บทที่ 20: ตระกูลหลินสิ้นหวัง และผู้บงการเบื้องหลัง

ขนาดนักฆ่าระดับท็อปอย่างตู้ไน่เอ่อร์ยังต้องตัดแขนตัวเองข้างหนึ่งเพื่อแสดงความขอโทษ

ประมุขเทพทั้งสิบสองของตำหนักสังหารเทพมาด้วยตัวเองถึงหนึ่งคน!

หวังอี้จะน่ากลัวถึงเพียงไหนกัน?

หลินหงถูถึงกับกลัวจนฉี่ราด ไม่กล้าที่จะคิดต่อไป!

ตระกูลหวังในตอนนี้ ไม่ใช่ตัวตนที่เขาสามารถจะไปหาเรื่องได้อีกต่อไป

หลินหงถูคุกเข่าขอความเมตตาทันที “ไว้ชีวิตด้วย ไว้ชีวิตด้วย ผมยินดีจะมอบให้ 1 พันล้าน! ไม่สิ 2 พันล้าน! ขอเพียงแค่ไว้ชีวิตผม!”

“ตอนนี้มาขอให้ฉันไว้ชีวิตแกเหรอ?”

หวังอี้ส่ายหน้า “ก่อนหน้านี้แกเคยคิดที่จะไว้ชีวิตตระกูลหวังของฉันบ้างไหม?”

“ผม...” หลินหงถูพูดอะไรไม่ออก

หากไม่มีตำหนักสังหารเทพ อย่าว่าแต่ก่อนหน้านี้เลย ต่อให้เป็นตอนนี้เขาก็ไม่คิดที่จะไว้ชีวิตตระกูลหวัง!

ครั้งนี้ที่พายอดฝีมือทั้งหกคนมาด้วย หลินหงถูก็ตั้งใจจะกำจัดตระกูลหวังให้สิ้นซากในคราวเดียว ยึดโรงงานแปรรูปชิงไหล แล้วรับเงินชดเชยจากการเวนคืน 2 พันล้าน!

รายรับทั้งปีของตระกูลหลินอยู่ที่ 2 พันล้าน แต่กำไรสุทธิทั้งปีไม่ถึง 2 ร้อยล้านด้วยซ้ำ!

เงินชดเชย 2 พันล้าน ตระกูลหลินทำงานสิบปีก็ยังหาไม่ได้ขนาดนี้ ทรัพย์สมบัติก้อนนี้พวกเขาจะปล่อยไปได้อย่างไร?

แต่ใครจะไปคิดว่าหวังอี้จะน่ากลัวถึงเพียงนี้ เรียกได้ว่าเตะถูกตอเหล็กเข้าอย่างจัง!

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้...” หวังอี้กวักมือเรียก นักฆ่าระดับ S สองคนที่อยู่ข้างหลังก็เดินเข้ามา

“แก... แกจะทำอะไร?” หลินหงถูหวาดผวาจนขวัญหนีดีฝ่อ กลัวจนถึงขีดสุด

“หักขาสองข้าง แล้วเอาไปแขวนไว้!” หวังอี้กล่าวเรียบๆ

หัวหน้านักเลงพี่เปียว นายน้อยสามของตระกูลหลินหลินจื้อซิง บวกกับผู้นำตระกูลหลินหลินหงถู

ทั้งหมดถูกหักขา แล้วแขวนกลับหัวไว้บนต้นไม้ เรียงเป็นแถว ก็นับว่าเป็นทิวทัศน์ที่ไม่เลวเลยทีเดียว!

“ไม่นะ แกจะทำกับข้าแบบนี้ไม่ได้ ไม่ได้! เบื้องหลังตระกูลหลินของเราคือยักษ์ใหญ่ระดับ 500 อันดับแรกของโลก ว่านหัวเรียลเอสเตท! ถ้าแกกล้าลงมือกับข้า ว่านหัวเรียลเอสเตทไม่ปล่อยแกไว้แน่!” หลินหงถูร้อนรนจนต้องรีบอ้างชื่อผู้หนุนหลังออกมา

“โอ้? ว่านหัวเรียลเอสเตท? เรื่องที่วางแผนฮุบโรงงานของตระกูลหวังข้า พวกมันก็มีส่วนร่วมด้วย?” หวังอี้กล่าวอย่างเย็นชา

“นี่...” หลินหงถูลังเลเล็กน้อย

“หักขาก่อนแล้วค่อยว่ากัน!” หวังอี้กล่าวอีกครั้ง

“อย่า อย่า ผมพูดแล้ว ผมพูดหมดเลย!” สีหน้าของหลินหงถูเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว รีบเอ่ยปาก

“อันที่จริง ตอนแรกที่โรงงานแปรรูปชิงไหลจะถูกเวนคืน ก็เป็นข่าวที่มาจากทางว่านหัวเรียลเอสเตทนั่นแหละ พวกเขามีคนวงใน แล้วเราก็ตกลงกันว่า ให้ตระกูลหลินเป็นฝ่ายลงมือยึดโรงงานแปรรูปชิงไหล ส่วนเรื่องอื่นๆ ว่านหัวเรียลเอสเตทจะจัดการให้ สุดท้ายเงินชดเชย 2 พันล้าน แบ่งกันสี่หกส่วนครับ”

“ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง ดูท่าว่าว่านหัวเรียลเอสเตทก็คือปลาตัวใหญ่ตัวสุดท้ายสินะ!”

หวังอี้พยักหน้า ใบหน้าเย็นชาลงโดยสิ้นเชิง “หักขา แล้วเอาไปแขวนไว้!”

“ข้า!@#￥...”

หลินหงถูถึงกับพูดไม่ออก เขาอุตส่าห์สารภาพหมดแล้ว ยังหนีไม่พ้นชะตากรรมถูกหักขาแล้วเอาไปแขวนไว้อีก

“อ๊าก!”

เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น ขาสองข้างของหลินหงถูหักสะบั้น จากนั้นก็ถูกแขวนกลับหัวไว้บนต้นไม้ ข้างๆ หลินจื้อซิง

ความเจ็บปวดทำให้เขาร้องโหยหวนไม่หยุด

“ขนาดพ่อยังเดี้ยง คราวนี้จบสิ้นแล้วจริงๆ!”

หลินจื้อซิงถอนหายใจ สิ้นหวังอย่างถึงที่สุด แล้วปลอบใจว่า

“พ่อ... ทนหน่อยนะ! วางใจเถอะ เดี๋ยวก็จะเจ็บจนสลบไปเอง!”

หลินหงถู: ......

“แล้วพอตื่นมาก็เจ็บต่อ!” หลินจื้อซิงกล่าวอีกครั้ง ด้วยท่าทางเหมือนมีประสบการณ์โชกโชน

หลินหงถู: ......

นี่แกกำลังปลอบใจพ่ออยู่เหรอ? หรือว่ามาเหยียบแผลซ้ำเติม?

หลินหงถูยิ่งคิดยิ่งแค้น ชี้หน้าด่าหลินจื้อซิงทันที

“แม่-งเอ๊ย ไอ้ลูกทรพี แกจะไปหาเรื่องใครก็ได้ไม่ว่า? ไม่จำเป็นต้องมาหาเรื่องตระกูลหวังเลย? ซวยจริงๆ ซวยถึงบรรพบุรุษ!”

“ถ้าไม่ใช่เพราะแกไปทำร้ายพ่อของเขา พวกเราจะลงเอยด้วยสภาพน่าสังเวชแบบนี้เหรอ?”

“ซวยจริงๆ เสียดายที่ให้แกเกิดมา ตอนนั้นน่าจะยิงใส่กำแพงไปเลย!”

“...”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลินจื้อซิงก็โกรธขึ้นมาบ้าง ยิ่งคิดยิ่งแค้น “ไอ้แก่ไม่เจียมตัวยังมีหน้ามาว่าฉันอีกเหรอ?”

“ตอนแรกไอ้สารเลวที่ไหนมาบอกฉันว่าโรงงานแปรรูปชิงไหลจะถูกเวนคืน ได้เงินชดเชย 2 พันล้าน? ก็แกไม่ใช่เหรอ! ถึงได้เกิดเรื่องในวันนี้ขึ้นมา แม่-ง ขนาดลูกชายตัวเองก็ยังหลอกใช้ได้ลงคอ ถุย! ไอ้แก่ไม่เจียมกะลาหัว ไม่คู่ควรที่จะเป็นพ่อคนเลย!”

หลินหงถู: ......

“ถ้าครั้งนี้ฉันไม่รอด ไปถึงยมโลกเมื่อไหร่ จะไปฟ้องท่านปู่ให้ได้!”

หลินจื้อซิงกล่าวอีกครั้ง โกรธจนหน้าเขียวคล้ำ “ชัดๆ ว่าพ่อหลอกใช้ลูก ยังจะมากลับดำเป็นขาว บอกว่าลูกทำซวยอีก? แกนี่มันไม่ใช่คนจริงๆ!”

หลินหงถู: ......

ในชั่วพริบตา ใบหน้าแก่ๆ ของหลินหงถูก็แดงก่ำ ไม่สามารถโต้เถียงอะไรได้เลย

ผู้ที่อยู่เหนือคนอื่นไม่เพียงแต่จะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ แต่ยังรู้จักรักษาหน้าตาของตนเอง

อย่างเช่นว่านหัวเรียลเอสเต็ท ยักษ์ใหญ่ระดับ 500 อันดับแรกของโลก พอทราบข่าวว่าโรงงานแปรรูปชิงไหลจะถูกเวนคืน ก็เล็งเห็นผลประโยชน์ 2 พันล้าน

แต่เพราะรักหน้าตาของตนเอง ไม่อยากจะลงมือเอง จึงไปหาเจ้างูเจ้าถิ่นอย่างตระกูลหลิน!

หลินหงถูพอได้รับข่าวแล้ว ก็กลัวว่าจะเสียหน้าตาของตนเองเช่นกัน เลยไปบอกลูกชายหลินจื้อซิง

ด้วยวิธีนี้ ต่อให้เกิดปัญหาขึ้นมา คนที่ต้องรับผิดชอบคนแรก คนที่ต้องติดคุกก็คือหลินจื้อซิง ไม่ใช่เขา!

เขาก็แค่เจรจาต่อรองจากภายนอก ทุ่มเงินสักหน่อย ไม่กี่ปีก็เอาลูกชายออกมาได้แล้ว

ผลสุดท้ายคาดไม่ถึงว่า หวังอี้จะไม่เล่นตามกฎเกณฑ์เลยแม้แต่น้อย มีกี่คนก็จัดการให้หมด หักขาแล้วเอาไปแขวนไว้

ส่วนจะรอดชีวิตออกไปได้หรือไม่ ทั้งสามคนต่างก็หน้าเศร้าหมอง

“พวกแกมันสารเลวทั้งคู่ หมากัดกันเอง ขนร่วงเต็มปาก! ข้าต่างหากที่บริสุทธิ์!”

ในตอนนั้นเอง พี่เปียวที่อยู่ข้างๆ ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป โกรธจัด

“ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องบ้าๆ ของตระกูลหลินพวกแก ข้าที่เป็นแค่หัวหน้านักเลง เก็บค่าคุ้มครองไปวันๆ กินดื่มเที่ยวเล่นไม่ดีกว่าเหรอ? จำเป็นต้องมาหาเรื่องตระกูลหวัง ถูกหักแขนสองข้าง แขวนอยู่บนต้นไม้ทั้งวันด้วยเหรอ?”

หลินหงถู: ......

หลินจื้อซิง: ......

“เงินชดเชย 2 พันล้านไม่ได้เกี่ยวกับข้าสักนิด แต่พอแขนเดี้ยงถูกแขวนไว้ ข้ากลับเป็นคนแรก! แม่-งเอ๊ย ยิ่งคิดยิ่งแค้น!”

พี่เปียวอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา เขาต่างหากที่น้อยใจที่สุด

หลินหงถู: ......

หลินจื้อซิง: ......

เมื่อฟังสามคนนั้นสาดโคลนใส่กัน หวังอี้ก็ถึงกับยิ้มออกมา

น่าสนใจจริงๆ ให้สามคนนี้ตั้งเวที คงจะจัดมหกรรมสาดโคลนกันได้เลย!

หลังจากนั้นหวังอี้ก็หันหลังเดินเข้าบ้านไป กล่าวเบาๆ ว่า

“ว่านหัวเรียลเอสเตท ผู้นำด้านอสังหาริมทรัพย์ระดับ 500 อันดับแรกของโลก มูลค่าตลาด 1.5 แสนล้าน! ดี ดีมาก!”

“แจ้งปิงเหอให้ไปสืบประวัติของว่านหัวเรียลเอสเตทมาให้หมด โดยเฉพาะเรื่องที่ไม่อาจให้แสงสว่างส่องถึงได้ เอามาแฉให้หมด!”

“ค่ะ!”

หลิงซวงรีบตอบรับ แล้วดำเนินการจัดการอย่างรวดเร็ว

ปิงเหอ แฮกเกอร์ระดับเทพ หนึ่งในห้าประมุขฝ่ายของตำหนักสังหารเทพ

ในตำหนักสังหารเทพ นอกจากสิบสองประมุขเทพผู้รับผิดชอบการสังหารแล้ว ยังมีประมุขฝ่ายอีกห้าคน ซึ่งควบคุมดูแลห้าแผนกหลักของตำหนักสังหารเทพ ได้แก่ ความมั่นคงทางไซเบอร์, กฎหมาย, การเงิน, การคลัง, และวิจัยและพัฒนา

อย่างเช่นทรัพย์สินแสนล้านของหวังอี้ ก็จะอยู่ภายใต้การดูแลของฝ่ายการคลัง และฝ่ายการเงินรับผิดชอบการบริหารจัดการ

ส่วนปิงเหอก็คือประมุขฝ่ายความมั่นคงทางไซเบอร์ ความสามารถด้านแฮกเกอร์ของเขานั้นไร้เทียมทานในระดับโลก

รับผิดชอบนำทีม เฝ้าติดตามการเปลี่ยนแปลงต่างๆ แบบเรียลไทม์ และจับข้อมูลข่าวสารมือหนึ่ง

เป็นกำลังสำคัญที่ช่วยให้หวังอี้สร้างปรากฏการณ์ในตลาดหุ้นได้!

นอกจากนี้ เวลาที่หวังอี้ต้องการจะจัดการศัตรูบางคน หรือกวาดล้างแก๊งบางกลุ่ม ก็เป็นปิงเหอที่รับผิดชอบการติดตามและระบุตำแหน่ง!

ต่อหน้าแฮกเกอร์ระดับท็อป พวกเขาไม่มีความลับใดๆ ทั้งสิ้น

ถึงแม้จะหนีไปสุดหล้าฟ้าเขียว ก็ยากที่จะรอดพ้นความตายไปได้

“ในเมื่อว่านหัวเรียลเอสเตทคือผู้บงการเบื้องหลัง แถมยังกล้าให้ตระกูลหลินมาลงมือกับพ่อของข้า ถ้างั้นก็ทุบหุ้นว่านหัวเรียลเอสเตทซะ!”

หวังอี้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ

“แม่-งเอ๊ย แล้วบริษัทระดับ 500 อันดับแรกของโลกจะทำไม? กล้ามาหาเรื่องหวังอี้ข้า ครั้งนี้ถ้าฉันไม่ทำให้แกต้องล้มละลาย ฉันก็ไม่ขอใช้แซ่หวังอีกต่อไป!”