ตอนที่ 209: ใบคริสตัล (2)

แองเจเล่กำลังยุ่งอยู่กับความพยายามในการก้าวไปสู่ขั้นต่อไป เขาไม่มีเวลาในการพัฒนาความสัมพันธ์กับแนนซี่ เธอได้ดูแลความต้องการในชีวิตประจำวันของแองเจเล่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาและแองเจเล่ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการทำลายขีดจำกัดเป็นครั้งคราว นอกเหนือจากการจ่ายเงินเดือนของเธอแล้วแองเจเล่ยังได้แบ่งปันความรู้ของรูปแบบคาถาให้แนนซี่ฟรีอีกด้วย

รูปแบบคาถาพื้นฐานไม่มีอะไรที่แองเจเล่ไม่รู้ เขาสามารถอธิบายเทคนิคการเชี่ยวชาญคาถาระดับศูนย์ให้แก่แนนซี่อย่างง่ายดาย

แองเจเล่ได้รู้เรื่องที่แนนซี่พยายามทำลายขีดจำกัดสองครั้ง เมื่อพยายามครั้งแรกเธอเกือบจะประสบความสำเร็จแต่ก็เกิดอุบัติเหตุในขั้นตอนสุดท้ายขณะที่ครั้งที่สองมันก็ยุ่งเหยิง

แนนซี่ไม่เคยเตรียมพร้อมสำหรับการท้าทายอย่างเต็มที่ แองเจเล่นั้นต่างออกไปเพราะเขารู้อัตราความสำเร็จของตัวเองในขณะที่แนนซี่ต้องทดสอบโชคของตัวเอง น้ำอสุมีความสำคัญต่อกระบวนการแต่พ่อมดฝึกหัดจะพัฒนาความต้านทานต่อผลกระทบของมันหลังจากที่ใช้งานหลายครั้งและอัตราความสำเร็จของพวกเขาจะลดลงอย่างมาก นอกจากนี้การดื่มน้ำอสุสองขวดก็มีความเสี่ยงสูง แองเจเล่ได้รับความช่วยเหลือจากยาฝันร้ายและชิปที่เก็บพลังงาน มิฉะนั้นมันก็มีโอกาสสูงที่เขาจะล้มเหลวในการทำลายขีดจำกัด

แองเจเล่ไม่แน่ใจว่ายาฝันร้ายมีผลต่อการทำลายขีดจำกัดของแนนซี่หรือไม่เนื่องจากเธอได้ล้มเหลวสองครั้งแล้ว ถ้ามีอะไรผิดพลาดในระหว่างกระบวนการนี้เธอก็จะเสียชีวิต แนนซี่ไม่มีชิปเหมือนแองเจเล่เพื่อเก็บพลังงานส่วนเกิน

แม้แต่ในปัจจุบันพ่อมดยังคงถกเถียงในเรื่องวิธีที่ดีที่สุดสำหรับพ่อมดฝึกหัดในการทำลายขีดจำกัด ผลกระทบหลักของน้ำอสุจะช่วยให้พ่อมดฝึกหัดเผาผลาญศักยภาพและทำให้ถึงขีดจำกัดของพวกเขาในระยะเวลาสั้นๆ ถ้าพ่อมดฝึกหัดล้มเหลวในการทำลายขีดจำกัดในช่วงเวลานี้ร่างกายของพวกเขาก็จะได้รับความเสียหายอย่างถาวร

แองเจเล่สงสัยว่าแนนซี่ยังมีศักยภาพหลงเหลือพอสำหรับการเผาไหม้หรือไม่

แนนซี่กลับไปที่ห้องนั่งเล่นหลังจากที่วิสจากไป

แองเจเล่ยังนั่งอยู่บนโซฟากำลังคิดถึงข้อเสนอที่วิสพูดถึง เขาเห็นแนนซี่เดินมาหาเขาและเขาชี้ไปที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

"นั่งก่อน ข้ามีเรื่องต้องพูดกับเจ้า" เขาสั่ง

"ตกลง" แนนซี่รู้ว่าเธอเลือกถูกหลังจากที่ได้เห็นจำนวนวัสดุหายากที่แองเจเล่กำลังซื้อ ครั้งหนึ่งเธอเคยเห็นแองเจเล่จัดการดอกไพแรนฮ่าสูงสองเมตรและรู้ว่าทักษะการปรุงยาของแองเจเล่อยู่ในระดับสูง

ดอกไพแรนฮ่าเก็บยากและสามารถขายเป็นหินเวทมนต์ปกติมากกว่า 10,000 ก้อนได้อย่างง่ายดายในตลาด ยิ่งดอกที่สูงยิ่งมีมูลค่า พ่อมดส่วนใหญ่ใช้ทำยาระดับกลางถึงสูงและจะไม่ขายมันเพียงเพราะหินเวทมนต์ วัสดุหายากมากมายแบบดอกไพแรนฮ่าได้ถูกส่งมาให้แองเจเล่อย่างต่อเนื่อง

แนนซี่ตัดสินใจที่จะอยู่กับแองเจเล่ตราบเท่าที่เธอทำได้

เธอเดินไปที่เก้าอี้และนั่งลงอย่างเงียบๆ

"แผนการในอนาคตของเจ้าคืออะไร" แองเจเล่ถามอย่างสงบ "เจ้ายังคงพยายามที่จะทำลายขีดจำกัดอยู่หรือ เจ้าล้มเหลวไปสองครั้งแล้ว"

"ใช่......ข้าถึงขั้นที่สามและอายุขัยของข้าก็ยาวนานกว่าปุถุชน ข้ายังมีเวลาเหลืออยู่มาก" เห็นได้ชัดว่าแนนซี่ยังต้องการกลายเป็นพ่อมดทางการ

"ให้ข้าอธิบายอะไรบางอย่างให้เจ้าฟัง" แองเจเล่พยายามอธิบายสถานการณ์ให้เธอฟัง "ศักยภาพของเจ้ากำลังถูกเผาผลาญ ยิ่งเจ้ามีศักยภาพในการเผาผลาญระหว่างขั้นสุดท้ายมากขึ้นโอกาสที่เจ้าจะประสบความสำเร็จก็สูงขึ้น ศักยภาพของเจ้าจะพิจารณาจากระดับพรสวรรค์ของเจ้า แม้ว่าระดับพรสวรรค์ของเจ้าจะสูงเจ้าก็ควรจะพิจารณาถึงการยอมแพ้ เจ้ามีศักยภาพเหลืออยู่ไม่มากนัก แม้ว่าเจ้าจะประสบความสำเร็จในการพยายามครั้งที่สามมันก็จะใช้เวลานานในการฟื้นฟูร่างกายของเจ้าจากความเสียหาย"

แองเจเล่พยายามที่จะช่วยแนนซี่

แนนซี่หน้าซีดทันทีที่แองเจเล่พูดจบ "เจ้าหมายถึง......มันเป็นไปไม่ได้ที่ข้าจะกลายเป็นพ่อมดทางการงั้นหรือ"

"นั่นคือความจริง เจ้าเป็นแม่มดฝึกหัดขั้นที่สามและเจ้าสามารถมีชีวิตอยู่ได้นานกว่าปุถุชนอย่างแน่นอนนั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเจ้ายังดูอ่อนเยาว์ เจ้ามีศักยภาพเหลืออยู่ไม่มากนักถ้าเจ้าพยายามทำลายขีดจำกัดอีกครั้ง สิ่งเดียวที่จะทำหน้าที่เป็นเชื้อเพลิงก็คือพลังงานชีวิตของเจ้า เจ้าจะตายถ้ามีพลังงานชีวิตไม่มากพอที่จะเผาผลาญ" นี่คือความจริงที่โหดร้ายแต่แองเจเล่ก็ยังบอกความจริงแก่แนนซี่

แนนซี่ก้มหน้าลงและกัดริมฝีปากโดยไม่ได้พูดอะไร

แองเจเล่เข้าใจว่าความจริงอาจจะเป็นเรื่องยากสำหรับเธอ

"ข้ามีโอกาสแค่ไหน เจ้าสามารถบอกข้าได้ไหม....."

แองเจเล่ขมวดคิ้วและส่ายหัว "ข้าขอโทษแนนซี่ มันต่ำ.....ต่ำมาก พูดตามตรงเลยว่าข้าไม่เคยได้ยินพ่อมดฝึกหัดที่ประสบความสำเร็จในการพยายามครั้งที่สามหลังจากที่ล้มเหลวไปแล้วสองครั้ง มันคงเป็นเรื่องปาฏิหาริย์ถ้าเจ้าประสบความสำเร็จ"

แองเจเล่ตัดสินใจที่จะให้คำแนะนำแก่แนนซี่เพราะเขาใช้เวลารวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับสถานการณ์ของเธอ

ตระกูลของเธอยังไม่ถูกทำลายโดยสมบูรณ์ มันเป็นเพียงการสูญเสียอำนาจในเมือง อย่างไรก็ตามพวกเขาถูกทิ้งไว้ที่นั่นเพื่อล่อให้แนนซี่กลับไป อีกด้านหนึ่งของทะเลอัญมณีพ่อมดไม่เป็นที่รู้จักของสาธารณชนทั่วไปและคนไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไรกับตระกูลของแนนซี่กันแน่ คนของสายเลือดราชวงศ์รู้ว่าพ่อมดแข็งแกร่งแค่ไหน มันแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะทำร้ายพ่อมดด้วยทักษะทางกายภาพ ถ้าแนนซี่กลายเป็นพ่อมดและพยายามแก้แค้นให้ตระกูลของเธอศัตรูของเธอก็จะต้องขอร้องให้พ่อมดช่วยคุ้มครอง

ถ้าแนนซี่ล้มเหลวในการทำลายขีดจำกัดและเสียชีวิตคนในตระกูลที่เหลืออยู่ก็จะถูกฆ่าทันทีและเมื่อถึงเวลานั้นตระกูลของเธอก็จะไม่มีอยู่อีกต่อไป

เธอต้องมีชีวิตอยู่และมีลูกกับคนที่แข็งแกร่ง

แนนซี่ยังคงเงียบอยู่สักพักก่อนที่จะพูดอีกครั้ง

"ข้าขอร้องเจ้า..."

"ขอโทษด้วย มันเป็นไปไม่ได้ ข้าจะอยู่ที่นี่อีกนาน ข้าอาจจะกลับไปอีกฟากหนึ่งของทะเลในอีก 10 หรือ 20 ปีแต่ไม่ใช่ตอนนี้" แองเจเล่ส่ายหัว "ข้าไม่สนใจเรื่องนักฆ่าเหล่านั้นจากวิทยาลัยเขาวงกต พวกเขาก็เป็นศัตรูของข้าด้วยเช่นกัน ข้าให้คำแนะนำแก่เจ้าเพราะเราอยู่บนเรือลำเดียวกัน"

แนนซี่เปิดปากและพูดเสียงสั่น

"เจ้าต้องการอะไรจากข้า....ร่างกายของข้า ตกลง นั่นเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ข้ามี ได้โปรดช่วยข้าด้วย"

"ไม่ ดูเหมือนว่าเจ้าจะเข้าใจข้าผิดไป เจ้าอยู่บนเรือลำเดียวกับข้าดังนั้นข้าจึงพยายามให้คำแนะนำเจ้าอย่างจริงใจ ใช่ว่าร่างกายของเจ้ามันน่าหลงใหลจริงๆแต่นี่ไม่ใช่เหตุผลหลัก เจ้าต้องคิดให้ดีก่อนที่จะตัดสินใจ ถ้าเจ้ามีชีวิตคนในตระกูลที่เหลืออยู่ก็ยังคงสบายดี ศัตรูของเจ้ารู้แล้วว่าเจ้าเป็นคนรับใช้ของข้า"

"ข้าขอโทษ.....ข้าต้องคิดทางเลือกของข้าใหม่...." แนนซี่ก้มหน้าลง

"ไม่เป็นไร ไปพักผ่อนเถอะ" แองเจเล่พยักหน้า

แนนซี่ลุกขึ้นยืนและออกจากห้องนั่งเล่น

แองเจเล่เห็นน้ำตาในดวงตาของเธอเศร้าซึมหลังจากที่เขาปฏิเสธที่จะช่วยเหลือเธอ

แองเจเล่จิบถ้วยชาที่เย็นแล้วอีกครั้ง

แองเจเล่มีความรู้สึกหลากหลายเรื่องแนนซี่ เธอเป็นผู้หญิงที่น่าหลงใหลและเขาชอบเธอ แต่แองเจเล่สงสัยว่าความรู้สึกของเขาเกิดจากความเห็นอกเห็นใจหรือไม่

มีพ่อมดฝึกหัดมากมายที่ล้มเหลวในการทำลายขีดจำกัดที่ชายฝั่งตะวันตกและบางคนพยายามเซ็นสัญญากับพ่อมดที่แข็งแกร่งแต่ส่วนใหญ่กลับไปที่บ้านเกิดของพวกเขาและพยายามหาสิ่งอื่นทำ พ่อมดฝึกหัดที่ล้มเหลวที่เลือกอยู่ในโนล่านั้นหวังปาฏิหาริย์

แนนซี่แข็งแรงและปากแข็ง มีทางเลือกเพียงสองทางที่เหลือสำหรับเธอ ทางแรกคือการพยายามทำลายขีดจำกัดอีกครั้ง ถ้าเธอล้มเหลวทั้งตระกูลของเธอก็จะถูกทำลาย

ทางเลือกที่สองคือการเซ็นสัญญาทาสกับแองเจเล่และกลายเป็นทรัพย์สินของเขา ในการแลกเปลี่ยนเธอจะขอให้แองเจเล่แก้แค้นให้ตระกูลของเธอ อย่างไรก็ตามพ่อมดที่แข็งแกร่งมีอายุขัยมากกว่าพ่อมดฝึกหัดขั้นที่สาม แนนซี่ไม่ได้มีเวลามากพอที่จะรอแองเจเล่ทำงานของเขาให้เสร็จสมบูรณ์

เว้นเสียแต่ว่าแองเจเล่ไปถึงขั้นต่อไปเร็วกว่าที่เธอคาดไว้

แองเจเล่ลุกขึ้นยืนหลังจากที่แนนซี่จากไป เขาหยิบกล่องจากโต๊ะขึ้นมาอย่างระมัดระวัง

ภายในกล่องแก้วเป็นใบคริสตัลโปร่งใส แองเจเล่หยิบมันออกมาช้าๆ

ใบอยู่บนฝ่ามือของแองเจเล่ มันรู้สึกอ่อนนุ่มและอุ่น เส้นบนใบแทบจะมองไม่เห็น มันเกือบจะรู้สึกเหมือนใบอาจแตกได้ทุกเวลา

แสงสีขาวทำให้ใบหน้าของแองเจเล่สว่างขึ้น มีกลิ่นหอมเข้าไปในจมูกของเขาทำให้รู้สึกสดชื่น

'ซีโร่สแกนใบ บอกข้าว่ามันจะเพิ่มอัตราความสำเร็จในการก้าวไปขั้นต่อไปของข้ามากแค่ไหน' เขาสั่ง

[สร้างงาน......กำลังสแกน....]

สิบนาทีต่อมาซีโร่ก็รายงานกลับมา

[ด้วยใบคริสตัลห้าใบอัตราความสำเร็จสามารถเพิ่มถึง 84.75%]

แองเจเล่ยิ้ม อัตราความสำเร็จสูงกว่า 80% เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อ เขามั่นใจว่าใบไม้เหล่านี้จะช่วยเขาในการก้าวไปสู่ระดับต่อไปและผลของใบก็มากกว่าที่เขาคาดไว้

น่าเศร้าที่วิธีของแองเจเล่มีผลกับเขาเท่านั้น เขาเป็นลูกชายของเอลฟ์ไม้และสายเลือดโบราณจากฮาร์ปี้ยักษ์ก็ยังส่งผลต่อร่างกายของเขา เขาสงสัยว่าพ่อมดคนอื่นจะรอดจากผลข้างเคียงที่รุนแรงของน้ำเดมอสที่เขาใช้หรือไม่ เมื่อความรู้ถูกบันทึกไว้บนหนังสือมันก็ไม่มีประโยชน์มากนัก พ่อมดจะต้องหาเส้นทางสู่อนาคตด้วยตัวเอง