เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

SMTM : ตอนที่29 ผู้เล่นเลเวล2ปะทะมอนสเตอร์เลเวล15

SMTM : ตอนที่29 ผู้เล่นเลเวล2ปะทะมอนสเตอร์เลเวล15

SMTM : ตอนที่29 ผู้เล่นเลเวล2ปะทะมอนสเตอร์เลเวล15


ตอนที่29 ผู้เล่นเลเวล2ปะทะมอนสเตอร์เลเวล15

“ของพวกนี้เป็นของดีทั้งหมดเลย” อีสต์เกทโบลววิ่งวินด์พูด พร้อมกับทำท่าลังเลนิดหน่อย “สหายถังเงิน ถ้าหากผมอยากจะเหมาทั้งหมดนี้ จะได้ที่ราคาเท่าไหร่งั้นหรอ?”

อุปกรณ์สวมใส่ต้นเกมที่ดีนั้นช่วยส่งผลให้ผู้เล่นสามารถเก็บเลเวลง่ายมากขึ้น จึงไม่ใช่เรื่องที่ตัดสินใจยากสักเท่าไหร่ และน้อยคนนักที่จะปฎิเสธ

“อืม... 20เหรียญทองสำหรับทั้งหมดนี้!” เจ้าอ้วนเฉียนเสนอราคาข้าวของโดยรวมทั้งหมดออกไป

ทางอีสต์เกทโบลววิ่งวินด์ก็ไม่ได้ต่อรองราคาแต่อย่างใด เขาทำแค่เพียงขอเวลานิดหน่อย และทักหาคนนู้นคนนี้เพื่อรวบรวมทองทั้งหมดมาจ่ายให้เจ้าอ้วนเฉียน

ในไม่ช้า เหรียญทองจากทุกคนที่มีกันนิดหน่อยก็ได้มารวมกันอยู่ที่เจ้าอ้วนเฉียนแล้ว

หลังจากการทำธุรกรรมการค้าขายนี้ทำให้เจ้าอ้วนเฉียนมีเหรียญทองถึง 190 เหรียญอยู่ในคลัง

เจ้าอ้วนเฉียนครุ่นคิดอยู่พักนึงว่าจะทำอย่างไรกับเงินพวกนี้ดี เพราะการพกพาเหรียญทองจำนวนเท่านี้ไปมามันคงไม่ใช่เรื่องที่ปลอดภัยแน่

ดังนั้นเขาจึงไปที่ธนาคารและเปิดบัญชีฝากข้าวของที่มีค่าเอาไว้ทั้งหมด เหลือแค่เพียงสิ่งที่เขาต้องใช้เท่านั้นในตัวเอง

ซึ่งธนาคารที่ว่านั้นเป็นธนาคารภายในเกม เขาไม่ได้ออกไปที่โลกจริงแต่อย่างใดเพราะฉะนั้นเหรียญทองทั้งหมดที่เขามีอยู่นั้นจึงยังไม่ได้แลกออกมาเป็นเงินหยวน

ส่วนอีกสาเหตุนึงที่เขายังไม่แลกเหรียญทองออกไปเป็นเงินหยวนนั้นก็เพราะ เขาเชื่อว่าในอนาคตเหรียญทองที่เขามีมันจะแพงขึ้น และยังเก็บไว้ซื้อขายทำทุนในเกมได้อีกด้วย

“เอาล่ะ จบเรื่องธุรกรรมทางการเงิน ไปฟาร์มหาเงินกันต่อดีกว่า!” เมื่อทำธุรกรรมเสร็จ เจ้าอ้วนเฉียนก็เดินออกมา พร้อมกับการยกมือขึ้นมาปาดเหงื่อ และจากไปทันที

ในเวลานี้เขามีภารกิจที่ต้องเร่งรีบทำให้จบอยู่ หากเขายังโอ้เอ้เดินเล่นเหมือนแต่ก่อน มันจะทำให้เขาทำภารกิจไม่สำเร็จได้

เมื่อเจ้าอ้วนเฉียนเดินออกมาด้านหน้าทางเข้าหมู่บ้านแล้ว เขาก็มุ่งหน้าไปยังหุบเขาทางทิศตะวันตกทันที

บรรยากาศโดยรอบมันเต็มไปด้วยต้นเมเปิ้ล บอกได้เลยว่ามันต้องเป็นสถานที่ชมวิวอย่างแน่นอน เพราะทุกอย่างมันสวยงามไปหมด ยกเว้นแค่อย่างเดียวนั่นคือฝูงหนูที่น่ารังเกียจ

แถมสถานที่นี้ยังมีข่าวลืออีกด้วยมีผู้เล่นกลุ่มนึงที่ได้มาเจอสถานที่แห่งนี้ และได้มีการทรยศกันในปาร์ตี้

จนปาร์ตี้ของพวกเขาต้องแยกจากกัน และต่างคนต่างฟาร์มแต่สุดท้ายก็ตายกันหมดโดยที่ไม่มีใครได้ผลประโยชน์จากการฟาร์มในที่แห่งนี้เลย

เมื่อเจ้าอ้วนเฉียนมาถึงเขาก็หลบๆซ่อนๆอยู่หลังต้นไม้เมเปิ้ลใหญ่ เพื่อแอบใช้สกิลตรวจสอบ

หนูสีเทา

เลเวล : 15

พลังโจมตีกายภาพ : 50 ถึง 65

พลังป้องกันกายภาพ : 20

พลังชีวิต : 500

ค่าสถานะของพวกมันนั้นไม่ได้สูงมากนักจึงทำให้ไม่น่ากลัวสักเท่าไหร่ แต่สิ่งที่น่ากลัวคือจำนวน

หากยืนดูอยู่ห่างๆจะมองเห็นได้เลยว่าสถานที่นี้เต็มไปด้วยหนูอยู่เต็มไปหมด ทั้งในพุ่มไม้ ในรู หรือบนพื้น หากประมาณจำนวนคร่าวๆน่าจะมีทั้งหมดประมาณ 1000 ขึ้น

เมื่อเจ้าอ้วนเฉียนเห็นเช่นนี้ก็เกิดอาการความโลภบังตาอีกครั้ง สิ่งที่เขาคิดคือจะฆ่าหนูพวกนี้ทุกตัวทิ้งอย่างไร? วางกับดักงั้นหรอ? หรือจะไประเบิดภูเขาให้มันพังทลายลงมาทับหนูพวกนี้ดี?

“ออกไปนะ ออกไป! ไอหนูเวรพวกนี้ ออกไปเดี๋ยวนี้!”

ขณะที่เจ้าอ้วนเฉียนยืนคิดอยู่นั้นก็มีเสียงคนตะโกนดังออกมา

เจ้าอ้วนเฉียนกระโดดปีนขึ้นต้นไม้เพื่อหาว่าใครกันที่สามารถมาฟาร์มในพื้นที่แห่งนี้ได้

และสิ่งที่เขาเห็นนั้นก็คือ นักเวทย์หญิงคนหนึ่งอยู่บนต้นไม้ต้นเล็ก และกำลังปล่อยสกิลลูกบอลไฟสามลูกใส่หนูด้านล่าง ซึ่งสถานการณ์ของเธอในตอนนี้ไม่ดีมากนัก เพราะเธอถูกล้อมไปด้วยหนูหลายสิบตัว

การต่อสู้ของนักเวทย์หญิงคนนี้ถือว่าเป็นไอเดียที่ดี แต่มันก็ไม่ใช่จุดที่ปลอดภัย เนื่องจากต้นไม้ที่เธออาศัยอยู่นั้นมีขนาดเล็ก และโอกาสที่หนูจะเทะต้นไม้จนพังลงมาก็มีสูงมาก ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นจริงคงจะเละอย่างแน่นอน

แต่ถ้าหากเป็นเจ้าอ้วนเฉียนหล่ะก็ .... แค่ปีนขึ้นไป ต้นไม้ก็คงหักลงมาแล้ว

เจ้าอ้วนเฉียนใช้สกิลตรวจสอบใส่นักเวทย์หญิงคนนั้นเพื่อดูข้อมูล

ชื่อ : เพอเพิลเบล

อาชีพ : นักเวทย์(ฝึกหัด)

เลเวล : 2

เมื่อเห็นข้อมูลแบบนี้เจ้าอ้วนเฉียนแทบลื่นตกบันได

เลเวล 2 เนี่ยนะ? ใจเด็ดมากที่มาสู้กับมอนสเตอร์เลเวล 15! ให้ตายเถอะ เป็นบุคคลที่มีเกียรติจริงๆ

“เฮ้ คนสวยต้องการความช่วยเหลือไหม?” เจ้าอ้วนเฉียนเดินไปตรงกิ่งต้นไม้ที่เขาอาศัยอยู่และตะโกนถามนักเวทย์สาว

“ค่ะ ต้องการ! รีบมาช่วยเลย!” เพอเพิลเบลตอบรับทันทีเพราะหนูพวกนี้มันทำให้เธอหวาดกลัวสุดขีดแล้วในตอนนี้

“การช่วยของผมไม่ใช่ช่วยฟรีๆนะ” เจ้าอ้วนเฉียนพยายามใช้กลอุบายความกลัวในการเรียกราคาให้สูง

“หืม?” เพอเพิลเบลได้ยินแบบนี้ก็ตะลึงไปเล็กน้อย หลังจากนั้นเธอก็นำเหรียญเงินออกมาจากช่องเก็บของให้เจ้าอ้วนเฉียนดู “ฉันมีแค่ 1เหรียญเงินหน่ะ เท่านี้พอไหม?”

??

จบบทที่ SMTM : ตอนที่29 ผู้เล่นเลเวล2ปะทะมอนสเตอร์เลเวล15

คัดลอกลิงก์แล้ว