บทที่ 15 เปิดโปง

มอร์แกนส์ เจ้านกข่าวผู้สร้างความปั่นป่วนให้กองทัพเรือ กองทัพเรือในโล้กทาวน์ส่วนใหญ่ถูกอพยพไปแล้ว เหลือกำลังพลไม่พอจะไปไล่จับนักข่าวของมัน และถึงจะตัดสัญญาณไปหนึ่งก็มีสัญญาณอื่นโผล่มาแทนไม่ต่างจากพวกแมลงสาบ

แม้แต่ "อาคาอินุ" พลเรือเอกของกองทัพเรือยังโดน "เซ็นโงคุ" จวกหนัก บังคับให้หาทางตัดสัญญาณให้ได้ นี่ไม่ใช่แค่คำสั่งจากเขาเท่านั้น แต่เป็นคำสั่งจากรัฐบาลโลกด้วย

เพราะยอดผู้ชมถ่ายทอดสดศึกครั้งนี้สูงกว่างานเต้นรำกลางทะเลครั้งไหน ๆ ไม่ว่าใครที่รับสัญญาณได้ ต่างก็หยุดสิ่งที่ทำแล้วมานั่งดูศึกระหว่าง "พลเรือเอก" กับ "ลูกเรือราชาโจรสลัด"

คนส่วนใหญ่อยากเห็นกองทัพเรือชนะ แต่พวกโจรสลัดบางส่วนกลับลุ้นให้ฝ่ายตรงข้ามเป็นฝ่ายพ่ายแพ้

"จอมพลเซ็นโงคุ แค่ผมฆ่าตัวตลกบากี้ในไลฟ์สด ทุกอย่างก็จบแล้ว"

ถ้าพลเรือเอกสังหารอดีตลูกเรือของราชาโจรสลัดต่อหน้าคนทั้งโลก โดยเฉพาะเมื่ออีกฝ่ายยังเป็นเพื่อนของ "แชงคูส" หนึ่งในสี่จักรพรรดิ นั่นจะเป็นการแสดงแสนยานุภาพของกองทัพเรือให้ทุกคนเห็น

"อาคาอินุ ฉันเชื่อในพลังของนาย ครั้งนี้อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ"

ซาคาสึกิ วางหอยทากสื่อสารลง พลังจาก ผลปีศาจแม็กม่า ทำให้เขามั่นใจอย่างที่สุด ต่อให้ต้องเผาโล้กทาวน์ทั้งเมืองให้เป็นเถ้าถ่าน วันนี้เขาต้องกำจัด ตัวตลกบากี้ให้ได้

"ไหน ๆ มันก็ยังไม่ออกจากคุก งั้นก็ให้มันอาบน้ำแม็กม่าซะหน่อยแล้วกัน"

"สุนัขแดงโลกันตร์"

แขนขวาของอาคาอินุแปรเปลี่ยนเป็นแม็กม่าร้อนระอุ สุนัขเพลิงที่ก่อตัวขึ้นจากลาวา พุ่งตรงไปยังคุกสาขาของกองทัพเรือในโล้กทาวน์ด้วยเจตจำนงอันแน่วแน่ของผู้ใช้ ถ้าบากี้รับการโจมตีนี้ไม่ได้ ก็คงต้องสลายกลายเป็นเถ้าถ่านไปพร้อมกัน

ภายในคุก กลุ่มโจรสลัดตัวตลกกำลังเผชิญกับภาพที่สิ้นหวังอย่างที่สุด แม็กม่าความร้อนสูงกำลังราดลงบนกำแพงคุก หินแข็งภายนอกต้านทานได้เพียงไม่กี่วินาทีก่อนที่มันจะละลาย

"แม็กม่ากำลังไหลเข้ามา! พระเจ้า ฉันยังไม่อยากตาย!"

"ขะ...ขาของฉัน! ขาของฉันหายไปแล้ว!"

แม็กม่าร้อนลวกไหลเข้ามาภายในคุก ทำให้โจรสลัดแถวหน้ารับรสสัมผัสของ "ความอบอุ่นจากกองทัพเรือ" เป็นกลุ่มแรก

แม้แต่พวกที่มีพลังจาก "ผลปีศาจสายสัตว์" ยังกลัวแม็กม่า พวกโจรสลัดระดับล่างจึงไม่ต้องพูดถึง พวกเขาเบียดเสียดกันในมุมที่ลึกที่สุดของคุก แต่สิ่งที่ทำให้แย่กว่านั้นคือ—แม็กม่านี้เหมือนไม่มีวันหมด มันไหลซึมมาจากเพดานอย่างต่อเนื่อง

ลูกเรือของบากี้พากันร้องไห้ล้อมรอบกัปตันของพวกเขา "กัปตันบากี้ หยุดเล่นได้แล้ว! ถ้าท่านไม่ทำอะไรพวกเราตายหมดแน่!"

"อัลเบอร์ต้า" ถูกพันธนาการด้วยหินไคโร หญิงสาวอ่อนแรงจนแทบขยับไม่ได้ เธอเริ่มตั้งคำถามกับชีวิตตัวเอง ถ้าวันนั้นเธอไม่ร่วมมือกับบากี้ ป่านนี้เธอคงไม่ต้องมาติดอยู่ในสถานการณ์นี้...

ถึงตอนนี้ "ตัวตลกบากี้" ไม่สามารถแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องต่อไปได้อีกแล้ว เขาไม่คิดเลยว่าการเดินทางตามหาสมบัติของเขาจะจบลงแบบนี้ แถมเขายังไม่ได้ล้างแค้นแชงคูสเลยด้วยซ้ำ

"ให้ตายสิ! ท้องฟ้าเวร! ฉันไปทำอะไรให้แก ถึงต้องมาเล่นตลกกับฉันแบบนี้!"

เสียงร้องโหยหวนดังระงมไปทั่ว ขณะที่แม็กม่าร้อนระอุกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง นี่คือภาพที่กองทัพเรือทั่วโลกได้เห็นเพียงแค่การโจมตีเดียวของพลเรือเอก ก็สามารถบ่งบอกได้ว่าศัตรูอยู่หรือตาย พลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวนี้ไม่ต่างจาก "หายนะทางธรรมชาติ"

"สโมคเกอร์" จุดซิการ์ขึ้น สูดควันเข้าปอดก่อนพ่นออกมา

"ขยะก็คือขยะ"

"โจรสลัดสมควรตายทุกคน"

ส่วนเรื่องที่ พลเรือเอกทำลายคุกของกองทัพเรือ น่ะเหรอ? เดี๋ยวเขาจะขอให้รัฐบาลโลกช่วยเบิกงบประมาณคืนเอง ยังไงมันก็มาจากงบของกองทัพเรืออยู่แล้ว ก่อนออกจากโล้กทาวน์ก็สร้างคุกใหม่ขึ้นมาซะ "ได้ทั้งกำจัดศัตรู ได้ทั้งคุกใหม่ สมบูรณ์แบบ!"

ซาคาสึกิหยุดปล่อยแม็กม่า พลเรือเอกผู้เข้มงวดไม่คิดจะฉลองก่อนเวลา เขาใช้ ฮาคิสังเกตการณ์ ตรวจสอบว่ามีใครรอดจากนรกแม็กม่าของเขาหรือไม่ แม้แต่ใต้ดินของฐานทัพก็ไม่เว้น แต่ทันใดนั้น สีหน้าของอาคาอินุก็เปลี่ยนไปเป็นจริงจัง เขาตะโกนสั่งดังลั่น

"กองทัพเรือทุกนาย เตรียมตั้งรับการโจมตี!"

เสียง "ฉัวะ!" ดังมาจากคุกที่เพิ่งถูกกลืนไปด้วยแม็กม่า ไม่ใช่แค่กำแพงหรือพื้น แต่กระทั่งแม็กม่าเองก็ถูก "ฉีกออกเป็นชิ้น ๆ"

จากภายในนั้น เสียงของชายปริศนาดังขึ้น "ถึงกับให้พลเรือเอกมาตามฆ่าฉันเองเชียวหรือ ท่านจอมพลเซ็นโงคุให้เกียรติฉันขนาดนี้เลย? ฉันมีค่าขนาดนั้นเลยหรือไง?"

พลันคลื่นพลังอันมหาศาลก็ปะทุออกมา ท้องฟ้าที่มืดครึ้มถูกเป่าจนกระจายหายไป กำแพงฐานทัพเรือแตกร้าวเป็นแนวตามแรงกระแทกของพลังนั้น คลื่นพลังมหาศาลพัดพาเศษฝุ่นให้ปลิวไปไกล และแม้แต่ทะเลก็ยังเกิดระลอกคลื่นสูงขึ้นมา ทหารเรือที่เพิ่งฝึกฝนฮาคิได้ไม่นาน แม้จะไม่สลบเหมือดไปในทันที แต่ก็ถูกกดดันทั้งร่างกายและจิตใจจนแทบยืนไม่ไหว บางคนโชคร้ายถึงกับถูกซัดกระเด็นตกทะเลไป "บากี้ตัวตลก" มีพลังฮาคิราชันย์ถึงระดับนี้ เขาทนมาได้ถึงตอนนี้ นี่มันศัตรูที่น่ากลัวยิ่งกว่าที่คาด!"

"สโมคเกอร์" สูดลมหายใจลึก พยายามตั้งสติ แม้เขาจะยังใช้ฮาคิไม่ได้ในตอนนี้ แต่เพราะเป็นผู้มีพลังจาก "ผลปีศาจสายโรเกีย" จึงสามารถทนต่อคลื่นพลังได้ เขามองภาพตรงหน้าแล้วกล่าวด้วยความตกตะลึง

"เป็นไปไม่ได้! ฉันจับหมอนี่มากับมือแท้ ๆ!"

โจรสลัดตัวตลกเปิดตัวอย่างเป็นทางการ ชายร่างสูงจมูกแดงยืนอยู่เบื้องหน้ากองทัพอย่างองอาจ ราวกับเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ลูกน้องของเขาทุกคนยืนเรียงแถวด้านหลัง น้ำตาไหลพรากด้วยความศรัทธา

"กัปตันบากี้ ช่างไร้เทียมทาน!"

บากี้แสยะยิ้ม แต่ดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยจิตสังหาร

"พวกกองทัพเรือพวกแก เล่นตามบทกันหน่อยไม่ได้รึไง?"

"ก็แค่ส่งฉันไปอิมเพลดาวน์ พวกนายก็ไม่เป็นไร ฉันก็ไม่เป็นไร ทุกคนก็ไม่เป็นไร!"

"แต่ดูสิ...ดันมาขัดขวางแผนของฉันอีกแล้ว!"

สโมคเกอร์หรี่ตาลง เมื่อเขาสังเกตเห็นบางอย่างที่ผิดปกติ

"เดี๋ยวสิ...เขายังใส่พันธนาการหินไคโรอยู่ แต่ทำไมยังใช้พลังผลปีศาจได้!?"

"มันเป็นไปไม่ได้!"

หินไคโรและน้ำทะเลเป็นจุดอ่อนโดยธรรมชาติของผู้มีพลังผลปีศาจ มันกดพลังไว้จนไม่สามารถใช้งานได้ แต่นั่นที่เขาเห็นเมื่อครู่มันคืออะไร? การแยกชิ้นส่วนร่างกายเมื่อครู่มันมาจาก "ผลแยกส่วน" แน่ ๆ แต่ทำไมบากี้ถึงใช้พลังทั้งที่ยังใส่พันธนาการอยู่!?

บากี้หัวเราะในลำคอ ก่อนจ้องไปที่สโมคเกอร์

"ว่าที่พลเรือเอกเอ๋ย อย่าเพิ่งตกใจไป"

"หินไคโรกับน้ำทะเล มันทำอะไรฉันไม่ได้หรอก"

"ถ้าไม่เชื่อ ก็ดูให้ชัด ๆ"

บากี้ยื่นมือไปจับโซ่หินไคโรที่ล่ามคอเขาอยู่ แล้วออกแรงบีบเพียงเล็กน้อย

"เป๊าะ!"

โซ่ที่เคยแข็งแกร่งถึงขั้นไม่มีใครทำลายได้ แตกออกเป็นเศษผุยผง ทันที ตามมาด้วยกุญแจมือ และพันธนาการที่ข้อเท้าก็ถูกทำลายไปในลักษณะเดียวกัน

"วันนี้ ตำนานหินไคโรที่ไม่มีวันถูกทำลาย ก็ถึงจุดจบแล้ว!"

อาคาอินุที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ สังเกตเห็นพันธนาการที่ถูกทำลายไปกับตา เขาเป็นคนที่นำหินไคโรความบริสุทธิ์สูงจากศูนย์บัญชาการมาเอง แต่ตอนนี้มันไร้ค่าไปเสียแล้ว

"แกปลดปล่อยพลังของผลปีศาจได้แล้วสินะ?"

บากี้ทำสีหน้าแปลกใจแสร้ง ๆ

"หา? ฉันไม่เคยได้ยินชื่อแบบนั้นมาก่อนเลยนะ?"

สีหน้าของเขาดูเหมือนไม่รู้อะไรเลย แต่ทุกคนรู้ว่าเขาแค่แกล้งโง่

"เทียนมู่(จอภาพ)" ได้เปิดเผยพลังของบากี้ให้โลกรับรู้

การปลดปล่อยพลังของ "ผลปีศาจ" ไม่เพียงแต่ทำให้เส้นทางของผู้มีพลังทุกคนราบรื่นขึ้น แต่ยังเปิดศักยภาพไร้ขีดจำกัดให้กับพวกเขาอีกด้วย

และถ้าบากี้ไม่คิดจะพูดความจริง…

"งั้นฉันจะช่วยให้แกจำเอง!"

"เมเทโอ วัลเคโน่ (อุกกาบาตภูเขาไฟ)!" อาคาอินุปล่อยหมัดแม็กม่าขึ้นสู่ท้องฟ้า

"ตู้มมมม!!!"

หมัดแม็กม่าจำนวนนับไม่ถ้วนโปรยปรายจากฟากฟ้าลงมา

ภาพของอุกกาบาตไฟนรกที่กำลังตกลงมายังพื้นดินนั้น สร้างความตื่นตะลึงให้กับผู้ชมถ่ายทอดสดทั่วโลก…