ตอนที่ 244 : การเริ่มต้นปฏิบัติการ

เซียวจือที่ก้าวเข้าสู่ระดับเต๋า ความเร็วขณะเร่งพลังสามารถแซงหน้าอาชามังกรได้แน่นอน

เพียงแต่ไม่สามารถคงความเร็วได้นาน และใช้พลังลมปราณสิ้นเปลืองมากกว่า

แต่ตอนนี้ เซียวจือไม่คิดจะประหยัดอะไรอีกแล้ว

เพราะพรุ่งนี้คือวันที่พวกเขาจะปฏิบัติการสังหาร ‘เจียงเฉิงจื่อ’

ชื่อ “เจียงเฉิงจื่อ” เคยเป็นชื่อบทกวีในยุคโบราณของแคว้นเซี่ย ปัจจุบันกลายเป็นรหัสของผู้เล่นศัตรูระดับเต๋าคนหนึ่ง

เจียงเฉิงจื่อเป็นผู้ฝึกยุทธสายวิญญาณ แตกต่างจากนักสู้สายร่างกาย เป็นผู้ฝึกยุทธสายเต๋าแบบดั้งเดิม

ปฏิบัติการเริ่มพรุ่งนี้ ดังนั้นวันนี้ เซียวจือต้องอัปเกรดทักษะการต่อสู้ ‘มังกรครามทะลวงผนึก’ ให้ถึงระดับชำนาญให้ได้!

เมื่ออัปเกรดสำเร็จ พลังโจมตีของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

จากคฤหาสน์ของตนไปยังจุดเป้าหมาย ระยะทาง 30 ลี้ เซียวจือใช้เวลาไม่ถึง 40 วินาที

ราวกับสายลมพัดวูบ!

ผู้เล่นศัตรูยังอยู่ตรงนั้นจริง ๆ เขานั่งอยู่บนกิ่งไม้ของต้นไม้สูงริมเส้นทางม้า แสงสีแดงสว่างจาง ๆ แผ่ออกจากตัวเขา

หลังจากนั่งอยู่พักหนึ่ง พอเห็นว่าไม่มีใครผ่านเส้นทาง เขาก็กระโดดลงจากต้นไม้ กำลังจะหลบเข้าป่า ทันใดนั้น เขาหันหลังกลับอย่างระแวดระวัง

เพียงหันไปมอง แววตาเขาก็เบิกโพลง!

ในพริบตาเดียว คมดาบที่แผ่ไอเย็นเฉียบได้ฉีกอากาศเข้าใส่ ร่างของเขาถูกฟันเป็นสองท่อนในทันที

นักสู้ระดับเต๋าอย่างเซียวจือลอบโจมนักสู้ระดับกำเนิดฟ้าระดับเก้า เป็นเรื่องที่ง่ายดาย

ฆ่าได้ในพริบตา ไม่มีอะไรต้องลุ้น

เซียวจือหยุดฝีเท้า ถอนหายใจเบา ๆ ผิวหนังแดงซ่าน

เป็นผลข้างเคียงจากการใช้ ‘โลหิตเดือด’

หลังจากยืนพักเล็กน้อย เขาเรียกแผงสถานะขึ้นมาในใจ

แต้มสงคราม: 1000

ในที่สุด เขาก็สะสมแต้มได้พอสำหรับอัปเกรด ‘มังกรครามทะลวงผนึก’

เซียวจือจ้องมองที่ตัวเลือกของ ‘มังกรครามทะลวงผนึก’ อยู่พักหนึ่ง

หน้าต่างระบบเด้งขึ้นมา: “ต้องการใช้แต้มสงคราม 960 แต้ม เพื่ออัปเกรดทักษะการรบ ‘มังกรครามทะลวงผนึก’ หรือไม่?”

“ใช่”

แต้มสงครามของเซียวจือลดลงอย่างรวดเร็ว เหลือเพียง 40 แต้ม

เสียงแจ้งเตือนของระบบปรากฏขึ้นราวกับสายน้ำไหล “ขอแสดงความยินดี ท่านได้ฝึกฝนทักษะการรบ ‘มังกรครามทะลวงผนึก’ จากระดับเริ่มต้น สู่ระดับชำนาญ”

ในที่สุดก็อัปเกรดเสร็จ

เซียวจือปัดหน้าต่างข้อมูลลอย ๆ ออกไป แล้วหมอบลงข้างศพของศัตรู

เขาพบดาบระดับอาวุธวิเศษหนึ่งเล่ม เม็ดยาเพิ่มพลังหนึ่งขวด ทองคำแท่ง 5 ชิ้น และเศษเหรียญเล็กน้อย

ถือว่าเก็บเกี่ยวได้ดี ไม่นับค่าใช้จ่ายในการฟื้นพลังลมปราณ ยังมีกำไรอยู่บ้าง

เก็บของเสร็จ เซียวจือก็วิ่งกลับไปยังเมืองหลินอู่ด้วยพลังร่างกาย

ระหว่างวิ่ง เขาหยิบหินพลังงานที่แสงเริ่มริบหรี่ขึ้นมาหนึ่งก้อน ดูดซับพลังเพื่อเติมลมปราณในร่าง

การฟื้นลมปราณนั้นยาก หินพลังงานก็แพง ถ้าไม่มีเหตุฉุกเฉิน ไม่ควรใช้ลมปราณเปลือง

เมื่อกลับถึงเมืองหลินอู่ เซียวจือทักทายหลี่ผิงเฟิงและพรรคพวก แล้วกลับไปฝึก ‘มังกรครามในจินตภาพ’ ต่อ

ยามเย็นของวันนั้น เซียวจือฝึกเสร็จ ถอนจิตกลับสู่โลกจริง หลังจากล้างหน้าล้างตาเตรียมตัวจะนอน โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

เขาหยิบขึ้นมาดู เป็นสายจากจู้ฉางอู่

ทันทีที่รับสาย จู้ฉางอู่พูดขึ้นว่า “เซียวจือ ภายนอกเมืองผิงซาน ภายใน 3 ชั่วโมง ต้องถึง”

เซียวจือขมวดคิ้ว “เมื่อกี้ยังบอกว่าพรุ่งนี้เริ่มปฏิบัติการไม่ใช่เหรอ?”

จู้ฉางอู่ว่า “เบื้องบนเปลี่ยนแผนกะทันหัน ฉันจะทำอะไรได้”

เซียวจือว่า “เข้าใจแล้ว”

หลังวางสาย เซียวจือส่งข้อความหาหลิวอี้จากหน่วยงานสรรพชีวิต “แผนเปลี่ยนเหรอ?”

หลิวอี้ตอบกลับอย่างรวดเร็ว “ใช่ มีการปรับเปลี่ยน คืนนี้น่าจะเป็นจังหวะที่ดีกว่า”

เซียวจือตอบกลับว่า “เข้าใจแล้ว”

เมื่อได้รับการยืนยัน เขาก็ตัดสินใจจะชวนหยางซวีไปด้วย

เขาโทรหาหูหยางทางวีแชต

หลังจากสัญญาณดังอยู่ครู่หนึ่ง หูหยางก็รับสาย “ว่าไงพี่จือ โทรมาดึกเชียวนะ”

เซียวจือสั่งการสั้น ๆ “ไปเรียกหยางซวีมาหน่อย บอกให้เขามาที่เมืองหลินอู่ คนเดียวพอ”

“โอเค เดี๋ยวผมเข้าเกมไปเรียกเขาให้” หูหยางรับคำ

หลังวางสาย เซียวจือก็เข้าสู่โลกแห่งสรรพชีวิตอีกครั้ง

ในโลกนั้นก็เป็นเวลากลางคืนเช่นกัน

เซียวจือในชุดฝึกสีดำกระโดดออกจากคฤหาสน์ รีบตรงไปยังที่ว่าการเมืองหลินอู่

ไม่นาน เขาก็เดินออกมาพร้อมกับเฉินโยวซง

ตำแหน่งเจ้าเมืองหลินอู่ว่างลงหลังจากเว่ยหรูไห่ตายในภูเขาเยี่ยนหยุน

เมื่อเฉินโยวซงเข้าสู่ระดับเต๋า ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองรักษาการ และยังได้รับสิทธิ์เรียนวิชาจินตภาพฟรีหนึ่งวิชา

เฉินโยวซงเลือกเดินสายพละกำลังเหมือนเซียวจือ

แต่แทนที่จะเลือก ‘มังกรครามในจินตภาพ’ เขาได้รับ ‘มังกรสิงห์ในจินตภาพ’ แทน

ระดับเต๋าต่างจากนักสู้ทั่วไป

ในระดับนักสู้ ทักษะพื้นฐานมีให้เลือกแค่ไม่กี่อย่าง สายพลังต้องเรียน ‘กำลังวัวเก้าตัว’ ในระดับหลังฟ้า และ ‘สิบช้างสะบั้นพลัง’ ในระดับกำเนิดฟ้า ไม่มีทางเลือกอื่น

แต่พอเข้าสู่ระดับเต๋า วิชาจินตภาพมีให้เลือกมากมาย นักสู้มีทางเลือก

ช่วงที่ผ่านมา เซียวจือได้เรียนรู้ข้อมูลใหม่หลายอย่าง

เช่น นักสู้กับนักเวท ใช้วิชาจินตภาพไม่เหมือนกัน

นักสู้ใช้จินตนาการถึงสัตว์อสูรบินได้หรือสัตว์วิเศษต่าง ๆ

แต่นักเวทจะใช้จินตนาการถึงพืช ภูเขา แม่น้ำ เมฆ พายุ หิมะ หรือปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ

ในฐานะเจ้าเมืองเฉพาะกิจ เฉินโยวซงก็ได้รับอาชามังกรประจำตำแหน่ง

ในค่ำคืนอันเงียบสงัด ทั้งสองขี่อาชามังกรไปยังประตูเมืองหลินอู่

รออยู่ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง หยางซวีก็มาถึง

ทั้งสามควบม้าทะยานออกจากเมืองหลินอู่ หายลับไปในความมืด

เมืองผิงซานอยู่ในเขตเดียวกับเมืองหลินอู่ ห่างกันไม่ถึง 600 ลี้

ทั้งสามใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง ก็มาถึงที่หมาย

นอกเมืองผิงซาน จู้ฉางอู่ยืนรออยู่ เขามองไปรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง

ข้างกายเขามีชายวัยกลางคนแต่งตัวแบบนักพรต สวมเสื้อคลุมผูกผมไว้ มีหนวดเคราเรียบร้อย

ด้านหลังพวกเขายังมีนักสู้ยืนอยู่อีกกว่าสิบคน

เมื่อเห็นเซียวจือมาถึงพร้อมกับคนอื่น จู้ฉางอู่ก็ประหลาดใจ เขาคิดว่าเซียวจือจะมาคนเดียว ไม่คิดว่าจะพาเพื่อนร่วมภารกิจมาด้วยถึงสองคน