SMTM : ตอนที่31 กิลด์?

ตอนที่31 กิลด์?

…

เจ้าอ้วนเฉียนรู้สึกหดหู่ใจอีกครั้งเมื่อหันไปมองภูเขาที่เต็มไปด้วยหนู แต่จู่ๆ...

“เบล เธอหนีออกมาคนเดียวอีกแล้วนะ” ปาร์ตี้ของผู้เล่นหนึ่งเดินเข้ามาขณะที่เจ้าอ้วนยืนมองภูเขา

หัวหน้าของปาร์ตี้นี้มีชื่อว่า วินด์ก็อตเวิลด์ เขาเล่นเป็นอาชีพนักรบเลเวล 9

“พี่ใหญ่ มาที่นี่กันได้ยังไง? ไม่ได้ไปฟาร์มกันอยู่หรอ?” เพอเพิลเบลนั่งขี้เกียจอยู่บนก้อนหินพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมาถาม

“ได้ยินว่าที่นี่มีมอนสเตอร์หนูอยู่เยอะ ก็เลยตัดสินใจมาฟาร์มที่นี่ จะได้เลเวล10ไวๆ แล้วก็ไปพัฒนาอาชีพหลักให้แข็งแกร่งขึ้นหน่ะ”

หลังจากพูดกับเพอเพิลเบลเสร็จ เขาก็หันไปหาเจ้าอ้วนเฉียนและพูด “กิลวินด์ก็อตจะฟาร์มในพื้นที่แห่งนี้ ทุกคนที่ไม่เกี่ยวข้องให้รีบออกไปส้ะ ไม่งั้นตาย!”

เจ้าอ้วนเฉียนหันกลับมามองวินด์ก็อตเวิลด์และขำ ก่อนที่จะเดินจากไป

สาเหตุที่เจ้าอ้วนเฉียนยอมหนีไปง่ายๆนั่นก็เพราะว่าเขาต้องรีบไปทำภารกิจ

แต่ระหว่างที่เดินออกไปเจ้าอ้วนเฉียนก็คิดในใจ ‘แค่เลเวล 9 คิดยังไงถึงอยากมาฟาร์มในพื้นที่มอนสเตอร์เลเวล 15? อยากรู้จักกับความตายกันอย่างงั้นสินะ..’

เมื่อเพอเพิลเบลได้ยินเช่นนั้นก็ไม่พอใจเป็นอย่างมาก “พี่ใหญ่ ทำไมถึงทำตัวแบบนี้?” หลังจากนั้นเธอก็หันหน้าไปหาเจ้าอ้วนเฉียน “พี่ใหญ่ถังเงิน ไม่ต้องไปไหนหรอก”

“เอาเถอะเบล ผมเองก็มีเรื่องอื่นที่ต้องทำ ไว้เจอกันนะ” เจ้าอ้วนเฉียนหันหน้ากลับมาพร้อมกับโบกมือลา

“เบล เธอรู้จักไออ้วนนั่นงั้นหรอ?” วินด์ก็อตเวิลด์รีบสอบถามทันที

สาเหตุที่วินด์ก็อตเวิลด์ถามนั่นก็เพราะเขารู้จักเจ้าอ้วนเฉียน ไม่สิ.. ทุกๆคนในหมู่บ้านเริ่มต้นรู้จักเขากันทั้งนั้น เพราะวีรกรรมที่ได้ทำไปนั้นมันค่อนข้างจะโด่งดัง

“ใช่” เบลพยักหน้า “เขาช่วยชีวิตฉันเอาไว้ ไม่อย่างงั้นฉันคงตายกลับเมืองไปตั้งนานแล้ว ซึ่งสาเหตุที่ทำให้ฉันมาเสี่ยงตายก็เป็นเพราะพี่ใหญ่นั่นแหล่ะ ชอบมาตามอยู่ได้!”

“เข้าใจล่ะ ถ้างั้นไว้เดี๋ยวผมจะหาโอกาสขอโทษล้ะกัน” หลังจากนั้นวินด์ก็อตเวิลด์ ก็พูดขึ้นมา “เอาล่ะ ถึงเวลาฟาร์มแล้ว เธอเองก็ด้วยนะ ถ้าหากเธอเลเวลสูงแล้วจะไปเดินชมบรรยากาศที่ไหนก็ได้ตามสบายเลย”

“ชิ..” เพอเพิลเบลรู้สึกเบื่อที่ได้ยินคำนี้ แต่เธอก็ปฎิเสธอะไรไม่ได้ จึงพยักหน้าตกลง

...

หลังจากที่เจ้าอ้วนเฉียนเดินออกมา เขาก็มุ่งหน้าปีนขึ้นไปบนเนินสูง เมื่อมองลงมาจากยอดเขาก็เห็นถ้ำขนาดใหญ่ ซึ่งมีความสูงเพียงครึ่งเดียวของมนุษย์

“นั่นจะต้องเป็นสถานที่ที่บอสอยู่อย่างแน่นอน!” เจ้าอ้วนพยักหน้าแล้วก็เริ่มคิดแผนการ ‘มันคงเป็นเรื่องยากที่จะเข้าไปข้างในนั้น ผมต้องใช้กลยุทธิ์บางอย่างเพื่อที่จะทำให้ภารกิจสำเร็จ!’

สักพักหนึ่ง...

“โอ้ย... นี่มันยากมาก!” เจ้าอ้วนเฉียนรู้สึกสมองเริ่มตัน จนสุดท้ายสิ่งที่เขาทำก็คือการ กระโดดลงมาแล้วมุ่งหน้าไปที่ถ้ำโดยตรง ซึ่งเขาต้องค่อยๆฆ่าและย่องหลบหนูพวกนี้ไปมา เพื่อไม่ให้ถูกจับได้

เนื่องจากทางเข้าถ้ำนั้นต่ำเกินไป ผู้เล่นไม่สามารถเข้าไปข้างในได้ หรือแม้ว่าจะฝืนตนเองคลานเข้าไปจนทำได้ มันก็เป็นการเข้าไปให้อาหารบอสหนูเท่านั้น

เดิมทีเจ้าอ้วนเฉียนคิดแผนเอาไว้ว่าจะล่อบอสกลับไปยังหมู่บ้านและให้คนอื่นช่วยฆ่าเหมือนครั้งก่อนๆ แต่ในตอนนี้บอสมันมีระดับที่สูงเกินไป คงไม่มีใครทำอะไรมันได้แน่นอน

บางทีเขาก็คงต้องใช้วิธีโจรๆแบบเดิม เช่นเดียวกับตอนที่ฆ่าบอสตัวอื่นๆไป

ขณะที่เขากำลังมุ่งหน้าเข้าไป เขาก็ได้ยินเสียงกรีดร้องมาจากด้านหลังพร้อมกับมีแสงส่องขึ้นตรงท้องฟ้า

เห็นได้ชัดว่ามีผู้เล่นถูกส่งกลับเมืองเป็นที่เรียบร้อย

เจ้าอ้วนเฉียนได้แต่ยิ้มมุมปาก ‘นี่แหละผลของการหยิ่งทะนงยึดพื้นที่เอาไว้!’

ในไม่ช้าเขาก็มาถึงที่ด้านหน้าทางเข้าถ้ำ มาถึงโดยที่ไม่โดนหนูจับได้สักตัว

เจ้าอ้วนเริ่มลงมือขุดหลุมที่หน้าปากทางถ้ำ ในครั้งนี้เขาไม่ได้ทำแบบเดิม แต่เขาเพิ่มประสิทธิภาพให้มันรุณแรงยิ่งกว่าเดิม

เขานำของแหลมคำไปไว้ที่ก้นหลุม หลังจากนั้นก็นำพวกกิ่งไม้ใบหญ้าต่างๆมาวางรอบปากหลุมกับดักเอาไว้ด้วย เพื่อหวังที่จะเผาบอสให้ตายทั้งเป็น

เมื่อทำกับดักเสร็จเรียบร้อย สิ่งต่อมาที่เขาทำก็คือการนำไม้ต่างๆไปวางปิดไว้ที่หน้าทางเข้า แล้วก็นำ หินเหล็กไฟออกมาเพื่อเผาทันที

ฟู่ว!!

ไฟเริ่มมอดไม้ขึ้น พร้อมกับมีควันจำนวนมากปลิวไหลเข้าไปข้างในตัวถ้ำ

จิ๊ดๆ !

เมื่อควันหนาแน่นท่วมท้นในตัวถ้ำ เสียงอันแหลมคมของหนูก็เริ่มดังออกมา พร้อมกับหนูนับพันที่วิ่งกันพร่าน บางตัวก็วิ่งลุยไฟออกมา บางตัวก็กระโดดข้าม บางตัวก็วิ่งกลับเมื่อเห็นไฟ สภาวะถ้ำในตอนนี้คือโกลาหลอลหม่านไปหมดแล้ว

จิ๊ดๆ จิ๊ดๆ !

ในขณะที่เสียงหนูเริ่มดังและมากขึ้น เจ้าอ้วนเฉียนก็เริ่มเพ่งเล็งสมาธิจดจ่อมากขึ้นกว่าเดิม

“เผาไหม้มันให้หมด!” เจ้าอ้วนเฉียนตะโกนออกมาอย่างเมามัน เพียงเพื่อหวังให้บอสหนูโผล่ออกมา แต่มันก็ไม่เป็นอย่างที่เขาคิด

“ทำไมมันยังไม่ออกมาหล่ะ? หรือว่ามันไม่ได้อยู่ข้างในนั้น?”