ตอนที่ 165: ซ่อนตัว (4)

แองเจเล่และนาตาเลียเฝ้าดูรถม้าสีเทาจากไปภายใต้แสงอาทิตย์

"ข้าก็จะไปเช่นกัน...." ทันใดนั้นนาตาเลียก็พูด

"ข้าพยายามอย่างหนักเท่าที่ข้าจะทำได้แต่.....บางทีข้าแค่ไม่มีพรสวรรค์พอ"

แองเจเล่ไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแค่ฟังคำพูดของนาตาเลีย มันเป็นเรื่องสายเกินไปสำหรับเดนนิสที่จะทำเช่นนี้

ถ้าพ่อมดฝึกหัดไม่ถึงขั้นที่สามก่อนอายุ 18 มันก็เป็นไปไม่ได้สำหรับเขาที่จะกลายเป็นพ่อมดทางการ ขั้นของซิดมันและนาตาเลียไม่ได้เพิ่มขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมาพวกเขาอาจจะผิดหวังกับตัวเอง นอกจากนี้พวกเขายังไม่สามารถทนแรงกดดันจากตระกูลของพวกเขาได้อีกต่อไป

แองเจเล่และนาตาเลียกลับไปที่บ้านหลังจากที่รถม้าหายไปจากสายตาของพวกเขา พวกเขาไม่มีอารมณ์ที่จะพูดดังนั้นพวกเขาจึงกลับไปที่ห้องของตัวเองหลังจากที่อาบน้ำ

แองเจเล่ต้องทำความสะอาดห้องบนชั้นสองในตอนกลางคืน เขาเดินขึ้นไปชั้นบนพร้อมกับไม้ถูพื้นในมือและได้ยินเสียงคนเปลี่ยนหน้ากระดาษในห้องอ่านหนังสือ

"เดนนิสใช่ไหม มานี่สิ" มีเสียงของมาร์โคลอฟดังมาจากห้องอ่านหนังสือ เสียงของเขาดูเหนื่อย

แองเจเล่เปิดประตู

"ท่านต้องการพบข้าหรืออาจารย์"

ห้องสภาพรกรุงรัง มีหนังสือและม้วนหนังสือซ้อนทับกันบนโต๊ะของมาร์โคลอฟ มีหนังสือหนาอยู่ในมือของเขาและดูเหมือนว่าเขากำลังมองหาข้อมูลบางอย่าง นอกจากนี้เขายังทำบันทึกบนม้วนหนังยาว

"มีข้อมูลบางอย่างหายไป เจ้านำหนังสือจากชั้นใต้ดินมาให้ข้าหน่อยได้ไหม เล่มที่มีปกสีแดง"

"ครับ"

แองเจเล่มองไปที่หนังสือบนโต๊ะหลังจากที่ตอบคำขอของชายชรา เขาสังเกตเห็นดวงตาที่เต็มไปด้วยเลือดของมาร์โคลอฟ ดูเหมือนว่าเขายังไม่ได้พักผ่อน

'ทำไมเขาถึงพยายามหนักขนาดนั้น' แองเจเล่รู้สึกได้ว่าชายชราอ่อนแอ

นอกจากนี้เขายังเห็นชื่อบนม้วนว่า'การคำนวณการบีบอัดพลังงานแบบง่าย'

แองเจเล่หันกลับไปและเดินลงบันได ในห้องใต้ดินที่มืดมิดและแห้ง มีกล่องที่เต็มไปด้วยหนังสือปกสีแดง กล่องหนักประมาณหนึ่งร้อยกิโลกรัม แองเจเล่นำหนังสือของมาร์โคลอฟมาอ่านหลังจากที่วิ่งขึ้นลงหลายครั้ง

มาร์โคลอฟบอกแองเจเล่ให้กลับไปที่ห้องของเขาหลังจากที่ทำทุกอย่างเสร็จสิ้น เขายังอ่านหนังสือปกสีแดง

*********************

เวลาได้ผ่านไป

แองเจเล่อยู่บ้านสามเดือนแล้ว เขาเกือบจะฟื้นตัวเต็มที่จากอาการบาดเจ็บแต่เขาก็ยังต้องการเวลาอีก นอกจากนี้ยังมีผู้คนล่าเขาอยู่ภายนอกดังนั้นเขาจึงเดินทางไปที่เมืองเมื่อจำเป็นเท่านั้น

"เดนนิส" มาร์โคลอฟเรียกแองเจเล่มาที่ห้องอ่านหนังสือ เขานั่งอยู่ที่เก้าอี้กำลังมองออกไปทางหน้าต่าง

"อาจารย์" แองเจเล่โค้งให้และตอบ

"เดนนิส ทำไมเจ้าถึงไม่ออกไป น้องชายของข้าส่งจดหมายมาให้เจ้าแล้วไม่ใช่หรือ" มาร์โคลอฟดูเหนื่อยและหดหู่ ผมของเขายุ่ง

แองเจเล่ยังคงนิ่งอยู่พักหนึ่ง เขาได้รับจดหมายจากเมือง มันเป็นตระกูลของเดนนิสที่บอกให้เขากลับ นอกจากนี้ตระกูลของเดนนิสยังพบอุปกรณ์เวทมนต์ที่จะช่วยให้เขาเข้าร่วมองค์กรพ่อมดใหญ่

"ข้า.....ไม่อยากออกไป ในความคิดของข้าท่านเป็นอาจารย์ที่ดีที่สุด" แองเจเล่พูดหลังจากที่คิดครู่หนึ่ง มันเป็นความคิดที่แท้จริงของเขา แม้ว่าระบบการบีบอัดพลังงานของมาร์โคลอฟจะเรียนรู้ยากแต่มันก็ยังสร้างทางลัดสำหรับแองเจเล่ นอกจากนี้เขายังต้องการรอจนกว่าอาการบาดเจ็บของเขาจะฟื้นตัวเต็มที่

แองเจเล่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับตระกูลของเดนนิสดังนั้นเขาจึงไม่มีเหตุผลที่จะฟังคำพูดของพวกเขา เขาตัดสินใจที่จะออกไปหลังจากที่อวัยวะของเขาหายขาดเพราะเขาไม่ใช่เดนนิสตัวจริง

นอกจากนี้แองเจเล่ยังใช้เวลาสังเกตมาร์โคลอฟ เขาเข้าใจความคิดทั่วไปของชายชราแล้ว

มีเป้าหมายหลายเป้าหมายที่มาร์โคลอฟต้องการที่จะประสบความสำเร็จในชีวิตของเขาแต่เขาก็ถูกขัดด้วยปัญหาต่างๆ เขาจะใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงเพียงแค่นั่งอยู่ที่นั่นและมองไปที่ท้องฟ้าผ่านหน้าต่างทุกวัน แองเจเล่รู้ว่าเขากำลังทุกข์ทรมานจากภาวะซึมเศร้า

"เอาล่ะ ตอนนี้เจ้าไปได้แล้ว" มาร์โคลอฟพูดเสียงเบา ดูเหมือนว่าเขาพอใจกับคำตอบของแองเจเล่

แองเจเล่โค้งตัว เขาหันกลับไปและเปิดประตู เขาเห็นนาตาเลียยืนรออยู่ข้างนอกและการปรากฏตัวของแองเจเล่ทำให้เธอตกใจ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมแองเจเล่ถึงถูกเรียกไปที่ชั้นสอง

นาตาเลียไม่ได้ทักทายเขา เธอเดินเข้าไปในห้องอ่านหนังสือและล็อคประตู

แองเจเล่ส่ายหัวเล็กน้อย เขาไม่ได้กังวลเกี่ยวกับชีวิตของพ่อมดฝึกหัดอีกสองคนเนื่องจากเขาจะต้องจากไปเมื่อเขาหายจากอาการบาดเจ็บของเขา ระบบการบีบอัดพลังงานของมาร์โคลอฟนั้นยอดเยี่ยมและกระตุ้นความสนใจของเขา อย่างไรก็ตามแองเจเล่ไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้นานเกินไป นอกจากนี้ยังมีเครื่องหมายที่ไม่รู้จักอยู่ในร่างกายของเขาที่ถูกปลูกโดยเคราแดง ถ้าเขาโลภเขาอาจจะถูกจับโดยคนที่กำลังไล่ล่าเขา

แองเจเล่ได้ยินนาตาเลียพูดกับมาร์โคลอฟก่อนที่เขาจะจากไป

"นาตาเลียเจ้ามาที่นี่ ข้าเตรียมบันทึกย่อไว้สำหรับเจ้า มันเป็นวิธีการคำนวณการบีบอัดพลังงานแบบง่าย เจ้าทำได้ดีในครั้งสุดท้ายและด้วยสิ่งนี้ข้าเชื่อว่าเจ้าจะไปถึงขั้นต่อไปได้ ในบันทึกข้าเพิ่ม....."

"ขอโทษด้วยอาจารย์ ข้าก็ต้องไปเช่นกัน...." นาตาเลียขัดจังหวะ

ภายในห้องเงียบอย่างสมบูรณ์

หลังจากผ่านไปหลายนาทีนาตาเลียก็พูดอีกครั้ง

"รถม้าของข้ารอข้าอยู่ข้างนอก.....ขอบคุณสำหรับหลายปีที่ผ่านมาค่ะ....." นาตาเลียเปิดประตู เธอมองไปที่แองเจเล่แต่ไม่ได้พูดอะไร เธอเพียงแค่วิ่งลงบันไดและออกจากบ้าน

แองเจเล่หันหัวกลับไปและจ้องไปที่ประตูของห้องอ่านหนังสือที่เปิดอยู่ เขาถอนหายใจแล้วเดินลงบันได

*******************************

นาตาเลียออกจากบ้านนี้ด้วยเช่นกัน บ้านดูเหมือนจะใหญ่เกินไปสำหรับแองเจเล่และมาร์โคลอฟ สถานที่นี้ว่างเปล่าและเงียบสงบ

มาร์โคลอฟเรียกแองเจเล่ไปที่ห้องอีกครั้งตอนเย็น สภาพของเขาแย่ลงหลังจากที่นาตาเลียจากไป แองเจเล่เห็นเขาจ้องที่หน้าต่างและสงสัยว่าเขากำลังคิดอะไร

ไม่มีใครพูดอะไรหลังจากที่แองเจเล่เข้าห้อง มันเงียบอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง

มาร์โคลอฟหันกลับมามองที่แองเจเล่

"ข้ารู้ว่าเจ้าอ่านหนังสือที่ข้าเก็บในชั้นใต้ดินไม่นานมานี้ เจ้าสามารถนำบันทึกเหล่านี้ที่ข้าทำไปได้ พวกมันจะช่วยเจ้าในการศึกษา" เขาคว้าบันทึกทั้งหมดบนโต๊ะ แองเจเล่เห็นเขาเขียนคำทีละคำไม่นานมานี้

มาร์โคลอฟยื่นบันทึกทั้งหมดให้แองเจเล่ ดูเหมือนว่า'เดนนิส'เป็นความหวังสุดท้ายของเขา พ่อมดที่แข็งแกร่งล้มเหลวในการค้นหาผู้ฝึกหัดที่มีพรสวรรค์ในการสืบทอดความรู้ของเขา มันทำให้แองเจเล่รู้สึกไม่สบายใจ

แองเจเล่เปิดปากแต่เขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไร เขาเป็นพ่อมดขั้นแก๊สและเขารู้ว่ามาร์โคลอฟกำลังจะตาย ค่าสถานะของมาร์โคลอฟลดลงทุกวัน แองเจเล่ไม่รู้สึกถึงอนุภาคพลังงานของเขาภายในห้อง

เขาอ่านเรื่องนี้ในหนังสือ เมื่อพ่อมดกำลังจะตายมานาและพลังจิตของเขาจะเหือดแห้ง มาร์โคลอฟไม่ได้รับบาดเจ็บ เขาเพิ่งมาถึงขีดจำกัดของอายุขัยของเขาและนั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมเขาจึงอยากหาคนที่จะสืบทอดความรู้ของเขา

แองเจเล่คว้าบันทึกหนาและมองไปที่มาร์โคลอฟตรงๆ

"ขอบคุณครับอาจารย์ ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง" เขาพยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง

มาร์โคลอฟเป็นเพียงพ่อมดที่กำลังจะตายที่ต้องการถ่ายทอดความรู้ของเขาให้กับพ่อมดฝึกหัดของเขาสักคน

"มีสูตรการบีบอัดพลังงานทั้งหมด 72 สูตร ข้าได้รับพวกมันมาจากอาจารย์ของอาจารย์ข้า ตอนนี้ข้าจะต้องหาคนสืบทอดพวกมัน" มาร์โคลอฟยิ้ม เขาดูโล่งใจ

"ถ้าเจ้าจริงจังเกี่ยวกับการเรียนรู้สูตรข้าก็มีบันทึกอย่างละเอียดให้เจ้าอีก ข้าคัดลอกพวกมันทีส่วนจากหนังสือของอาจารย์ข้า"

เขาพยายามอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะลุกขึ้นและหยิบภาชนะโลหะจากชั้นวางหนังสือ มีม้วนหนังสืออยู่ภายใน

"เอาล่ะ มาหาข้าทุกวันเพื่อรับม้วนใหม่ เดนนิส จำไว้ว่าเจ้ามีระดับพรสวรรค์ต่ำแต่นั่นไม่ใช่ปัญหา ถ้าเจ้าพยายามอย่างหนักวันหนึ่งเจ้าจะเข้าใจระบบ อย่ายอมแพ้"

"ครับอาจารย์" แองเจเล่พยักหน้า

*********************************

ข้อมูลที่บันทึกไว้ในม้วนหนังสือของมาร์โคลอฟนั้นยากเกินไปสำหรับพ่อมดฝึกหัดและพ่อมดธรรมดาที่จะเข้าใจ อย่างไรก็ตามแองเจเล่มีซีโร่และชิปจะช่วยเขาเข้าใจสูตรที่ซับซ้อนได้

การผสมสูตรด้วยวิธีต่างๆจะช่วยทำให้เขาทำขั้นตอนการบีบอัดพลังงานง่ายขึ้นและมันเป็นเทคนิคชั้นสูง นอกจากนี้หลังจากที่ทำการวิจัยบางอย่างแล้วมันดูเหมือนว่าเทคนิคนี้อาจทำให้เกิดการเปลี่ยนในทางที่ดีสู่สนามพลังโลหะของเขา อย่างไรก็ตามเนื่องจากการขาดข้อมูลซีโร่จึงไม่สามารถจำลองการเปลี่ยนแปลงสนามพลังได้

พลังคาถาของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมากถ้าเขาเชี่ยวชาญเทคนิคการบีบอัดพลังงานที่พิเศษนี้

มันน่าอัศจรรย์อย่างมาก

มาร์โคลอฟไม่สนใจว่าแองเจเล่จะเข้าใจข้อมูลหรือไม่ เขาเพียงแค่เขียนสิ่งที่เขารู้ทั้งหมดลงไปและโยนม้วนทั้งหมดให้แองเจเล่ราวกับว่าเขาไม่มีเวลามากพอที่จะหาผู้ฝึกหัดที่มีพรสวรรค์คนอื่นที่จะสืบทอดระบบนี้

แองเจเล่รู้สึกตื่นเต้นที่เขาสามารถเรียนรู้อะไรใหม่ๆได้ทุกวัน เขาเก็บข้อมูลทั้งหมดไว้ในชิปและเขาก้าวหน้าอย่างรวดเร็วด้วยความสามารถในการคิดเชิงตรรกะที่แข็งแกร่งของเขา

อาการบาดเจ็บของแองเจเล่ฟื้นตัวอย่างเต็มที่แต่เขาไม่ได้รีบออกไป มาร์โคลอฟจะเรียกเขาในตอนเช้าและแองเจเล่จะต้องใช้เวลาทั้งวันในการเรียนรู้ความรู้ใหม่

ตอนแรกแองเจเล่คิดว่าเทคนิคนี้สามารถนำมาใช้เพื่อบีบอัดพลังงานเท่านั้นแต่หลังจากนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่ามันสามารถประยุกต์ใช้กับการบีบอัดพลังจิตได้

เขายังคงอ่านหนังสือทั้งหมดและบันทึกในของสะสมของมาร์โคลอฟและในที่สุดก็พบเทคนิคเกี่ยวกับการบีบอัดพลังจิต

แองเจเล่สังเกตเห็นว่าพ่อมดเคราแดงปลูกอะไรบางอย่างในพลังจิตของเขาแต่ถ้าเขาเชี่ยวชาญเทคนิคการบีบอัดพลังจิตเขาก็สามารถขัดขวางหรือขจัดคาถาติดตามเช่นนี้ได้