บทที่21 หนึ่งปีผ่านไปและการกลับมาอีกครั้ง

[เปลี่ยนวิชาเลขคณิคมหัศจรรย์ เป็น วิชาตัวเลขมหัศจรรย์แทน]

เมื่อช่วงปิดเทอมฤดูร้อนสิ้นสุดลง ก็ถึงเวลาที่ต้องกลับไปฮอกวอตส์สำหรับปีที่สองของฉัน และเช่นเดียวกับปีที่แล้ว ป้าเอมิเลียก็จัดรถของกระทรวงมาให้พวกเรานั่งไปอย่างมีสไตล์และสะดวกสบาย ขณะที่ซูซานกำลังกอดทุกคนเท่าที่จะทำได้ ฉันรักน้องสาวตัวน้อยน่ารักของฉันจริง ๆ

พวกเราไปถึงชานชาลาที่ 9 เศษ 3 ส่วน 4 ก่อนเวลาเหลือเฟือ ฉันกอดทุกคนแน่น ขณะกล่าวคำอำลา และตรงไปหาห้องโดยสารเพื่อรอเพื่อน ๆ

“เฮ้เพื่อน หยุดฤดูร้อนเป็นไงบ้าง?” ฉันได้ยินเสียงสบาย ๆ ของคริสเตียนถาม

“ก็ดีนะ ฉันมีเวลาเยอะ เลยสร้างยาเล็กๆ น้อยๆ ที่น่าสนใจได้สองสามอย่าง แล้วก็ลองเล่นคาถาบางอย่าง” ฉันตอบเพื่อนที่รักอิสระของฉัน

“ฮ่า ๆ ฟังดูสมเป็นซัมเมอร์ของซิลเวอร์สตาร์เราเลยนะเนี่ย” เขาพูดล้อเลียนฉัน

“หึ! แล้วแฮกริดน้อยชื่อดังของเราล่ะ?” ฉันตอบกลับด้วยฉายาของเขาบ้าง ใช่แล้ว เขาถูกเปรียบเทียบกับแฮกริดเพราะความรักในสัตว์วิเศษของเขา และข้อเท็จจริงที่ว่าเขาดูไม่เหมือนคนเรเวนคลอว์เท่าไหร่

“ฉันสบายมาก! ครอบครัวพาไปเยี่ยมเขตรักษาพันธุ์มังกรเขียวเวลส์ มันสุดยอดไปเลย” เด็กชายฉันดำกล่าวพร้อมรอยยิ้มกว้างบนใบหน้า

“คงจะเจ๋งน่าดู ฉันอยากเห็นมังกรมาตลอดเลย” ฉันพูดด้วยความรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย

“ในที่สุดฉันก็เจอพวกนายสองคน” พวกเราก็ได้ยินเสียงจากประตูห้องโดยสาร

“เด็กอัจฉริยะ!!” พวกเราอุทานพร้อมกัน

“โอ๊ย พวกนายสองคนจะเลิกเรียกชื่อนั้นเมื่อไหร่กัน?” เจมส์ที่เพิ่งมาถึงกล่าว

“เมื่อพวกเราสองคนไม่มีฉายาของตัวเองแล้วนั่นแหละ” คริสเตียนตอบอย่างมั่นใจ

“ฮ่าฮ่าฮ่า! แล้วซัมเมอร์ของนายเป็นไงบ้าง?” ฉันถามหลังจากหัวเราะไปนิดหน่อย

“เฮ้อ ก็ดีนะ ตั้งแต่มาที่นี่ฉันไม่ค่อยได้เจอพ่อแม่ พวกท่านก็เลยตัดสินใจไปเที่ยวกันทั้งครอบครัว พวกเราไปปารีสเพื่อชมสถานที่ต่าง ๆ พวกท่านยังอยากรู้เรื่องเวทมนตร์ที่นั่นด้วย แต่พวกเราหาไม่เจอ ถึงอย่างนั้นก็เป็นเมืองที่น่าไปเยี่ยมเยือน ไม่ว่าจะมีเวทมนตร์หรือไม่ก็ตาม แล้วก็นายต้องขอบคุณป้าของนายแทนฉันด้วยนะ ที่ท่านให้ฉันอยู่ด้วยอาทิตย์นึง” เจมส์กล่าว

“โอ๊ย ไม่เป็นไรหรอก ฉันบอกนายแล้ว ป้าชอบให้นายมาอยู่ด้วย แล้วนายก็ช่วยฉันดูแลซูซานอีกแรงด้วยนี่?” ฉันพูดพลางโบกมือและส่ายหน้า

“โอเค เข้าใจแล้ว” เขาตอบ

จากนั้นเจมส์ก็ดูเหมือนจะคิดอะไรออก เขาคุ้ยกระเป๋าอยู่สองสามวินาทีแล้วหยิบหนังสือออกมา

“พวกนายเคยได้ยินเรื่องหนังสือเล่มนี้ที่แจกจ่ายที่กรินก็อตส์ไหม?” เจมส์ถามพร้อมยื่นหนังสือเล่มที่ฉันเขียน

“อืม น่าจะเป็นคู่มือสำหรับพวกที่เกิดจากมักเกิ้ลใช่ไหมล่ะ?” ฉันตอบหลังจากดูคร่าว ๆ แล้วส่งต่อให้คริสเตียน

“ได้ยินมาว่าข้อมูลในนี้ค่อนข้างแม่นยำและทันสมัยด้วยนะ” คริสเตียนกล่าวเสริมพร้อมส่งคืนให้เจมส์ “จริงๆ แล้วฉันสนใจมากกว่าที่ผู้เขียนเขียนหนังสืออีกเล่มแล้วก็ตีพิมพ์พร้อมกันเกี่ยวกับมนุษย์หมาป่า”

“ใช่ ได้ยินมาว่าเล่มนั้นทำให้หลายคนโวยวาย แต่ก็ได้รับการสนับสนุนอย่างมากจากคนที่ได้รับผลกระทบหรือเกี่ยวข้องกับผู้ติดเชื้อมนุษย์หมาป่า” ฉันตอบ

“จริงเหรอ?” เจมส์กล่าวด้วยความประหลาดใจ

“ก็ไม่แปลกหรอกที่นายไม่รู้เรื่องนี้ เพราะนายคงไม่ได้ติดตามข่าวสารในช่วงซัมเมอร์ แต่สรุปแล้วมันมีตระกูลที่ไม่พอใจที่ถูกเปิดโปง และกระทรวงเองก็ไม่พอใจที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์ พวกเขากำลังตามล่าผู้เขียนอย่างลับ ๆ แต่ผู้ชายคนนั้นได้กล่าวถึงประเด็นที่สมเหตุสมผล อิงตามข้อเท็จจริง พร้อมเอกสารและเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์สนับสนุน พวกเขาเลยทำอะไรมากไม่ได้” คริสเตียนอธิบายก่อนจะหันมามองฉัน

“ใช่ ป้าของฉันยังบอกด้วยว่าตระกูลร่ำรวยบางตระกูลพยายามบังคับให้หนังสือพวกนี้อยู่ในรายชื่อหนังสือต้องห้าม โดยอ้างว่าพวกมัน ‘รบกวนกฎหมายและความสงบเรียบร้อย’” ฉันกล่าวพร้อมหัวเราะเบา ๆ

“ใช่ อาจจะดูเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่ที่จะตีพิมพ์หนังสือสองเล่ม แต่พวกมันชี้ให้เห็นปัญหามากมายเกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันอย่างแนบเนียน ไม่มีการวิพากษ์วิจารณ์หรือตำหนิโดยตรง แค่เน้นย้ำปัญหา” คริสเตียนกล่าวต่อ

“ว้าว แล้วผู้ชายคนนั้นก็เริ่มเรื่องทั้งหมดนี่ น่าประทับใจจริงๆ” เจมส์ถอนหายใจด้วยความชื่นชม

“ใช่แล้ว” ฉันกล่าวพร้อมรอยยิ้มที่รู้กัน

พวกเราคุยกันจนกระทั่งถึงฮอกส์มี้ด แล้วก็ถึงเวลาเปลี่ยนเสื้อผ้า เนื่องจากพวกเราเป็นนักเรียนปีสองแล้ว พวกเราจึงตรงไปยังรถม้า ในที่สุดฉันก็ได้เห็นเธสตรัลชัดเจนแจ่มแจ้ง และฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมผู้คนถึงไม่ชอบพวกมัน แต่พวกมันก็ยังดูเท่มาก ฉันหมายถึงพวกมันดูเหมือนม้าของยมทูตน่ะ

ท็องส์รุ่นพี่ที่ฉันชอบที่สุดก็มาร่วมเดินทางด้วย พวกเราทุกคนก็เลยคุยกันอย่างสนุกสนาน เธอถึงกับลดทิฐิลงและขอความช่วยเหลือในปีนี้ เพราะเธอจะต้องสอบ ว.พ.ร.ส. และหวังที่จะเป็นมือปราบมาร ซึ่งฉันสนับสนุนให้เธอเป็นเต็มที่ ดังนั้นเธอเลยต้องการเกรดดี ๆ สำหรับการสมัคร

ฉันไม่เคยปฏิเสธที่จะช่วยเหลือเพื่อน ๆอยู่แล้ว มันจึงเป็นเรื่องง่ายสำหรับเธอ แต่ฉันก็ยังล้อเลียนเธอโดยเรียกเธอว่า พิงกี้ พัฟฟ์อยู่เรื่อย ๆ

ด้วยเสียงหัวเราะและกำลังใจที่ดี พวกเราจึงคุยกันเพลิน รู้ตัวอีกทีก็มาถึงห้องโถงใหญ่เพื่อรอให้นักเรียนปีหนึ่งปรากฏตัวและถูกคัดสรรเข้าบ้าน หมวกคัดสรรร้องเพลงในเวอร์ชันที่แตกต่างออกไปจากปีที่แล้ว ซึ่งเขามีเวลามากพอที่จะแต่งเพลงเวลาว่างเหลือเฟือ

จากนั้นก็เริ่มทำการคัดสรร ทุกอย่างลงเอยเหมือนในหนังสือ ฝาแฝดอยู่ เอ็ดเวิร์ด คัลเลนอยู่ฮัฟเฟิลพัฟฟ์ที่เขาจะเปล่งประกายได้เต็มที่ แองเจลิน่า จอห์นสันเป็นกริฟฟินดอร์ และโรเจอร์ เดวีสเข้าร่วมบ้านของเรา แต่สิ่งที่ฉันจำได้เกี่ยวกับผู้ชายคนนั้นคือเขาเป็นกัปตันทีมควิดดิชและทำตัวเหมือนคนโง่ในฐานะคู่เดทของเฟลอร์ เดอลากูร์ในงานเลี้ยงเต้นรำคริสต์มาส

เมื่อสิ้นสุดงานเลี้ยง เพลงที่น่าสยดสยองนั้นก็ถูกขับร้อง ฝาแฝดวีสลีย์อินเกินไปหน่อยตามประสาเด็กซน จากนั้นก็ถึงเวลานอน แต่คุณจำได้ไหมว่าตอนที่เราได้รับการแนะนำให้รู้จักกับหอเรเวนคลอว์ ยิ่งผลการเรียนของคุณดีเท่าไหร่ การดูแลก็จะดีขึ้นเท่านั้น? แล้วจำได้ไหมว่าใครเก่งที่สุดเมื่อปีที่แล้ว? ทั้งหมดที่ฉันจะพูดก็คือ ฉันแค่มีแรงจูงใจมากขึ้นเล็กน้อยที่จะอยู่ในอันดับต้น ๆ และคริสเตียนก็อิจฉามากเมื่อฉันแสดงห้องที่ฉันได้ให้เขาดู

ปีนี้ฉันมีเป้าหมายที่แตกต่างจากเดิมเล็กน้อย แผนของฉันคือมุ่งเน้นไปที่วิชาเลือกที่เปิดสอนในฮอกวอตส์อย่างสัตว์วิเศษ, การทำนาย, ตัวเลขมหัศจรรย์และอักษรรูนโบราณ ช่างหัววิชามักเกิ้ลเถอะ ฉันรู้มากกว่าครูบ้า ๆ นั่นอีก

แถมตำราเรียนเนื้อหาก็ขาดไป หมายถึง หนังสือวิชามักเกิ้ลศึกษาขาดความรู้เกี่ยวกับการพัฒนาทางเทคโนโลยีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยในหนังสือนั้นบอกว่าสิ่งประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ล่าสุดคือรถม้าที่ไม่มีม้า ทำให้ฉันอยากจะแนะนำระเบิดนิวเคลียร์ให้พ่อมดแม่มดรู้จักจริง ๆ

ดังนั้นฉันจึงมุ่งเน้นไปที่การรักษาแทน ทั้งจากเวทมนตร์คาถา สมุนไพรศาสตร์ ยา และการแปลงร่าง ความรู้ทางทฤษฎีและการปฏิบัติของฉันทั้งหมดนั้นเกินระดับ ว.พ.ร.ส. ไปแล้ว และฉันก็มีภาพความทรงจำของผู้รักษาจากเซนต์มังโกเก็บไว้ในใจด้วย

นอกจากนี้ฉันยังได้เพิ่มวิชาการป้องกันตัวจากศาสตร์มืดเข้ามาอีกอย่าง เนื่องจากแผนในอนาคตของฉันต้องการมัน และยิ่งฉันเรียนรู้มันอย่างถูกต้องได้เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น

และแล้วกิจวัตรประจำวันอันซ้ำซากแต่สนุกสนานของฉันก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ทว่าด้วยวิชาที่แตกต่างกันทำให้เวลาประจำวันแทบไม่พอ ฉันต้องการที่จะมีความรู้ความสามารถในทุกวิชา ทั้งในทางทฤษฎีและปฏิบัติ และนี่คือเหตุผลว่าทำไมฉันถึงต้องใช้เวลาเรียนรู้มากมาย

เวลาส่วนใหญ่ฉันประหยัดได้จากวิชาตัวเลขมหัศจรรย์ เพราะฉันเชี่ยวชาญแล้ว ไม่อย่างนั้นคุณคิดว่าทำไมฉันถึงสามารถปรับเปลี่ยนและเล่นกับคาถาได้เหมือนที่ทำ เพราะฉันสามารถแปลงพวกมันให้เป็นสมการและเปลี่ยนบางส่วนเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน

การศึกษาวิชารูนของฉันก็น่ากลัวไม่แพ้กัน คุณกำลังมองชายคนที่สร้างกระเป๋าขยายไร้ก้นโดยใช้รูนเพียงอย่างเดียว ก่อนที่เขาจะได้จับไม้กายสิทธิ์เสียอีก

การศึกษาวิชาสัตว์วิเศษและการทำนายของฉันเกือบจะเป็นทฤษฎีล้วน ๆ ในตอนนี้ แต่เนื่องจากฉันไม่มีสายเลือดของผู้วิเศษอย่างซัลลาซาร์ที่สามารถพูดกับสัตว์ได้ ฉันจึงวางแผนที่จะไม่ลงเรียนสองวิชานี้

ในทางกลับกัน การเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับสัตว์วิเศษ สิ่งที่ต้องทำคือมองหาแฮกริด แล้วเขาก็จะยินดีอย่างยิ่งที่จะแบ่งปันทุกสิ่งที่เขารู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ ชายคนนั้นฝันถึงการสอนวิชานี้ และเขาสนใจสัตว์วิเศษอย่างแท้จริง แม้ว่าจะเป็นสัตว์อันตรายเท่านั้นก็ตาม

ถึงในความคิดฉัน ชายลูกครึ่งยักษ์นั่นเขาจะรักดัมเบิลดอร์มากเกินไป ซึ่งก็เข้าใจได้เนื่องจากตาแก่คนนั้นสามารถหางานและที่อยู่ให้เขาได้ ในเวลายากลำบาก ไม่มีพ่อแม่และถูกไล่ออกจากโรงเรียนในฐานะลูกครึ่งยักษ์

พอฉันมาเรียนกับแฮร์กริด คริสเตียนก็มีความสุขมากที่ได้เข้าร่วมพูดคุยกับพวกเราสองคน เจมส์รู้สึกแปลก ๆ ที่อยู่ที่นั่นด้วย เพราะเขากลัวสัตว์วิเศษมากกว่าอยากรู้อยากเห็น และแล้วฉันก็กลายเป็นเพื่อนของแฮกริดในช่วงปีที่สองนี้เรียบร้อย

สำหรับการเรียนด้านการรักษา ฉันตัดสินใจเข้าไปหามาดามพอมฟรีย์เกี่ยวกับความสนใจของฉันในสาขานี้ และถามว่าจะเป็นไปได้หรือเปล่าที่จะเข้ามาช่วยในห้องพยาบาลเพื่อรับประสบการณ์จริง การโน้มน้าวเธอค่อนข้างยาก ต้องมีจดหมายจากศาสตราจารย์ฟลิตวิกที่ยินดีได้เห็นฉันใช้พรสวรรค์เพื่อเรียนรู้งานอันสูงส่งอย่างการเป็นผู้รักษา

นอกจากจดหมายแล้ว ยังมีการทดสอบเพื่อพิสูจน์ว่าฉันมีความรู้เบื้องต้นที่จำเป็นในการช่วยเหลือ และแม้แต่ดัมเบิลดอร์ก็เข้ามาสนับสนุนให้ฉันทำเช่นนั้น ฉันคิดว่าเขาน่าจะเชื่อว่าการที่ฉันเรียนรู้การรักษาจะทำให้ฉันมีโอกาสน้อยลงที่จะเข้าสู่ด้านมืด เพราะมันจำเป็นต้องมีจิตใจที่ถูกต้องในการรักษาผู้อื่นด้วยเวทมนตร์

และแล้วเวลาในช่วงสุดสัปดาห์ของฉันก็ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนแรกสำหรับการเป็นอาสาสมัครในห้องพยาบาล อย่างที่สองคือการเข้าไปดูแลเกมควิดดิช ขึ้นชื่อว่ากีฬาก็ต้องมีอันตราย แล้วก็ต้องมีคนพร้อมช่วยเหลือเสมอเนื่องจากมักจะมีผู้บาดเจ็บอยู่บ่อย ๆ

นอกจากการเรียนแล้ว ฉันยังได้เป็นเพื่อนกับฝาแฝดวีสลีย์ด้วย ตอนที่ฉันกับท็องส์กำลังจะแกล้งพวกสารเลวจากบ้านของฉันที่รังแกเด็กฮัฟเฟิลพัฟฟ์ บังเอิญเฟร็ดกับจอร์จก็คิดเหมือนกัน ส่งผลให้วันนั้นเป็นวันที่เลวร้ายมากสำหรับไอ้โง่คนนั้น และทำให้ศาสตราจารย์ขนลุกเมื่อทีมอันตรายเริ่มรวมตัวกัน

ฉันสอนคาถาและสูตรยาให้พวกเขามากมายเพื่อช่วยในความพยายามของพวกเขา และพวกเขาก็รักฉันมากสำหรับเรื่องนั้น แต่ที่แปลกประหลาดที่สุดคือวิกตอเรีย เธอดูแตกต่างไปในปีนี้ เธอไม่ได้แข่งขันกับฉันเหมือนเมื่อปีที่แล้ว และผลงานของเธอดูเหมือนจะลดลง เธอยังเลิกคบกับกลุ่มเพื่อนสนิทของเธอด้วย มันแปลกมากสำหรับฉัน แต่ฉันยังไม่เห็นปัญหาที่ชัดเจนดีพอ ฉันก็เลยไม่รู้สึกว่ามันถูกต้องนักที่จะเข้าไปยุ่ง

เวลาผ่านไป ปีที่สองของฉันที่ฮอกวอตส์เป็นไปได้ดี วิชาเลือกและการรักษาทุกอย่างฉันทำได้อย่างยอดเยี่ยม ความสามารถและความรู้ของฉันอู่ระดับ ว.พ.ร.ส. อยู่แล้ว มีเพียงวิชาการรักษาและการป้องกันตัวจากศาสตร์มืดเท่านั้นที่ยังไปไม่ถึง ว.พ.ร.ส. แต่ก็ไม่ไกลจากนั้นนัก... สุดท้ายเกรดของฉันก็ยังคงเหนือกว่าคนอื่น ๆ อีกเทอมหนึ่ง

และแล้วฤดูร้อนก็มาถึงพวกเราอีกครั้ง ทำให้ฉันเริ่มขั้นตอนต่อไปของการเตรียมตัวสำหรับสงครามที่จะมาถึง อีกห้าปีเขาก็จะกลับมา มาดูกันว่าฉันจะทำอะไรได้บ้าง

****************************