สัประยุทธ์ทะลุฟ้า ปิงเซิ่งแห่งตระกูลเซียวตอนที่1

บทที่ 1: เซียวหานแห่งตระกูลเซียว

ในเมืองหลวงของจักรวรรดิเจียหม่า ณ โถงประชุมใหญ่ของตระกูลเซียว

ในขณะนี้ สมาชิกตระกูลเซียวทุกคนต่างตกอยู่ในความกังวล ประมุขตระกูลของพวกเขา เซียวหลิน ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการต่อสู้กับสัตว์อสูร และไม่มีทางใดที่จะช่วยเขาได้

หากไร้ซึ่งโต้วหวัง ศัตรูเก่าแก่ของตระกูลเซียวจะต้องฉวยโอกาสซ้ำเติมพวกเขาอย่างแน่นอน และด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของตระกูลเซียว การต่อต้านจนถึงที่สุดก็ไม่ต่างอะไรกับการขุดหลุมฝังศพตัวเอง

ในขณะนี้ ราวกับว่าพายุใหญ่กำลังก่อตัว

"ปัง~" เก้าอี้ตัวหนึ่งแตกกระจาย

"เจ้าพวกสุนัขบ้านั่น ทุกตัวเหมือนหมาป่า จ้องจะกัดกินเนื้อของเรา"

เซียวจ้านที่เต็มไปด้วยความหนุ่มแน่น โกรธเกรี้ยวต่อพฤติกรรมฉวยโอกาสของฝ่ายอื่นๆ

"ประมุขน้อย ใจเย็นก่อน ภารกิจเร่งด่วนที่สุดของเราในตอนนี้คือการรักษาตระกูลเซียวไว้"

"ใช่แล้ว อย่างเลวร้ายที่สุด เราค่อยฆ่าล้างแค้นกลับไปทีหลัง" เหล่าผู้อาวุโสข้างๆ แนะนำ

"เฮ้อ~" เมื่อได้ยินเช่นนี้ เซียวจ้านก็เหมือนถูกสาดด้วยน้ำเย็นทันที เขานิ่งเงียบไปนาน ในที่สุดก็ถอนหายใจออกมา

ไม่ว่าเขาจะใจแข็งเพียงใด เขาก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่าตระกูลเซียวในปัจจุบันนั้นอ่อนแอได้ เขาเริ่มพิจารณาหามาตรการรับมือ

หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน เขาก็ทำได้เพียงพูดอย่างช่วยไม่ได้ว่า "หลังจากท่านพ่อจากไป ตระกูลเซียวของเราจะถอนตัวออกจากเมืองหลวงของจักรวรรดิเจียหม่า" จากนั้น ราวกับว่าเรี่ยวแรงทั้งหมดได้หายไปจากร่างกาย เขาก็ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้

"ขอรับ" เหล่าผู้อาวุโสแลกเปลี่ยนสายตากันและตอบรับอย่างขมขื่น พวกเขาก็เข้าใจเช่นกันว่าหากปราศจากการคุ้มครองของผู้เชี่ยวชาญระดับโต้วหวัง ตระกูลเซียวในปัจจุบันก็เป็นเป้าหมายที่น่าดึงดูดในสายตาของผู้อื่น

แม้แต่อดีตพันธมิตรก็ยังมองหาโอกาสเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง

การถอยเมื่อเผชิญกับอันตรายคือหนทางสู่การอยู่รอด

"หืม? เกิดอะไรขึ้น?" ทันใดนั้น ร่างในชุดคลุมสีขาวก็ปรากฏขึ้นในโถงประชุม

"เจ้าเป็นใคร? บุกเข้ามาในตระกูลเซียวของข้าได้อย่างไร?" ทุกคนตกใจกับการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของร่างนี้ ผู้อาวุโสใหญ่ถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

ชายผู้นั้นมีผมยาวสีดำสยายลงบนบ่า คิ้วกระบี่ ดวงตาดั่งดวงดาว และรูปร่างเพรียวบาง สวมชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ เขาช่างหล่อเหลาและสง่างามอย่างแท้จริง

หากเขาเดินไปตามท้องถนน เขาสามารถทำให้หญิงสาวและหญิงที่แต่งงานแล้วจำนวนมากหลงใหลได้อย่างง่ายดาย

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ สมาชิกตระกูลเซียวไม่ได้สนใจรูปลักษณ์ของชายผู้นั้น แต่สนใจความแปลกประหลาดในการปรากฏตัวของเขามากกว่า

ไม่เพียงแต่เขาจะปรากฏตัวอย่างเงียบเชียบ แต่ภายใต้การรับรู้ของพวกเขา กลิ่นอายของคนตรงหน้าก็สงบนิ่งดุจบ่อน้ำโบราณ แต่ก็กว้างใหญ่ไพศาลดั่งมหาสมุทร

แม้แต่ประมุขเซียวหลินก็ยังเทียบเขาไม่ได้

เป็นไปได้หรือไม่ว่าเขามาเพื่อทำลายตระกูลเซียวของเรา? เมื่อคิดเช่นนี้ สมาชิกระดับสูงของตระกูลเซียวก็รู้สึกสิ้นหวังอย่างที่สุด

"ข้าถามว่า เกิดอะไรขึ้นกับตระกูลเซียว? ใครคือประมุขตระกูลของพวกเจ้า? เขาอยู่ที่ไหน?" ชายผู้นั้นพูดอีกครั้ง น้ำเสียงของเขาเจือไปด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย

ชายในชุดคลุมสีขาวผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากตัวเอก เซียวหาน และยังเป็นผู้ข้ามมิติอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม เขาข้ามมิติมาเร็วเกินไป กลายเป็นคนรุ่นปู่ทวดของเซียวเอี๋ยน เซียวเอี๋ยนในปัจจุบันยังคงอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้

บางทีอาจเป็นประโยชน์ของการเป็นผู้ข้ามมิติ เซียวหานได้แสดงพรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียรที่ทรงพลังตั้งแต่เริ่มต้นการฝึกฝน

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความไม่เต็มใจที่จะอยู่นิ่งเฉย เขาได้ออกจากตระกูลเซียวไปนานแล้วเพื่อท่องไปในทวีป เขาบังเอิญติดอยู่ในแดนลับและติดอยู่ที่นั่นนานกว่าร้อยปี

เขาเพิ่งจะหลบหนีออกมาได้และรีบกลับมายังตระกูลเซียวทันทีโดยไม่หยุดพัก

แน่นอนว่า โชคและเคราะห์ร้ายมักมาคู่กัน เป็นเพราะแดนลับนี้เองที่ทำให้เซียวหานทะลวงเข้าสู่ขอบเขตนักสิทธิ์ได้สำเร็จ ไปถึงระดับโต้วเซิ่งหกดาว และยังได้รับทรัพยากรจำนวนมากอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม เมื่อเซียวหานมาถึงเหนือตระกูลเซียว เขาก็ประหลาดใจที่พบว่าตระกูลเซียวในปัจจุบันเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและความวุ่นวาย

ด้วยความสับสน เขาใช้พลังวิญญาณของเขาสัมผัสอยู่ครู่หนึ่งและพบสมาชิกระดับสูงในปัจจุบันของตระกูลเซียว จึงมาเพื่อสอบถามสถานการณ์

???

เซียวจ้านงุนงงอย่างที่สุดกับชายหนุ่มรูปงามตรงหน้า เป็นไปได้หรือไม่ว่าเขาไม่ได้มาเพื่อสร้างปัญหา?

เซียวจ้านถามอย่างกล้าหาญว่า "ท่านผู้อาวุโส ท่านไม่ได้มาเพื่อสร้างปัญหาให้ตระกูลเซียวใช่หรือไม่?"

"หืม?" เซียวหานงงงวย "ทำไมข้าต้องสร้างปัญหาให้ตระกูลเซียวด้วย?"

ฟู่~ ทุกคนถอนหายใจอย่างโล่งอกพร้อมกัน ตระกูลเซียวรอดแล้ว และชีวิตของพวกเขายังคงอยู่

"เช่นนั้น ขอเรียนถามว่าท่านผู้อาวุโสคือ...?"

"ตระกูลเซียว เซียวหาน" เซียวหานตอบโดยตรง

???!!!

เซียวหาน!

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สมาชิกตระกูลเซียวก็ไม่สามารถนั่งนิ่งได้อีกต่อไป เซียวจ้านถึงกับลุกขึ้นยืนโดยตรง "ท่านคือท่านอาปู่เซียวหาน?"

ไม่น่าแปลกใจที่เซียวจ้านจะร้อนรนขนาดนี้ ประสบการณ์ของเซียวหานเป็นเพียงตำนานในตระกูลเซียว

ในฐานะอัจฉริยะระดับสูงของตระกูลเซียว เซียวหานยังมีชื่อเสียงไปทั่วทั้งจักรวรรดิเจียหม่า

เขาเริ่มฝึกปราณยุทธ์ตอนอายุสี่ขวบ เป็นโต้วเจ่อตอนอายุแปดขวบ เป็นโต้วซือตอนอายุเก้าขวบ เป็นต้าโต้วซือตอนอายุสิบเอ็ดขวบ และทะลวงเข้าสู่โต้วหลิงก่อนอายุสิบสามปี จากนั้น หลังจากอายุสิบห้าปี เขาก็เดินทางไปทั่วทวีป

ในสายตาของทุกคน เซียวหานจะต้องสามารถทะลวงเข้าสู่โต้วจงได้อย่างแน่นอน และแม้แต่ขอบเขตโต้วจุนในตำนานก็ยังน่าลอง

เพียงแต่ว่าเซียวหานไม่ได้กลับมายังตระกูลเซียวนานถึงร้อยปี และทุกคนคิดว่าเขาได้เสียชีวิตไปบนเส้นทางสู่จุดสูงสุดแล้ว สิ่งนี้ทำให้ตระกูลเซียวเศร้าโศกเป็นอย่างมาก

แต่ตอนนี้... เซียวหานกลับมาแล้ว ด้วยพรสวรรค์ของเขา อย่างน้อยเขาก็ต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับโต้วจง เมื่อมีเซียวหานเป็นผู้ดูแล ตระกูลเซียวจะต้องรุ่งเรืองอย่างแน่นอน

"ถูกต้อง ข้าคือเซียวหานคนนั้น" ตอนนี้เซียวหานแทบจะหมดความอดทนแล้ว "ตอบคำถามก่อนหน้าของข้าก่อน เรื่องของข้าค่อยคุยกันทีหลัง"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เซียวจ้านก็แสดงความเป็นมืออาชีพของประมุขน้อยอย่างเต็มที่ ตอบอย่างคล่องแคล่วว่า "เรียนท่านอาปู่ ประมุขตระกูลเซียวคนปัจจุบันคือท่านพ่อของข้า เซียวหลิน แต่ตอนนี้ท่านพ่อบาดเจ็บสาหัส และข้ากำลังทำหน้าที่แทนตระกูลเซียวอยู่"

เซียวหานตื่นเต้นเล็กน้อยในขณะนี้ "ใช่เซียวหลิน ลูกชายของพี่ใหญ่ข้าหรือไม่?"

เซียวจ้านพยักหน้ายืนยัน

จากนั้น ใบหน้าของเซียวหานก็มืดลง "ตอนนี้ พาข้าไปดูเขา"

"ขอรับ"

เซียวหลินหมดสติอยู่ในขณะนี้ เมื่อมองดูบาดแผลอันน่าสยดสยองบนร่างกายของเซียวหลิน ซึ่งเกือบจะฉีกเขาออกเป็นสองท่อน หากไม่ใช่เพราะการคุ้มครองของปราณยุทธ์ของผู้เชี่ยวชาญระดับโต้วหวัง เขาคงจะตายไปนานแล้ว

เซียวหานระงับความโกรธในใจ หยิบโอสถออกมา ช่วยให้เซียวหลินกินมัน และในขณะเดียวกันก็โคจรปราณยุทธ์ในร่างกายของเขาเพื่อช่วยเขารักษา

คนอื่นๆ ก็มองไปที่เซียวหานด้วยความคาดหวัง

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา เซียวหานก็ดึงปราณยุทธ์ของเขากลับมา "เขาปลอดภัยแล้ว" ใบหน้าของทุกคนสว่างขึ้น และขณะที่พวกเขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง พวกเขาก็ถูกหยุดด้วยสายตาของเซียวหาน

เขาส่งสัญญาณให้ทุกคนแล้วเดินออกไปด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจ

เซียวหานสนิทกับพี่ใหญ่ของเขา เซียวเลี่ย ตั้งแต่เด็ก พวกเขาก่อเรื่องด้วยกัน สำรวจสถานเริงรมย์ด้วยกัน แบ่งปันโชคลาภ และเผชิญความยากลำบากด้วยกัน

ด้วยความรักที่มีต่อพี่ชาย เซียวหานจึงดูแลเซียวหลินเป็นอย่างดีเมื่อเขายังเด็ก นำของดีๆ มาให้เขาทุกครั้งที่กลับมายังตระกูลเซียว

เซียวหลินก็ชอบลุงของเขามากเช่นกัน และความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ไม่เลว

ตอนนี้เซียวหลินได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ เป็นไปไม่ได้ที่เซียวหานจะไม่โกรธ เขาเพียงแต่กระตือรือร้นที่จะฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของเซียวหลิน ซึ่งเป็นสาเหตุที่เขาไม่ได้ลงลึกไปก่อนหน้านี้

แต่ตอนนี้ถึงเวลาต้องชำระบัญชีแล้ว

เมื่อกลับมายังโถงประชุม เซียวหานถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า "สถานการณ์ของตระกูลเซียวตอนนี้เป็นอย่างไร?"

เมื่อเซียวหลิน เสาหลักของตระกูลเซียว ได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีความวุ่นวาย สถานการณ์ของตระกูลเซียวจะต้องไม่ดีอย่างแน่นอน

ดังนั้น เซียวหานจึงไม่ได้ถามโดยไม่จำเป็น แต่สอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์โดยละเอียดของตระกูลเซียวโดยตรง