บทที่ 2 - มังกรคัมภีร์เนเมซิส

บทที่ 2 - มังกรคัมภีร์เนเมซิส

◉◉◉◉◉

เงาสีขาวร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาจากรูโหว่ขนาดใหญ่บนชั้นสองในทันที ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นมองสิ่งมีชีวิตบนท้องฟ้าอย่างไม่น่าเชื่อ

นั่นคือสิ่งมีชีวิตที่งดงามสง่า มีลำตัวยาวประมาณสามเมตร ปีกกว้างถึงหกเมตร ทั่วร่างปกคลุมด้วยเกล็ดสีขาวและมีปีกสองข้าง

ขนสีขาวสวยงามละเอียดอ่อนล้อมรอบใบหน้าที่ดูเฉลียวฉลาด เกล็ดบนตัวของสิ่งมีชีวิตนี้สะท้อนแสงเป็นประกายรุ้งราวกับปลาเทราต์รุ้ง ปลายหางมีลักษณะเป็นครีบกว้างเหมือนปลาขนาดยักษ์

ชายคนนั้นมองสิ่งมีชีวิตตรงหน้าที่คล้ายมังกรแต่ก็ดูแตกต่าง ความกลัวที่เกิดขึ้นเองก็จู่โจมเข้าสู่หัวใจ ร่างกายของเขาราวกับเป็นอัมพาต

คำพูดที่เคยได้ยินในกองทหารรับจ้างผุดขึ้นมาในหัว เขารู้ว่านั่นคืออำนาจมังกรในตำนาน

เป็นความสามารถที่มีเฉพาะมังกรที่แท้จริงซึ่งพ้นจากช่วงวัยแรกเกิดและเข้าสู่วัยเยาว์แล้วเท่านั้น

ดวงตาสีเหลืองเหมือนงูจ้องเขม็งมาที่ชายคนนั้น บนหัวของมังกรสีขาวปรากฏมงกุฎเนื้อที่เลือนรางขึ้นมา เป็นมงกุฎที่มีเจ็ดแฉก แต่ละแฉกมีรอยบากรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน

และรอยบากตรงกลางก็ถูกแทนที่ด้วยอัญมณีสีเหลืองเม็ดหนึ่ง

"อา นักผจญภัยโลภมากคนหนึ่ง ช่างน่าแปลกใจ เจ้ามาส่งของหวานให้ข้างั้นรึ" มังกรสีขาวเอ่ยถาม

ดวงตาดุจงูของมันจ้องเขม็งไปที่ชายตรงหน้า อำนาจมังกรทวีความรุนแรงขึ้นพร้อมกับความโกรธของผู้เป็นนาย

ตุ้บ

เรจิคุกเข่าลงกับพื้น ตามมาด้วยชายคนนั้น พวกเขามองสิ่งมีชีวิตตรงหน้าด้วยความหวาดกลัว คำพูดที่ควรจะใช้ขอความเมตตากลับติดอยู่ในลำคอ อำนาจมังกรห่อหุ้มร่างกายของพวกเขาราวกับปูนซีเมนต์จนขยับไม่ได้

เนเมซิสส่งเสียงเย็นชา เขารู้ทันการกระทำของคนทั้งสองมานานแล้ว หากไม่ใช่เพราะเขากำลังปรับตัวจากการหลับใหลเพื่อเปลี่ยนจากวัยแรกเกิดเป็นวัยเยาว์ เขาคงลงมาฆ่าเจ้าโง่ที่พยายามจะขโมยสมบัตินี้ไปนานแล้ว

สำหรับมังกรที่แท้จริง สมบัติคือชีวิตของพวกเขา ตั้งแต่อดีตไม่เคยขาดแคลนคนโง่ที่พยายามจะแตะต้องสมบัติของมังกร แต่มีน้อยคนนักที่จะโชคดีรอดไปได้

และไอ้ทหารเลวตรงหน้านี้ก็ไม่ใช่หนึ่งในนั้นอย่างเห็นได้ชัด

เนเมซิสยกกรงเล็บมังกรขึ้น พลังเวทมนตร์ถักทออาคมขึ้นในกรงเล็บของเขา ภาษาเวทมังกรอันลึกลับล่องลอยอยู่ในอากาศ แสงสีเหลืองดินรวมตัวกันเป็นรูปเป็นร่าง ประตูมิติขนาดเล็กที่ส่องแสงสีเหลืองปรากฏขึ้น

"ฟิวส์ วิ เลาร์"

คาถาห่าศิลา ระดับหนึ่งแห่งศาสตร์เวทอัญเชิญ

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว

แผ่นหินคมกริบสามแผ่นพุ่งออกมาจากประตูมิติในกรงเล็บของเขา มันพุ่งเข้าใส่ชายที่คุกเข่าอยู่บนพื้นด้วยพลังงานมหาศาล ส่วนชายที่ถูกอำนาจมังกรควบคุมไว้ได้แต่คุกเข่ารอความตายอย่างสิ้นหวัง

แผ่นหินสองแผ่นถูกชุดเกราะป้องกันไว้และสลายกลายเป็นดิน แต่แผ่นที่สามปักเข้าที่คอของชายคนนั้นอย่างแม่นยำ

"อึก เอ่อ"

ชายคนนั้นพยายามจับคอของเขา หลอดลมที่ถูกแทงทะลุทำให้เขาพยายามหายใจ แต่เลือดกลับไหลย้อนเข้าปอดพร้อมกับกลิ่นคาวดิน ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที เขาก็ล้มลงกับพื้น

เรจิร้องโหยหวนราวกับสติแตก ของเหลวที่น่าสงสัยเปียกชุ่มกางเกงของเขา ในที่สุดเขาก็กลับมามีแรงอีกครั้ง เขาขอความเมตตาพลางน้ำมูกน้ำตาไหล

"อ๊า อ๊า ขอชีวิตด้วย ขอชีวิตด้วย ท่านมังกรผู้ยิ่งใหญ่ ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย ข้าไม่ได้โลภในสมบัติของท่านมังกร ทั้งหมดเป็นเพราะเจ้าคนเลวนั่นบังคับข้ามา"

เนเมซิสขยับร่างบอบบางของเขาในอากาศ ลอยไปอยู่ตรงหน้าชายชรา เขารู้ว่าชายชราคนนี้พูดความจริง และเนเมซิสผู้ยิ่งใหญ่จะให้รางวัลแก่ผู้ที่ซื่อสัตย์

"เจ้ามนุษย์โง่เขลา คำขอร้องของเจ้าไร้ประโยชน์ เนเมซิสผู้ยิ่งใหญ่รู้ความสัมพันธ์ของพวกเจ้าดีอยู่แล้ว ไปจากที่นี่ซะ เจ้ามนุษย์ผู้อ่อนแอ แต่จงจำไว้ หากเจ้ากล้าเปิดเผยเรื่องใดๆที่เห็นในวันนี้ ข้าจะฉีกเจ้าเป็นชิ้นๆและกลืนกินวิญญาณของเจ้า"

มังกรสีขาวพูดอย่างดุร้าย อำนาจมังกรทั้งหมดกดทับลงบนร่างของเรจิ ดวงตาของมันส่องประกายสีเหลืองออกมา ชายชราพยักหน้าอย่างเหม่อลอย จากนั้นเมื่อได้สติกลับคืนมาก็รีบวิ่งหนีออกจากหอคอยไปอย่างไม่คิดชีวิต

"โฮ่ ท่านหัวหน้า เมื่อครู่นี้ท่านสุดยอดไปเลย ตาแก่นั่นกลัวจนฉี่ราดเลย กลิ่นเหม็นคลุ้งไปหมด"

หลังจากหอคอยกลับสู่ความเงียบอีกครั้ง เมียร์แคตก็กระโดดออกมาจากเงามืด มันใช้กรงเล็บเล็กๆลูบขนสีดำบนใบหน้าและกล่าวเยินยออย่างชื่นชม

มังกรสีขาวเลิกทำท่าทางน่าเกรงขาม "หึ รีบไปเก็บของมีค่าจากศพนั่นแล้วเอาไปไว้บนเตียงของข้าซะ เพื่อช่วยเจ้า ข้าต้องออกแรงไปไม่น้อยเลยนะ คราวหน้าถ้าเห็นมนุษย์ก็รีบไปซ่อนซะ อย่าหาเรื่องเดือดร้อนให้ข้า"

เนเมซิสส่ายหัวอย่างจนใจ ในฐานะมังกรที่อารมณ์ไม่ดีตอนตื่นนอน ถ้าไม่ใช่เพื่อช่วยเจ้าตัวเล็กนี่ เขาคงไม่ลุกออกจากเตียงแสนสบายของตัวเองหรอก

แต่ถึงอย่างนั้น เมียร์แคตตัวนี้ก็อยู่กับเขามาตั้งแต่เกิดจนถึงตอนนี้ก็ห้าปีแล้ว

ที่สำคัญที่สุดคือ มันดูเหมือนเมียร์แคตในหนังการ์ตูนเรื่องไลอ้อนคิงที่เขาเคยดูในชาติก่อนจริงๆ

ทุกครั้งที่เห็นมัน เนเมซิสก็รู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด

ใช่แล้ว เนเมซิสคือผู้กลับชาติมาเกิด ในชาติก่อนเขาป่วยเป็นมะเร็งกระดูกในวัยหนุ่ม และสุดท้ายก็เลือกที่จะจบชีวิตตัวเองท่ามกลางการรักษาที่เจ็บปวดทุกข์ทรมานในทุกๆวัน

ไม่คาดคิดเลยว่าเมื่อเขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เขาน่าเหลือเชื่อได้มาอยู่ในไข่มังกรและกลายเป็นมังกรคัมภีร์ที่ยังไม่ฟักตัว

ตามความรู้ที่สืบทอดมาทางสายเลือด เนเมซิสได้รู้ชื่อจริงของตัวเอง อันที่จริงแล้วเนเมซิสเป็นเพียงสี่พยางค์แรกจากชื่อจริงทั้งหมดห้าร้อยแปดพยางค์ของเขา

และสถานที่ที่เขาอยู่คือดินแดนที่เรียกว่าผืนแผ่นดินแห่งเฟรัน

ในชาติก่อน ก่อนที่เนเมซิสจะเสียชีวิต เขาเคยเล่นเกมที่ชื่อว่า "บาลเดอร์สเกต 3" ซึ่งมีฉากหลังเหมือนกับที่นี่ทุกประการ คือดินแดนที่เรียกว่าเฟรัน

น่าเสียดายที่ในตอนนั้นเนเมซิสอยู่ในช่วงท้ายของโรคมะเร็งกระดูกแล้ว เขาไม่มีแรงพอจะเล่นได้นานนัก พอเล่นไปถึงบทที่สามก็ไม่อยากเล่นต่อแล้ว เขาจึงไม่รู้เรื่องราวเบื้องหลังหรือความรู้อื่นๆในเกมเลย สิ่งเดียวที่จำได้คือเนื้อเรื่องหลักที่ควบคุมตัวละครเอก

แต่ตอนนี้มันคือโลกแห่งความจริง ไม่ต้องพูดถึงว่าเรื่องราวในเกมจะเกิดขึ้นหรือไม่ ต่อให้เกิดขึ้นจริง ในดินแดนเฟรันอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้ มันก็เป็นเพียงเหตุการณ์ใหญ่ที่ไม่สลักสำคัญเท่าไหร่ และไม่เกี่ยวข้องกับสถานการณ์ปัจจุบันของเขาเลยแม้แต่น้อย

ยกตัวอย่างเช่น เรื่องเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์ของเขา มังกรคัมภีร์ ในเกมไม่เคยมีการกล่าวถึงเลยด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่เพราะข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์อยู่ในสายเลือดที่สืบทอดมา เขาคงมืดแปดด้านไปแล้ว

มังกรคัมภีร์เป็นมังกรที่อาศัยอยู่เฉพาะในจักรกลภพซึ่งเป็นภพภูมิชั้นนอกที่ห่างไกลจากภพภูมิหลัก พวกมันคือผู้พิทักษ์และรวบรวมความรู้ ความแข็งแกร่งของมังกรเหล่านี้อยู่ที่ความสามารถในการร่ายเวทมนตร์ และความเชี่ยวชาญในศาสตร์เวทอัญเชิญและศาสตร์เวทพยากรณ์

มังกรคัมภีร์ทุกตัวที่เข้าสู่ช่วงวัยชราสุดขีดจะได้รับความสามารถในการร่ายเวทมนตร์ทุกแขนงรวมถึงระดับเวทมนตร์ในตำนานด้วย เรียกได้ว่าเป็นจอมเวทโดยกำเนิดในหมู่มังกร

แน่นอนว่าเมื่อมังกรคัมภีร์มีความสามารถในการร่ายเวทที่ทรงพลังเช่นนี้ ย่อมต้องมีสิ่งที่ต้องแลกมา ไม่เช่นนั้นตำแหน่งมังกรที่แข็งแกร่งที่สุดคงไม่ตกเป็นของมังกรทองหรอก หากไม่นับรวมมังกรในตำนานที่ไม่รู้ว่ามีอยู่จริงหรือไม่

ตรงกันข้ามกับความสามารถในการร่ายเวท มังกรคัมภีร์มีร่างกายที่อ่อนแอมาก แม้แต่มังกรที่แท้จริงหลายตนยังคิดว่ามังกรคัมภีร์ที่บอบบางเช่นนี้ หากไม่มีสายเลือดของมังกรที่แท้จริง ก็ไม่คู่ควรกับนามของมังกรเลยด้วยซ้ำ

ร่างกายของมังกรคัมภีร์ไม่เพียงแต่มีหางรูปครีบขนาดใหญ่ที่ไม่มีประโยชน์อื่นใดนอกจากการแสดงแสงสีที่สวยงามเท่านั้น แต่กรงเล็บของพวกมันยังไม่ใช่เล็บเคราตินที่แหลมคมอีกด้วย

แขนขาของพวกมันค่อนข้างสั้น ปลายแขนขามีนิ้วที่เรียวยาว ความยืดหยุ่นของแขนขาเช่นนี้ทำให้พวกมันสามารถพลิกอ่านหนังสือเล่มเล็กๆได้ แต่นิ้วของพวกมันกลับมีแรงไม่พอที่จะฆ่ากระต่ายป่าได้ด้วยซ้ำ

ที่สำคัญกว่านั้นคือ ลมหายใจของมังกรคัมภีร์ก็เป็นหนึ่งในลมหายใจที่อ่อนแอที่สุดในบรรดามังกรที่แท้จริงส่วนใหญ่

เมื่อมังกรคัมภีร์เข้าสู่วัยผู้ใหญ่ มันสามารถพ่นก้อนธาตุเล็กๆออกไปได้ไกลมาก ก้อนธาตุนี้จะระเบิดออกเหมือนกับผลของคาถาไฟบอลระดับสามแห่งศาสตร์เวทพลังทำลายล้าง

เมื่อเทียบกับลมหายใจที่รุนแรงและทำลายล้างไม่สิ้นสุดของมังกรอื่นๆ ลมหายใจของมังกรคัมภีร์เรียกได้ว่าทั้งอ่อนแอและไม่ต่อเนื่อง ข้อดีเพียงอย่างเดียวคือระยะไกลและวิถีที่รวดเร็ว

[จบแล้ว]