เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 150 ปลาปักเป้า 5 ขั้ว !

บทที่ 150 ปลาปักเป้า 5 ขั้ว !

บทที่ 150 ปลาปักเป้า 5 ขั้ว !


บทที่ 150 ปลาปักเป้า 5 ขั้ว !

หัวใจของเป่ยเฟิงเต็มไปด้วยความคาดหวังต่อจานที่ชายชรานำออกมา

และในตอนนี้ตะเกียบของเขาก็หยุดไม่ได้เลยที่จะขยับไปมา ในเวลาอันสั้นอาหารบนโต๊ะทั้งหมดก็ถูกกวาดเรียบ

ครึ่งชั่วโมงต่อมาชายชราก็กลับมาพร้อมกับอาหารอีก 5 จาน พวกมันถูกครอบด้วยฝาและส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลายออกมา

"เชิญลิ้มลอง ! นี่คือปลาปักเป้า 5 ขั้ว ! แต่ฉันขอเตือนไว้ก่อนที่จะกินปลาปักเป้า ฉันยังไม่ได้ลองกินมันเหมือนกัน"

ฟันฟางหมินเปิดฝาครอบออกแล้วชี้ไปยังหัวปลาปักเป้า

เป่ยเฟิงมองอย่างตื่นเต้นที่จานด้านหน้าเขา มันส่งกลิ่นหอมที่กระตุ้นความกระหายของเขาออกมาไม่หยุด

แม้ว่าชายชราจะกล่าวว่ายังไม่ได้ลองกินมัน แต่เขาก็ไม่กลัวที่จะลอง !

เขาค่อย ๆ นำตะเกียบไปข้างหน้าก่อนจะหยิกผิวมันเล็กน้อย นำเนื้อสีทองของมันพันกะหล่ำปลีเล็กน้อยก่อนจะนำเข้าปาก

ตั้งแต่สมัยโบราณ มีคนเคยกล่าวไว้ว่าตราบใดที่พร้อมจะเดิมพันชีวิตไปกับปลาปักเป้า เขาคนนั้นก็สามารถสัมผัสกับรสชาติสวรรค์ได้ ปลาปักเป้าเป็นสัตว์ที่ไม่มีพิษ แต่เพื่ออยู่ในสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายมันจึงลงเอยด้วยการดูดซึมสภาพพิษจากสภาพแวดล้อมเข้าสู่ร่างกายมัน

พิษของมันเพียงกรัมเดียวสามารถฆ่าคนได้ถึง 100 คน !

และเนื่องจากพิษของมันจึงทำให้มีคนน้อยมากที่จะกล้ากินมัน มันจึงถูกเรียกอีกชื่อว่า กอแมนดิเซอร์ ! [คำพ้องออกเสียงคล้าย ๆ ก็อตซีล่า]

ถึงอย่างนั้นก็มีผู้เสียชีวิตจากการกินปลาปักเป้าไม่น้อยเลย เห็นได้ชัดว่าพวกเขายอมเสี่ยงแค่ไหนเพื่อที่จะได้กินมัน บางคนถึงกับให้พ่อครัวเตรียมปลาและจัดการมันต่อหน้าพวกเขาก่อนที่จะกินมัน

"กรุ้บ !"

ในห้องอาหารเงียบ ๆ จะได้ยินเสียงกรุบกรอบดังออกมาจากปากเป่ยเฟิง ผิวของมันมีกลิ่นหอมและหยาบเล็กน้อย ดูเหมือนปลาปักเป้าจะถูกทอดกับเครื่องเทศได้ลงตัว มันมีรสชาติที่อร่อยอย่างไม่น่าเชื่อ ผิวด้านนอกมันกรอบบาง ๆ แต่ด้านในยังคงอ่อนนุ่ม หรือจะพูดได้อีกอย่างก็คือพ่อครัวคนนี้ต้องมีความสามารถในการควบคุมไฟชั้นยอด !

ฟันฟางหมิงพยักหน้าในขณะที่สังเกตการแสดงออกของเป่ยเฟิง จากนั่นเขาก็เริ่มแนะนำอาหารที่เป่ยเฟิงกำลังกิน "ปลาปักเป้าส่วนมากจะถูกปรุงโดยการเคี่ยวหรือนึ่ง เพื่อที่จะให้ลูกค้าได้ประสบการณ์การชิมที่ดีที่สุด ฉันเลยปรุงมันโดยใช้ขั้นตอนไม่กี่ขั้นตอนในการทำจานปลาปักเป้า 5 ขั้วจานนี้ขึ้นมา !

ปลาปักเป้า 5 ขั้วประกอบไปด้วยซุปปลาปักเป้าต้มหัวหอม ปลาปักเป้าผัดเผ็ด ปลาปักเป้านึ่งมายองเนส ก๋วยเตี๋ยวปลาปักเป้า และจานสุดท้าย ปลาปักเป้าต้มเหล้า ! อาหารเซตนี้ประกอบไปด้วย 5 จาน และแต่ละจานก็มีรสชาติและเนื้อสัมผัสที่แตกต่างกันออกไป !

นอกจากนี้ รสชาติที่แท้จริงของปลาปักเป้าจะถูกนำออกมาอย่างสมบูรณ์ด้วยวิธีที่แตกต่างกันออกไป ! ปลาปักเป้าต้มหัวหอมนั่นเพราะว่ามันถูกต้มด้วยไฟเบา ๆ มันจึงมีความสดและคุณภาพที่สูงสุดของเนื้อปลาหลงเหลืออยู่ ส่วนปลาปักเป้าผัดเผ็ดมันจะให้รสชาติแปลกใหม่กับผิวของมัน มายองเนสนี้ถูกทำขึ้นมาพิเศษเพื่อเน้นรสชาติและเครื่องในของมัน ขณะเดียวกันก็เพื่อรักษาความสดโดยทำให้รสคาวหายไป ก๋วยเตี๋ยวปลาปักเป้า ซุปทำจากซุปปลาปักเป้าต้มหัวหอม อาจจะกล่าวได้ว่ามันเป็นอาหารที่ทำมาจากข้าวสาลีก็ได้ ส่วนปลาปักเป้าต้มเหล้ามันทำโดยใช้อัณฑะของปลาปักเป้าแช่ในเหล้าชั้นยอด !"

เป่ยเฟิงพยักหน้าแต่ไม่ตอบ ตอนนี้ความสนใจของเขาทั้งหมดอยู่กับปลาปักเป้าชั้นยอด

"ขอบคุณสำหรับการต้อนรับที่ดีเยี่ยม ถึงแม้ทักษะการทำอาหารของคุณอาจจะยกย่องได้ว่าเป็นอันดับหนึ่ง แต่วัตถุดิบที่ใช้มันแย่อย่างมาก มันทำให้ระดับอาหารลดลงไปเยอะ"

เมื่อชิมแต่ละจานเสร็จแล้ว เป่ยเฟิงก็วางตะเกียบและมองไปที่ชายชราอย่างจริงจัง

"ถ้าแกไม่อธิบายดี ๆ ร้านของฉันจะไม่ต้อนรับแกอีกต่อไป !"

ฟันฟางหมิงโกรธขึ้นมาทันที ส่วนผสมทั้งหมดถูกเลือกโดยตัวเขาเอง การสงสัยแบบนี้ก็เหมือนกับการบอกว่าการเลือกของเขาย่ำแย่แค่ไหน !

"สักครู่" เป่ยเฟิงเดินออกมาจากร้านแล้วเข้าไปในมุมมืด เขาเรียกเนื้อปลามังกรออกมาและนำมาวางไว้บนจาน

จากนั้นเขาก็ถือจานกลับมาในร้านและส่งให้ฟันฟางหมิงโดยไม่ได้พูดซักคำ

"หื้ม ! แท้จริงแล้วก็ไม่ได้รู้ถึงความยิ่งใหญ่ระหว่างสวรรค์กับโลก ... มันก็แค่การแสดงตลกของไอ้เด็กอวดดี ฉันอยากจะรู้ว่าแกจะทำอะไรได้ !"

ฟันฟางหมิงพูดออกมาอย่างเย็นชา เขาไม่ได้คาดหวังอะไรมากนักกับเนื้อที่เป่ยเฟิงนำมาให้ มันคิดว่านี้คือส่วนผสมที่เขาไม่เคยปรุงมาก่อน ?

แกมันก็แค่เด็กอวดดีที่กล้าสงสัยทักษะของข้าเท่านั้น !

เขาหงุดหงิดอย่างมาก แต่เมื่อเหลือบมองไปที่เนื้อเพื่อสบประมาท ทันใดนั้นเขาก็สับสนทันที เนื้อสัตว์แบบนี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อนจริง ๆ

สถานการณ์แบบนี้เป็นเรื่องไม่น่าเชื่อสำหรับพ่อครัวชั้นยอด ! ตลอดอาชีพที่ยาวนานกว่าสิบปีของเขา ไม่ว่าสิ่งมีชีวิตบนฟ้าหรือวิ่งบนดิน ตลอดทั้งว่ายน้ำในทะเล ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ตัวไหนหรือสัตว์ที่คนธรรมดาไม่มีทางจะได้พบเห็นเขาก็ปรุงมาแล้ว !

เนื้อบนจานไม่ใหญ่มาก มันหนักเพียง 1 จินเท่านั้น มันมีสีชมพูและสีสดใส มันมีลายเหมือนหินอ่อน เส้นที่เหมือนเส้นผมบาง ๆ สามารถมองเห็นได้บนเนื้อโดยเส้นแต่ละเส้นจะมีสีฟ้าอ่อนอยู่ข้างใน

กลิ่นหอมจาง ๆ ที่ส่งกลิ่นออกมาแม้แต่คนปกติก็รับรู้ได้ มันเหมือนไม่ใช่กลิ่นของเนื้อสัตว์

การจะไปถึงพ่อครัวชั้นยอดร้อยละ 70 ขึ้นอยู่กับสวรรค์ ในขณะที่อีก 30 คือความพยายามของแต่ละคน !

สำหรับพ่อครัวชั้นยอดสิ่งที่พวกเขาจำเป็นต้องมีนั่นก็คือความสามารถในการรับรู้กลิ่นที่มากกว่าคนปกติ !

กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของมันสามารถขโมยจิตวิญญาณของคนที่อ่อนแอได้ ฟันฟางหมิงสามารถบอกได้อย่างเดียวเลยว่านี้คือเนื้อสัตว์ที่เขาไม่เคยเห็นมาในชีวิต !

เขาขยับนิ้วเบา ๆ เหนือเนื้อ มันเย็น ๆ และดูเหมือนจะขยับได้

แฟนฟางหมิงตรวจสอบเนื้อด้วยใบหน้าที่แดงเล็กน้อย 5-6 นาที แต่เขาก็ยังไม่สามารถบอกได้ว่ามันคือเนื้ออะไร ไม่สิ เขาสามารถบอกได้เลยว่าไม่มีใครรู้จักมัน !

"มันคือเนื้ออะไร ?"

ฟันฟางหมิกยกหัวแล้วถาม

"ปลา" เป่ยเฟิงจิบชาและยิ้มเบา ๆ ในขณะที่พูด

ฟันฟางหมิงดูสับสนก่อนจะพูดออกมา "ไม่มีทาง ! มันจะเป็นปลาได้อย่างไง ?"

เป่ยเฟิงไม่ได้ตอบทันที เขาหันไปมองตาแก่ตรงหน้าก่อนจะมองไปที่จาน "จะลองทำดูไหมล่ะ ?"

ใบหน้าของฟันฟางหมิงสว่างไสว เขารีบหยิบจานขึ้นมา "ฮ่าฮ่า ในที่สุดฉันก็จะได้เห็นสหายเก่าถูกทำลายด้วยเนื้อชิ้นนี้ ! เขามักจะชอบวางท่าเวลายิ้ม และยิ่งกว่านั่นเขายังเป็นคนที่หยิ่งยโสยิ่งกว่าใคร !" เจิ้งซวนร้องออกมาด้วยความยินดี

เป่ยเฟิงยิ้มตอบอย่างนุ่มนวล เขาไม่ได้รู้สึกอะไรมากนักที่เอาเนื้อระดับ 5 ออกมาให้กับคนแก่ ๆ พวกนี้ เขาเพียงแค่เห็นว่าชายชราพวกนี้ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะให้ชายชราคนนี้ลองทำอาหารจากเนื้อราชามังกรหิมะหยกดำดู

'ฉันสงสัยจริง ๆ ว่าช่องว่างระหว่างจานที่ฉันทำกับตาแก่คนนี้มันจะเทียบกันได้หรือเปล่า' เป่ยเฟิงบ่นออกมาเงียบ ๆ

หลังจากนั้นฟันฟางหมิงก็กลับเข้าไปในครัวแล้วเริ่มปรุงอาหารจากเนื้อลึกลับทันที

"ความหนาของเนื้อมันหนาเกินไป ฉันน่าจะทำเป็นชาบู" ฟันฟางหมิงมองเนื้อแล้วตัดสินใจลองทำ

"ชู๊ว ชู๊ว !"

ฟันฟางหมิงคว้ามีดและเริ่มหั่นเนื้อด้วยความเร็วที่ยอดเยี่ยม ท่ามกลางเงาของมีดสามารถมองเห็นชิ้นส่วนเนื้อบาง ๆ เหมือนปีกจักจั่นจนยากที่จะมองด้วยตาเปล่าได้ !

หลังจากนั้นเขาก็เริ่มทำน้ำซุป นอกเหนือจากเนื้อที่ต้องลวก น้ำซุปที่ใช้จุ่มเนื้อก็สำคัญมากเช่นกัน !

เปิดเตาจากนั้นใช้ความร้อนสูงสุด จากนั้นนำไก่ทั้งตัวลงไปต้มในน้ำเดือดพร้อมด้วยเห็ดและส่วนผสมจำนวนมาก ห้องครัวทั้งห้องเต็มไปด้วยส่วนผสมอันล้ำค่าจากทั่วทุกมุมโลก จากนั้นนำกระดูกสันหลังของวัวทุบเป็นชิ้น ๆ และสับมันห่อเข้าด้วยกันแล้วนำลงไปต้มในน้ำ

หลังจากกรองซุปถึง 3 ครั้งเพื่อขจัดคราบสกปรกจากส่วนผสม แม้แต่ฟองก็ถูกนำออกไป ในไม่ช้าก็เหลือแค่น้ำซุปสีขาวบริสุทธิ์ที่ดูสดใสมีชีวิตชีวาที่ไม่มีสิ่งสกปรกใด ๆ

แม้ว่าน้ำซุปจะไม่ได้ใช้เวลานานในการทำ แต่เพราะว่ามันทำมาจากสูตรในตระกูลที่เป็นความลับมันจึงทำให้ซุปนี้มีค่าน้อยกว่าซุปที่ถูกทำจากผสมที่มีอายุร้อยกว่าปีเล็กน้อย !

กลิ่นหอมที่ชวนให้มึนเมาลอยออกมาจากในห้องครัวอย่างรวดเร็ว

จบบทที่ บทที่ 150 ปลาปักเป้า 5 ขั้ว !

คัดลอกลิงก์แล้ว