บทที่ 21: พระเจ้าแห่งตลาดหุ้น ทุบหุ้นยักษ์ใหญ่ระดับห้าร้อยอันดับแรก

เมื่อได้รับคำสั่งของหวังอี้ ปิงเหอและแผนกความมั่นคงทางไซเบอร์ก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

แฮกเกอร์ภายใต้สังกัดของเขาก็ล้วนเป็นระดับท็อปเช่นกัน มิฉะนั้นไม่มีทางเข้าตำหนักสังหารเทพได้เลย

เพียงครึ่งชั่วโมง เรื่องฉาวทั้งหมดของว่านหัวเรียลเอสเตทก็ถูกส่งมาจนหมด

ตั้งแต่เรื่องเล็กๆ อย่างผู้บริหารระดับสูงนอกใจ เลี้ยงดูเด็กหนุ่มหน้าขาวในบริษัท

ไปจนถึงเรื่องใหญ่ๆ อย่างการปลอมแปลงงบการเงินของกลุ่มบริษัท การหลีกเลี่ยงภาษี การดำเนินงานที่ผิดกฎระเบียบ...

ทั้งหมดปรากฏอยู่บนหน้ากระดาษอย่างชัดเจน มีเหตุมีผล!

ความสามารถของแฮกเกอร์ระดับท็อป มันน่ากลัวถึงเพียงนี้

การเจาะเซิร์ฟเวอร์ของบริษัทอินเทอร์เน็ตอย่างเพนกวินอาจจะยุ่งยากกว่านี้หน่อย

แต่การเจาะเซิร์ฟเวอร์ของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ สำหรับพวกปิงเหอแล้ว มันง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

เมื่อมองดูเรื่องฉาวเหล่านี้ หวังอี้ก็ยิ้มบางๆ “ว่านหัวเรียลเอสเตท จบสิ้นแล้ว! เตรียมทุบหุ้น!”

สิ่งที่เรียกว่าการทุบหุ้น (ทำชอร์ตเซล) ก็คือการคาดการณ์ว่าราคาหุ้นจะดิ่งลงอย่างรุนแรง ดังนั้นจึงยืมหุ้นจำนวนมากมาก่อนด้วยวิธีการต่างๆ เช่น การค้ำประกันสินทรัพย์ แล้วนำไปขายทำเงิน

จากนั้นในช่วงหลังเมื่อราคาหุ้นดิ่งลงอย่างรุนแรง ก็ค่อยซื้อหุ้นจำนวนมากกลับมาคืนให้กับสถาบันการเงิน เพื่อไถ่ถอนสินทรัพย์ที่ค้ำประกันไว้

ด้วยวิธีนี้ ก็เท่ากับขายหุ้นในราคาสูงเพื่อทำเงิน แล้วซื้อกลับในราคาต่ำเพื่อชดใช้คืน!

ส่วนต่างที่เกิดขึ้น หักลบค่าธรรมเนียมแล้ว ก็คือกำไรจากการทุบหุ้น!

ในปีนั้นที่โซรอสทุบค่าเงินบาทของประเทศไทย ก็ใช้วิธีการแบบนี้แหละ

ทำให้ค่าเงินบาทดิ่งลงเหวทั้งระบบ ส่วนโซรอสก็ทำกำไรมหาศาล

บัดนี้ หวังอี้ก็จะทุบหุ้นว่านหัวเรียลเอสเตทเช่นกัน ไม่เพียงแต่จะทำให้ว่านหัวเรียลเอสเตทล้มละลาย แต่ยังจะทำกำไรก้อนโตอีกด้วย!

“นายใหญ่คะ ครั้งนี้จะทุบหุ้นในสเกลไหนคะ?”

หลิงซวงรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง เธอรู้ดีว่า พระเจ้าแห่งตลาดหุ้นกำลังจะลงมืออีกครั้งแล้ว

“ว่านหัวเรียลเอสเตทมีมูลค่าตลาด 1.5 แสนล้าน ไม่ต้องเยอะหรอก ทุบแค่ครึ่งเดียวก็พอ!” หวังอี้กล่าว

“ค่ะ!”

ในไม่ช้า ตามคำสั่งของหวังอี้ แผนกการเงินก็เริ่มเคลื่อนไหว

ในสถาบันการเงินต่างๆ ได้ทำการยืมหุ้นของว่านหัวเรียลเอสเตทจำนวนมากด้วยวิธีการค้ำประกันสินทรัพย์

เพียงเวลาสองชั่วโมง ตำหนักสังหารเทพก็ได้ค้ำประกันสินทรัพย์ไป 8 หมื่นล้าน เพื่อยืมหุ้นของว่านหัวเรียลเอสเตทจากสถาบันการเงินต่างๆ มา 2 พันล้านหุ้น ในราคาหุ้นละ 40 หยวน!

หลังจากนั้นหวังอี้ก็ให้แผนกความมั่นคงทางไซเบอร์ปล่อยข่าว สร้างกระแสความคิดเห็น ไม่ใช่ในแง่ลบ แต่เป็นในแง่บวก!

【อนาคตของว่านหัวเรียลเอสเตทสดใส ถูกกลุ่มทุนต่างชาติรายหนึ่งจับตามอง เข้าซื้อหุ้นของว่านหัวเรียลเอสเตทครั้งใหญ่!】

ข่าวนี้แพร่ออกไป ก็สร้างความฮือฮาขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

ส่วนทางด้านว่านหัวเรียลเอสเตทนั้นถึงกับตกใจอย่างยิ่ง ผลสุดท้ายเมื่อตรวจสอบดู ก็พบว่ามีกลุ่มทุนลึกลับจากต่างประเทศเข้ามาซื้อหุ้นของพวกเขาเป็นจำนวนมากจริงๆ มูลค่าสูงถึง 8 หมื่นล้าน!

ดังนั้นทางว่านหัวเรียลเอสเตทจึงดีใจจนยิ้มกว้าง และฉวยโอกาสนี้ออกแถลงการณ์เช่นกัน

【การร่วมมือกันของยักษ์ใหญ่ ถึงจะสามารถก้าวไปได้ไกลกว่า】

แถลงการณ์ที่คลุมเครือเช่นนี้ กลับเป็นการยืนยันทางอ้อมว่าเรื่องนี้เป็นความจริง!

ในชั่วพริบตา ตลาดหุ้นก็เดือดพล่าน นักลงทุนรายย่อยจำนวนมากในตลาดหุ้นอเมริกาก็เริ่มแห่กันเข้ามาซื้อหุ้นของว่านหัวเรียลเอสเตทตามกระแส

จนทำให้ราคาหุ้นของว่านหัวเรียลเอสเตท จากเดิมที่ 40 หยวน พุ่งสูงขึ้นไปถึง 50 หยวน และยังคงสูงขึ้นเรื่อยๆ!

เมื่อเห็นเช่นนั้น หวังอี้ก็ออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด “เวลาสุกงอมแล้ว แบ่งเป็นล็อตๆ ทยอยขายหุ้นของว่านหัวเรียลเอสเตทออกไปอย่างเป็นระเบียบ”

หลังจากนั้น แผนกการเงินก็ได้แบ่งหุ้น 2 พันล้านหุ้นในมือของหวังอี้ออกเป็น 200 ล็อต แล้วค่อยๆ ทยอยขายออกไป

ในช่วงเวลาหนึ่งคืน ก็ขายหมดเกลี้ยง ราคาเฉลี่ยสูงถึง 50 หยวน รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 1 แสนล้าน!

ค้ำประกันสินทรัพย์ 8 หมื่นล้าน ยืมหุ้นมา 2 พันล้านหุ้น ขายทำเงินได้ 1 แสนล้าน!

ในช่วงเวลาหนึ่งคืน หวังอี้ก็ทำกำไรไปแล้ว 2 หมื่นล้าน แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!

การทุบหุ้นทั้งหมดเพิ่งจะเสร็จไปได้ครึ่งเดียว!

เมื่อมองดูราคาหุ้นของว่านหัวเรียลเอสเตทที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ มูลค่าตลาดเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว คณะกรรมการและผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มบริษัทว่านหัวเรียลเอสเตทต่างก็ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ

แม้แต่นักลงทุนรายย่อยที่เข้ามารับซื้อหุ้นว่านหัวในราคาสูงก็ดีใจจนเนื้อเต้น

ราวกับว่าวินาทีถัดไปก็จะร่ำรวยเป็นมหาเศรษฐี กลายเป็นหนุ่มหล่อ รวย สูง ได้แต่งงานกับสาวสวย รวย ขาว ก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิต!

ทุกอย่างดำเนินไปในทิศทางที่เจริญรุ่งเรือง

วันรุ่งขึ้น ทั่วทั้งบริษัทว่านหัวเรียลเอสเตทต่างก็ประดับประดาโคมไฟและผ้าสีสันสดใส เพื่อเฉลิมฉลองที่ราคาหุ้นพุ่งสูงขึ้น!

ตั้งแต่ประธานกรรมการไปจนถึงพนักงานหลัก ทุกคนต่างก็มีชีวิตชีวา ฮึกเหิมอย่างยิ่ง

คณะกรรมการและผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มบริษัทถึงกับเปิดประชุม

“กลุ่มทุนลึกลับจากต่างประเทศกลุ่มนี้ ทุกคนพอจะมีเบาะแสบ้างไหม? ตกลงว่าเป็นเทพเจ้าแห่งโชคลาภองค์ไหนที่มามอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้เรา ทำให้มูลค่าตลาดของเราพุ่งสูงขึ้น 25% ภายในคืนเดียว?”

ประธานกรรมการเฉียนรุ่ยอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากขึ้น แต่บนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความยินดีอย่างเข้มข้น

“หรือว่าจะเป็นเจพีมอร์แกนเชสที่เคยร่วมงานกัน? หรือว่าเป็นทางฝั่งสหภาพยุโรป?” รองประธานสวีชงก็ไม่แน่ใจเช่นกัน

“เหอะๆ ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ถือเป็นเรื่องดีทั้งนั้น! สิ่งที่เราควรจะพิจารณาก็คือ จะทำอย่างไรให้ได้กำไรสูงสุด! ทำให้หุ้นของเราพุ่งสูงขึ้นอีกระลอก ให้ว่านหัวเรียลเอสเตทของเราก้าวไปอีกขั้น!”

“ใช่ๆ พูดมีเหตุผล แต่จะทำอย่างไรดีล่ะ?”

“เรื่องนี้ง่ายมาก ตอนนี้ไม่ใช่ว่ามีสื่อมากมายอยากจะมาสัมภาษณ์เราเหรอ? อยากจะรู้ว่าเทพเจ้าแห่งโชคลาภจากต่างประเทศคนนั้นเป็นใคร? สู้เราก็เลยตามเลย จัดงานแถลงข่าวเรื่องนี้โดยเฉพาะไปเลย ขยายผลกระทบให้กว้างขึ้น”

“ความคิดดีนี่ ถึงตอนนั้นก็ไปซื้อเทรนด์ยอดนิยมสักหน่อย ให้คนทั้งประเทศได้รู้ ด้วยวิธีนี้ คืนนี้พอตลาดหุ้นอเมริกาเปิด ราคาหุ้นของว่านหัวเรียลเอสเตทเราก็ยังจะสามารถขึ้นได้อีก 25%!”

“ฮ่าๆๆๆ ดีเลย ดีเลย!”

ในไม่ช้า ว่านหัวเรียลเอสเตทก็ออกประกาศว่า เวลาบ่ายห้าโมง จะมีการจัดงานแถลงข่าว

ในชั่วพริบตา ทั้งวงการก็ฮือฮา สื่อมากมายต่างก็พากันมุ่งหน้าไปยังสำนักงานใหญ่ของว่านหัวเรียลเอสเตท

ทุกคนต่างก็อยากจะรู้ว่ากลุ่มทุนลึกลับจากต่างประเทศที่เข้ามาซื้อหุ้นว่านหัวครั้งใหญ่นี้ ตกลงแล้วเป็นเทพเจ้าแห่งโชคลาภองค์ไหน และว่านหัวเรียลเอสเตทจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างไรบ้าง

เรื่องนี้ หวังอี้ขี้เกียจจะไปสนใจ การพัฒนาของสถานการณ์ยิ่งน่าสนุกขึ้นเรื่อยๆ

กลับกัน เขายังสั่งให้ปล่อยตัวสามคนตระกูลหลินลงมา แถมยังให้น้ำและอาหารอีกด้วย

กระทั่งส่งเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์มาตรวจดูอาการ!

เรื่องนี้ทำให้หลินหงถูรู้สึกขอบคุณอย่างสุดซึ้ง นึกว่าหวังอี้จะใจบุญขึ้นมา รีบเอ่ยปากว่า “ขอบคุณ ขอบคุณประธานหวังที่เมตตา”

แต่คาดไม่ถึงว่าหวังอี้จะยิ้มบางๆ “ไม่ต้องขอบคุณ พวกแกพักผ่อนไปก่อน อย่าเพิ่งรีบตายล่ะ ตอนกลางคืนจะได้แขวนต่อ”

หลินหงถู: ......

หลินจื้อซิง: ......

พี่เปียว: ......

ที่แท้ให้พักตอนกลางวัน ให้น้ำให้อาหาร ก็แค่เพื่อที่จะได้เอาไปแขวนต่อตอนกลางคืน...

ให้เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์มาตรวจดูอาการ ก็เพื่อป้องกันไม่ให้เดี้ยงไปในคราวเดียว จะได้ไม่มีคนให้แขวนต่อตอนกลางคืนงั้นเหรอ?

นี่มันใช่เรื่องที่คนทำกันเหรอ?

ทั้งสามคนมองหน้ากันไปมา ต่างก็มีสีหน้าโง่งม

“บัดซบ แกจะทรมานพวกเราแบบนี้ สู้ฆ่าพวกเราให้ตายไปเลยดีกว่า!”

หลินหงถูตะคอกอย่างเกรี้ยวกราด โกรธจนหน้าซีด

“ฆ่าแกเหรอ?”

หวังอี้ส่ายหน้า กล่าวว่า “วางใจเถอะ จะมีคนมาส่งพวกแกไปสู่สุขคติเอง แต่ไม่ใช่ฉัน ฉันกลัวมือจะสกปรก!”

“หมายความว่ายังไง?”

หลินหงถูคิดไม่ตก แต่ในใจกลับหวาดกลัวจนถึงขีดสุด

มีหรือที่เขาจะไม่รู้ว่าหวังอี้พูดจริงทำจริง?

แต่น่าเสียดายที่หวังอี้ไม่ได้ตอบ

ปัญหาบางอย่าง รอให้ถึงตอนที่พวกเขาใกล้จะตาย ก็จะรู้เอง ว่าตกลงแล้วใครเป็นคนส่งพวกแกไปสู่สุขคติ!

เป็นตัวตนที่พวกเขาไม่มีวันคาดคิดได้เลย

“ถนอมช่วงเวลาสุดท้ายของพวกแกไว้ให้ดีเถอะ คืนนี้ผ่านไป ทุกอย่างก็จะจบสิ้น”

พูดจบ หวังอี้ก็หันหลังเดินจากไป

คืนนี้ผ่านไป ไม่เพียงแต่ตระกูลหลิน แต่ยังมีว่านหัวเรียลเอสเตท ก็จะจบสิ้นลงเช่นกัน!