ตอนที่ 239: ดราม่า (2)

สีหน้าของแองเจเล่เคร่งเครียด เขาจ้องไปที่ดวงตาของอิซาเบลและเห็นแววตาสีม่วงภายใน

"เจ้าได้รับบาดเจ็บโดยพ่อมดจากตระกูลเบนนิสหรือ"

อิซาเบล

"มันเป็นความผิดของข้า ข้าเอากรงเล็บแห่งบิลโลว์สมบัติของพวกเขาไป"

"เรย์มอนด์ได้บอกให้เจ้าทำเช่นนี้หรือ" แองเจเล่ถามเสียงเข้ม

"ไม่ ข้าตัดสินใจด้วยตัวเอง" อิซาเบลส่ายหัวเล็กน้อย

แองเจเล่มองไปที่อิซาเบลและเขารู้สึกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นซับซ้อนกว่าที่เขาคิดไว้

"อิซาเบล....เจ้าทำอะไรไป ย่าของเจ้าพยายามที่จะทำทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอสามารถทำไดเพื่อปกป้องแต่เจ้ายังจบในสถานที่แบบดวงตาแห่งป่าทมิฬนี้ สถานที่นี้มีไว้สำหรับอาชญากรร้ายแรง เจ้ารู้หรือไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป"

"บอกข้ามาว่าจุดประสงค์ในการมีชีวิตของเจ้าคืออะไร เจ้ากำลังต่อสู้เพื่ออะไร พลัง หรือชื่อเสียง" ทันใดนั้นอิซาเบลก็ถาม

"ข้าไม่เสียใจกับการตัดสินใจที่ข้าได้ทำไป"

"เจ้าเป็นอิซาเบลที่ข้ารู้จักจริงๆหรือ ข้าได้พูดกับเจ้าไม่นานมานี้" แองเจเล่ส่ายหัว ผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเขาเขารู้สึกเหมือนเป็นคนแปลกหน้า "เจ้าพูดถูก มีหลายสิ่งหลายอย่างและผู้คนจะตายเพื่อมันแต่ข้ามั่นใจว่าเรย์มอนด์ไม่ได้เป็นคนนั้น"

"เจ้าไม่เข้าใจกรีน"

"ข้าได้เห็นว่าเจ้ากินไข่มุกแห่งทะเลลึกแล้ว"

อิซาเบลยังเงียบ

แองเจเล่พูดต่อ "เจ้าได้ทรยศตระกูลของเจ้าแต่ท่านแฟลนก็ไม่ได้ฆ่าเจ้า เธอรักเจ้าอิซาเบล หลังจากที่กินไข่มุกแห่งทะเลลึกร่างกายของเจ้าก็เริ่มเปลี่ยนเป็นพลังงานบริสุทธิ์ เจ้ามีอนาคตที่สดใสรออยู่ข้างหน้า"

"ข้าจะรอเรย์มอนด์ของข้า ไม่ว่ามันจะนานแค่ไหนก็ตาม" อิซาเบลพึมพำ

"ทำไมเจ้าถึงดื้อรั้นเช่นนี้อิซาเบล" แองเจเล่พูดไม่ออก "ข้ามาที่นี่เพื่อช่วยเจ้าเพราะเราเป็นเพื่อนกัน ทำไมเจ้าถึงไม่ฟังคำพูดของข้า"

"ข้าขอโทษ"

"การพูดขอโทษไม่ได้ช่วยอะไร เราไม่ได้หมั้นกันและเจ้ามีสิทธิที่จะเลือกคนรักของเจ้าเองแต่คิดถึงสิ่งที่ท่านแฟลนจะทำหลังจากที่เธอพบว่าเรย์มอนด์เป็นคนทำทั้งหมดนี้" แองเจเล่พยายามสงบใจ

อิซาเบลกัดริมฝีปากแต่ไม่ได้พูดอะไร

ตึง

ประตูโลหะถูกเปิด

"กรีนพูดถูก เจ้าหน้าที่ของตระกูลได้ถูกส่งออกไปแล้ว ตราบใดที่เรย์มอนด์ยังอยู่ในโนล่าสภาก็จะตามล่าเขา" แฟลนเดินอย่างช้าๆในชุดเดรสสีขาวจ้องไปที่อิซาเบลด้วยสีหน้าว่างเปล่า คลื่นพลังจิตของเธอซ่อนอยู่ดังนั้นแองเจเล่จึงไม่รู้สึกอะไร

"ท่านแฟลน" แองเจเล่ลุกขึ้นยืนและโค้งให้เธอ

"ข้าขอโทษสำหรับสิ่งที่อิซาเบลทำ ข้ากำลังจะทำให้เจ้าเป็นสามีของเธอ" แองเจเล่ตกใจที่เห็นแฟลนขอโทษเขา

"มันไม่ใช่ปัญหา สิ่งที่สำคัญตอนนี้คือการหาชายคนนั้นที่หลอกอิซาเบล" แองเจเล่พูดอย่างใจเย็น

"เจ้าพูดถูก ไม่ต้องกังวลมากนัก อิซาเบลยังเป็นเด็กดีและข้าจะส่งเธอไปหาเจ้าหลังจากที่เราจับเรย์มอนด์" แฟลนพยักหน้าเล็กน้อย

อิซาเบลไม่ได้พูดอะไรแต่เพียงแค่ก้มหน้าลง

แองเจเล่ขมวดคิ้ว

"ขอพูดตามตรงนะท่านแฟลน อิซาเบลเป็นผู้หญิงที่ดีแต่เธอไม่ใช่ภรรยาในแบบที่ข้าต้องการ"

"ข้าคิดว่าพวกเจ้าทั้งสองคน....." แฟลนถอนหายใจด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย "ข้าไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะตกหลุมรักพ่อมดฝึกหัดขั้นที่สาม"

"อิซาเบลไร้เดียงสาเกินไป ข้าคิดว่าชายคนนั้นหลอกเธอ" แองเจเล่พูดเสริม

"เจ้าพูดถูก มันเป็นความผิดของเรย์มอนด์ทั้งหมด อิซาเบลไม่ได้ทำอะไรผิด ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาต้องการคือทรัพยากรและอุปกรณ์เวทมนต์ชั้นยอด..." แฟลนขบริมฝีปาก "ข้าจะจับเขาได้อย่างแน่นอน"

อิซาเบลหัวเราะหลังจากที่ได้ยินคำพูดของแฟลน

"ย่า ย่าจะไม่มีวันจับตัวเขาได้ ไม่มีวัน"

"อย่างงั้นหรือ แล้วเราจะได้เห็นกัน" แฟลนส่ายหัวอีกครั้งและออกจากห้อง

แองเจเล่หรี่ตา เขาเหลือบมองไปที่อิซาเบลเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะก้าวออกจากประตู

เธอมีรอยยิ้มที่บริสุทธิ์บนใบหน้าของเธอ มันดูเหมือนว่าเธอเชื่ออย่างแท้จริงว่าเรย์มอนด์จะไม่ถูกจับ

แองเจเล่ถอนหายใจและเดินไปตามทางเดิน

แฟลนกำลังรอเขาอยู่ข้างหน้า เธอยังมีเรื่องที่จะพูด

"ขอโทษอีกครั้งกรีนสำหรับเรื่องของอิซาเบล" เธอขอโทษอีกครั้ง "ไม่มีใครคาดหวังว่าสิ่งแบบนี้จะเกิดขึ้น"

"ไม่เป็นไร เพียงแค่หาชายที่ชื่อเรย์มอนด์และเราจะได้รู้ว่าจริงๆแล้วมันเกิดอะไรขึ้น" แองเจเล่ตอบเสียงเบา

"อิซาเบลพบวิธีทำลายรูนที่ข้าวางไว้ในห้องของเธอและเธอก็ออกจากดินแดนแล้วเมื่อข้ารู้เรื่องนี้ ข้ามั่นใจมากเกินไป" เธอถอนหายใจอีกครั้ง "ข้าจะส่งข้อมูลเพิ่มเติมไปให้เจ้าหลังจากที่ทุกอย่างชัดเจนแล้ว"

"ขอบคุณท่านแฟลน"

แองเจเล่โค้งให้เธออย่างสุภาพและจากไป

*****************************

แองเจเล่รู้ว่าคำพูดของเขาไม่ได้เข้าไปในหัวของอิซาเบลดังนั้นเขาจึงกลับมาบ้านของเขา เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในการศึกษาหินพิภพและดัดแปลงรูปแบบคาถา

สองสัปดาห์ต่อมาก็มีจดหมายจากตระกูลโจเนสถูกส่งมาให้แองเจเล่

มันเป็นวันที่มีแดดร้อนแรง

แองเจเล่กำลังรดน้ำพืชกลายพันธุ์ในฟาร์มเล็กๆที่เขาทำข้างทะเลสาบ เขาวางจอบลงและคว้าไปที่กระบอกไม้ที่เอมี่ยื่นให้เขา

"นายท่าน มีจดหมายจากท่านเม่ยของตระกูลโจเนส" เอมี่อธิบายอย่างสุภาพ (แปลมา 239 ตอนเพิ่งเห็นชื่อที่มันดูจีนก็วันนี้แหละ)

"ท่านเม่ยหรือ" แองเจเล่ลังเลชั่วครู่ "แม่ของอิซาเบลส่งจดหมายนี้หรือ"

เขาปลดผนึกกระบอกและเอาม้วนออกมา

การแสดงออกของเขาเปลี่ยนไปหลายครั้งในขณะที่เขาอ่านจดหมาย

เรย์มอนด์ได้ลอบเข้าไปในดวงตาแห่งป่าทมิฬและช่วยอิซาเบล นอกจากนี้ตามข้อมูลชื่อจริงของเรย์มอนด์เป็นเรย์มอนเลียลูกสาวของพ่อมดคลั่งจากปราสาทเขี้ยวขาว

เรย์มอนด์ได้รับการฝึกฝนเหมือนเด็กผู้ชายตั้งแต่ที่เธอยังเยาว์ เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวในตระกูลและสัตว์เลี้ยงตัวแรกของเธอเป็นเสือขาว เรย์มอนด์ไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นผู้หญิงหลังจากที่เธอเติบโตขึ้น เธอแต่งตัวเหมือนผู้ชายที่มีเสน่ห์และเข้าหาอิซาเบลในป่า

แองเจเล่วางจดหมายลงและมีความรู้สึกแปลกๆในใจ

ในโนล่าการแต่งงานเพศเดียวกันได้รับอนุญาต ข่าวลือระบุว่าคนรักของท่านแฟลนเป็นแม่มดจากสำนักงานใหญ่ที่เธอแต่งงานด้วยหลังจากที่สามีของเธอเสียชีวิต

แองเจเล่พูดไม่ค่อยออก เขาแตะบนม้วนด้วยนิ้วชี้

ชี่

มีลำแสงพุ่งออกมาจากม้วนและเปลี่ยนเป็นหน้าจอแสงสีขาว มีผู้หญิงที่มีผมบลอนด์ยาวพาดไว้เหนือไหล่ปรากฏบนหน้าจอ เธอกำลังยืนอยู่ด้านบนของต้นสนสีดำสูง เธอหัวเราะด้วยความมั่นใจที่ถูกแสดงอยู่เต็มใบหน้าของเธอ ผู้หญิงคนนี้มีดาบยาวคุณภาพสูงในมือและผ้าคลุมสีขาวกำลังลอยอยู่ในอากาศ

"เธอจะต้องเป็นเรย์มอนเลีย....ข้าอยากรู้จริงๆว่าเธอแอบเข้าไปในคุกที่มีการป้องกันอย่างดีได้อย่างไร" แองเจเล้จ้องไปที่หน้าจอแสง ภูมิหลังของผู้หญิงคนนี้เป็นสิ่งที่ทำให้อิซาเบลมั่นใจ มีเพียงพ่อมดคลั่งสามคนในปราสาทเขี้ยวขาวและพวกเขาก็เป็นเหตุผลที่ทำให้คนในองค์กรกลัว ไม่มีใครรู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงและนั่นอาจเป็นเหตุผลที่ทีมไม่สามารถไล่ตามเธอได้

"แฟลน โจเนส ตอนนี้อิซาเบลเป็นของข้า ถ้าเจ้าต้องการเธอกลับไปก็มาพูดกับปู่ของข้าในปราสาทเขี้ยวขาว" เรย์มอนเลียพูด มันฟังดูเหมือนผู้ชายที่มีเสียงผู้หญิง

ฟึบ

ภาพหายไปเมื่อหน้าจอแสงระเบิดเป็นจุดแสงสีขาวนับไม่ถ้วน

แองเจเล่โยนม้วนขึ้นไปในอากาศและเผามันด้วยลูกไฟ ม้วนถูกเผาเป็นขี้เถ้าภายในไม่กี่วินาทีและปลิวไปตามสายลม

"ข้าควรเข้าร่วมทีมหรือไม่...." แองเจเล่ลูบคางและลังเล

ในจดหมายท่านเม่ยยังเชิญแองเจเล่ให้เข้าร่วมทีมนักล่าที่สร้างขึ้นมาเป็นพิเศษสำหรับเรย์มอนด์เท่านั้น แองเจเล่เป็นสมาชิกของหอคอยหกวงแหวนและเขาเป็นเพื่อนของอิซาเบลดังนั้นเขาจึงมีเจตนาที่จะเข้าร่วมทีม อย่างไรก็ตามมันดูเหมือนว่าเรย์มอนด์ปลอมตัวเป็นพ่อมดฝึกหัดขั้นที่สามและเธอกำลังทดสอบอิซาเบลเพื่อดูว่าอิซาเบลรักเธอจริงๆหรือไม่ ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่เรย์มอนด์วางไว้

เธอช่วยอิซาเบลและพวกเธอต้องการกลับไปที่ปราสาทเขี้ยวขาวเพื่อให้ปู่ของเธอปกป้องพวกเธอ

'เรื่องทั้งหมดเป็นเพียงเรื่องตลก' ในที่สุดแองเจเล่ก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

สิ่งที่เรย์มอนด์ได้สร้างความอัปยศให้กับชื่อของหอคอยหกวงแหวนแต่อย่างน้อยเธอก็ยืนยันได้ว่าอิซาเบลจะปลอดภัยเพราะมีแฟลน

อิซาเบลอาจจะรู้อยู่แล้วว่าเรย์มอนด์เป็นใครเมื่อเธอถูกจับและนั่นเป็นเหตุผลที่เธอสงบ

แองเจเล่คิดอยู่ชั่วครู่และตัดสินใจที่จะไม่เข้าร่วมทีม

เขายังต้องกังวลเรื่องหินพิภพและลูกของเขาที่อยู่โพ้นทะเล เขาต้องการรู้ว่าลูกของเขาปลอดภัยหรือไม่

แม้ว่าเรือจะจอดที่แผ่นดินนี้ทุกๆสี่ปีแต่สัญญาณเพียงเล็กน้อยในพื้นที่หกวงแหวนก็สามารถส่งข้อความภายในระยะทางหนึ่งได้ เขาเป็นสมาชิกขององค์กรและเขาได้รับสิทธิ์เข้าถึงข้อพิเศษนี้

มีอนุสาวรีย์จำนวนมากที่สร้างขึ้นบนเกาะของทะเลอัญมณีแต่การใช้พวกมันส่งข้อความมันไม่คุ้มค่า ชื่อขององค์กรมาจากอนุสาวรีย์สัญญาณขนาดมหึมาหกแห่งที่พวกเขาสร้างขึ้นบนชายฝั่งตะวันตก

หลังจากที่คนที่แนนซี่จ้างถึงอีกด้านของทะเลอัญมณีเขาก็ต้องใช้จ่ายเป็นจำนวนมากสำหรับการนี้แต่มันก็คุ้มค่า เขากำลังย่ำแย่กับการได้รับข้อมูลเรื่องลูกของเขา

อย่างไรก็ตาม มันขึ้นอยู่กับข้อมูลที่บันทึกไว้โดยชิป แองเจเล่ไม่แน่ใจว่าเด็กจะมีสายเลือดของพ่อมดที่สมบูรณ์แบบหรือไม่ แต่เขาต้องการเด็กตราบใดที่เขามีพรสวรรค์