เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 76 วันนี้ ฉันรู้แล้วว่าฉันเป็นใคร !

บทที่ 76 วันนี้ ฉันรู้แล้วว่าฉันเป็นใคร !

บทที่ 76 วันนี้ ฉันรู้แล้วว่าฉันเป็นใคร !


บทที่ 76 วันนี้ ฉันรู้แล้วว่าฉันเป็นใคร !

เป่ยเฟิงรู้สึกว่าต้นถั่วด้านล่างของเขามันเริ่มบวมขึ้นมาเมื่อมองดูผ้าไหมสีขาวในมือเขา มันเลียบลื่นอย่างมากเมื่อสัมผัสมันเบา ๆ มันดูเหมือนนกฟินิกซ์ที่มีชีวิตกำลังกางปีกอย่างสง่างามอยู่ตรงกลาง

'ไม่ว่าจะดาบ หอก หรืออาวุธอะไรก็ตาม .. ถ้าฉันใส่มันไว้ใต้ชุด ก็จะไม่มีใครหามันเจอ ...'

เป่ยเฟิงมองไปรอบ ๆ อย่างไม่เต็มใจ ในขณะที่พิจารณาตัวเลือก

หลังจากต่อสู้กับจิตใจเป็นเวลานาน เขาก็เก็บกางเกงในไว้ด้วยใบหน้าดำมืด ไม่ว่ายังไงก็ตาม มันคือสมบัติระดับ 3 ! เขาไม่สามารถโยนมันทิ้งไปได้ถึงแม้ว่ามันจะไม่เหมาะกับเขา มันจะเป็นการเสียของที่สวรรค์ให้มา !

"ความต้องการในการก้าวหน้า การก้าวไปเป็นชาวประมงระดับ 2 ?"

เมื่อเขาได้ยินเสียงเหมือนหุ่นยนต์ของระบบ มันทำให้เป่ยเฟิงรู้สึกชื่นชอบอย่างมาก

"ก้าวข้าม !" เป่ยเฟิงตะโกนในใจของเขา

"เปรี้ยง !"

เสียงฟ้าผ่าดังขึ้นในหัวของเขา มันทำให้เป่ยเฟิงยืนมึนงง ตาของเขาไม่สามารถมองเห็นได้นอกจากหมอกสีขาว !

คันเบ็ดในมือของเขามันเริ่มแผ่กระจายหมอกสีเทาปกคลุมไปรอบ ๆ จนเขาไม่สามารถมองเห็นคันเบ็ดได้แล้ว

สิ่งทีเปลี่ยนไปอีกอย่างในหน้าจอที่จิตใจของเป่ยเฟิงนั่นก็คือ ขณะนี้ตัวเลขค่าสถานะของเขามันกำลังกระโดดเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอย่างบ้าคลั่ง

ตัวเลขมันได้กระพริบระหว่าง 1 ถึง 99 มันดูเหมือนกับว่ามันกำลังสุ่มอยู่ !

"บูม !"

เสียงฟ้าผ่าดังขึ้นอีกครั้งในใจของเขา สถานะของเขาเมื่อมันกระโดดไปมาเสร็จแล้ว มันก็ได้ระเบิดออกมา !

พลังฉีจากสวรรค์และโลกอันมหาศาลได้ลอยเข้าไปในตัวเป่ยเฟิง ! แต่แทนที่จะบอกว่าเป่ยเฟิงเป็นคนดูดซึมพลังงาน ต้องพูดให้ใหม่ว่าระบบเป็นฝ่ายเติมเต็มพลังงานเพื่อวิวิฒนาการตัวมันเอง !

พลังฉีจากสวรรค์และโลกในรัศมีหนึ่งร้อยลี้ จากบ่อน้ำ จากลม พลังฉีธาตุหลิงไม่ว่าจะเป็นหญ้าหรือต้นไม้ ทุกอย่างไหลไปหาเป่ยเฟิง !

พลังฉีธาตุหลิงที่มีไม่มีสิ้นสุดนั่นได้ถูกดูดเข้ามาในร่างของเป่ยเฟิงก่อนที่มันจะถูกดูดกลืนโดยระบบอีกที

มีเพียงจำนวนเล็กน้อยเท่านั่นที่เหลืออยู่ภายในร่างกายของเป่ยเฟิง ก่อนที่มันจะค่อย ๆ กลายเป็นพลังงานหล่อเลี้ยงร่างกายของเขา

ปรากฏการณ์นี้กินเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงก่อนที่มันจะสงบลง พลังฉีธาตุหลิงค่อย ๆ สงบลง ไม่มีใครรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

ลึกลับที่ 2 กับ 3 และพวกที่เหลือนั่นรู้สึกว่าคืนนี้พวกเขานอนหลับสบายอย่างมากเมื่อพวกเขาได้อาบพลังฉีธาตุหลิง มันราวกับว่าพวกเขาได้อาบน้ำร้อนในฤดูใบไม้ผลิ

ระบบได้ดูดซับพลังงานมากพอจนสามารถที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้

ส่วนเป่ยเฟิง เขารู้สึกแปลก ๆ เพราะหน้าจอสถานะของเขามันว่างเปล่า

"ผสมกับพลังฉีธาตุหยิน เข้าใจถึงแก่นแท้ ประกอบมันขึ้นมาให้กลายเป็นลม ในความจริง การผสมพลังฉีธาตุหยินนัน ต้องขึ้นให้สุด ลงให้สุด นิรันดร์ ก้าวหน้า เมื่อสามารถรวมพลังฉีธาตุหยินกับธาตุอื่น ๆ นั่น เมื่อนั่นจะเข้าใจพลังธาตุในของสวรรค์และโลก" [1]

ด้วยเหตุผลบางอย่าง ประโยคสองประโยคนี้เกิดขึ้นภายในจิตใจของเป่ยเฟิง ราวกับว่าเขากำลังนอนหลับอยู่บนคำสอนที่อธิบายสิ่งที่เขาไม่เข้าใจอยู่ ในจิตใจของเขาตอนนี้

"ฉันเข้าใจแล้ว !"

ในที่สุดเป่ยเฟิงก็นึกออก

สิ่งที่เรียกว่า การผสมพลังฉีธาตุหยิน มันเป็นผลมาจากแก่นแท้ของร่างกาย ที่พลังฉีและจิตวิญญาณที่รวมเป็นหนึ่ง มันคือความสมบูรณ์แบบ !

พลังฉีที่อยู่ในร่างกายของเขามันค่อย ๆ ตื่นขึ้นมา มันเป็นพลังฉีจากสวรรค์และโลก มันค่อย ๆ แยกย้ายถูกดูดเข้าไปในร่างของเป่ยเฟิง !

"ป๊อก แกร๊ก !"

ช่วงเวลานี้ พลังฉีของสวรรค์และโลกก็ไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา กระดูกและกล้ามเนื้อของเขาส่งเสียงคร่ำครวญออกมาพร้อม ๆ กัน ร่างกายของเขาพองมากกว่าปกติถึงสองเท่า !

ระบบมันได้หยุดดูดซับพลังงานแล้ว พลังงานจำนวนมากของสวรรค์และโลกได้ไหลเวียนไปทั่วร่างกายของเป่ยเฟิง ราวกับว่ามันกำลังจะระเบิดออกมา !

แต่เป่ยเฟิงก็ข่มความเจ็บปวดในร่างกายของเขา ขณะเดียวกันก็ใช้พลังของเขาเพื่อผสารพลังของมันและจิตวิญญาณให้เป็นหนึ่งเดียวกัน !

หลังจากที่พยายามซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็สามารถสร้างพลังงานที่มีขนาดเล็กและดูอ่อนแอภายในร่างของเขาได้ ! มันมีสีเทาและพร้อมจะหายไปได้ทุกเมื่อ มันดูคล้าย ๆ กับเส้นไหม ถึงแม้ว่ามันจะดูอ่อนแอและไม่มีค่า แต่พลังมันยิ่งใหญ่มาก !

พลังสีเทาที่อยู่ในร่างกายของเป่ยเฟิงนั่น มันสามารถดูดซับพลังสวรรค์และโลกได้ราวกับว่ามันคือฟองน้ำ !

หนึ่งชั่วโมงต่อมา พลังงานสีเทาที่มีความหนาพอ ๆ กับเส้นผม มันก็ได้โตขนมีขนาดเท่ากำปั้นของผู้ใหญ่แล้วหลังจากที่ได้ดูดซับพลังงานจากสววรค์และโลกที่อยู่ในร่างกายของเป่ยเฟิง !

เมื่อพลังสีเทานี้มันโตเต็มที่แล้ว มันก็เริ่มสั่นไหวตัวมันเองและระเบิดตัวเองดูคล้ายกับน้ำออกมา มันค่อย ๆ เอาตัวของมันเองไปกระจายทุกส่วนในร่างกายของเป่ยเฟิง !

กระแสพลังงานนี้มันอ่อนโยนและเต็มไปด้วยพลังงานจำนวนมาก เมื่อมันได้สัมผัสกับเลือดของเป่ยเฟิง มันก็ได้ผสานกันอย่างลงตัวโดยไม่มีแม้แต่เสียง !

เซลล์ในร่างกายของเขามันเติบโตขึ้นและแตกออกมาเป็นชิ้น ๆ มันสร้างเซลล์มันขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อมันโตจนเต็มที่มันก็ได้แตกตัวออกมาอีกครั้ง มันเกิดเป็นวงจรการสร้างเซลล์ที่ไม่มีที่สิ้นสุด !

หลังจากมันได้สร้างตัวเองมาหลายตัวหลายครั้ง เซลล์รอบสุดท้ายนี้มันดูแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ ความแข็งแกร่งของมันมีมากกว่าเซลล์เก่าอย่างน้อย 10 เท่า !

"ดิ๊ง !"

เสียงเหมือนเล็บโลหะที่ดูเหมือนกับเลือดค่อย ๆ หลุดออกมาจากร่างกายของเขาอย่างช้า ๆ มันหล่นลงไปที่พื้นแล้วเกิดเสียงเบา ๆ เมื่อมันตกถึงพื้น

กลิ่นอันไม่พึงประสงค์จากบริเวณที่ลึกที่สุดในร่างกายของเป่ยเฟิงมันได้ถูกขับออกมาจากรูเล็บ พวกมันค่อย ๆ ถูกขับออกมาจากร่างกายของเขา

หลังจากนั้นเลือดสีดำแดงก็ไหลออกมาจากรู อย่างช้า ๆ เลือดของเขาก็ค่อยเปลี่ยนไปเป็นสีอ่อน ๆ จนกลับมากลายเป็นสีปกติและดูมีสุขภาพที่ดี

เนื้อและผิวหนังรอบ ๆ รูพวกมันเริ่มสั่นจากนั้นก็ค่อย ๆ เกิดเนื้อเยื้อประสานรูที่เต็มไปด้วยบาดแผลด้วยความเร็วที่มองเห็นได้

ตอนนี้ แม้ว่าเป่ยเฟิงจะถูกมีดฟัน เขาก็จะไม่มีบาดแผลร้ายแรงอีกต่อไป มันจะถูกรักษาและฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว !

ชิ้นเนื้อของเขามันดูมีชีวิตชีวิตและเต็มไปด้วยพลัง

เมื่อมาถึงจุดนี้ พลังงานที่เหลือกว่าครึ่งหนึ่งในร่างของเขามันก็ค่อย ๆ หยุดลงแล้วกลับไปหลบในร่างของเขาอีกครั้ง เพราะเหตุนี้มันจึงทำให้เขาไม่รู้สึกหวาดกลัว !

เซลล์ทั้งหมดในร่างของเขามันมีพลังงานสูงสุด พวกมันเริ่มหดตัวเองและพลังงานภายในของมันก็เข้มข้นมาก ด้วยการลดขนาดเซลล์ของเขาโดยปรับตัวของมันเอง ทำให้กล้ามเนื้อของเขากระชับมากขึ้น โคร่งสร้างในร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นมาก !

นี้คือการทำลายขีดจำกัดที่แท้จริงของร่างการมนุษย์ มันคือการก้าวไปสู่เวทีใหม่ !

เป่ยเฟิงรู้สึกราวกับว่าเขาได้กลับไปอยู่ในท้องของมารดา ความรู้สึกนี้มันสบายและไม่ต้องกังวลใด ๆ สภาพจิตใจของเขามันผ่อนคลายอย่างมาก

"ดิ๊ง ! ระบบตกปลาสวรรค์ อัพเกรดสมบูรณ์ !"

เสียงหุ่นยนต์ดังออกมาอีกครั้ง มันทำลายความสงยในจิตใจของเป่ยเฟิง ทำให้เขาต้องถอนหายใจออกมาด้วยความไม่เต็มใจ

หลังจากปรับความคิดตัวเองได้ เป่ยเฟิงก็นึกถึงระบบในใจ

เผ่ามนุษย์ : เป่ยเฟิง

ความแข็งแกร่ง : 1 ดาว

ความเร็ว : 1 ดาว

พลังจิต : 1 ดาว

เคล็ดการหายใจด้วยแสง : สำเร็จจุดสูงสุดของขั้นแรก

อาวุธ : เย็นสุดขั้ว (ระดับ 2)

สถานะพิเศษ:ผสมหยินเป็นหนึ่ง (แก่นแท้ของการรวมเข้าด้วยกันระหว่างพลังฉีและจิตวิญญาณเป็นหนึ่ง สามารถเพิ่มพลังได้ชั่วคราว โดยผลของการใช้คือการเพิ่มพละกำลังขึ้นเรื่อย ๆ ตราบใดที่ยังคงเรียกใช้เคล็ดนี้อย่างต่อเนื่อง หมายเหตุ:คุณสมบัติของร่างกายจะลดลงครึ่งหนึ่งเป็นเวลา 10 วันหลังจากใช้เคล็ดนี้)

ระดับ 1 เบ็ดตกปลาไม้ไผ่สีม่วง ได้อัพเกรดเป็นระดับ 2 เบ็ดตกปลาหยกขาว ( สามารถเก็บไว้ในร่างกายของชาวประมงได้)

ความพยายามในการตกปลาจะเปลี่ยนแปลงทุก ๆ สามวัน โดยมีโอกาสในการตกสิ่งของระดับสูงได้มากขึ้น ! (ชาวประมงจะเห็นทุกอย่างภายในรัศมี 5 เมตรของตะขอ ในขณะที่ตกปลา)

ชาวประมงสามารถเคลื่อนย้ายประตูตกปลาสวรรค์นี้ได้ 1 ครั้ง (การสร้างประตูตกปลาสวรรค์ใหม่จะใช้เวลา 3 เดือน มันจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะตกปลาก่อนที่กระบวนการจะเสร็จสิ้น)

ขาดประสบการณ์เพื่อเข้าถึงชาวประมง ระดับ 3 : 99,900 !

'นี้มันเรื่องบัดซบอะไรกัน ? ฉันถูกระบบโกง ?'

เป่ยเฟิงมองคำอธิบายอีกครั้งด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยวบนหน้าของเขา นอกจากโอกาสในการตกปลาไม่เพิ่มขึ้นแล้ว มันยังลดลงอีกต่างหาก !

อย่างไรก็ตาม โอกาสในการตกได้ของระดับสูงมันก็ยังคงบอกได้ยากว่ามันมีประโยชน์กับเขาหรือเปล่า

'แม้แต่ประตูตกปลาสวรรค์นี้ ก็สามารถเปลี่ยนที่ได้ ..'

นี่เป็นการเปลี่ยนแปลงที่เป่ยเฟิงมีความสุขมาก แม้ว่าเขาจะไม่เคยคิดที่จะเปลี่ยนจุดประตูตกปลาสวรรค์ในตอนนี้ แต่มันก็มีตัวเลือกเพิ่มขึ้นมาแล้ว

เป่ยเฟิงไม่ได้ลืมว่าบ้านหลังนี้ไม่ใช่ของเขา ถ้าตระกูลเนี่ยเรียกคืนมาวันใดวันหนึ่ง มันจะเป็นโศกนาฎกรรมที่แท้จริงของเขา

ตอนนี้เขาสามารถเลือกได้ว่าจะให้ประตูตกปลาสวรรค์นี้ไปโผล่ตรงไหนก็ได้ ตอนนี้เขาสามารถตกปลาที่ใดก็ได้แม้ว่าจะถูกขับไล่ออกจากบ้านหลังนี้

เบ็ดตาปลาหยกขาวที่วางอยู่บนพื้นเงียบ ๆ มันดูใสและเหมือนกับเป็นผลงานชิ้นเอกที่ทำมาจากหินหยกระดับสูง

'มา !' เป่ยเฟิงคิด และทันใดนั้นเบ็ดตกปลาหยกขาวหยกขาวก็หายเข้าไปในร่างกายของเขา

'ฉันสงสัยว่าตอนนี้ฉันแข็งแกร่งแค่ไหนกัน ?'

เป่ยเฟิงกำหมัดของเขา เลือดในร่างของเขาหมุนเวียนอย่างแรง มันดูมีชีวิตเหมือนกับเตาที่กำลังโกรธ !

"ฟุบ !"

"วันนี้ ฉันรู้แล้วว่าฉันเป็นใคร !"

เป่ยเฟิงชกหมัดออกไป มันมีพลังที่น่ากลัวอย่างมากในอากาศ ขณะเดียวกันเขาก็ตะโกนออกมาด้วย !

ประโยคนี้มันแปลกอย่างมาก คนทั่วไปไม่สามารถเข้าใจได้ว่ามันคืออะไร มันเป็นหนึ่งในเรื่องที่แปลกและลึกลับ แต่เมื่อคิดดี ๆ ก็ยังไม่สามารถที่จะบอกได้ว่ามันคืออะไร มันเป็นเรื่องแปลกและลึกลับอย่างมากในเรื่องนี้

***

จบบทที่ บทที่ 76 วันนี้ ฉันรู้แล้วว่าฉันเป็นใคร !

คัดลอกลิงก์แล้ว