความปรารถนาของอู๋สือมีเพียงข้อเดียว แต่จากความปรารถนานี้ก็อธิบายเรื่องราวได้มาก

ทุกอย่างเป็นเพราะกระดาษหนังคน

ผู้พิทักษ์ลัทธิมหาสันติที่มอบกระดาษหนังคนให้เฉินหู่ก็คือจัวเต๋าหมิงผู้นี้

ตอนนี้เขาฟื้นจากอาการบาดเจ็บแล้วจึงกลับมา และตามหาตระกูลอู๋

ใครๆ ก็รู้ว่าตระกูลอู๋ล้างสำนักคุ้มภัยพยัคฆ์เกรียงไกร และขโมยทรัพย์สิน

เฉินอันม่อถอนหายใจ ตระกูลอู๋คิดได้ทุกอย่าง แต่ไม่คิดว่าจะนำความหายนะมาสู่ตระกูล หากรู้ว่าจะมีวันนี้ พวกเขาคงไม่ทำเช่นนี้แม้จะถูกฆ่าตาย

จากนั้น เขาเข้าไปที่ร่างของจ้าวลี่จวน

[ติ๊ง! สัมผัสศพ รางวัลวรยุทธ์ 30 วัน]

[กระตุ้นความปรารถนาสุดท้ายของผู้ตาย]

[ความปรารถนา 1: ลัทธิมหาสันติฆ่าล้างตระกูลข้า หวังว่าจะสามารถเผยแพร่ข่าวนี้ออกไป ให้นายอำเภอเหอกวงสืบสวนอย่างเข้มงวด]

[รางวัล: ยาหลอมร่างหนึ่งเม็ด]

………

………

"ความปรารถนาของจ้าวลี่จวนนี้ สามารถทำให้สำเร็จล่วงหน้าได้" ดวงตาของเฉินอันม่อเป็นประกาย

"ท่านขอรับ!" เฉินอันม่อเดินไปที่ข้างเหอกวง

"อันม่อ เจ้าตรวจพบร่องรอยอะไรบ้าง?" เหอกวงถามอย่างผิวเผิน

คดีฆ่าล้างตระกูลเช่นนี้ เขาเคยเห็นมาก่อน คาดว่าตระกูลอู๋คงไปสร้างความแค้นกับยอดฝีมือบางคน คดีเช่นนี้ยากที่จะสืบต่อ

ยอดฝีมือพวกนั้นมาไร้ร่องรอย ไปไร้เงา ไม่รู้จะสืบจากที่ใด

"ข้าสงสัยว่าเป็นฝีมือของคนจากลัทธิมหาสันติ!" เฉินอันม่อกล่าว

เหอกวงสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นทันที เมื่อเกี่ยวข้องกับลัทธิมหาสันติ เรื่องก็ยิ่งใหญ่แล้ว

เฉินอันม่อพูดต่อ "ข้าได้รับข่าวลับมาว่าตระกูลอู๋สร้างความแค้นกับลัทธิมหาสันติ ทำให้อู๋เล่าหูและอู๋เป่าถูกสังหารไปก่อนหน้านี้! ตอนนี้นำไปสู่การล้างตระกูลอู๋"

"ลัทธิมหาสันติล้างตระกูลอู๋เพื่ออะไร?"

"คงเพื่อตามหาของบางอย่าง" เฉินอันม่อตอบคลุมเครือ แล้วอธิบาย "พี่ใหญ่เฉินหู่ของข้า ผู้เปิดสำนักคุ้มภัยพยัคฆ์เกรียงไกรคนนั้น แต่ก่อนเขารับงานคุ้มกันขบวนสินค้า ขนส่งของชิ้นหนึ่ง หลังจากนั้นตระกูลอู๋วางแผนฆ่าพี่ใหญ่ข้า แล้วขโมยของชิ้นนั้นไป และของสิ่งนี้ เป็นของที่จัวเต๋าหมิงผู้พิทักษ์ลัทธิมหาสันติให้พี่ใหญ่ข้าขนส่ง"

ตามคำอธิบายของเฉินอันม่อ เหอกวงเข้าใจเหตุการณ์ทั้งหมด

จัวเต๋าหมิงถูกไล่ล่าจนบาดเจ็บสาหัส เขากลัวของจะถูกแย่งชิง จึงให้เฉินหู่คุ้มกัน ไม่คิดว่าในกลุ่มของเฉินหู่มีไส้ศึก ตระกูลอู๋รู้เรื่องนี้ ตระกูลอู๋ฆ่าเฉินหู่และขโมยของไป พอจัวเต๋าหมิงหายดีก็มาหาตระกูลอู๋!!

หากคนอื่นพูดเช่นนี้ เหอกวงอาจยังสงสัย แต่เฉินอันม่อไม่เหมือนกัน เฉินหู่คนคุ้มกันขบวนสินค้าจากสำนักคุ้มภัยพยัคฆ์เกรียงไกรเป็นพี่ใหญ่ของเขา เขาต้องรู้เรื่องภายในบางอย่าง

"ที่แท้เป็นเช่นนี้"

"พวกมารลัทธิมหาสันติกล้ามาสร้างความวุ่นวายที่นี่"

ลัทธิมหาสันติถูกจัดให้เป็นลัทธินอกรีตโดยราชวงศ์ต้าเล่อ ใครๆ ก็ร้องจับ เขาไม่อาจไม่ให้ความสำคัญ หากเกิดความผิดพลาด ปล่อยให้ลัทธิมหาสันติก่อเรื่องที่นี่ แม้จะมีเจ้าเมืองคุ้มครองก็ยากจะรักษาหมวกขุนนางไว้ได้

"เรื่องนี้ข้าจะรายงานเจ้าเมือง เฉินอันม่อ เจ้าสืบสวนอย่างลับๆ หากมีข่าวใดเกี่ยวกับพวกมารลัทธิมหาสันติให้รายงานทันที"

"ขอรับ!"

[ติ๊ง! ให้เหอกวงสืบสวนพวกมารลัทธิมหาสันติอย่างเข้มงวด]

[รางวัล: ยาหลอมร่างหนึ่งเม็ด]

ก่อนหน้านี้เขาเคยรับประทานยาหลอมร่างแล้ว หากรับประทานอีก ผลก็ไม่มาก จึงตั้งใจเก็บไว้ให้พี่สะใภ้

เขาเดินออกจากคฤหาสน์ตระกูลอู๋พร้อมเหอกวง

"อันม่อ ได้ยินว่าเจ้าจะเข้าร่วมสอบยุทธย่อยด้วย?"

"ใช่ขอรับ"

"เจ้าเกิดในครอบครัวยากจน แต่มีพรสวรรค์ไม่เลว หากสอบได้อันดับสูงก็จะโลดแล่นสู่ฟ้าทันที โด่งดังในชั่วข้ามคืน อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน ผู้ที่สอบได้อันดับสูงจากครอบครัวยากจนนับได้บนนิ้วมือ แม้บางครั้งจะมีคนโผล่มาบ้าง เบื้องหลังคนเหล่านั้นก็มีตระกูลใหญ่สนับสนุน"

เฉินอันม่อพยักหน้าเห็นด้วย "ท่านพูดถูกต้อง"

"ดังนั้น มีเพียงการสนับสนุนจากอาจารย์เจ้ายังไม่พอ! ตามจริงแล้วครั้งที่เจ้าช่วยข้ากับภรรยา ภรรยาข้ามีความประทับใจในตัวเจ้า จึงตัดสินใจให้การสนับสนุนเจ้า เจ้าตามข้ามาที่คฤหาสน์ตอนนี้"

ไม่นาน เหอกวงพาเฉินอันม่อเข้าสู่ห้องหนังสือในคฤหาสน์

เขาหยิบกล่องเหล็กจากชั้นวาง มอบให้เฉินอันม่อ

"เปิดดูสิ"

พอได้รับมา เฉินอันม่อก็ได้กลิ่นยา

เขารู้สึกสงสัยอยู่เต็มอก จึงเปิดกล่อง

ข้างในเป็นสมุนไพรสีน้ำตาลแดง ใบทั้งหมดเป็นสีน้ำตาลแดง รากและลำต้นหนาเท่านิ้วมือ

เฉินอันม่อสงสัย "ท่านขอรับ นี่คือสมุนไพรอะไร?"

"พวกเรานักยุทธ์ โอสถบำรุงโลหิต ยาบำรุงชี่ที่รับประทานประจำวัน ความจริงแล้วล้วนต้มจากสมุนไพร! สมุนไพรชนิดนี้ ต้องมีอายุอย่างน้อยสิบปีขึ้นไป จึงจะได้ผลดี"

"และสมุนไพรนี้ เป็นยาชั้นดีอายุสามสิบปี เรียกว่าหญ้าวิญญาณแดง"

เฉินอันม่อใจสั่น "เป็นถึงสมุนไพรอายุสามสิบปีหรือ แต่ไม่ทราบว่าจะรับประทานอย่างไร? รับประทานโดยตรงหรือ?"

"ยาชั้นดีชนิดนี้มีฤทธิ์รุนแรง หากรับประทานโดยตรง อาจตายเพราะร่างกายระเบิดได้"

"ตามบันทึกของอำเภอเรา ร้อยปีก่อน นักยุทธ์ขั้นแปดผู้หนึ่งบังเอิญได้รับหญ้าวิญญาณแดงอายุแปดสิบปีหนึ่งกิ่ง"

"เขาไม่รู้วิธีรับประทาน จึงใช้ตำรายาพื้นบ้านรับประทานเอง"

"ภายในสามวัน เขาทะลวงสู่ขั้นเจ็ดระดับสูงสุดทันที หลังจากนั้น ได้รับตำแหน่งขุนพลยุทธ์ในปีนั้น"

"แต่หลังจากเป็นขุนพลยุทธ์เพียงสามวัน เส้นลมปราณของเขาแตกและเสียชีวิตอย่างทรมาน"

เฉินอันม่อสูดลมหายใจเฮือก

"สามวัน จากขั้นแปดทะลวงถึงขั้นเจ็ดระดับสูงสุด! ฤทธิ์ยารุนแรงถึงขนาดนี้เชียวหรือ?"

เหอกวงกล่าว "ใช่ แต่คนผู้นั้นได้รับหญ้าอายุแปดสิบปี ส่วนที่ข้ามีคืออายุสามสิบปี"

"แม้ฤทธิ์จะไม่รุนแรงเท่านั้น แต่หากเจ้ารับประทานตามวิธีของข้า ข้ารับรองว่ามีโอกาสที่จะทำให้เจ้าทะลวงสู่ขั้นเจ็ดก่อนการสอบขุนพลยุทธ์!"

"ถึงตอนนั้น บางทีเจ้าอาจประสบความสำเร็จสูง"

"นี่ รับไว้ นี่คือวิธีรับประทาน เจ้ารับประทานตามนี้!"

เฉินอันม่อรับตำรายา มองดู

นำสมุนไพรสับเป็นชิ้นเล็ก แบ่งเป็นสามสิบส่วน ทุกสามวัน ต้มน้ำรับประทานหนึ่งส่วน

วิธีนี้เป็นการรับประทานขนาดเล็ก เพื่อแก้ปัญหาฤทธิ์ยาที่รุนแรงเกินไป

ชาติก่อน เมื่อแมวและสุนัขที่เลี้ยงเป็นโรคพยาธิ เขาใช้ยาถ่ายพยาธิสำหรับคนให้แมวและสุนัขกิน แต่ฤทธิ์ยาสำหรับคนแรงเกินไป จึงแบ่งยาเป็นสี่ส่วน

เฉินอันม่อประนมมือ "ท่านขอรับ สมุนไพรนี้คงแพงมากใช่หรือไม่?"

"แน่นอน แม้มีเงินก็ไม่แน่ว่าจะซื้อได้ เจ้าพยายามให้ดี เข้าใจหรือไม่?"

เหอกวงลงทุนกับเขา ส่วนหนึ่งเพราะหลินชิวย่ากระซิบที่หมอน แต่อีกส่วนก็เพราะเห็นแววเฉินอันม่อจริงๆ หากคนที่เขาสนับสนุนได้เป็นขุนพลยุทธ์ นั่นจะเป็นทุนทางการเมืองที่ยิ่งใหญ่ของเขา

เหอกวงกำชับเขาอีกไม่กี่ประโยค และชี้แจงว่าเนื่องจากเขาต้องสอบวิชายุทธ์ ต่อไปไม่จำเป็นต้องมารายงานตัวที่ศาลเจ้าเมืองทุกวัน ให้เขาฝึกวรยุทธ์อย่างเต็มที่ ส่วนการสืบสวนเรื่องลัทธิมหาสันติ คฤหาสน์เจ้าเมืองจะตรวจสอบอย่างเข้มงวด

เฉินอันม่อดีใจในใจ ต่อไปมีวันหยุดยาว ช่างสบายจริงๆ!

"ท่านขอรับ งั้นข้าขอตัวกลับก่อน"

ออกจากที่นั่นแล้ว เขาก็มุ่งตรงกลับบ้าน เขาจะให้พี่สะใภ้รับประทานยาหลอมร่าง ช่วยให้นางทะลวงขั้น! พร้อมกันนั้นวิชาพยัคฆ์สะท้านภพก็สามารถยกระดับได้แล้ว

เขามองดูเวลาฝึกวรยุทธ์ของตนในตอนนี้ สิบสองปี!! เวลาฝึกวรยุทธ์เต็มสิบสองปีเชียวนะ

ในที่สุดเขาก็มาถึงหน้าบ้าน

ปัจจุบันการได้ยินของเขารวดเร็วมาก แม้ยังไม่ได้เปิดประตูก็ได้ยินเสียงสะอื้นจากข้างใน

"พี่สะใภ้กำลังร้องไห้!!!"

ใจของเฉินอันม่อบีบรัด เหตุใดนางจึงร้องไห้?