บทที่ 6 การต่อสู้เสี่ยงตายครั้งแรก

ซูหลินกินต่อไป

“ติ๊ง! โฮสต์กินกวางเรนเดียร์อาร์กติก ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 2.8 แต้ม”

“ติ๊ง! โฮสต์กินกวางเรนเดียร์อาร์กติก ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 2.6 แต้ม”

“ติ๊ง! โฮสต์กินกวางเรนเดียร์อาร์กติก ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 2.4 แต้ม”

......

ซากกวางเรนเดียร์อาร์กติกมอบค่าวิวัฒนาการให้ซูหลินเป็นจำนวนมาก

หลังจากกินเนื้อกวางเรนเดียร์อาร์กติกไปประมาณห้าหกชั่ง ซูหลินก็รู้สึกอิ่มเจ็ดแปดส่วนแล้ว

เขาไม่ได้กินต่อ

เพราะอย่างไรเสียที่นี่ก็คือทุ่งกว้างที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็งและหิมะ ไม่แน่ว่าอาจจะเจอกับอันตรายอะไรก็ได้

กินอิ่มเกินไปไม่ได้ จะส่งผลกระทบต่อการเคลื่อนไหวได้ง่าย

ตอนนี้ซูหลินมีแต้มวิวัฒนาการเจ็ดสิบกว่าแต้มแล้ว ขาดอีกไม่ถึงสิบแต้มก็จะสามารถวิวัฒนาการได้อีกครั้ง

เขาลากซากกวางเรนเดียร์อาร์กติกไปยังทิศทางของถ้ำอย่างยากลำบาก

นี่คือกวางเรนเดียร์อาร์กติกที่หนักถึงสองร้อยชั่ง ด้วยร่างกายเล็ก ๆ ของซูหลินในตอนนี้ การลากมันจึงเป็นเรื่องที่ยากลำบากมาก

แต่ไม่นานเขาก็ใช้สติปัญญาของมนุษย์หาพุ่มไม้มาได้สองต้น

ผิวของพุ่มไม้เรียบลื่น วางไว้ใต้ซากกวางเรนเดียร์จะช่วยลดแรงเสียดทานได้เป็นอย่างดี

หากไม่มีสายตาและสติปัญญาของมนุษย์แล้วล่ะก็

อย่าว่าแต่เขาเลย แม้แต่พ่อหมาป่ามาเอง ก็คงยากที่จะลากซากกวางเรนเดียร์กลับถ้ำตามลำพังได้

เพราะนี่เป็นระยะทางที่ไม่สั้นเลย

ซูหลินจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ก็ค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปยังถ้ำ

และในขณะนั้นเอง

สัตว์ตระกูลแมวตัวหนึ่งที่มีลายจุดสีเทาและสีขาวทั่วทั้งตัว ก็ได้กลิ่นคาวเลือดที่โชยออกมาจากซากกวางเรนเดียร์

มันตามกลิ่นคาวเลือดมาถึงที่นี่ และกำลังหมอบซุ่มอยู่ในพงหญ้าจับจ้องมาที่ซูหลิน

เมื่อสัตว์ตระกูลแมวตัวนี้แน่ใจแล้วว่าซูหลินเป็นเพียงหมาป่าเดียวดายที่ออกมาล่าอาหาร

มันก็อ้าปาก เผยให้เห็นเขี้ยวอันแหลมคม

นี่คือลิงซ์ตัวหนึ่ง!

ลิงซ์เป็นสัตว์ตระกูลแมว

และเมื่อเทียบกับสัตว์ขนาดตัวเท่ากัน สัตว์ตระกูลแมวแทบจะเป็นราชันย์ผู้ไร้เทียมทาน

ลิงซ์ตัวนี้มีขนาดตัวพอ ๆ กับซูหลิน ขนสีเทาอ่อนปกคลุมทั่วทั้งตัว และมีลายจุดสีเทาเข้มกระจายอยู่ไม่สม่ำเสมอสองสามแห่ง

รูปร่างของลิงซ์คล้ายกับแมวมาก เป็นแมวตัวใหญ่

หูแหลม ดูคล้ายกับหูของเอลฟ์ในหนังสือการ์ตูนบางเรื่อง

เจ้าสิ่งนี้ คือนักล่าโดยกำเนิด

แขนขาทั้งสี่หนาและยาว ทั้งยังแข็งแรงปราดเปรียว เชี่ยวชาญในการปีนป่ายและว่ายน้ำ ทนต่อความหิวโหยได้ดีเยี่ยม สามารถหมอบนิ่งอยู่ในที่แห่งหนึ่งได้หลายวัน และไม่หวั่นเกรงต่อความหนาวเหน็บ

ราวกับนักฆ่าในสมัยโบราณที่ไม่เคลื่อนไหวเป็นพัก แต่เมื่อเคลื่อนไหวแล้วย่อมสังหารในดาบเดียว

และลิงซ์ตัวนี้ก็กำลังหมอบนิ่งอยู่ในพงหญ้า รอคอยโอกาสอยู่เช่นกัน

มันอดอยากมาสองวันแล้ว ท้องร้องโครกคราก แต่ถึงแม้กลิ่นคาวเลือดจาง ๆ จะเย้ายวนเพียงใด ถึงแม้อาหารอันโอชะจะอยู่ตรงหน้า

ลิงซ์ตัวนี้ก็ยังคงข่มความกระวนกระวายในใจไว้ได้

ในขณะที่ซูหลินกำลังพยายามลากซากกวางเรนเดียร์อาร์กติกอย่างสุดกำลัง

ทันใดนั้น

เขาพลาดท่า ออกแรงมากเกินไป ร่างหมาป่าเสียหลักล้มลงกับพื้น

ก็ในจังหวะนี้เอง

ลิงซ์ที่หมอบซุ่มอยู่ตลอดก็เริ่มเร่งความเร็ว พุ่งทะยานออกจากพงหญ้า

ในปากเผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมที่ส่องประกายเย็นเยียบ

“บ้าเอ๊ย! ลิงซ์!”

ซูหลินก็เห็นเจ้าตัวที่พุ่งเข้ามาเช่นกัน

เบื้องหน้าของเขาก็ปรากฏหน้าต่างคุณสมบัติของลิงซ์ขึ้นมาทันที

สายพันธุ์: ลิงซ์ (เพศเมีย)

เลเวล: 4

พลังชีวิต: 398

ความอดทน: 28

ความแข็งแกร่ง: 49

พลังป้องกัน: 19

ความเร็ว: 53

ลิงซ์ตัวนี้มีเลเวล 4

สูงกว่าซูหลินหนึ่งเลเวล

โดยทั่วไปแล้ว ลิงซ์จะไม่ไปยุ่งกับหมาป่า

เพราะอย่างไรเสีย หมาป่าก็มีขนาดตัวใหญ่กว่าลิงซ์เล็กน้อย และความอดทนกับพลังป้องกันของหมาป่าก็แข็งแกร่งกว่า

หากลิงซ์ไม่สามารถสังหารได้ในเวลาอันสั้น ก็จะต้องตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างแน่นอน

พวกมันเป็นนักล่าโดยกำเนิด ไม่ใช่นักสู้ที่เข้าปะทะซึ่งหน้า!

แต่ซูหลินเป็นเพียงลูกหมาป่า

และความเร็วของลิงซ์ตัวนี้ก็สูงถึง 53 แต้มที่น่าตกใจ แม้จะเทียบกับซูหลินที่กินยาปลุกศักยภาพเข้าไปแล้วก็ยังด้อยกว่าไม่มากนัก

ลิงซ์พุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็ว ในดวงตาของมันฉายแววดุดันของนักล่า

นี่คือการหมายจะสังหารซูหลินในครั้งเดียว!

“อ๊าว!”

ซูหลินหอนยาวหนึ่งครั้ง พรวดพราดลุกขึ้นมาจากพื้น

แต่สุดท้ายก็ยังช้าไปเล็กน้อย

ร่างหมาป่าถูกกรงเล็บหน้าข้างหนึ่งของลิงซ์สัมผัส กรงเล็บอันแหลมคมฉีกกระชากขนและหนังในทันที

ซูหลินเจ็บปวด แต่ก็ถอยห่างออกมาได้

เขารู้ว่า นี่จะเป็นการต่อสู้เสี่ยงตายครั้งแรกนับตั้งแต่เกิดใหม่เป็นหมาป่า!

ในทวีปอาร์กติกที่ขาวโพลนกว้างใหญ่ไพศาล

ไม่มีมนุษยธรรม ไม่มีศีลธรรมจรรยา มีเพียงผู้อ่อนแอย่อมเป็นเหยื่อของผู้แข็งแกร่ง!

ซูหลินเข้าใจสัจธรรมอันเรียบง่ายนี้ตั้งแต่ตอนที่ล่ากระต่ายอาร์กติกแล้ว!

อยากจะมีชีวิตรอด ก็ต้องเหี้ยมกว่า แกร่งกว่า!

ดังนั้นแม้ว่าตอนนี้ซูหลินจะเป็นเพียงลูกหมาป่า แม้ว่าลิงซ์ตัวนี้จะระดับสูงกว่าเขาหนึ่งระดับ แต่มีเพียงการสู้สุดชีวิตเท่านั้นถึงจะมีชีวิตรอด

โชคดีที่ขนาดตัวของซูหลินพอ ๆ กับลิงซ์ และความเร็วก็เร็วกว่าลิงซ์เล็กน้อย

เขาไม่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสชนะเลย

เมื่อคิดได้ดังนี้

ซูหลินก็เผยเขี้ยวของตนใส่ลิงซ์ตัวนี้เช่นกัน

“อ๊าว!”

คำราม!

ในดวงตาของสัตว์ตระกูลแมวคู่นั้นของลิงซ์ ก็ฉายแววดุร้ายเช่นกัน

มันพุ่งเข้าใส่ซูหลินอีกครั้ง

ปัง!

กรงเล็บหน้าของลิงซ์กับกรงเล็บหมาป่าของซูหลินปะทะกัน!

แต่พลังของลิงซ์นั้นแข็งแกร่งกว่าซูหลินในตอนนี้มาก

ซูหลินเจ็บปวด ได้แต่หอนแล้วถอยหลัง!

เขาต้องใช้ความเร็ว เพื่อเล่นสงครามยืดเยื้อกับลิงซ์!

ซูหลินนำแต้มสถานะพิเศษทั้งหมดไปเพิ่มให้กับความเร็ว

ดังนั้นความเร็วของเขาจึงเร็วกว่าลิงซ์ที่ขึ้นชื่อเรื่องความเร็วเสียอีก!

ฝ่ายหนึ่ง 60 อีกฝ่าย 53

ทั้งสองเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว การปะทะกันชั่วครู่ระหว่างการเคลื่อนที่ คือการกัดฉีกและตะปบอย่างดุเดือด!

แคว่ก!

ในที่สุดลิงซ์ก็หาโอกาสได้อีกครั้ง กรงเล็บหน้าที่คมราวกับใบมีดกรีดร่างหมาป่าของซูหลินเป็นแผลอีกครั้ง

เลือดไหลออกมาจากร่างหมาป่าของซูหลิน

ซูหลินก็เริ่มบ้าคลั่งในการต่อสู้เช่นกัน

เขาอ้าปากกัดไปที่คอของลิงซ์ ลิงซ์หลบได้ แต่ก็ยังถูกซูหลินกัดเข้าที่สีข้าง

โชคดีที่เป็นแค่การฉีกเนื้อหนังออกไปชั้นหนึ่ง แม้จะเจ็บปวด แต่ก็ไม่ส่งผลกระทบต่อพลังต่อสู้!

และความเจ็บปวดนี้ ก็ยิ่งทำให้แววตาดุร้ายของลิงซ์บ้าคลั่งขึ้นไปอีก

แต่ซูหลินที่กลืนเนื้อหนังของลิงซ์ชิ้นนั้นเข้าไป ดวงตากลับเป็นประกายขึ้นมา

“ติ๊ง! โฮสต์กินลิงซ์ ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 2.5 แต้ม”

แบบนี้ก็ได้เหรอ?

สีหน้าของซูหลินพลันยินดี

ตอนนี้เขาใกล้จะเลื่อนระดับเป็นเลเวล 4 แล้ว ขาดค่าวิวัฒนาการอีก 5 แต้ม

นั่นหมายความว่า ขอแค่ฉีกเนื้อหนังของลิงซ์ตัวนี้ออกมากินอีกสักสองสามคำ เขาก็จะสามารถทะลวงไปเลเวล 4 ได้แล้ว

เมื่อทะลวงไปเลเวล 4 ได้แล้ว ลิงซ์ตัวนี้ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอีกต่อไป!

ดังนั้นเขาที่เดิมทีคิดจะเล่นสงครามยืดเยื้อและบั่นทอนกำลังกับลิงซ์ ก็อ้าปากเผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมทันที เขาเดินเข้าไปหาลิงซ์ทีละก้าว

ดวงตาสีฟ้าอ่อนคู่นั้นฉายแววเด็ดเดี่ยวและเหี้ยมโหด

“อ๊าว!”

หอนยาว!

ในเมื่ออยากจะสู้!

งั้นก็มาสู้ให้มันสะใจไปเลย!

ลิงซ์ก็ถูกการยั่วยุของซูหลินทำให้โกรธจัดเช่นกัน

มันคำรามอย่างเกรี้ยวกราดหนึ่งครั้ง ขนทั้งตัวตั้งชัน ขาทั้งสี่ที่แข็งแรงกระโจนขึ้น กรงเล็บหน้าอันแหลมคมส่องประกายเย็นเยียบ พุ่งเข้าสังหารซูหลิน

[จบบท]