ตอนที่ 171: การแลกเปลี่ยน (2)

แองเจเล่ตามหลังอินเฟ้นและพวกเขาได้ยินเสียงคนเถียงกันก่อนที่จะเคาะประตู

ปัง

ประตูไม้ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของบ้านนี้ถูกเปิดอย่างแรงและมีหญิงวัยกลางคนถูกเตะออกมา เธอดิ้นรนด้วยความเจ็บปวดใบหน้าของเธอซีดลง

มีชายที่ดูแข็งแรงสองคนสวมชุดหนังสีน้ำตาลเดินออกมาจากบ้านและมีชายร่างสูงที่สวมหมวกกระดูกสีขาวอยู่ข้างหลังพวกเขา

หมวกทำมาจากกะโหลดศีรษะของหมาป่าและใบหน้าของชายคนนี้ก็อยู่ระหว่างฟันที่แหลมคม มันดูเหมือนหมาป่าที่พยายามกลืนหัวเขา รูปลักษณ์และชุดของชายคนนี้ทำให้แองเจเล่นึกถึงบาร์บาเรี่ยนที่เขาเคยอ่านในหนังสือ

ชายคนนี้มีอายุประมาณสามสิบปีมีสีหน้าจริงจัง

"เจ้ารู้ว่าข้าคือเจอรี่ใช่ไหม เจ้ากล้าดียังไงถึงมาขายของปลอมให้ข้าและเจ้าเพิ่งกลายเป็นพ่อมดทางการไม่นานมานี้ใช่ไหม มันเกิดอะไรขึ้นกับพ่อค้าของหอคอยหกวงแหวน"

แองเจเล่มองเห็นความโกรธในดวงตาของผู้หญิงแต่เธอได้รับบาดเจ็บหลายแห่งและสิ่งเดียวที่เธอสามารถทำได้คือการนอนอยู่บนพื้น

พ่อมดบนถนนสังเกตเห็นการต่อสู้และรวมตัวกันข้างบ้าน บางคนพยายามจะช่วยแต่พวกเขาถูกเพื่อนหยุดไว้ เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังของชายสามคนนี้

"เฮ้ มันไม่ใช่ธุระของเรา พวกเขามาจากปราสาทเขี้ยวขาวและพวกเขาชอบมีปัญหา ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวเคอร์แมนและกลุ่มของเขาจะมาจัดการพวกนี้เอง"

อินเฟ้นมองไปที่แองเจเล่และคำพูดของเขาก็ดังก้องอยู่ในหูของแองเจเล่

อินเฟ้นเคาะประตูและประตูไม้สีน้ำตาลก็ปลดล็อคด้วยตัวมันเอง แองเจเล่เหลือบมองไปที่ชายสามคนเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะตามคนรู้จักใหม่เข้าไปในบ้าน

สิ่งแรกที่แองเจเล่เห็นคือโต๊ะไม้ขนาดใหญ่ภายใต้หน้าต่างที่เต็มไปด้วยของต่างๆ

ภาชนะยา โคมไฟคริสตัล หนังสือที่ไม่สมบูรณ์ เศษไม้สีดำที่ดูแปลกๆและรูปปั้นขนาดจิ๋วที่มีลวดลายที่ซับซ้อนสลักไว้ ไม่มีสิ่งใดที่ดูเหมือนมีมูลค่าในสายตาเขา

มีหญิงชราลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ข้างหลังโต๊ะ ผมของเธอดูยุ่งเหยิง มีรอยยิ้มที่ดูไม่เต็มใจบนใบหน้าของเธอ

"โอ้ อิน ข้าไม่ได้คาดหวังว่าเจ้าจะมา ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"

เธอเดินมาหาอินเฟ้นและกอดเขาไว้

"เมลิสซ่าที่รัก เราเพิ่งพบกันเมื่อสองวันก่อน"

อินเฟ้นยิ้มแล้วกอดหญิงชราและลูบหลังเธอ

"เจ้ามาที่นี่ทำไม ข้ายังต้องการเวลาอีกนิดหน่อย"

หญิงชรายิ้ม

อินเฟ้นชี้ไปที่แองเจเล่

"นี่คือเพื่อนของข้าเขาชื่อกรีน เขากำลังมองหาสูตรและวัสดุสำหรับยาต้นไม้สังหาร ข้าคิดว่าเจ้าอาจมีข้อมูลเกี่ยวกับมัน"

แองเจเล่โค้งให้หญิงชราทันที เขารู้สึกได้ถึงพลังจิตที่แข็งแกร่งของหญิงชราคนนี้ได้มันทำให้เขารู้สึกเหมือนยืนอยู่หน้าทะเลพลังงาน เขามั่นใจว่าแม่มดชราที่อยู่ข้างหน้าเขานี้แข็งแกร่งกว่าอาจารย์ลิเลียน่ามาก มันเป็นครั้งแรกที่เขาพบกับคนที่ถึงขั้นคริสตัล นอกจากนี้แองเจเล่คิดว่าเธออาจจะถึงระดับสองตามระบบจัดอันดับโบราณในไม่ช้านี้

"น่าสนใจนี่ เจ้ายังหนุ่มแต่ข้าได้กลิ่นเลือดที่มาจากเจ้า"

หญิงชราเอาแว่นออกมาจากถุงกระเป๋าและใส่มันอย่างช้าๆ

"ยังไงก็ตาม ถ้าเจ้าเป็นเพื่อนของอินเฟ้นข้าก็จะช่วยเจ้า ข้าเป็นหนี้เธอ" เธอหยุดชั่วครู่และพูดว่า "ตามข้ามา ข้าต้องหาสมุดบันทึก"

แองเจเล่พยักหน้า

"ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ"

"เจ้าควรขอบคุณอิน"

เมลิสซ่าหันกลับไปและเดินลงบันได มีประตูอยู่สุดบันได

เธอเปิดมันและแองเจเล่ก็ตามเธอเข้าไปในห้องใต้ดิน

มีวัสดุซ้อนกันอยู่มุมหนึ่งแองเจเล่มองเห็นแม้แต่ตุ๊กตาและของเล่น

หลังจากผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมงในที่สุดเมลิสซ่าก็พบสมุดบันทึกที่เธอกำลังมองหา

"ข้าได้บันทึกทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับพ่อมดโบราณในเล่มนี้"

เธอเปิดสมุดบันทึกและเริ่มค้นหาข้อมูล

หลังจากผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง

"ขอโทษด้วย ยาที่เจ้าต้องการนี้ทำได้ยากมากแม้แต่พ่อมดโบราณก็ตาม"

เมลิสซ่าวางสมุดบันทึก

"เจ้าไม่มีงั้นหรือ" อินตกใจเล็กน้อย

"ข้ามีสูตรแต่ข้าไม่มีวัสดุ"

เมลิสซ่ายักไหล่และทิ้งสมุดบันทึกลงพื้น

แปะๆ

เมลิสซ่าปรบมือสองครั้ง

มีกล่องสีดำขนาดเล็กบินออกมาจากกองอย่างรวดเร็วและตกลงบนฝ่ามือของเธอ

"เอานี่ไป"

เธอโยนกล่องให้แองเจเล่

เขารับมันไว้และถือไว้ในมือ

มันเป็นก้อนโลหะที่อาจจะทำเมื่อนานมาแล้ว ภายใต้สีดำของมันแองเจเล่มองเห็นสีเงินเล็กน้อย

เขาเปิดฝาขึ้นและเห็นเศษกระดาษหนังม้วนอยู่ข้างบนผ้าเงิน เมื่อคลี่มันเขาก็เห็นรูนนับไม่ถ้วนที่เรียงผสมกัน มันดูเหมือนสูตรที่ถูกเข้ารหัส

แองเจเล่ใช้วิธีต่างๆมากกว่าสิบวิธีในการถอดรหัสและในที่สุดก็เข้าใจชื่อ

'ความลับของยาต้นไม้สังหาร - เอลฟ์มืดชิวา'

"นี่แหละ" แองเจเล่พยักหน้าและเอากระดาบกลับเข้าไปในกล่อง "เท่าไหร่"

เมลิสซ่าโบกมือ "ถามอิน ข้าไม่ได้ต้องการอะไร"

อินเฟ้นยิ้มหลังจากที่ได้ยินคำพูดของเธอ

"ที่จริงแล้วนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ข้าพาคนมาหาเจ้า แต่ข้าคิดว่ากรีนตรงกับข้อกำหนดทั้งหมดใช่ไหม"

"เขาตรงกับข้อกำหนดทั้งหมดแต่เจ้าแน่ใจใช่ไหมว่าจะนำพ่อมดขั้นของเหลวไปที่นั่น"

เมลิสซ่าขมวดคิ้ว

"ใช่ ข้าเชื่อว่าเขาสามารถทำได้ เจ้าก็รู้ว่าข้าเก่งเรื่องการหาคนที่มีพรสวรรค์" อินเฟ้นตอบ

แองเจเล่รู้อยู่แล้วว่าอินเฟ้นไม่ได้ช่วยเขาโดยไร้เหตุผลแต่เขาก็เข้าใจดีว่าไม่มีของฟรีในโลกพ่อมด เขาจะระมัดระวังมากขึ้นถ้าอินเฟ้นไม่ได้ต้องการอะไรจากเขา

"เพียงแค่บอกข้าว่าเจ้าต้องการให้ข้าทำอะไร" แองเจเล่พูดขัดจังหวะการสนทนา

อินเฟ้นพยักหน้า

"เรากำลังสร้างทีมเพื่อสำรวจซากปรักหักพัง เราต้องการพ่อมดที่สามารถต่อสู้ได้และรู้คาถาที่สร้างความเสียหายรุนแรง ข้าไปที่ทางเข้าทุกวันเพื่อพยายามที่จะหาคนมากับเราแต่มีเพียงไม่กี่คนที่ตรงกับข้อกำหนด"

"ซากปรักหักพังงั้นหรือ"

แองเจเล่เคยได้ยินเรื่องซากปรักหักพังหลายครั้งแต่เขาไม่เคยวางแผนที่จะไปที่นั่น คำพูดของอินเฟ้นทำให้เขาสนใจ

"ซากปรักหักพังแบบไหน"

"เป็นพื้นที่ถูกทิ้งร้างขององค์กรพ่อมดโบราณ เราได้เข้าไปที่นั่นสามครั้งแต่เราไม่เคยไปถึงใจกลางของมัน อย่างไรก็ตามข้าพบพ่อมดที่เชี่ยวชาญผนึกและข้าต้องการพ่อมดที่รู้วิธีต่อสู้ ขอโทษด้วยที่ข้าไม่ได้บอกเจ้าก่อนหน้านี้แต่มีคนมากเกินไปและนี่เป็นภารกิจลับ" อินเฟ้นอธิบายและขอโทษ

"ไม่เป็นไร แล้วข้าจะได้อะไรจากภารกิจลับที่เจ้าพูดถึงนี้" แองเจเล่ถามด้วยความสงบ

"สูตรนี้รวมถึงวัสดุสำหรับยา ที่จริงแล้ววัสดุส่วนใหญ่เป็นของธรรมดาแต่น้ำมันดอกกุหลาบดำและหัวใจของต้นไม้หายากมาก ข้ามีน้ำมันดอกกุหลาบดำเพียงขวดเล็กๆที่ข้าได้รับมาจากพ่อมดดรายแอดประมาณสามร้อยปีก่อนและข้าจะให้เจ้าหลังจากที่ภารกิจเสร็จสิ้น" อินเฟ้นจ้องไปที่แองเจเล่ "สำหรับหัวใจของต้นไม้เราอาจจะต้องพยายามหามันในซากปรักหักพัง ตอนนี้ไม่มีทางที่เจ้าจะพบได้ในตลาด เจ้าต้องไปซากปรักหักพังด้วยเช่นกัน"

"เป็นเช่นนั้นหรือ" แองเจเล่ลังเล "ตอนนี้ในทีมเจ้ามีกี่คนและพวกเขาแข็งแกร่งแค่ไหน"

"ข้าได้พบพ่อมดสามคนแต่ข้าไม่แน่ใจว่าพวกเขาทั้งหมดจะมา พ่อมดบางคนก็ไม่รักษาสัญญาของพวกเขา เมลิสซ่าจะมาด้วยเช่นกันและเธอจะนำทีม มีพ่อมดสองคนอยู่ขั้นแก๊สรวมเจ้าด้วยส่วนที่เหลืออยู่ขั้นของเหลวหรือขั้นคริสตัล" อินเฟ้นพูดพยายามที่จะได้รับความไว้วางใจจากแองเจเล่

เมลิสซ่าเข้าร่วมบทสนทนาด้วยเช่นกัน "ซากปรักหักพังถูกค้นพบไม่นานมานี้ เราต้องรีบสำรวจให้เสร็จเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ถ้ามีพ่อมดคนอื่นค้นพบมันเราจะไม่สามารถรวบรวมวัสดุที่หายากได้"

"แล้วเราจะไปซากปรักหักพังเมื่อไหร่" แองเจเล่พยักหน้า "ข้ายังต้องเรื่องจัดการที่นี่"

"ตกลง เจ้ามีเวลาสองเดือน" เมลิสซ่าพยักหน้า "ซากปรักหักพังอยู่ในพื้นที่ลับและพ่อมดคนอื่นยังไม่พบมัน ถ้าเจ้าตัดสินใจที่จะรับภารกิจนี้โปรดให้ข้อมูลของตัวเจ้า เจ้ารู้จักลูกบอลแห่งความลับหรือไม่"

"แน่นอน"

แองเจเล่ยกมือขึ้น

เมลิสซ่าปรบมืออีกครั้งและมีลูกบอลโปร่งใสบินออกมาจากกองวัสดุแล้วตกลงบนฝ่ามือขวาของเธอ

ลูกบอลมีขนาดพอๆกับหัวของมนุษย์และมีจุดสีดำลอยอยู่ภายในสามจุด

ด้วยการดีดนิ้วของแองเจเล่ทำให้มีอนุภาคพลังงานสีดำจมลงไปในลูกบอลและเข้าร่วมกับจุดสีดำสามจุด

"เยี่ยม"

เมลิสซ่าและอินเฟ้นยิ้ม

"ตอนนี้ข้าขอตัวก่อน"

แองเจเล่โค้งอีกครั้งและหันกลับไป

"เราจะรอที่นี่ห้าวันหลังจากที่ครบสองเดือน ข้าหวังว่าเจ้าจะมาที่นี่เมื่อถึงเวลา" อินเฟ้นพูดเสียงเบา

"แน่นอน"

แองเจเล่เดินขึ้นบันไดและเปิดประตูแล้วออกไป

อินเฟ้นเริ่มพูดกับเมลิสซ่าหลังจากที่พวกเขาแน่ใจว่าแองเจเล่จากไป

"ข้าแน่ใจว่าเขาสามารถช่วยเราได้ เขาจะต้องเป็นชุดคลุมดำ"

เมลิสซ่าขบริมฝีปาก

"ใช่ ข้าแน่ใจว่าเขาเปื้อนเลือดไปมากมาย ชุดคลุมดำเช่นเขาสามารถต่อสู้ได้ดีกว่าเราชุดคลุมขาว แม้ว่าเขาจะอยู่ในขั้นแก๊สเขาก็ควรจะรู้คาถาที่สร้างความเสียหายที่ทรงพลัง เราต้องค้นหาว่าอะไรซ่อนอยู่ในซากปรักหักพังเราเสียเวลามากเกินไปแล้ว"

"อีธิโอ้ก็กำลังทำงานด้วยเช่นกัน พวกเขากำลังวางแผนที่จะฉกคริสตัล(น่าจะเป็นพ่อมดระดับคริสตัล)ดังนั้นเราต้องทำให้เสร็จในเร็วๆนี้" อินเฟ้นมองไปที่เมลิสซ่า "ข้าหวังว่าครั้งนี้เราจะประสบความสำเร็จ"

"หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น"

เมลิสซ่าถอนหายใจ