บทที่ 47: การตายของโม่หลิงเฉิน สำนักหวงจี๋แห่งแดนประจิม

เมื่อใช้อิทธิฤทธิ์คู่กำเนิดออกไป หยางหมิงก็รู้สึกได้ทันทีว่าพลังปราณโลหิตในร่างของตนกำลังไหลทะลักออกไปราวกับเขื่อนแตก

เพียงแค่สามลมหายใจ พลังก็สูญสลายไปกว่าครึ่ง

หยางหมิงตกใจอย่างมาก รีบเก็บอิทธิฤทธิ์กลับคืนทันที

บัดนี้ ทั่วทั้งเกาะกลายเป็นเถ้าถ่านสีดำสนิท นอกจากตัวเขาแล้ว ก็ไม่มีสิ่งมีชีวิตหรือพืชพรรณใดๆ หลงเหลืออยู่

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขาคิดไปเองหรือไม่ หยางหมิงรู้สึกว่าระดับน้ำทะเลลดต่ำลงเล็กน้อย

“อิทธิฤทธิ์เก้าสุริยันกลางนภานี้ช่างมีอานุภาพน่าสะพรึงกลัวนัก!”

หยางหมิงพึมพำพลางหยิบโอสถกำหนึ่งใส่ปากเพื่อฟื้นฟูพลังปราณโลหิต

หลังจากปลุกกายเทพขึ้นมา ขอบเขตสุดยอดกายเนื้อของเขาก็ได้รับการยกระดับ ทำให้มีอานุภาพมากมายหลายประการ

โอสถฟื้นฟูพลังปราณโลหิตหนึ่งกำ ไม่จำเป็นต้องให้เพลิงอสูรบัวทองคำลงมือหลอมกลั่นด้วยซ้ำ ระบบย่อยอาหารของเขาก็สามารถย่อยสลายและดูดซับได้อย่างรวดเร็ว

หยางหมิงกินโอสถฟื้นฟูพลังปราณโลหิตติดต่อกันไปเกือบร้อยเม็ด พลังปราณโลหิตในกายจึงกลับมาเปี่ยมล้นอีกครั้ง

หยางหมิงลุกขึ้นยืน พลันรู้สึกเย็นวาบที่หว่างขา

เมื่อนั้นเขาจึงได้สังเกตเห็นว่า การปลุกกายเทพได้เผาทำลายอาภรณ์บนร่างรวมถึงเส้นขนทั้งหมดจนมอดไหม้เป็นอากาศธาตุไปแล้ว

เขารีบหยิบชุดคลุมยาวชุดใหม่ออกจากแหวนมิติมาสวมใส่

ชุดคลุมยาวของศิษย์ฝ่ายในสำนักเป่ยโต่ว จัดเป็นศาสตราวุธวิเศษระดับสูงประเภทป้องกัน สามารถกันน้ำกันไฟ ทนทานต่อคมดาบและปลายทวน

ตอนเข้าสำนัก เขาได้รับมาฟรีสามชุด

บัดนี้ นี่คือชุดสุดท้ายแล้ว

การต่อสู้ของยอดฝีมือมักทำให้เสื้อผ้าเสียหายอย่างหนัก

หยางหมิงครุ่นคิดว่าเมื่อกลับถึงสำนัก จะต้องซื้อเก็บไว้สำรองอีกหลายชุด

จากนั้น เขาก็เปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา เดิมทีตั้งใจจะดูตำแหน่งที่แน่ชัดของถ้ำเพลิงสวรรค์

แต่กลับพบว่าระบบได้รีเฟรชข้อมูลข่าวกรองใหม่ถึงหกรายการ

“เวลาผ่านไปสองวันแล้วอย่างนั้นรึ!”

หยางหมิงมัวแต่ยุ่งอยู่กับการหลอมกลั่นกายเนื้อเพื่อเข้าสู่แดนต้องห้าม จึงไม่ทันได้สังเกตถึงกาลเวลาที่ล่วงเลยไป

เดิมทีเขาคิดว่าเวลาผ่านไปไม่นาน แต่กลับไม่รู้เลยว่ามันล่วงเลยมาถึงสองวันแล้ว

และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าศิษย์สามอันดับแรกของอันดับปฐพีแห่งสำนักไท่อีเต๋าได้เดินทางมาถึงอย่างเงียบเชียบ และถูกเขาใช้อิทธิฤทธิ์โดยกำเนิดหลอมละลายไปอย่างเงียบงันเช่นกัน

จากนั้น เขาก็เริ่มตรวจสอบข้อมูลข่าวกรอง

【ข่าวกรองเมื่อวาน 1: โม่หลิงเฉินไม่สามารถขจัดไออสูรได้ทันท่วงที เมื่อวานยามอู่จึงตกสู่ทางมาร กลายเป็นหุ่นเชิดของเถาอสูรโลหิตม่วง】

“โม่หลิงเฉินถึงกับตกสู่ทางมาร กลายเป็นหุ่นเชิดของเถาอสูรโลหิตม่วงไปแล้ว!”

“เหอะๆ นี่น่ะรึที่เจ้าบอกว่าวาสนาอยู่ทางทิศตะวันออก วาสนาของเจ้าก็คือการกลายเป็นหุ่นเชิดของเถาอสูรโลหิตม่วงสินะ”

หยางหมิงหัวเราะเหอะๆ แล้วจึงตรวจสอบข้อมูลข่าวกรองต่อไป

【ข่าวกรองเมื่อวาน 2: ‘เจิ้งเผยเจี๋ย’ ผู้ครองอันดับหนึ่งแห่งอันดับปฐพีของสำนักไท่อีเต๋า ได้ใช้ (เคล็ดวิชาลับติดตาม) ที่ฝังไว้ในร่างศิษย์น้อง (ซึ่งถูกท่านสังหารไปแล้ว) เพื่อล็อกกลิ่นอายของท่าน และกำลังเตรียมเดินทางมาล้างแค้น!】

【ตำแหน่งพิกัดของเจิ้งเผยเจี๋ย (คลิกเพื่อดู)】

“หืม? ผู้ครองอันดับหนึ่งแห่งอันดับปฐพีของสำนักไท่อีเต๋าถึงกับใช้เคล็ดวิชาลับได้ด้วยรึ? แถมยังเป็นเคล็ดวิชาลับติดตามอีก!”

เมื่อเห็นข้อมูลนี้ หยางหมิงก็อดที่จะยินดีไม่ได้

เจิ้งเผยเจี๋ยสามารถใช้เคล็ดวิชาลับเพื่อล็อกตำแหน่งของเขาได้ เขาก็สามารถใช้ระบบเพื่อล็อกตำแหน่งของอีกฝ่ายได้เช่นกัน

ถึงเวลานั้น เขาสามารถซุ่มโจมตีก่อนล่วงหน้า จัดการลอบโจมตีเจิ้งเผยเจี๋ยได้

เมื่อคิดได้ดังนั้น หยางหมิงก็คลิกดูข้อมูลตำแหน่งของเจิ้งเผยเจี๋ยทันที

【เจิ้งเผยเจี๋ยถูกท่านสังหารไปแล้ว ไม่สามารถล็อกตำแหน่งพิกัดได้!】

เมื่อเห็นข้อมูลที่เด้งขึ้นมาอย่างกะทันหัน หยางหมิงก็ถึงกับนิ่งอึ้งไป

“เจิ้งเผยเจี๋ยถูกข้าสังหารไปแล้วรึ ข้าไปทำตอนไหนกัน?”

“คงไม่ใช่ว่าถูกอิทธิฤทธิ์เก้าสุริยันกลางนภาของข้าสังหารในพริบตาหรอกนะ!”

ในไม่ช้า หยางหมิงก็คาดเดาสาเหตุได้

เห็นได้ชัดว่า เจิ้งเผยเจี๋ยผู้นี้รีบร้อนเดินทางมา แล้วเผอิญมาเจอตอนที่เขาใช้อิทธิฤทธิ์เก้าสุริยันกลางนภาเข้าพอดี จึงถูกสังหารในทันที

“การตายของเจิ้งเผยเจี๋ยนี่ช่างน่าอนาถเสียจริง”

จากนั้น หยางหมิงก็ตรวจสอบข้อมูลข่าวกรองต่อไป

【ข่าวกรองเมื่อวาน 3: แปดพันลี้ทางทิศเหนือของแดนลับไท่ชู โสมพันปีต้นหนึ่งได้หลบหนีการไล่ล่าของศิษย์ราชวงศ์เมฆาศักดิ์สิทธิ์ และหายเข้าไปในภูเขา】

【ข้อมูลตำแหน่งของโสมพันปี (คลิกเพื่อดู)】

นี่เป็นข่าวกรองของเมื่อวาน หยางหมิงคลิกดูข้อมูลพิกัดของโสมพันปี เมื่อเห็นว่ามันยังคงอยู่ที่เดิม ก็รู้สึกยินดีขึ้นมาทันที

“โสมพันปีต้นนี้ อยู่ห่างจากข้าเพียงพันลี้เท่านั้น อยู่บนเส้นทางที่จะไปยังถ้ำเพลิงสวรรค์พอดี ถือโอกาสเก็บมาระหว่างทางได้เลย”

หยางหมิงพึงพอใจกับข้อมูลข่าวกรองชิ้นนี้เป็นอย่างมาก

หลังจากอ่านข่าวกรองสามรายการของเมื่อวานจบ หยางหมิงก็ตรวจสอบข่าวกรองของวันนี้ต่อ

【ข่าวกรองวันนี้ 1: วันนี้ยามเฉิน ลู่เสี่ยวเตี๋ยได้ใช้เคล็ดวิชาเนตรม่วงค้นพบหญ้าวิญญาณพันปีต้นหนึ่ง ณ ตำแหน่งหกพันหนึ่งร้อยลี้ทางทิศเหนือของแดนลับไท่ชู】

【ข้อมูลตำแหน่งของหญ้าวิญญาณพันปี คลิกเพื่อดู】

“หกพันหนึ่งร้อยลี้ทางทิศเหนือ อยู่ไม่ไกลจากข้าเท่าใดนัก”

พูดจบ หยางหมิงก็คลิกดูข้อมูลตำแหน่งของหญ้าวิญญาณพันปีทันที

【หญ้าวิญญาณพันปีถูกลู่เสี่ยวเตี๋ยเก็บไปแล้ว】

【ข้อมูลตำแหน่งของลู่เสี่ยวเตี๋ย (คลิกเพื่อดู)】

ข้อมูลหนึ่งปรากฏขึ้นบนหน้าต่างระบบ พร้อมกับระบุตำแหน่งของลู่เสี่ยวเตี๋ย

“แบบนี้ก็ได้ด้วยรึ?”

ขณะนี้เลยยามเฉินไปแล้ว นางคงจะได้รับวาสนานั้นไปเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเห็นข้อมูลตำแหน่งของลู่เสี่ยวเตี๋ย หยางหมิงก็อดที่จะนิ่งอึ้งไปไม่ได้

เขาไม่คาดคิดว่าเพราะหญ้าวิญญาณพันปีถูกลู่เสี่ยวเตี๋ยเก็บไป ระบบจึงระบุตำแหน่งของนางขึ้นมาแทน

แม้ว่าระบบจะระบุตำแหน่งของลู่เสี่ยวเตี๋ย แต่ในฐานะศิษย์ร่วมสำนัก อีกทั้งยังเป็นศิษย์พี่ หยางหมิงย่อมไม่อาจวิ่งไปแย่งชิงหญ้าวิญญาณพันปีมาได้

หยางหมิงส่ายศีรษะ แล้วอ่านข้อมูลข่าวกรองต่อไป

【ข่าวกรองวันนี้ 2: ‘อวิ๋นหลินเทียน’ เดินทางถึงถ้ำเพลิงสวรรค์ในยามอู่ของวันนี้ และจะได้รับเมล็ดโพธิ์เพลิงสวรรค์พันปีสามเม็ดในยามโหย่วของวันนี้】

【ข้อมูลตำแหน่งของเมล็ดโพธิ์เพลิงสวรรค์ (คลิกเพื่อดู)】

เมื่อเห็นข้อมูลนี้ หยางหมิงก็รู้ได้ทันทีว่า อวิ๋นหลินเทียนคือหนึ่งในศิษย์ของราชวงศ์เมฆาศักดิ์สิทธิ์ที่พวกเขาพบตอนเข้าสู่แดนลับไท่ชู และเป็นผู้ที่ได้รับผลชิงหลิงไป

หยางหมิงเหลือบมองเวลาที่แสดงบนหน้าต่างระบบ

ขณะนี้เป็นยามอู่แล้ว เหลือเวลาอีกเพียงสองชั่วยามก็จะถึงยามโหย่ว คงไปไม่ทันการณ์แล้ว

จากนั้น หยางหมิงก็มองไปยังข้อมูลข่าวกรองชิ้นสุดท้าย

【ข่าวกรองวันนี้ 3: วันนี้ยามเซิน โม่หลิงเฉินจะถูกสังหารโดย ‘เซียวหง’ ศิษย์สำนักหวงจี๋ ณ ตำแหน่งสามพันลี้ทางทิศเหนือของแดนลับไท่ชู!】

【ข้อมูลตำแหน่งของเซียวหง (คลิกเพื่อดู)!】

“ศิษย์สำนักหวงจี๋รึ!”

หยางหมิงไม่คาดคิดว่าโม่หลิงเฉินที่ตกสู่ทางมารและกลายเป็นหุ่นเชิดของเถาอสูรโลหิตม่วงไปแล้ว จะถูกคนสังหารได้รวดเร็วถึงเพียงนี้

สำนักหวงจี๋ คือสำนักระดับจ้าวแห่งแดนประจิม

การที่สามารถสังหารโม่หลิงเฉินที่ตกสู่ทางมารได้ พลังฝีมือของเซียวหงผู้นี้ย่อมไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน