ตอนที่ 246: ชำระความแค้นเก่า (1)

แองเจเล่ลดมือลงในขณะที่รูนรูปดอกไม้หายไป

เขานั่งอยู่บนโซฟาแล้วเขาก็เอาแก้วมาใกล้ปากและจิบนม ของเหลวอุ่นๆสีขาวทิ้งรสหวานและครีมไว้บนลิ้นของเขา

"อลิซไปเอาปากกาและกระดาษมาให้ข้า" เขาตะโกน

"ค่ะ" อลิซไม่มีปัญหาอะไรในการได้ยินเสียงแองเจเล่จากนอกบ้าน

หลายนาทีต่อมาอลิซก็นำม้วนหนังสีเหลือง ขวดหมึกและปากกาขนนกมาให้เขา

แองเจเล่คว้าปากกาขนนกแล้วเปิดขวดหมึกและจุ่มปากกาลงไป เขาเริ่มเขียนจดหมายตอบกลับจดหมายของอาจารย์ลิเลียน่า

เขายอมรับข้อเสนอของลิเลียน่าและแสดงให้เห็นว่าเขามีความสุขกับการฟื้นฟูของเธอ แองเจเล่ยังเขียนว่าเขาต้องการพูดกับลิเลียน่าโดยตรงโดยใช้กล้องดูดาว

เขาเขียนที่อยู่ด้านล่างของม้วนและเข้ารหัสไว้

ครึ่งชั่วโมงต่อมาเขาก็ม้วนม้วนหนังและแตะที่มันจากนั้นมันก็มีลวดลายงูสีดำกะพริบบนผิวชั่วครู่

อลิซได้นำกระบอกไม้มาให้เขาดังนั้นแองเจเล่จึงโยนม้วนเข้าไปในกระบอกและผนึกมันด้วยขี้ผึ้ง

"เอาไปที่ไปรษณีย์และบอกให้ทิ้งไว้ตามที่อยู่เดี๋ยวจะมีคนมารับไปเอง" แองเจเล่ยื่นกระบอกให้อลิซ

"เข้าใจแล้วค่ะ"

"ขอบคุณ"

แองเจเล่ลุกขึ้นยืนหลังจากที่อลิซก้าวออกไป

เขาเดินไปที่ชั้นสองและเข้าไปในห้องศึกษาแล้วเอากล้องดูดาวสีดำออกมาจากกล่องสีดำใต้โต๊ะ

เขาวางกล้องดูดาวไว้ที่ชั้นวางหนังสือและใช้สายเงินหลายเส้นผูกไว้กับช่องๆหนึ่ง

ชี่

กล้องดูดาวชี้ไปที่พื้นและปลดปล่อยลำแสงสีขาวออกมา

แองเจเล่รอคอยการตอบสนองอย่างอดทน

ประมาณสิบนาทีต่อมาก็มีคนร่างสูงเดินเข้าไปในแสงและร่างกายก็ก่อตัวเป็นรูปร่าง

คนๆนั้นสวมชุดคลุมสีเหลืองยาวมีผมสีดำยาว คนๆนั้นคืออิซาเบล

"เกิดอะไรขึ้น" อิซาเบลถามเสียงเบา "เราเพิ่งคุยกันไม่นานมานี้"

"ชีวิตของเจ้าในปราสาทเขี้ยวขาวเป็นอย่างไรบ้าง" แองเจเล่จ้องไปที่อิซาเบลอย่างใจเย็น

"เรย์มอนด์ปฏิบัติกับข้าอย่างดี" อิซาเบลมีรอยยิ้มที่อ่อนโยนบนใบหน้า

"ดีแล้ว ข้ามีคำถามหนึ่งที่อยากจะถาม เจ้ารู้หรือไม่ว่าสำนักงานใหญ่ของหอคอยหกวงแหวนได้คัดเลือกพ่อมดจากสาขาต่างๆ" แองเจเล่ไม่พูดอ้อมค้อม

"ไปสำนักงานใหญ่หรือ" รอยยิ้มหายไปจากใบหน้าของอิซาเบล

"โอ้ เจ้าถูกส่งไปที่สำนักงานใหญ่หรือ" ทันใดนั้นก็มีเสียงของผู้หญิงเข้าร่วมการสนทนา มีผู้หญิงผมบลอนด์สวมเสื้อสีขาวเข้ามาในฉาก

เธอมีรอยยิ้มที่มั่นใจบนใบหน้าของเธอและเธอก็เกาศีรษะของเธอ

"ข้าเรย์มอนด์ เจ้าเป็นเพื่อนคนเดียวของอิซาเบลใช่ไหม เจ้าดูไม่.....พิเศษ"

เธอเยาะเย้ยแองเจเล่

แองเจเล่ยังสงบและสังเกตผู้หญิงที่ชื่อเรย์มอนด์ เขาไม่ได้คาดไว้ว่าจะได้พูดกับเธอในระหว่างการสนทนากับอิซาเบล

"เจ้าเป็นเรย์มอนใช่ไหม" เขาหรี่ตา "เจ้าไม่คิดว่าการขัดจังหวะการสนทนาของเรามันเป็นเรื่องหยาบคายหรือ"

"หืม เจ้าเพิ่งพูดว่าข้าเป็นคนหยาบคายหรือ" เรย์มอนด์หัวเราะเบาๆ "ผู้คนมักจะไม่พูดกับข้าแบบนั้น ข้าคิดว่าเจ้าเพียงใช้อิซาเบลเพื่อทรัพยากรของเธอ มันดูเหมือนว่าเจ้ามีความกล้า"

"ข้าไม่สนใจเรื่องที่เจ้าคิดยังไงกับข้า" แองเจเล่ยังสงบ แม้ว่าเรย์มอนด์จะเป็นคนรักของอิซาเบลแต่เขาก็ไม่เคยชอบเธอ การท้าทายที่เรย์มอนด์บอกอิซาเบลมันเป็นเรื่องร้ายแรง

นอกจากนี้แองเจเล่ยังคิดว่าเรย์มอนด์กำลังเล่นกับอิซาเบล แต่เธอไม่เคยคาดหวังว่าอิซาเบลจะรักษาความสัมพันธ์นี้อย่างจริงจัง อย่างไรก็ตามอิซาเบลได้ผ่านความท้าทายที่เป็นไปไม่ได้ที่เรย์มอนด์ตั้งขึ้นและเรย์มอนด์ก็ตัดสินใจที่จะชดใช้ให้เธอ นั่นเป็นเหตุผลที่เรย์มอนด์ตกหลุมรักอิซาเบล

แองเจเล่นึกถึงวันที่อิซาเบลสนับสนุนเขาด้วยทรัพยากรทั้งหมดที่เธอมี มันช่วยเขาอย่างมาก

"ข้าขอโทษสำหรับสิ่งที่ข้าเพิ่งพูด ข้าแค่อยากรู้เกี่ยวกับเจ้า" เรย์มอนด์โค้งเล็กน้อย "ข้าสามารถบอกเจ้าเรื่องสำนักงานใหญ่ของหอคอยหกวงแหวนได้"

"หา ขอบคุณ" แองเจเล่ส่ายหัวและยิ้ม

เขารู้ว่าความตั้งใจของเรย์มอนด์คือการได้เห็นเพื่อนคนเดียวของอิซาเบลเท่านั้น นอกจากนี้มันยังมีโอกาสอย่างมากที่อิซาเบลได้บอกเธอเรื่องเลือดแรด

"สำนักงานใหญ่ของหอคอยหกวงแหวนตั้งอยู่ศูนย์กลางของดินแดนที่ชื่อว่าโอแมนดิส ถนนไปโอแมนดิสถูกกั้นด้วยภูเขา เจ้าสามารถเดินทางไปที่นั่นโดยใช้สัตว์บินเท่านั้น มันต้องใช้เงินและเวลาเป็นจำนวนมากดังนั้นสำนักงานใหญ่จะสื่อสารกับสาขาต่างๆเมื่อจำเป็นเท่านั้น"

"มีพ่อมดไม่กี่คนที่ถูกส่งไปที่สำนักงานใหญ่ได้กลับมาที่สาขา พวกเขาคว้าโอกาสและต้องการก้าวไประดับต่อไป เจ้าสามารถหาแหล่งทรัพยากรที่ดีได้ในโอแมนดิส มีพ่อมดที่ปฏิเสธข้อเสนอเพราะพวกเขาต้องการประหยัดเงินและสนุกกับชีวิตของพวกเขาในโนล่า"

เรย์มอนด์หยุดชั่วครู่แล้วพูดต่อ "สิ่งสำคัญที่สุดคือการที่มีสิ่งมีชีวิตที่อันตรายมากมายอาศัยอยู่ในภูเขา เจ้าอาจจะถูกฆ่าแม้ว่าเจ้าจะมีสัตว์บินก็ตาม เจ้าต้องเตรียมตัวให้พร้อมถ้าเจ้าต้องการไปที่นั่น"

"มีอะไรอีกไหมที่ข้าต้องระวัง" แองเจเล่รู้ว่าการเดินทางนั้นไม่ง่าย

"เจ้าจะต้องผู้คุ้มกันทรัพยากรที่ส่งไปที่สำนักงานใหญ่ระหว่างทางไปที่นั่นเจ้าจะต้องปกป้องทรัพยากร นอกจากนี้..." เรย์มอนด์ขบริมฝีปาก "เจ้ารู้จักพ่อมดที่สมบูรณ์แบบใช่ไหม พ่อมดที่มีพรสวรรค์ที่ชื่อเรย์ไลน์ก็ถูกเลือกด้วยเช่นกัน เขาเป็นตัวบัดซบ ข้าได้ต่อสู้กับเขาหลายครั้ง"

"ตกลง ข้าจะจำไว้"

"นั่นคือทั้งหมดที่ข้ารู้ สำนักงานใหญ่ของหอคอยหกวงแหวนลึกลับเนื่องจากพวกเขาแทบจะไม่มีการประกาศต่อสาธารณชน เจ้าเป็นสมาชิกของสาขาของพวกเขาแต่พ่อมดในสำนักงานใหญ่จะปฏิบัติต่อเจ้าเหมือนคนแปลกหน้า" เรย์มอนด์ยิ้มและตัดการสื่อสาร

ฟึบ

แสงหายไปจากพื้น

แองเจเล่หลับตาและนึกถึงคำพูดที่เรย์มอนด์พูด เขาเอากล้องดูดาวลงมาและเอากลับเข้าไปในกล่อง

แล้วเขาก็หยิบกล้องดูดาวทองแดงจากลิ้นชัก

แองเจเล่สัมผัสไปที่กล้องดูดาวหลังจากที่มันถูกทำให้เสถียรด้วยสายเงิน

ชี่

มีแสงสีขาวถูกปลดปล่อยออกจากล้องดูดาวทันทีและมีชายชราชุดคลุมขาวปรากฏในแสง เขายืนอยู่หน้าโต๊ะขนาดใหญ่และมันดูเหมือนว่าเขากำลังวาดอะไรอยู่

ชายชราหันกลับมาหลังจากที่ได้ยินเสียง

"กรีน ตอนนี้ข้ากำลังทำการทดลองเวทมนต์อยู่ พูดสิ่งที่เจ้าต้องการมาเร็วๆ" ชิวาเงยหน้าขึ้นและพูดแต่มือของเขาไม่ได้หยุด

"ตกลง ข้าต้องการถามท่านเรื่องสำนักงานใหญ่ของหอคอยหกวงแหวน" แองเจเล่พูดตามตรง

"สำนักงานใหญ่ เจ้าต้องการไปที่โอแมนดิสหรือ" ชิวาตกใจ เขาหยุดวาดรูนและจ้องที่แองเจเล่

"ข้ากำลังพิจารณา มันดูเหมือนว่าจะเป็นโอกาสที่ดีสำหรับข้า"

"งั้นเขาก็ไม่ใช่เพื่อนของเจ้า เขาต้องการให้เจ้าไป" ชิวาส่ายหัว "การเดินทางไปสำนักงานใหญ่อาจฟังดูน่าตื่นเต้นแต่พ่อมดที่อ่อนแอจะตายระหว่างทางไปที่นั่น เจ้าจะไม่ปลอดภัยในท้องฟ้า ข่าวลือบอกว่ามีเพียงพ่อมดครึ่งหนึ่งเท่านั้นที่จะถึงโอแมนดิส"

"ข้าได้ยินว่าเรย์ไลน์จะไปที่นั่นด้วยเช่นกัน เขาเป็นพ่อมดที่สมบูรณ์แบบใช่ไหม"

"เรย์ไลน์หรือ.....มันอันตราย เพียงแค่คิดให้ดีๆก่อนที่เจ้าจะตัดสินใจ ถ้าทีมแข็งแกร่งพอเจ้าก็อาจจะรอด ถ้าทีมอ่อนแอเกินไปสิ่งมีชีวิตเวทมนต์ก็จะมุ่งเป้าไปที่เจ้า" การแสดงออกของชิวาเริ่มเคร่งเครียด "ข้าขอแนะนำให้เจ้าอยู่ในโนล่า มันเป็นสถานที่ที่ดีและสงบสุข พวกบดซบในสำนักงานใหญ่จะไม่ปฏิบัติกับเจ้าอย่างดี"

"ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณ" แองเจเล่ยิ้มแต่เขาไม่ได้โต้แย้งชิวา มันดูเหมือนว่าชิวาเกลียดสำนักงานใหญ่ด้วยเหตุผลบางอย่างและการเดินทางเป็นเรื่องที่อันตรายจริงๆ

"เจ้าจะไม่ได้เดินทางไปที่นั่นด้วยสัตว์บิน พวกเขาจะใช้เรือบิน มีเรือบินสามลำถ้าสมาชิกในทีมเพียงพอ อย่าเลือกลำเดียวกับเรย์ไลน์ เขามีนิสัยไม่ดีและเขาจะไม่ช่วยเจ้าถ้าเจ้าตกอยู่ในอันตราย ข้ารู้จักเขาเมื่อเขายังอยู่ที่โรงเรียน เขาเยาว์วัยแต่เขาก็เป็นผู้ควบคุมทีมนักล่าของตระกูลของเขาแล้ว ถ้าเจ้าตัดสินใจแล้วข้าก็มีคำแนะนำให้เจ้า จงเห็นแก่ตัวและระวังตัวไว้ คนที่เจ้าช่วยอาจจะไม่ช่วยเจ้ากลับเมื่อเจ้าถูกโจมตี อย่าตายกรีน หลานของข้ายังอยากเล่นกับเจ้า"

"ไม่ต้องห่วง ข้าจะพยายามที่จะอยู่รอดให้ได้" แองเจเล่หัวเราะเบาๆ "เอาล่ะ ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ"