ตอนที่ 181: ซากปรักหักพัง (4)

เคอร์แมนพยายามอย่างดีที่สุดที่จะหลบระเบิดแต่ร่างกายของเขาครึ่งหนึ่งก็ยังถูกของเหลวสีน้ำเงิน

ของเหลวสีน้ำเงินมันเหนียว มันเคลื่อนที่ช้าๆบริเวณผนังและชุดคลุมสีเขียวของเคอร์แมน สายตาของแองเจเล่เบลอด้วยไอน้ำสีขาวที่ออกมาจากมัน

แคร๊ก

ทั้งอุโมงค์ค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน อนุภาคพลังงานในอากาศถูกแช่แข็ง

เคอร์แมนไม่ได้เตรียมตัวสำหรับระเบิดและชั้นน้ำแข็งบางๆก็ปกคลุมผิวหนังของเขาขณะที่ของเหลวสีน้ำเงินแพร่กระจาย

"บัดซบ! สิ่งนี้มันคืออะไร! เดี๋ยว......นี่มันไม่ใช่หัวใจสัตว์อสูรธรรมดา!"

เคอร์แมนคำรามด้วยความเจ็บปวด เลือดได้ไหลออกมาจากจมูกแต่มันดูเหมือนว่าเขาไม่ได้บาดเจ็บสาหัส ความอึดที่สูงของเขาช่วยทำให้เขามีความต้านทานที่แข็งแกร่งต่อความเสียหายน้ำแข็ง

ฟึบ

เคอร์แมนดึงดาบปลายโค้งต้องสาปออกมาและฟันไปข้างหน้า ใบดาบเปลี่ยนเป็นใบพัดขณะที่มันทะยานผ่านอากาศ

ครั้งนี้หัวใจสีแดงบินมาที่เขา

"บัดซบ!" เคอร์แมนสบถแต่เขาหลบไม่พ้น

ตูมมม

เขาถูกเปลวไฟสีแดงดูดกลืน พลังของระเบิดทำให้ทั้งอุโมงค์สั่น

เปลวไฟที่เผาไหม้หลอมทะลายของเหลวแช่แข็งสีน้ำเงินที่เต็มอุโมงค์และอนุภาคพลังงานไฟก็กระจายออกไป

มันรู้สึกเหมือนยืนอยู่ในกล่องปิดที่วางไว้บนเปลวไฟ อุณหภูมิภายในสูงมาก แองเจเล่โน้มตัวไปข้างหลังเมื่อสังเกตเห็นว่าเคอร์แมนปลิวไปทางด้านซ้ายจากระเบิด

มีหลุมทางด้านซ้ายผนังที่มีรูปร่างร่างกายของเคอร์แมน

"เจ้า......เจ้ากล้าดียังไง..."

เคอร์แมนยังมีชีวิตอยู่ เขาค่อยๆกลิ้งบนพื้น ร่างกายของเขาถูกไฟไหม้และล้อมรอบไปด้วยควันสีขาว

เปลวไฟค่อยๆดับลงอย่างช้าๆเนื่องจากไม่มีอะไรเหลือให้เผาไหม้อีกต่อไป

แองเจเล่มีระเบิดหัวใจมากกว่า 20 ลูกซ่อนอยู่ภายใต้ชุดคลุมของเขาและสองลูกที่เขาเพิ่งใช้มันมีพลังน้อยที่สุด มันเป็นไปได้ว่าเขาสามารถระเบิดเคอร์แมนให้ตายได้อย่างง่ายดาย

ลูกแรกที่เขาโยนมีพลังงานน้ำแข็งและลูกที่สองเป็นลูกที่มีพลังงานไฟ พวกมันมีพลังประมาณ 51 หน่วย เคอร์แมนไม่ได้อยู่ศูนย์กลางของระเบิดแต่เขาก็ยังโดนอย่างน้อย 40 หน่วยทั้งสองครั้ง

มันดูเหมือนว่าเคอร์แมนได้รับบาดเจ็บสาหัส แองเจเล่จ้องไปที่เขาและยิ้มอย่างเย็นชา

"ลาก่อน....."

เขายกมือซ้ายและปีกบนฝ่ามือก็เริ่มกระพือ

ปั้ง

ทันใดนั้นเคอร์แมนก็ต่อยผนังด้วยกำปั้นขวาของเขา

มีจุดแสงสีดำกระจายไปในอากาศเมื่อเศษหินแตก

แองเจเล่ไม่แน่ใจว่าเคอร์แมนทำแบบนี้ทำไมแต่ปีกบนฝ่ามือก็หยุดขยับและมันดูเหมือนว่าตราพยายามจะดูดซับจุดสีดำ

แองเจเล่ยืนอยู่ที่นั่นและไม่ได้เคลื่อนไหว สายตาของเขาถูกแทนด้วยความมืดมิด มีเพียงสิ่งเดียวที่เขามองเห็นคือบันไดสีเทาภายใต้ฝ่าเท้าของเขา อุโมงค์และเคอร์แมนไม่ได้อยู่ที่นั่นอีกต่อไป

เขาเดาว่าเขาถูกขังอยู่ในภาพลวงตาอีกครั้ง

"อีกแล้วหรือ...."

แองเจเล่ลดมือซ้ายลงและตรวจสอบตราบนฝ่ามือของเขา โชคดีที่มันไม่ได้เปิดใช้งานอย่างเต็มที่และเขาก็ยังสามารถใช้งานมันได้ในภายหลัง

ทันใดนั้นก็มีความรู้สึกเย็นยะเยือกมาจากหลังคอของเขา สายตาของเขาเบลอและอุโมงค์ก็กลับมาอีกครั้ง

"ตาย!" เคอร์แมนคำรามอย่างโกรธแค้นจากด้านหลัง

แองเจเล่หันกลับไปและเห็นเข็มสีเขียวของเคอร์แมนเกือบจะมาถึงปลายจมูกของเขา เคอร์แมนหัวเราะเยาะขณะที่พยายามจะแทงคอของแองเจเล่

ตูมมม

มันมีเปลวไฟสีเขียวลุกไหม้ระหว่างทั้งสองแทน

พวกเขาปลิวไปด้วยแรงระเบิดพร้อมกันและถูกผนังคนละด้านกัน

"ห่*....."

เคอร์แมนไอเลือดและร่างกายของเขาก็ติดอยู่กับผนังอีกครั้ง

"ไอ้โง่...."

เขาจ้องที่แองเจเล่

แองเจเล่ค่อยๆลุกขึ้นยืน เขาอยู่ตรงกลางของระเบิดแต่ผลกระทบส่วนใหญ่โดนเคอร์แมนดังนั้นตัวเขาเองจึงบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย

"มันจบแล้วเคอร์แมน"

มีหัวใจระเบิดสีแดงปรากฏขึ้นในมือของแองเจเล่ มันค่อยๆเต้นอย่างช้าๆและผิวของมันก็มีแสงแวววาวสีเขียว

"เจ้าไปหาหัวใจที่มีพลังงานแปลกๆเหล่านี้มาจากไหน" มีความกลัวบนใบหน้าของเคอร์แมน "ทั้งคุณภาพ........พลัง.......เจ้าไปซื้อหัวใจเหล่านี้มาจากไหน"

เขายกดาบปลายโค้งต้องสาป

มีชั้นแสงสีเขียวบางๆปกคลุมผิวของใบดาบเงินและมันก็สะท้อนแสงไปที่ร่างกายของเคอร์แมน

น่าแปลกที่บริเวณผิวหนังของเขาที่ถูกไฟไหม้ฟื้นตัวในอัตราที่รวดเร็ว บาดแผลหายไปและมันเกือบจะดูเหมือนว่าเขาไม่เคยบาดเจ็บมาก่อน

ฟึบ

ทันใดนั้นเคอร์แมนก็หายไป

แองเจเล่เดาว่าเคอร์แมนพยายามที่จะต่อสู้กลับ เขารีบหันกลับไปและกำลังจะระเบิดระเบิดหัวใจอีกลูก

อย่างไรก็ตามเขาเห็นเคอร์แมนกำลังวิ่งหนีไปอีกด้านของอุโมงค์โดยไม่ได้มองย้อนกลับมา เขากอดท้องด้วยมือทั้งสองข้างขณะที่เขาวิ่ง มันมีรอยเลือดอยู่บนพื้นข้างหลังของเขา

แสงสีเขียวบนดาบปลายโค้งของเขามันจางลง มันดูเหมือนว่าเขาจะไม่มีพลังจิตหรือมานาพอที่จะสนับสนุนคาถาเพิ่มพลัง

"พยายามจะหลบหนีหรือ"

แองเจเล่ขบริมฝีปากและเริ่มไล่ล่าเขา

ค่าสถานะของเคอร์แมนกำลังลดลง มันดูเหมือนว่าเขาต้องการอนุภาคพลังงานบางอย่างเพื่อกระตุ้นผลต้องสาปบนใบดาบและหลังจากที่ได้รับความเสียหายเขาก็ใช้พลังงานบางส่วนเพื่อรักษาบาดแผลชั่วคราว

ความเร็วของเคอร์แมนลดลงเรื่อยๆและแองเจเล่ก็ตามมาทันภายใน 20 วินาที

ตูมมม

มีเปลวไฟพุ่งผ่านอุโมงค์และทำให้เคอร์แมนกระเด็นติดผนังอีกครั้ง

แองเจเล่เข้ามาหาเขาอย่างช้าๆหลังจากที่สร้างดาบกางเขนเงินในมือขวาของเขา

เปลวไฟทำให้ทั้งอุโมงค์สว่างขึ้น

ทั้งสองกำลังเข้าใกล้กันมากขึ้น แสงจากเปลวไฟสะท้อนอยู่บนใบดาบของแองเจเล่

เคอร์แมนสลบหลังจากที่กระแทกกับผนัง แองเจเล่เล็งไปที่คอของเขาและปาดาบ

ฟิ้ว

ดาบกางเขนพุ่งผ่านอากาศแต่ร่างกายของเคอร์แมนหายตัวไปก่อนที่จะถูกโจมตีและดาบก็โดนผนัง

แคร๊ง

ดาบได้ตกลงไปที่พื้น

"ใครอยู่ที่นั่น!"

แองเจเล่หันหัวกลับไป

หลังของเขาถูกผลักด้วยพลังที่แข็งแกร่งก่อนที่เขาจะมองเห็นใบหน้าของคนๆนั้น

ตูม

หลังของแองเจเล่ชาหลังจากที่โดนผลัก มันรู้สึกเหมือนโดนรถบรรทุกที่วิ่งมาด้วยความเร็วสูงบนทางหลวง

เขาเกือบจะบินกลับไปที่บันไดหินซึ่งห่างจากตำแหน่งของเคอร์แมนประมาณสิบเมตร

"บัดซบ!"

แองเจเล่ดิ้นรนอยู่ชั่วครู่ก่อนที่จะลุกขึ้นยืนขึ้นมาได้ เขาแทบจะไม่ได้รับความเสียหายใดๆ เคอร์แมนได้โจมตีเขาหนักกว่านี้บนชายฝั่งและครั้งนี้สนามพลังโลหะของเขาสามารถจัดการกับผลกระทบได้อย่างง่ายดาย

เขาหันกลับไปและมองเข้าไปในอุโมงค์ที่มืดมิด มีชายที่มีสองหัวกำลังวิ่งแบกเคอร์แมน

"ข้าไม่สามารถปล่อยให้เจ้ามีชีวิตได้เจ้าได้เห็นระเบิดหัวใจของข้าแล้ว...." แองเจเล่ถือระเบิดหัวใจสองลูกในมือทั้งสองข้าง "ตาย!"

เขาหรี่ตา

ในขณะนั้นเขาได้ยินเสียงคนตะโกนมาจากอีกด้านของอุโมงค์

"เสียงมาจากที่นี่! มันจะต้องเป็นพ่อมดจากลัทธิสองหัว"

มีกลุ่มคนวิ่งลงบันได อินเฟ้นและเบเล็มนำอยู่ข้างหน้า

มีแกรนด์อัศวินตามทั้งสองคน พวกเขาได้รับบาดเจ็บและดูอ่อนล้า แองเจเล่นับจำนวนและมันดูเหมือนว่าหลายคนเสียชีวิตในการต่อสู้ที่รุนแรงบางอย่าง

"เฮ้ มันเป็นเจ้า!"

อินเฟ้นเห็นแองเจเล่ยืนอยู่ที่นั่นขณะที่เบเล็มสังเกตเห็นชายที่มีสองหัวแบกเคอร์แมนวิ่งไป

พวกเขาดูตกใจหลังจากที่ตระหนักได้ว่าแองเจเล่กำลังพยายามจัดการพ่อมดสองคนที่แข็งแกร่งกว่าเขา

อินเฟ้นก้าวถอยหลังอย่างเงียบๆหลังจากที่เห็นการแสดงออกที่โกรธเกรี้ยวของแองเจเล่ เขารู้ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เบเล็มนั้นคุ้นเคยกับเส้นทางในซากปรักหักพังและชายชราก็ดูกังวลหลังจากที่ได้รับข้อความ เขานำทั้งทีมมาที่นี่และพบพ่อมดกรีน

มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แองเจเล่หัวเราะและเอาระเบิดหัวใจสองลูกกลับเข้าไปในชุดคลุมของเขาขณะที่พยายามจะไล่จับชายสองหัวข้างหน้า

"เดี๋ยวก่อน!"

ทันใดนั้นเบเล็มก็ปรากฏข้างหน้าของแองเจเล่และปิดสั้นเส้นทางของเขา

"เจ้ากำลังทำอะไร"

แองเจเล่จ้องไปที่ชายชราและเริ่มปลดปล่อยอนุภาคพลังงานโลหะ

"ข้าแค่พยายามที่จะช่วย ข้ารู้ว่าพ่อมดสองหัวแข็งแกร่งแค่ไหน! เจ้าต้องการความช่วยเหลือของเรา!"

เห็นได้ชัดว่าเบเล็มไม่เก่งเรื่องการโกหก การแสดงออกที่กังวลได้อธิบายทุกอย่างแล้ว

"ไสหัวไปจากทางของข้า!"

แองเจเล่ยกมือและฟันไปข้างหน้าด้วยดาบกางเขน อย่างไรก็ตามการโจมตีของเขาถูกปิดกั้นด้วยบาเรียล่องหน

แคร๊ง

แม้ว่าการโจมตีจะถูกปิดกั้นด้วยบาเรียเบเล็มก็เกือบสูญเสียสมดุล ทันใดนั้นเขาก็สงบลงและจ้องไปที่แองเจเล่

"อย่าไป! ผู้ติดตามบางคนของเราได้ถูกเขาฆ่า เราจะต้องอยู่ด้วยกันมิฉะนั้นซากปรักหักพังจะกลืนกินเรา"

เขายกแขนขึ้นและพยายามจะปิดกั้นเส้นทางของแองเจเล่อีกครั้ง

แองเจเล่ได้ถูกหยุดโดยศัตรูคนใหม่เมื่อเขาพยายามจัดการเคอร์แมน เขาต้องการทำให้แน่ใจว่าเคอร์แมนไม่ได้บอกใครเรื่องระเบิดหัวใจที่เขามีและด้วยเหตุนี้เขาจะต้องไล่ล่าและสังหารพวกเขา

พ่อมดจะตามหาเขาแน่นอนถ้าความลับของหัวใจรั่วไหล

เคอร์แมนและชายสองหัวเกือบจะหายไปจากสายตาของแองเจเล่แต่เบเล็มก็ยังพยายามอย่างดีที่สุดที่จะหยุดเขา

"อย่าเสี่ยงชีวิตของเจ้า!" เบเล็มตะโกน

การแสดงออกของแองเจเล่เปลี่ยนไป เขายกมือขวาขึ้นและมีลูกไฟขนาดเท่ากำปั้นปรากฏบนฝ่ามือของเขา เขาผลักลูกไฟไปทางเบเล็มโดยไม่ลังเล

"ปกป้องนายท่าน!"

"ฆ่าพ่อมดคนนั้นเดี๋ยวนี้!"

อัศวินที่เป็นผู้ติดตามของเบเล็มพุ่งมาหาแองเจเล่และร่างกายของพวกเขาถูกล้อมรอบไปด้วยประกายสีขาวที่เหมือนกัน

"ไป! ลูกไฟเล็ก!" แองเจเล่ตะโกน

เขาโยนระเบิดหัวใจสีแดงไปข้างหน้าเมื่อคนอื่นถูกดึงดูดด้วยลูกไฟ ระเบิดหัวใจระเบิดโดยลูกไฟและพวกมันก็ระเบิดพร้อมๆกัน เปลวไฟป้องกันไม่ให้คนอื่นสังเกตเห็น

ตูมมม

ทั้งอุโมงค์เริ่มสั่นอีกครั้ง ประกายไฟและระเบิดทำให้คนรอบๆแทบไม่ได้ลืมตา

แกรนด์อัศวินสามคนปลิวห่างออกไปเหมือนกระดาษ พวกเขากระแทกกำแพงและหยุดเคลื่อนไหว

เบเล็มได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรงจากการระเบิด มีเลือดไหลออกมาจากจมูกและปากของเขา เขากลิ้งอยู่บนพื้นและหยุดหลังจากที่โดนผนังทางด้านซ้าย

นอกจากนี้การระเบิดก็หยุดแองเจเล่จากการไล่ล่าพ่อมดสองหัวและเคอร์แมนที่กำลังหลบหนี พวกเขาได้หายไปจากสายตาของแองเจเล่แล้ว

"F*ck!" เขาสบถเสียงดัง

เขาหันกลับไปและเดินไปหาเบเล็ม

ตุ้บ

เขาเตะไปที่เอวของเบเล็มอย่างแรง

เบเล็มกระแทกผนังอีกครั้ง บาเรียป้องกันของเขาถูกทำลายจากการระเบิด ชายชราได้รับบาดเจ็บและหมดแรง เขาไม่มีกำลังพอที่จะสู้กลับ มีเลือดได้ไหลลงออกมาจากใบหน้าของเขามากขึ้นหลังจากที่เขาถูกแองเจเล่เตะ

"เจ้าคนทรยศ!" แองเจเล่ตะโกนด้วยความทุกข์ใจและยังคงเตะเบเล็ม "เจ้าวางแผนทั้งหมดนี้ใช่ไหม! พูดออกมา!"

ตุ้บ

เขาเตะหน้าเบเล็ม

เบเล็มถูกเตะลอยขึ้นไปในอากาศและตกลงไปที่พื้น เขานอนอยู่บนพื้นแทบจะไม่สามารถหายใจได้

"ไอ้สารเลว!" แองเจเล่สบถและชี้ไปที่คอของเบเล็ม มีเข็มโลหะเงินค่อยๆปรากฏที่ปลายนิ้วของเขา

"กรีนรอก่อน เราต้องนำเขากลับไปที่สภา จะต้องมีเรื่องเกิดขึ้นและเราต้องพูดกับเขา ไม่ใช่ว่าเจ้าเพิ่งต่อสู้กับพ่อมดจากลัทธิสองหัว" อินเฟ้นตะโกนและหยุดแองเจเล่

ผู้ติดตามข้างหลังเขาเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ พวกเขาไม่แน่ใจว่าแองเจเล่จะพยายามฆ่าพวกเขาหรือไม่

ท่าทางของเบเล็มได้อธิบายทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว เขาเกี่ยวข้องกับลัทธิสองหัวและเขาพยายามที่จะช่วยพ่อมดอีกคนหลบหนี อย่างไรก็ตามเบเล็มไม่รู้ว่าแองเจเล่จะพยายามฆ่าเขาโดยไม่ลังเล เขายืนอยู่ข้างหน้าแองเจเล่และไม่มีเวลาร่ายคาถาป้องกันใดๆ

แองเจเล่มองไปที่อินเฟ้นและก้มหน้าลง เขาไม่แน่ใจว่าใครอยู่เบื้องหลังอินเฟ้นและสภาที่เขาพูดคืออะไร

"นี่........คือดินแดนของลัทธิของข้า......เจ้าทุกคนต้องตาย.......ฮ่า......และ......กรีน ข้ารู้ว่าเจ้า....."

เบเล็มมีรอยยิ้มแปลกๆบนใบหน้า เขายังคงพูดในขณะที่เลือดไหลลงปาก

"หุบปาก!"

แองเจเล่ไม่แน่ใจว่าเบเล็มกำลังจะพูดอะไร เขารีบวิ่งไปที่ชายชราและทำให้กะโหลกของเขาแตก

สมองของเบเล็มที่ผสมกับเลือดกระจายไปทั่ว

แองเจเล่ไม่แน่ใจว่าอินเฟ้นกำลังทำอะไรแต่ตอนนี้เขาต้องทำแบบนี้ เขาหันกลับไปและเริ่มวิ่งอีกครั้ง

อนุภาคพลังงานของแองเจเล่บางส่วนถูกทิ้งไว้บนร่างกายของเคอร์แมนและเขาพยายามติดตามเคอร์แมนด้วยร่องรอยของพลังงาน

"เจ้าไม่สามารถหลบหนีไปได้....."

แองเจเล่หรี่ตาและหายไปในความมืด