บทที่ 58 การทดแทน

บทที่ 58 การทดแทน

หลิวซิงกับทีน่ากลับมาถึง วิหาร ก็พบว่า อากิระ มาถึงก่อนแล้ว ส่วน หลี่หมิง ยังคงหมดสติไม่รู้สึกตัว ด้าน หนานเสี่ยวเหนียว กำลังนั่งกัดนิ้วพลางจมอยู่ในความคิด

“พวกนายล่ะ เป็นยังไงบ้าง? เจอปัญหาอะไรหรือเปล่า?”

อากิระเอ่ยถาม หลังจากเธอและเถียนเต้าได้รับสัญญาณแจ้งเตือนจาก KP เฉา ก็คาดเดาได้ว่าหลิวซิงกับทีน่าคงเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตในตำนานเข้า เพียงแต่ยังไม่รู้รายละเอียด

“เราควรเปิดใช้ ห้องส่วนตัว” หลิวซิงกล่าวขึ้น เขาเลือกที่จะขอให้ KP เฉา สร้างพื้นที่สนทนาส่วนตัว เพื่อให้พวกเขาแลกเปลี่ยนข้อมูลกันได้อย่างปลอดภัย

[ได้เลย ตอนนี้โหมดห้องส่วนตัวเริ่มทำงานแล้ว ขอเตือนสักเล็กน้อย เหลือเวลาอีกประมาณครึ่งชั่วโมง รีบหน่อยล่ะ ไม่งั้นจะไม่ทันภารกิจ] KP เฉาพูดพูดด้วยน้ำเสียงกดดันเล็กน้อย

ทีน่าจึงเล่าเรื่องทั้งหมดอย่างกระชับ “ฉันกับหลิวซิงไปเจอแม่ของหนานเสี่ยวเหนียวในซุ้มองุ่น เธอกำลังกินองุ่นอย่างไม่หยุดเลย หลิวซิงพยายามห้ามไว้เพราะอยากเหลือไว้ทำเครื่องบูชา แต่ทันใดนั้นเธอก็กลายร่างเป็น ทายาทไร้รูปลักษณ์ เราเลยต้องถอยกลับมา”

เถียนเต้าขมวดคิ้วก่อนถอนหายใจ

“ถ้าฉันจำไม่ผิด ทายาทไร้รูปลักษณ์พวกนั้นไม่ถูกการโจมตีทางกายภาพใช่ไหม? แบบนี้เราก็ทำอะไรมันไม่ได้เลยสิ”

“ใช่ พวกคุณซื้อ แพ็กของขวัญเทศกาลเช็งเม้ง ที่เพิ่งออกวันนี้หรือยัง?” หลิวซิงถาม “ในนั้นมีไอเท็มชื่อว่า สายฝนเช็งเม้ง ที่สามารถสร้างความเสียหายแก่สิ่งประหลาดที่ต้านทานการโจมตีทางกายภาพได้ อีกทั้งยังมีโอกาส 50% ที่จะทำให้พวกมันช้าลงด้วยนะ”

แน่นอนว่าถึงจะมีสายฝนเช็งเม้ง พวกเขาก็รู้ดีว่าไม่มีทางฆ่าทายาทไร้รูปลักษณ์ได้อยู่ดี แต่มันสามารถลดความเร็วของมันลงได้ครึ่งหนึ่ง ซึ่งสำหรับสิ่งที่เดินเชื่องช้าอยู่แล้ว ก็คงเทียบได้กับการคลานของหอยทาก

“ฉันเพิ่งเอาคะแนนไปซื้อการ์ดตัวละครระดับขาวเลยไม่มีแต้มเหลือซื้อแพ็กนั้นเลย ถ้ารู้แบบนี้คงเก็บแต้มไว้แล้ว” เถียนเต้าพูดด้วยน้ำเสียงเสียดาย

การ์ดตัวละครระดับขาว ถือเป็นระดับต่ำสุดในร้านค้า โดยจะจำกัดค่าสถานะและทักษะเริ่มต้นไม่ให้เกิน 40 แต้ม ต่อให้พัฒนาแล้วสูงสุดก็ได้เพียง ค่าสถานะ 60 และ ทักษะ 50 ข้อดีคือผู้เล่นสามารถเลือกอาชีพและสถานที่เกิดได้อิสระ ราคาอยู่ที่ 500 แต้ม

ถึงจะถูกมองว่าเป็นพวก “ตัวประกอบ” แต่ก็ยังมีโอกาสสร้างตำนานได้

หลิวซิงเองก็กำลังเก็บแต้มเพื่อซื้อการ์ดแบบนั้นอยู่ เพราะการ์ดจาก ห้องเริ่มต้น ของเขา หากถูกฉีกออกในเกมสวมบทบาทคธูลู ก็จะกลายเป็นตัวตนใหม่ให้เล่นต่อได้ทันที แม้จะไม่มีหลักประกันว่าจะรอดก็ตาม

ทีน่ากับอากิระ ก็ส่ายหน้าเช่นกัน แสดงว่าพวกเขาเองก็ไม่มีแต้มเหลือซื้อแพ็กของขวัญเทศกาลเช็งเม้งเหมือนกัน

ต่างจากหลิวซิงที่ได้ข้อมูลวงในเกี่ยวกับของมีค่าในแพ็กนั้นมาก่อน

“แต่เอาจริง ๆ ตอนนี้ความเร็วของทายาทไร้รูปลักษณ์ก็เรียกว่าเต่าคลานแล้วล่ะ จะให้มันช้าลงอีกครึ่งก็คงไม่มีผลอะไรเท่าไหร่”

ทีน่าพูดพลางยักไหล่

“ก็เหมือนกับแข่งวิ่งนั่นแหละ ถ้าทำให้นักวิ่งระดับโลกช้าลงจนเหลือความเร็วเด็กประถม มันก็นับว่ามีผลเยอะ แต่ถ้าลดความเร็วของทารกที่เพิ่งหัดเดินลงครึ่งหนึ่ง... มันก็ไม่ได้ต่างอะไรมากนักหรอก”

“เอ๊ะ แต่มันไม่ควรจะเร็วเหรอ?” อากิระ ถามด้วยสีหน้างง ๆ

หลิวซิงหัวเราะพลางชี้ไปที่หลี่หมิงที่ยังสลบอยู่

“ต้องขอบคุณหลี่หมิงเลยล่ะ เพราะในเกมเลื่อนขั้นครั้งนี้ ความเร็วของทายาทไร้รูปลักษณ์จะถูกปรับให้เท่ากับผู้เล่นที่ช้าที่สุดในกลุ่ม”

ได้ยินดังนั้น อากิระกับเถียนเต้าก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน ตอนนี้พวกเขานึกภาพเจ้าทายาทไร้รูปลักษณ์กำลังคลานอืดอยู่ได้อย่างชัดเจน

“แต่เพราะมันดันโผล่มา เราเลยไม่ได้องุ่นสำหรับเครื่องบูชา ต้องกลับมาคิดหาทางใหม่ แล้วพวกนายล่ะ อากิระ เจอบางอย่างไหม?”

หลิวซิงถาม พลางสังเกตเห็นว่ายังมีลูกพีชเพียงสองลูกบนแท่นบูชา ซึ่งแปลว่าอากิระยังไม่ได้หา “หน่อไม้”

“ไม่มีเลย ฉันตรวจในป่าไผ่มาหลายรอบแล้ว ไม่เจอแม้แต่หน่อเดียว ดูเหมือนว่าหน่อไม้พวกนั้นอาจจะอยู่ที่อื่น หรือไม่ก็ไม่มีอยู่ในโลกกระจกนี้เลย ฉันเองก็เริ่มคิดว่าคงต้องใช้ของอย่างอื่นแทนแล้ว” อากิระพูดด้วยน้ำเสียงจนปัญญา

ท้ายที่สุด ถึงเกมสวมบทบาทคธูลูจะมีอัตราการตายสูง แต่ก็ไม่น่าจะออกแบบภารกิจที่แก้ไม่ได้เลย

“ของทดแทนเหรอ... งั้นของที่เอามาใช้แทนหน่อไม้ได้ก็คงต้องเป็นของที่คล้ายกัน หรือมีความหมายเชิงสัญลักษณ์ใกล้เคียง อย่างสมัย จูกัดเหลียง ที่ใช้ซาลาเปาแทนหัวคนในพิธีบวงสรวงนั่นไง เราอาจแค่ต้องหาอะไรที่ดูคล้ายหน่อไม้เท่านั้นก็ได้” หลิวซิงเสนอความเห็น

“ฉันก็คิดแบบนั้น แต่เดินหาทั่ววิหารแล้วก็ไม่เจออะไรที่พอใช้แทนได้เลย พวกเธอไปย่านการค้ามาเมื่อกี้ แผงขายของพวกนั้นยังอยู่ไหม?” อากิระถามต่อ

“ไม่แล้ว ของพวกนั้นหายไปหมดแล้ว” ทีน่ายืนยัน

หลิวซิงขมวดคิ้ว รู้สึกแปลกใจ ปกติแล้ว ไอเท็มสำคัญ มักจะอยู่ในสถานที่หลัก เช่น วัด หรือย่านการค้าในโลกกระจก

เว้นเสียแต่ว่า…

ของสำคัญนั้นจะอยู่ในมือของ NPC!

หลิวซิงนึกขึ้นได้ทันที ก่อนเข้าสู่โลกกระจก เขาเห็นหนานเสี่ยวเหนียวเก็บอะไรบางอย่างจากพื้นขึ้นมา!

เขาจึงหันไปมองหนานเสี่ยวเหนียว... หรือพูดให้ถูกคือ มองไปยัง ถุงผ้าเล็ก ๆ ที่เธอกำลังถืออยู่

ทีน่ากับคนอื่น ๆ เห็นสายตาของหลิวซิง ก็พลันเข้าใจเจตนาในทันที

“ปล่อยให้ฉันจัดการเองเถอะ หนานเสี่ยวเหนียวค่อนข้างชอบฉันอยู่” ทีน่าพูดพร้อมรอยยิ้มมั่นใจ