บทที่ 92 ปิดกั้นพลังบำเพ็ญด้วยวิธีล้ำลึก

สำนักมารแตกต่างจากสำนักเซียน

คนธรรมดาที่มีทางเลือกย่อมไม่มาที่นี่ มีเพียงผู้ที่ไร้ทางเลือกเท่านั้นที่จะมาลองเสี่ยงดูกับสำนักมาร

ถึงอย่างไรสำนักมารก็เป็นสถานที่บำเพ็ญเพียรเช่นกัน สามารถเหาะเหินเดินอากาศและมีชีวิตยืนยาวได้

เมืองและตระกูลในละแวกใกล้เคียงก็ดำรงอยู่ได้เพียงใต้เงามืดของสำนักเทียนอิน และต้องร่วมมือกับพวกเขา

เจียงห่าวถูกขายเข้าสำนักเทียนอินด้วยวิธีนี้

เมื่อเทียบกับถ้ำมาร ที่นี่ปลอดภัยกว่ามากนัก

หลังจากหลิวซิงเฉินจากไป เจียงห่าวจึงเดินต่อไปข้างหน้า

เขาต้องไปดูที่สวนยาวิเศษว่าป่ากระดูกร้อยกำลังวางแผนอะไร

เมื่อหลิวซิงเฉินมาเตือน นั่นหมายความว่ามีอันตรายจริงๆ

ช่างดีถ้าสายลับรอบตัวเขาล้วนเป็นเช่นหลิวซิงเฉิน เจียงห่าวพึมพำกับตนเอง

นึกย้อนกลับไป ช่างเนิ่นนานแล้วที่ไม่ได้พบกับราชินีมารผู้นั้น

เขาเหลือบมองหน้าต่างระบบ

ชื่อ: เจียงห่าว

อายุ: ยี่สิบสอง

พลังบำเพ็ญ: ขั้นสร้างแก่นทองระยะปลาย

วิชา: วิชาเสียงสวรรค์ร้อยวน, คัมภีร์หงเมิงใจกลาง

พลังเทพ: เก้าหมุนแทนความตาย (หนึ่งเดียว), ตรวจสอบประจำวัน, สุญญากาศใจบริสุทธิ์, ซ่อนพลังคืนกลับ

พลังเลือดลมปราณ: 77/100 (สามารถบำเพ็ญได้)

พลังบำเพ็ญ: 71/100 (สามารถบำเพ็ญได้)

พลังเทพ: 0/3 (ไม่สามารถได้รับ)

"ยี่สิบสองปีแล้วสินะ"

เขายังจำได้ว่าตอนอายุยี่สิบนั้น เคยแสดงความยินดีกับตัวเอง

ราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวันวาน

แต่หงอวี่เย่ไม่ได้ปรากฏตัวมาครึ่งปีแล้ว ในครึ่งปีนี้จิตใจของเขาได้พบความสงบนานแสนนาน

อยากจะพบนางอีกสักครั้ง

เช่นนี้จะได้รู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของเขานั้น สามารถสงบนิ่งได้ถึงระดับใด

หากไร้หงอวี่เย่ เขาต้องอยู่ในสภาวะ "ปราชญ์" ตลอดเวลา

ยากที่จะสัมผัสได้ชัดถึงจุดอ่อนในสภาวะจิต

"รู้สึกตั้งตารอให้นางมาเสียแล้ว"

สวนยาวิเศษ

มีผู้คนมากมายรวมตัวกันในสวนยาวิเศษ ต่างวุ่นวายกับงานของตน

ท่ามกลางพวกเขา เป็นเทพธิดาผู้มีใบหน้าเย็นชา

นางสวมชุดสีนวลขาว ผมมวยเรียบง่าย หน้าตางดงามประณีต

เทพธิดาหนิงซวน

หนึ่งในศิษย์หลักของหน้าผาตัดกระแสอารมณ์ เจียงห่าวเคยเห็นศิษย์พี่ผู้นี้เพียงครั้งเดียว

ตอนนั้นยังไม่รู้พลังบำเพ็ญของอีกฝ่าย แต่เมื่อมองตอนนี้ พลังความสามารถไม่ธรรมดาเลย

ควรจะเหนือกว่าขั้นสร้างแก่นทอง

เพียงแค่มองคร่าวๆ เขาก็เบนสายตาไปแล้ว ไม่กล้าพินิจพิเคราะห์นานเกินไป เกรงว่าจะนำภัยมาสู่ตนเอง

"คารวะศิษย์พี่"

เจียงห่าวเดินเข้าไปหา ก้มศีรษะกล่าวอย่างมีมารยาท

"อืม" เทพธิดาหนิงซวนพยักหน้าเบาๆ อย่างเย็นชา แล้วค่อยๆ เอ่ยขึ้น:

"ป่ากระดูกร้อยต้องการปลูกยาวิเศษบางอย่างที่นี่ ได้ยินว่าเจ้ามีความเข้าใจผิดกับพวกเขาบ้าง

คราวนี้หากยาวิเศษมีปัญหา ให้บันทึกชื่อข้าไว้

เจ้าเพียงช่วยนำทางและแบ่งพื้นที่ที่เหมาะสมก็พอ"

เทพธิดาหนิงซวนไม่ได้ดูถูกหรือยกย่องเจียงห่าว เพียงปฏิบัติต่อเขาอย่างธรรมดาที่สุด

สำหรับผลงานอันดับสิบคราวก่อน นางย่อมคาดเดาบางอย่างได้

ม่านหลงผู้นั้นดูเหมือนจะหยาบกร้านเปิดเผย แต่แท้จริงแล้วเจ้าเล่ห์ไม่น้อย เขาจะให้ผลงานโดยไม่มีเหตุผลได้อย่างไร?

ไม่ใช่เพื่อปกป้องตัวเองหรอกหรือ?

ประกอบกับคำวิจารณ์จากผู้อาวุโสในสำนัก นางย่อมเข้าใจได้ว่า ศิษย์น้องตรงหน้าผู้นี้ อาจเผชิญหายนะใหญ่หลวงเร็วๆ นี้

ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องใส่ใจ

"ขอรับ" เจียงห่าวรับคำ

ไม่ได้รู้สึกขุ่นเคืองกับน้ำเสียงเรียบเฉยและแววตาอันมองข้ามของอีกฝ่าย

หากอีกฝ่ายแสดงท่าทีเป็นมิตร กลับจะทำให้รู้สึกไม่สบายใจยิ่งกว่า

หลังจากนั้น เทพธิดาหนิงซวนก็หมุนตัวจากไป ไม่ได้สั่งการใดๆ เพิ่มเติม

"ศิษย์น้องเจียง" สตรีผู้หนึ่งในวัยเจริญเดินมาเบื้องหน้าเจียงห่าว กล่าวอย่างสุภาพ:

"การร่วมมือกับป่ากระดูกร้อยในครั้งนี้ ข้าเป็นผู้ประสานงาน ศิษย์น้องเรียกข้าว่าศิษย์พี่เหลียนฉินก็พอ"

"ศิษย์พี่เหลียน" เจียงห่าวประสานมือคำนับ

เพียงแวบเดียว เขาก็รู้ว่าสตรีตรงหน้าหาใช่จะเทียบกับลี่ไคได้ไม่ นี่คือผู้แข็งแกร่งขั้นสร้างแก่นทองระยะต้น

ยากเชื่อว่าเพียงแค่การแลกเปลี่ยนยาวิเศษ กลับส่งผู้แข็งแกร่งระดับขั้นสร้างแก่นทองมา

"ยาวิเศษในครั้งนี้ล้ำค่ายิ่งนัก ข้าจึงต้องดูแลเอง อาจจะรบกวนศิษย์น้องบ้าง" เทพธิดาเหลียนฉินกล่าวเสียงอ่อนโยน:

"หากศิษย์น้องเห็นว่าที่ใดไม่เหมาะกับการปลูก สามารถให้คนตามหาข้า ข้าจะย้ายพืชเหล่านั้นไปเอง

อ้อใช่ พวกเราไม่เพียงต้องปลูกในสวนยาวิเศษ ยังมีบางส่วนต้องปลูกในป่าด้วย

ค่ายกลป้องกัน พวกเราจะจัดการกันเอง"

ศิษย์พี่ผู้นี้ดูมีอายุราวสามสิบ สีหน้าซีดขาว น่าจะเกี่ยวกับวิชาที่ฝึกฝน

รูปโฉมไม่เลวเลย น้ำเสียงก็แสนดี

'หากป่ากระดูกร้อยครั้งนี้เล็งเป้ามาที่ข้าจริง ก็นับว่ารับมือยากทีเดียว'

ต่างจากลี่ไค อีกฝ่ายต้องการอะไรก็จะพูดออกมาตรงๆ จุดประสงค์ชัดเจน

แต่ผู้ที่อยู่เบื้องหน้าตอนนี้ ยากจะรู้ถึงเป้าหมายที่แท้จริง

"ศิษย์พี่เหลียนกล่าวมากไป ข้าย่อมช่วยเต็มกำลัง" เจียงห่าวกล่าว

หลังจากนั้น ผู้คนของป่ากระดูกร้อยก็ปลูกยาวิเศษบางอย่างในสวน บางส่วนเจียงห่าวเคยเห็นมาก่อน บางส่วนไม่เคยเห็น

เขาตัดสินใจว่าจะต้องค้นคว้าข้อมูลให้ดี

หลังจากนั้น พวกเขายังปลูกยาวิเศษและต้นไม้ประหลาดอีกชนิดหนึ่งที่เชิงหน้าผาตัดกระแสอารมณ์

วุ่นวายอยู่เช่นนี้ทั้งวัน

เจียงห่าวติดตามดูตลอดทั้งวัน แต่ไม่พบความผิดปกติใดๆ

ยามเย็น

ผู้คนจากป่ากระดูกร้อยเสร็จงานและจากไป

สิ่งนี้ทำให้เจียงห่าวรู้สึกแปลกใจ

"แค่นี้เองหรือ?"

ยาวิเศษไม่มีปัญหา และหากมีปัญหาก็เป็นศิษย์พี่หนิงซวนที่ต้องรับผิดชอบ ทำให้เขารู้สึกว่าไม่สมจริงเท่าใดนัก

"คิดมากไปหรือ?"

เรื่องนี้เจียงห่าวได้แต่รอดูท่าทีต่อไป

เจ็ดวันต่อมา เขาคอยสังเกตการณ์ยาวิเศษจากป่ากระดูกร้อย พร้อมกับฝึกวาดยันต์และบำเพ็ญเพียร

ตอนนี้พลังบำเพ็ญขั้นระยะปลายของเขาเริ่มแข็งแกร่งมั่นคง ไม่ห่างไกลจากระยะสมบูรณ์แล้ว

คงต้องรออีกประมาณสามเดือน

เมื่อถึงเวลานั้นจะไปเรียนรู้วิชาดาบสวรรค์ท่าที่สาม

ส่วนยาวิเศษที่เฝ้าดูในช่วงนี้ก็ไม่พบปัญหาใด

ป่ากระดูกร้อยก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ

วันนี้ เจียงห่าววางแผนจะบำเพ็ญเพียร พรุ่งนี้ต้องไปตลาดเพื่อซื้อวัสดุทำยันต์

ตอนนี้เขามีหินวิเศษเพียงสองร้อยกว่าก้อนเท่านั้น

ไม่เคยร่ำรวยได้สักที

แต่เพียงเริ่มนั่งบำเพ็ญเพียร เขาก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดเล็กๆ ในเส้นลมปราณ

สิ่งนี้ทำให้เขาตกใจลืมตาขึ้นทันที

"เกิดอะไรขึ้น?"

ปกติเมื่อฝึกคัมภีร์หงเมิงใจกลาง ไม่เคยเกิดปัญหาเช่นนี้มาก่อน

เขารีบตรวจสอบร่างกายทันที แต่ก็ไม่พบความผิดปกติใดๆ

เขาลองฝึกคัมภีร์หงเมิงใจกลางอีกครั้ง แต่ยังคงมีความรู้สึกเจ็บเสียวและอุดตันอยู่

"ตรวจสอบ"

หยุดการบำเพ็ญเพียร เจียงห่าวตรวจสอบตัวเองทันที

แต่สถานะยังคงแสดงว่าปกติ

นอกจากคำสาปพิษคุณไสยสังหารฟ้า ก็ไม่มีสิ่งใดผิดปกติ

"หากมิใช่ร่างกายข้ามีปัญหา แล้วอะไรกันที่มีปัญหา?"

หากจะกล่าวถึงการเปลี่ยนแปลงในสัปดาห์นี้ ก็มีเพียงการที่ป่ากระดูกร้อยปลูกยาวิเศษเท่านั้น

และหลิวซิงเฉินก็บอกแล้วว่า จะตกอยู่ในกับดักของไป๋เย่โดยไม่รู้ตัว

วันรุ่งขึ้น

เจียงห่าวรีบไปยังป่าที่ป่ากระดูกร้อยปลูกยาวิเศษไว้

"ตรวจสอบ"

ดอกพันขนนก: ใบของดอกพันขนนกมีพลังวิเศษอ่อนๆ สามารถใช้ในวิชาปรุงยาเพื่อบรรเทาการปะทะกันของยาวิเศษ การปลูกที่นี่เป็นผลงานชิ้นเอกของไป๋เย่ ใช้วิธีล้ำลึกปิดกั้นความก้าวหน้าในการบำเพ็ญเพียรของเจ้า

ไป๋เย่...

เทคนิคเช่นนี้ เจียงห่าวไม่เคยได้ยินมาก่อน ไม่แปลกที่กล่าวว่าผู้นี้อันตราย

"ต้องไปสืบดูว่าเขาอยู่ที่ใด และมีพลังบำเพ็ญระดับใด"

ขณะไปสวนยาวิเศษ เขาบอกให้เฉิงโฉวไปตามเทพธิดาเหลียนฉิน ต้องสลับตำแหน่งยาวิเศษใหม่

ดูว่าจะได้ผลหรือไม่

เทพธิดาเหลียนฉินมาอย่างรวดเร็ว เมื่อได้ฟังสิ่งที่เจียงห่าวกล่าว นางไม่ลังเลหรือปฏิเสธแม้แต่น้อย

เพียงถามว่าตรงไหนเหมาะสม นางจะย้ายไปเอง