ตอนที่ 39 เจ้ากลุ่มแชทบ้า

【ข้อความกลุ่ม: ตรวจพบว่าสมาชิกกลุ่ม “ตู้เต๋า” กำลังตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต ขณะนี้ได้ออกภารกิจฉุกเฉินแล้ว】

【เนื่องจากการปฏิบัติงานที่แข็งขันของสมาชิกกลุ่ม “ตู้เต๋า” เธอกำลังจะเข้าสู่ช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย】

【ในเหตุการณ์ชีวภาพร้ายแรงที่เมืองโทโคนาเมะ พฤติกรรมที่แข็งขันของสมาชิกกลุ่ม “ตู้เต๋า” ได้ดึงดูดความสนใจของตัวการ พวกเขาได้จับภาพผลงานที่ผิดปกติของสมาชิกกลุ่มในเหตุการณ์ไวรัสนี้ผ่านดาวเทียมสอดแนม และด้วยเหตุนี้จึงได้ส่งกองกำลังที่แข็งแกร่งเข้ามารบกวนและทดสอบสมาชิกกลุ่ม】

【ข้อกำหนดภารกิจ: รับประกันความอยู่รอดและสุขภาพของสมาชิกกลุ่ม “ตู้เต๋า”, กำจัดตัวการ บริษัทอัมเบรลล่า รางวัลความสำเร็จ: 20,000 คะแนน】

【ภารกิจเสริม: รับประกันความอยู่รอดของผู้รอดชีวิตที่ได้รับการคุ้มครองโดยสมาชิกกลุ่ม “ตู้เต๋า” สำหรับผู้รอดชีวิตแต่ละคนที่ยังมีชีวิตอยู่ในตอนท้ายของภารกิจ รางวัล: 1,000 คะแนน】

【ตู้เต๋า】: “?”

【ตู้เต๋า】: “จู่ ๆ ฉันก็กลายเป็นเป้าหมายภารกิจได้ยังไง มีใครกำลังเฝ้าดูฉันอยู่เหรอ”

บุซึจิมะ ซาเอโกะ ที่กำลังท่องกลุ่มแชทอยู่ ก็รู้สึกงุนงงไปชั่วขณะ

ทุกคนเพิ่งจะบ่นเรื่องความอยู่นิ่งเฉยของกลุ่มแชทอยู่เลย แล้วทำไมเธอถึงกลายเป็นตัวเอกในชั่วพริบตาได้ล่ะ

เธอรีบเหลือบมองเนื้อหาของภารกิจ

แม้ว่าเธออยากจะให้ผู้มีความสามารถในกลุ่มแชทมาแก้ไขปัญหาชีวภาพร้ายแรงนี้จริง ๆ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเธออยากจะให้ตัวเองต้องตกอยู่ในอันตราย

【นางฟ้าตกสวรรค์】: “เอ๊ะ นี่มัน... ภารกิจกลุ่มใหม่เหรอ!”

【นางฟ้าตกสวรรค์】: “สวรรค์! ในที่สุดมันก็ออกภารกิจแล้ว! เป็นไปตามคาด การสาปแช่งเจ้ากลุ่มแชทบ้าทุกวันมันได้ผลจริง ๆ ด้วย!”

【ตู้เต๋า】: “ฉันว่าอย่าไปแช่งมันเลยดีกว่านะ...”

【นางฟ้าตกสวรรค์】: “ทำไมล่ะ”

【คนเลี้ยงแกะ】: “ถึงผมจะไม่รู้ว่าทำไมถึงมีภารกิจออกมาหลังจากที่เราสาปแช่งกลุ่มแชท แต่เมื่อดูจากเนื้อหาของภารกิจแล้ว เป็นไปได้สูงว่าบุซึจิมะ ซาเอโกะ กำลังถูกบริษัทอัมเบรลล่าหมายหัวอยู่ มันยากที่จะปฏิเสธว่านี่ไม่ใช่ฝีมือของกลุ่มแชท”

ถ้าไม่ใช่ก็แล้วไป แต่ถ้าใช่ มันก็น่าไม่สบายใจอย่างยิ่ง

แน่นอนว่า ตัวโรเซ็นเองค่อนข้างจะเชื่อว่ากลุ่มแชทไม่ได้น่าเบื่อขนาดนั้น

ทั้งหมดนี้เป็นแค่เรื่องบังเอิญ

เหตุผลที่บุซึจิมะ ซาเอโกะ ถูกหมายหัวนั้นง่ายมากจริง ๆ

เป็นไปได้สูงว่าเป็นเพราะเซรุ่มยีนส์เสริมประสิทธิภาพที่เธอเคยชนะมาได้ในการสุ่มฟรีครั้งก่อน

หลังจากฉีดเซรุ่มเข้าไป บุซึจิมะ ซาเอโกะ ก็ได้วิวัฒนาการเป็นยอดมนุษย์ได้สำเร็จ เช่นเดียวกับอลิซ ตัวเอกของภาพยนตร์เรื่องผีชีวะ

เนื่องจากเธอจัดการกับซอมบี้อย่างต่อเนื่องในช่วงเวลานี้ บริษัทอัมเบรลล่าจึงค้นพบความผิดปกติและส่งทีมมาเพื่อทดสอบความสามารถในการต่อสู้ของบุซึจิมะ ซาเอโกะ

ท้ายที่สุดแล้ว เป้าหมายดั้งเดิมของอัมเบรลล่าก็คือการใช้ไวรัสเพื่อดัดแปลงยีนส์ของมนุษย์

อาวุธชีวภาพเป็นเพียงผลพลอยได้เท่านั้น

【คนเลี้ยงแกะ】: “แน่นอนว่า นี่เป็นแค่ความคิดเพ้อฝันของผมเอง ทำเป็นว่าผมไม่ได้พูดอะไรแล้วกัน”

【ฟุบุคิแห่งนรก】: “ว่าแต่ ใครจะรับภารกิจนี้บ้าง”

【นางฟ้าตกสวรรค์】: “ฉันไปแน่นอน!”

ในฐานะเกมเมอร์ผู้ช่ำชอง ใครจะปฏิเสธโอกาสที่จะได้ต่อสู้กับซอมบี้ในชีวิตจริงได้ล่ะ

【ตาเฒ่าเวทมนตร์】: “ข้าจะไปดูด้วย”

【หญิงชั่ว】: “ฉันไม่ไปหรอกนะ ท้ายที่สุดแล้ว ก็ไม่มีใครมาแทนตำแหน่งของฉันได้”

【คนเลี้ยงแกะ】: “ผมก็จะไปด้วย ท้ายที่สุดแล้ว ผมก็สัญญากับบุซึจิมะ ซาเอโกะ ไว้แล้ว”

【ตู้เต๋า】: “ตกลงค่ะ พวกคุณทุกคนจะมาเมื่อไหร่คะ ฉันจะเตรียมตัวที่นี่”

【นางฟ้าตกสวรรค์】: “จะดีที่สุดถ้าเธอจะเตรียมปืนไว้ให้ฉันได้”

【ตาเฒ่าเวทมนตร์】: “เจ้าเตรียมของหวานไว้ให้บ้างได้ไหม ถ้ามีหนังสือเวทมนตร์ด้วยก็จะยิ่งดี”

【ฟุบุคิแห่งนรก】: “อย่าเหลิงกันให้มากนักสิ พวกเธอสองคน ไม่ใช่ว่าจะไปเที่ยวพักร้อนกันจริง ๆ นะ อีกอย่าง บุซึจิมะ ซาเอโกะ มีสภาพความเป็นอยู่ที่แย่ที่สุดในหมู่พวกเรา เพราะงั้นอย่าขออะไรมากเกินไปเลย”

【ตาเฒ่าเวทมนตร์】: “ก็ได้ ๆ”

【ตู้เต๋า】: “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันดีใจที่ทุกคนจะมาช่วย และที่นี่ก็มีทั้งปืนและของหวานค่ะ”

【ตู้เต๋า】: “คุณฟุบุคิกับคุณโรเซ็น ต้องการอะไรเป็นพิเศษไหมคะ”

【ฟุบุคิแห่งนรก】: “ฉันไม่ต้องการอะไรหรอก มาเน้นทำภารกิจให้สำเร็จก่อนเถอะ”

【คนเลี้ยงแกะ】: “ผมก็เหมือนกันครับ”

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ไม่ต้องการอะไรจริง ๆ

เขาชอบสาวงามในโลกวันสิ้นโลกมาก

แต่โดยธรรมชาติแล้วมันเป็นไปไม่ได้ที่จะพูดเรื่องแบบนั้นออกมาอย่างเปิดเผย

【ตู้เต๋า】: “อืม งั้นก็หมายความว่าทุกคนจะมา ยกเว้นคุณมาคิมะสินะคะ”

【หญิงชั่ว】: “ตอนพวกเธอไปกัน ก็ให้ใครสักคนไลฟ์สตรีมให้ฉันดูด้วยแล้วกัน”

【ตู้เต๋า】: “งั้นเดี๋ยวฉันทำเองค่ะ”

ออกจากกลุ่มแชทชั่วคราว

ขณะที่บุซึจิมะ ซาเอโกะ กำลังจะไปทักทายคนอื่น ๆ ในที่พักพิง หางตาของเธอก็พลันเหลือบไปเห็นบางสิ่งนอกหน้าต่าง

มอนสเตอร์สีแดงเลือด ผิวหนังของมันถูกลอกออกจนหมด สมองที่เปิดเปลือย และลิ้นสีแดงเข้มยาวเฟื้อยที่ห้อยออกมา กำลังปีนป่ายกำแพงของตึกอื่น ๆ อย่างรวดเร็ว

จบตอน