ตอนที่ 208: ใบคริสตัล (1)

ค่าสถานะของพ่อมดจะลดลงทุกครั้งที่พวกเขาล้มเหลวในการก้าวไปสู่ขั้นต่อไป พ่อมดที่มีระดับหรือขั้นสูงกว่ามักจะมีค่าสถานะทางกายภาพที่ต่ำกว่าคนที่เพิ่งทำลายขีดจำกัด

ด้วยความช่วยเหลือของน้ำเดมอสแองเจเล่เพิ่มพลังจิตของเขาถึง 40 แต่ยาไม่มีผลอีกต่อไป ร่างกายของเขาได้พัฒนาความต้านทานต่อผลของมันแล้ว มิฉะนั้นแองเจเล่จะพยายามเพิ่มพลังจิตของเขาอีกสักเล็กน้อย พลังจิตที่สูงขึ้นจะเพิ่มอัตราความสำเร็จในการก้าวไปสู่ขั้นต่อไป

ยามีประสิทธิภาพมากตอนเริ่ม อย่างไรก็ตามมันก็ยังมีผลข้างเคียงที่มีผลกระทบต่อร่างกายของเขา

วิสมาพร้อมกับตัวอย่างเมื่อแองเจเล่กำลังตรวจสอบสภาพร่างกายของตัวเอง

มีกล่องแก้วขนาดเล็กเหนือฝ่ามือของเขา ภายเป็นใบไม้สีขาวที่ล้อมรอบไปด้วยแสงสีขาว

"มันคือใบคริสตัล เราใช้ความพยายามอย่างมากในการรวบรวมใบเหล่านี้ให้เจ้า พ่อมดหลายคนได้รับบาดเจ็บและมีผู้ฝึกหัดบางคนเสียชีวิต มันเป็นภารกิจที่ยากลำบาก" วิสยิ้ม

"ข้าเข้าใจ เจ้าต้องการอะไรจากข้า เพียงแค่พูดมา พูดตามตรงเลยว่าข้าไม่ได้คาดหวังว่าพวกเจ้าจะพบใบไม้จริงๆ ข้านับถืออำนาจขององค์กรของเจ้า" แองเจเล่จ้องไปที่วิส "ข้าอยากรู้ว่าใครเป็นคนที่ข้าติดต่อด้วย..."

"ข้าไม่สามารถบอกรายละเอียดได้" วิสหลีกเลี่ยงคำถาม "ข้าแค่อยากให้เจ้ารู้ว่าเราใช้ทรัพยากรจำนวนมากเพื่อหาสิ่งนี้ให้เจ้า"

แองเจเล่จิบชาดำจากถ้วย ดวงตาของเขากำลังกะพริบ

เขาบอกอิซาเบลเรื่องใบคริสตัลหลังจากที่วางคำสั่งซื้อ อิซาเบลบอกเขาว่าแม้แต่ตระกูลโจเนสก็สามารถรวบรวมใบคริสตัลคุณภาพสูงในแต่ละปีได้เพียงสามใบ

ใบมีมูลค่าสูงมากและเป็นส่วนประกอบหลักของตัวกลางที่ดีที่สุดในตลาดมืด ผลขั้นพื้นฐานของใบคือการเพิ่มอัตราความสำเร็จของการปรุงยาบางชนิด มีเพียงจำนวนน้อยที่ต้องการทดสอบและมันก็เป็นวัสดุในความฝันของผู้เชี่ยวชาญยาทุกคน

ในห้องเก็บวัสดุของตระกูลโจเนสมีใบคริสตัลคุณภาพสูงอยู่สองใบที่ได้รับมาประมาณหนึ่งร้อยปีก่อน

วิสนำตัวอย่างทางกายภาพมาที่บ้านของแองเจเล่และมันเป็นหนึ่งในใบที่องค์กรของเขาได้รับ ส่วนที่เหลือจะถูกส่งเมื่อการค้ายุติ

แองเจเล่ไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรแต่เขาตกใจอำนาจขององค์กรของวิส

ตระกูลโจเนสมีอำนาจ แต่มันดูเหมือนว่าองค์กรของวิสจะมีอำนาจมากกว่า

หนึ่งในสามของจุดทรัพยากรลับในพื้นที่หกวงแหวนทั้งหมดเป็นของตระกูลโจเนส สมาชิกในตระกูลของพวกเขาสอดแนมจุดทรัพยากรที่สำคัญส่วนใหญ่และฐานทหาร บางคนมีส่วนเกี่ยวข้องกับองค์กรของพ่อมดมืด แฟลน โจเนสสวมชุดคลุมดำระหว่างสงครามกับเผ่าใต้ดิน เธอต้องการตำแหน่งในพื้นที่หกวงแหวนหลังจากที่สงครามสิ้นสุดลงดังนั้นเธอจึงเปลี่ยนเป็นพ่อมดแสง

สมาชิกที่มีสายเลือดบริสุทธิ์หาได้ยากในตระกูลพ่อมดส่วนใหญ่และเด็กๆที่ไม่มีความสามารถจะถูกส่งไปพื้นที่อื่น พวกเขาไม่สามารถรับมือกับจำนวนรังสีพลังงานในโนล่าได้และมีเพียงวิธีเดียวที่จะทำพวกเขายังมีชีวิตนั่นก็คือการส่งพวกเขาไปยังตระกูลธรรมดา

มีสมาชิกในตระกูลประมาณหนึ่งร้อยคนในอาณาเขตของโจเนส ประมาณห้าสิบเป็นพ่อมดสายเลือดบริสุทธิ์และส่วนที่เหลือเป็นผู้ฝึกหัด ตระกูลได้คัดเลือกผู้ฝึกหัดจากภายนอกโนล่าเพื่อทำงานในชีวิตประจำวันให้พวกเขา ไม่มีใครบ่นขณะที่พวกเขาได้รับการปฏิบัติที่ดีในโนล่ามากกว่าอาณาเขตที่ตระกูลของพวกเขาอยู่

มีพ่อมดจำนวนน้อยที่ถึงขั้นของเหลวและคริสตัล

โรงเรียนที่สร้างขึ้นโดยหอคอยหกวงแหวนมีผู้ฝึกหัดจำนวนมาก แต่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่กลายเป็นพ่อมดทางการในแต่ละปี

แม้ว่าจำนวนไม่ได้ฟังดูแย่แต่พวกเขาก็จำเป็นต้องทดลองในห้องทดลองที่อันตรายและเข้าร่วมภารกิจสำรวจหาวัสดุหายาก นอกจากนี้พ่อมดยังต่อสู้กันตลอดเวลาและสงครามอาจจะเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อตั้งแต่ที่เผ่าใต้ดินบุกรุกแผ่นดินอีกครั้ง

พ่อมดที่เพิ่งก้าวขึ้นมาส่วนใหญ่จะตายในการต่อสู้หรือการทดลองภายใน 50 ปีหลังจากที่สำเร็จการศึกษา พ่อมดหลายคนหายไปหลังจากที่เข้าร่วมทีมรวบรวมทรัพยากร

ไม่ว่าจะเป็นพ่อมดแสงหรือมืดการเข้าร่วมองค์กรที่แข็งแกร่งเป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาดสำหรับพ่อมดทุกคน

องค์กรใหญ่จะยินดีรับพ่อมดที่มีพรสวรรค์

องค์กรของวิสทำทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเขาสามารถทำได้เพื่อหาใบคริสตัลให้แองเจเล่และพื้นหลังขององค์กรแข็งแกร่งกว่าตระกูลโจเนส ปัญหาเดียวคือวิสไม่เคยบอกแองเจเล่เกี่ยวกับรายละเอียด

"ข้าหวังว่าเจ้าจะพิจารณาข้อเสนอของเรา" วิสจิบชาจากถ้วย "ผู้เชี่ยวชาญยาในองค์กรได้ทดสอบยาของเจ้าและผลที่ได้ก็น่าตกใจ"

เขาหยุดชั่วครู่ เขามองไปรอบๆและตระหนักว่าไม่มีใครอยู่ในห้องนั่งเล่น

ด้วยการดีดนิ้วมันก็มีจุดแสงสีแดงปรากฏในอากาศและเปลี่ยนเป็นบาเรียรูประฆังโปร่งใสที่ผนึกทั้งสองไว้ข้างใน

แองเจเล่ยังสงบ บาเรียนี้มีไว้สำหรับการรับประกันความเป็นส่วนตัวในการสนทนาของพวกเขาจากผู้แอบฟัง เขารู้ว่าวิสกำลังพยายามจะพูดอะไร เขาได้ขายยาให้กับองค์กรนี้มาสักระยะและวัสดุส่วนใหญ่ที่เขาต้องการสามารถแลกเปลี่ยนเป็นยาที่มีคุณภาพสูงเท่านั้น ด้วยความช่วยเหลือของซีโร่แม้ว่าแองเจเล่จะไม่เคยใช้เทคนิคการปรุงยาที่เหมาะสมเขาก็ยังสามารถผลิตยาที่มีคุณภาพสูงกว่าผู้เชี่ยวชาญยาทั่วไปได้

การแสดงออกของวิสเริ่มจริงจังขณะที่บาเรียสีแดงล้อมรอบพวกเขา "เจ้าเป็นผู้เชี่ยวชาญยาที่มีพรสวรรค์มากที่สุดในประวัติศาสตร์ของโนล่า"

"หา" แองเจเล่ตกใจ "นั่นคือสิ่งที่พวกเขาบอกเจ้างั้นหรือ"

"ไม่ใช่เพียงแค่นั้น พวกเขาคิดว่าถ้าเจ้าสามารถใช้เวลาในการปรุงยามากขึ้น อัตราความสำเร็จและทักษะของเจ้าก็จะเพิ่มขึ้นในอนาคต เจ้าอาจจะเป็นผู้เชี่ยวชาญเพียงคนเดียวในชายฝั่งตะวันตกที่มีความสามารถในการปรุงยาระดับสูง มีเพียงสิ่งเดียวที่เจ้าต้องการคือความรู้" วิสจ้องที่แองเจเล่ด้วยสีหน้าซับซ้อน "ข้าถูกส่งไปหาเจ้ากับการค้าครั้งแรกที่เราทำ ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้ามีพรสวรรค์เมื่อข้าเห็นยาที่เจ้ายื่นให้ข้าครั้งแรก"

เขาวางมือลงบนกล่องแก้ว

"เจ้าเห็นใบคริสตัลนี้ใช่ไหม องค์กรของข้ามีข้อเสนอพิเศษให้เจ้า"

แองเจเล่ลังเลชั่วครู่และพูดอย่างช้าๆ "เจ้าหมายความว่าเจ้าต้องการให้ข้าเข้าร่วมองค์กรของเจ้าใช่ไหม"

"นั่นคือแผนการของเรา อย่างไรก็ตามมันดูเหมือนว่าเจ้าไม่ต้องการให้ทุกคนรู้เกี่ยวกับทักษะในการปรุงยาของเจ้า ท่านอิซาเบลและตระกูลโจเนสอาจจะรู้เรื่องนี้บ้างแต่เจ้าไม่เคยบอกทุกสิ่งทุกอย่างแก่เธอเลยใช่ไหม ดังนั้น...." เขาหยุดชั่วครู่

"เรารู้ว่าเจ้าหลงใหลในการปรุงยาแต่เราจะไม่บังคับเจ้า เจ้าสามารถใช้เวลาและทำการวิจัยเกี่ยวกับสถานการณ์ของผู้เชี่ยวชาญยาในโนล่าได้ ถ้าเจ้าตัดสินใจที่จะเข้าร่วมกับเราเราก็สามารถสนับสนุนเจ้าด้วยวัสดุหายากแบบใบคริสตัล เจ้าจะเป็นแกนหลักของแผนกยาและเจ้าสามารถพูดคุยศิลปะการปรุงยากับผู้เชี่ยวชาญยาระดับสูงในองค์กรของข้าได้" วิสเน้นคำว่า'ผู้เชี่ยวชาญยาระดับสูง'

แองเจเล่รู้ว่าวิสพยายามบอกเขาว่ามีผู้เชี่ยวชาญยาที่เก่งหลายคนในองค์กรของเขา

ขนาดขององค์กรของวิสจะต้องใหญ่กว่าที่แองเจเล่คิดไว้แต่เขาก็ยังไม่รู้เรื่องพื้นหลังขององค์กร

"ข้าต้องการเวลาคิด" เขาตอบอย่างสงบ

"ได้สิ" วิสพยักหน้า "ใช้เวลาของเจ้าพูดกับผู้เชี่ยวชาญยาคนอื่นในโนล่าและเจ้าจะรู้สถานการณ์ของพวกเขา แต่มีเพียงไม่กี่คนที่ได้รับการสนับสนุนจากองค์กรที่สามารถจัดหาวัสดุหายากแบบใบคริสตัลให้พวกเขาได้"

"ข้าเข้าใจแต่.....ข้าไม่รู้แม้แต่ชื่อขององค์กรของเจ้า"

"ข้าไม่สามารถบอกเจ้าได้แต่ถ้าเจ้าตัดสินใจที่จะเข้าร่วมกับเราข้าก็สามารถบอกเจ้าได้ทันที" วิสลุกขึ้นยืน "เอาล่ะ ข้าต้องไปก่อน" เขาลูกกระดาษสีดำขนาดเล็กออกมาจากถุงกระเป๋าและโยนให้แองเจเล่

ลูกกระดาษคลี่ด้วยตัวมันเองและเปลี่ยนเป็นกระดาษหนังสีดำ มีแถวคำสีขาวปกคลุมทั้งกระดาษและหมึกพิเศษของมันก็กำลังเรืองแสง

แองเจเล่คว้ากระดาษและเริ่มอ่าน

[รากแห่งโมนี่ 10]

[ดอกหางนกกระจอกทมิฬ 2]

[คริสตัลของสแปนดี้น้ำ 3]

…

…

มีชื่อวัสดุมากกว่าหนึ่งร้อยรายการที่แสดงบนกระดาษหนัง

แองเจเล่แตะชื่อที่แตกต่างกันประมาณสิบชื่อและแสงสีขาวที่ล้อมรอบคำเหล่านั้นก็หายไป

จากนั้นเขาก็ยื่นกระดาษกลับไปให้วิส

"นั่นคือทั้งหมดที่ข้าต้องการ" แองเจเล่พยักหน้าเล็กน้อย

"เจ้าต้องการเมื่อไหร่" วิสสงสัย

"ส่งวันมะรืน มันจะดีกว่าถ้าเจ้าสามารถนำทุกสิ่งทุกอย่างมาให้ข้าในครั้งเดียว" แองเจเล่ตอบ

"ไม่มีปัญหาเลย" วิสพยักหน้า "ตอนนี้ข้าขอตัวก่อน"

"ตกลง อย่าลืมวงเวทป้องกันล่ะ" แองเจเล่ยิ้ม

"ข้าไม่ลืม ไม่ต้องกังวล" วิสโบกมือเล็กน้อย หมวกสีขาวปรากฏอีกครั้งจากที่ไหนสักแห่งและเขาก็ใส่ไว้ที่ศีรษะ

"แนนซี่ แขกของข้ากำลังจะไปแล้ว" แองเจเล่ปรบมือ

"มาแล้ว" แนนซี่เปิดประตูให้วิสจากภายนอกและโค้งเล็กน้อย เธอสวมเสื้อคลุมหนังสีดำแน่นที่ไม่มีแขนเสื้อและกางเกงสีขาวมันทำให้เห็นร่างกายที่สมส่วนของเธอ แนนซี่รู้ว่าสายตาของแองเจเล่ตกลงบนหน้าอกของเธอเป็นครั้งคราว เธอหวังว่าวันหนึ่งแองเจเล่จะหลงเสน่ห์เธอ