ตอนที่ 303

ตอนที่ 303 แหย่รังงู

มีร่องรอยการกัดกร่อนมากเกินไป งูตัวเดียวไม่มีทางสร้างรอยพวกนี้ได้มากขนาดนี้

ยิ่งไปกว่านั้น ร่องรอยบนพื้นยังมีขนาดและความยาวต่างกัน เห็นได้ชัดว่าเป็นฝีมือของงูหลายตัวที่มีขนาดแตกต่างกัน

ขณะที่ทั้งสามคนกำลังสังเกตการณ์ พวกเขาก็ได้กลิ่นเหม็นเน่ารุนแรงลอยมาอย่างฉับพลัน

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ งูเน่าเปื่อยกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าพวกเขา

หลี่ชิงโจวมองไปอย่างตั้งใจ และก็พบว่าบนเนินฝั่งตรงข้ามมีถ้ำซ่อนอยู่แห่งหนึ่ง

งูเน่าเปื่อยเหล่านั้นเลื้อยออกมาจากถ้ำแห่งนั้น

“ที่นี่คือรังงูจริง ๆ ด้วย” หลงเจ๋อมองไปยังถ้ำแล้วพูดขึ้น

“ระวังด้วย พวกมันอยู่ระดับเงินขั้น 8 กับขั้น 9 และอาจจะมีงูเน่าเปื่อยระดับทองซ่อนอยู่ด้านหลัง” หลี่ชิงโจวเตือน

“อืม” โจวจื่อฉีพยักหน้า “อย่าเข้าไปใกล้ พวกเราจะโจมตีจากระยะไกล”

พูดจบ วิญญาณแห่งสายน้ำในมือเขาก็ควบคุมน้ำให้กลั่นตัวกลายเป็นใบมีดคมกริบเบื้องหน้า

ใบมีดน้ำนับไม่ถ้วนโปรยลงมาเหมือนสายฝน ฟันลงบนงูที่เลื้อยอยู่เต็มพื้น

“ฉัวะ ฉัวะ!!!”

ในพริบตา งูเน่าเปื่อยหลายตัวก็ถูกฟันขาดเป็นสองท่อนด้วยใบมีดน้ำ

เลือดสีคล้ำไหลนองเต็มพื้น

กลิ่นเลือดที่ผสมกับกลิ่นเหม็นเน่า ทำให้บรรยากาศรอบ ๆ อับชื้นจนแทบหายใจไม่ออก

มังกรเพลิงของหลงเจ๋อพ่นไฟออกมาอีกระลอกหนึ่ง

เปลวไฟร้อนแรงเผางูเน่าเปื่อยตรงหน้าจนกลายเป็นถ่านในพริบตา

วานรไท่ผิงตั้งท่าจะพุ่งเข้าไปแสดงฝีมือ แต่หลี่ชิงโจวรีบห้ามไว้

“ถอยไปก่อน ให้ผิงอันออกมา” หลี่ชิงโจวพูด

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับงูเน่าเปื่อยที่มีฤทธิ์กัดกร่อนสูง วานรไท่ผิงไม่เหมาะจะสู้

มันเป็นสัตว์อสูรที่เน้นการต่อสู้ระยะประชิด หากจะโจมตีงูเน่าเปื่อย ก็จำเป็นต้องเข้าประชิดตัว

และหากเข้าสู้ประชิด ก็มีโอกาสโดนเมือกกัดกร่อนของงูติดตัวมาได้ง่าย

แม้ว่าวานรไท่ผิงจะมีสกิลแปรสภาพเป็นหินและไม่กลัวการกัดกร่อน

แต่เมือกของงูเน่าเปื่อยนั้นสามารถกัดกร่อนแม้แต่หินได้ ซึ่งย่อมส่งผลกระทบบางอย่างกับไท่ผิงแน่นอน

นอกจากนี้ มังกรเพลิงของหลงเจ๋อกับวิญญาณสายน้ำของโจวจื่อฉีก็ล้วนใช้สกิลโจมตีระยะไกล

หากไท่ผิงพุ่งเข้าไปตอนนี้ ก็อาจถูกสกิลของพวกเดียวกันโจมตีโดยไม่ได้ตั้งใจ

หลี่ชิงโจวจึงตัดสินใจเรียกมันกลับไปยังมิติควบคุมสัตว์อสูร

ไท่ผิงตบหน้าอกตัวเองเหมือนจะบอกว่า “ฉันไม่เป็นไรหรอก”

มันเกาศีรษะเหมือนอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่หลี่ชิงโจวก็ไม่ให้โอกาส เขาเรียกมันกลับเข้าไปทันที

จากนั้นเขาก็อัญเชิญจิ้งจอกไฟสี่หางผิงอันออกมา

จิ้งจอกไฟสี่หางผิงอันสะบัดหางเบา ๆ แล้วมองกลุ่มงูเน่าเปื่อยตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่ชอบใจ

“ผิงอัน โจมตี” หลี่ชิงโจวออกคำสั่ง

ผิงอันพยักหน้า จากนั้นก็เหวี่ยงหางเบา ๆ

กรวดหินนับไม่ถ้วนลอยขึ้นจากพื้น แล้วพุ่งเข้าใส่กลุ่มงูเน่าเปื่อยที่แออัดเต็มพื้นอย่างรวดเร็ว

สัตว์อสูรของหลี่ชิงโจวและพรรคพวกต่างมีพลังรุนแรง

ในเวลาไม่นาน งูเน่าเปื่อยกลุ่มแรกก็ถูกสังหารหรือบาดเจ็บเกือบหมด

“ก็แค่งูเน่าเปื่อย จะไปเหลืออะไร” หลงเจ๋อเชิดหน้าขึ้นด้วยสีหน้าภูมิใจในชัยชนะ

ยังไม่ทันพูดจบ พื้นดินก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

จากนั้นงูเน่าเปื่อยกลุ่มใหม่ก็เลื้อยออกมาจากถ้ำอีกครั้ง

งูพวกนี้มีรูปร่างประหลาดยิ่งกว่าเดิม ไม่เพียงแค่ส่งกลิ่นเน่าเหม็นรุนแรง แต่ที่ศีรษะยังมีรอยแยกคล้ายหัวงูสองหัว

ลำตัวของพวกมันก็ใหญ่กว่าเหล่างูรอบแรกอย่างเห็นได้ชัด

และยังไม่หมดแค่นั้น ปากถ้ำพลันระเบิดออก

งูยักษ์ตัวหนึ่งเลื้อยออกมาจากในถ้ำ

งูยักษ์ตัวนี้มีสองหัว และร่างกายถูกปกคลุมด้วยหมอกดำหนาทึบ

งูเน่าเปื่อยสองหัว—งูระดับทอง ผู้นำของงูเน่าเปื่อยทั้งหมด

ตามปกติแล้วมันจะจำศีลอยู่ในถ้ำ

แต่วันนี้ มันต้องเผชิญกับผู้บุกรุกที่สังหารงูนับไม่ถ้วนตรงปากถ้ำ

มันจึงไม่มีทางเลือก นอกจากจะออกมาเอง

“ระวังด้วย มันคืองูเน่าเปื่อยสองหัวระดับทอง” หลี่ชิงโจวกล่าวเตือนหลงเจ๋อกับโจวจื่อฉี

หลงเจ๋อกับโจวจื่อฉีพยักหน้าพร้อมกัน

สัตว์อสูรของพวกเขาอยู่ที่ระดับเงินขั้น 8 ยังมีระยะทางอีกพอสมควรกว่าจะวิวัฒน์ได้

นี่ก็เป็นเหตุผลที่มู่ชิงเอ๋อร์จัดให้พวกเขาทั้งสองมาเข้าทดลองในแดนลับแห่งนี้

เธอต้องการให้พวกเขาเลื่อนระดับเป็นระดับเงินขั้น 9 ให้ได้ในช่วงวันหยุดนี้

ด้วยพลังของตระกูลโจวและตระกูลหลง วัสดุวิวัฒน์และแผนวิวัฒน์สัตว์อสูรได้ถูกเตรียมไว้ล่วงหน้านานแล้ว

ตราบใดที่สัตว์อสูรของพวกเขาเลื่อนถึงระดับเงินขั้น 9 วัสดุวิวัฒน์จะถูกส่งไปยังโจวจื่อฉีและหลงเจ๋อที่มหาวิทยาลัยหลินหยวนในทันที

สัตว์อสูรของพวกเขาก็จะสามารถวิวัฒน์ได้ในเวลาไม่นาน

อย่างไรก็ตาม สัตว์อสูรระดับเงินขั้น 8 ทั้งสองตัว กลับไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย เมื่อเผชิญหน้ากับงูเน่าเปื่อยสองหัวระดับทองขั้น 1

งูสองหัวส่งเสียงคำรามออกมาจากหัวทั้งสองพร้อมกัน

จากนั้น หมอกสีดำพวยพุ่งออกมาจากหัวหนึ่งของงูสองหัว

หมอกกัดกร่อนที่เป็นกรดรุนแรงนี้สามารถกัดกร่อนทุกสิ่งที่อยู่ภายใน

ยิ่งอยู่ในหมอกนานเท่าไหร่ ผลกระทบจากการกัดกร่อนก็จะยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น

“แค่ลูกไม้กระจอก!” หลงเจ๋อแค่นเสียงอย่างดูแคลน

มังกรเพลิงของเขาก็พ่นเปลวไฟออกมาตามคำสั่งอีกระลอกหนึ่ง

เปลวไฟปะทะกับหมอก เกิดเสียง “ฉี่ๆ” ดังขึ้น

เปลวไฟของมังกรเพลิงรุนแรงจนสามารถเผาหมอกให้มลายได้

เมื่อเห็นเช่นนั้น งูเน่าเปื่อยสองหัวก็อ้าปากอีกหัวหนึ่ง แล้วพ่นของเหลวสีดำออกมา ปะทะกับเปลวไฟของมังกรเพลิง

ในชั่วพริบตา อากาศก็เต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นรุนแรง

“ไม่ดีแล้ว!” ใบหน้าโจวจื่อฉีเปลี่ยนสี รีบยกมือปิดปากจมูก แล้วหันไปพูดกับหลงเจ๋อว่า “หยุดมัน!”

“หืม?”

หลงเจ๋อมองเขาอย่างไม่เข้าใจ

“เร็วเข้า! หยุดการโจมตีด้วยไฟ!” หลี่ชิงโจวตะโกนตามมาอีกคน

ในตอนนั้น หลงเจ๋อก็เริ่มรู้สึกผิดปกติ จึงรีบสั่งให้มังกรเพลิงหยุดพ่นไฟ

จากนั้นพวกเขาทั้งสามคนรีบถอยร่นไปทันที

พวกเขาถอยไปไกลเกือบร้อยเมตรในคราวเดียว

ของเหลวสีดำที่งูพ่นออกมา นอกจากมีฤทธิ์กัดกร่อนแล้ว เมื่อถูกไฟเผาก็จะปลดปล่อยก๊าซพิษร้ายแรงออกมา

กลิ่นเหม็นนั้นคือก๊าซพิษ หากสูดดมเข้าไปมากเกินไป จะทำให้ร่างกายเป็นอัมพาต และจะเริ่มเน่าเปื่อยจากภายใน

“งูสองหัวตัวน้อยนี่ กลับมีลูกไม้ตั้งมากมาย!”

หลงเจ๋อถึงกับหน้าเครียด

“ยังไงมันก็เป็นสัตว์อสูรระดับทอง ไม่ควรประมาท” โจวจื่อฉีกล่าว

หลี่ชิงโจวกลับดูไม่ตื่นตระหนกเท่าไร

สัตว์อสูรระดับทองขั้น 1 ถือว่าสู้ยากไหม?

เป้าหมายของพวกเขาที่มาที่นี่ ก็คือเพื่อเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับทองอยู่แล้ว

“ผิงอัน แสดงฝีมือให้มันดูหน่อย!”

จิ้งจอกไฟสี่หางผิงอันเงยหน้าขึ้น แววตาทอแสงบางเบา

หลับ!

ดวงตางูทั้งสี่ของงูสองหัวจ้องมองไปยังผิงอัน จิ้งจอกไฟสี่หาง

ในพริบตา ดวงตาทั้งสี่ก็หมดแววตื่นตัว เปลือกตาค่อย ๆ ปิดลง

จากนั้นก็เข้าสู่ห้วงนิทรา

สกิล “หลับ” ของผิงอันสามารถสะกดจิตสัตว์อสูรที่มองตาเขาให้ตกอยู่ในฝัน และยากจะปลุกให้ตื่นได้จากโลกภายนอก

อีกหนึ่งสาเหตุที่ผิงอันสามารถใช้ “หลับ” ได้ผลกับงูสองหัวอย่างราบรื่น เป็นเพราะแรงกดดันทางจิตจากตัวผิงอันเอง และจากมังกรเพลิงของหลงเจ๋อ

มันทำให้งูเน่าเปื่อยสองหัวเกิดความกดดันทางจิตอย่างหนัก จนไม่อาจขยับเขยื้อนได้

“สังหาร!” หลี่ชิงโจวชี้นิ้วไปข้างหน้า

ผิงอัน จิ้งจอกไฟสี่หาง เหมือนมีใจเชื่อมถึงกัน

หอกทรายหนึ่งเล่มกลายเป็นรูปร่างขึ้นตรงหน้า

หอกพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว แทงทะลุหัวหนึ่งของงูเน่าเปื่อยสองหัวทันที

วิญญาณแม่น้ำของโจวจื่อฉีก็ไม่ยอมน้อยหน้า

ดาบน้ำยาวเล่มหนึ่งกลั่นตัวขึ้นกลางอากาศ พุ่งออกเหมือนลูกศร ตัดหัวอีกข้างของงูเน่าเปื่อยสองหัวจนขาดสะบั้น

สัตว์อสูรระดับทองขั้น 1 งูเน่าเปื่อยสองหัว ถูกจัดการลงได้อย่างราบคาบ