ตอนที่ 84: การต่อสู้อย่างดุเดือด (1)

'ทำไมแอวริลถึงอยู่ทีนี่' แองเจเล่สงสัย มันดูเหมือนรถม้าของเธอถูกโจมตีโดยกลุ่มโจร

แอวริลช่วยเขาไว้ครั้งหนึ่งและแองเจเล่ยังไม่พบโอกาสที่จะตอบแทน ดังนั้นตั้งแต่ที่เธอมีปัญหาเขาจะพยายามอย่างสุดความสามารถในการช่วยเธอ

แองเจเล่หยุดคิดและกลับไปมองผู้ชายผมสีเงินแทนขณะที่ขณะที่ลากจุดสีเขียวไปทางตัวเขาเอง

เขาปล่อยอนุภาคพลังงานลมไปในอากาศเพื่อช่วยให้เขาเร็วขึ้น แม้ว่าการใช้อนุภาคนั้นจะไม่มีผลเหมือนกับการร่ายเพิ่มความเร็วแต่พวกมันก็ยังเพิ่มพลังและเพิ่มความต้านทานเวทมนต์ของเขา มันเป็นหนึ่งในข้อดีของพ่อมดฝึกหัดขั้นที่สาม พ่อมดฝึกหัดขั้นที่สองจะไม่สามารถควบคุมอนุภาคได้อย่างแม่นยำเนื่องจากขีดจำกัดของความสามารถทางจิตของพวกเขา

ผู้ชายผมสีเงินปรบมือและมีกระแสไฟฟ้าขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นระหว่างฝ่ามือของเขา เสียงจากประกายสายฟ้ามันดังมากและกระแสของมันทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างรอบๆดูมีน้ำเงิน

"ตาย!"

ชายผมสีเงินหัวเราะและปลดปล่อยกระแสไฟฟ้าจากมือของเขา มันพุ่งไปที่หัวของแองเจเล่เหมือนแสงสีน้ำเงินภายในเสี้ยววินาที

การแสดงออกของแองเจเล่เปลี่ยนไปแต่เขาก็รีบตอบโต้การโจมตีด้วยการเหวี่ยงดาบของเขาไปทางกระแสไฟฟ้าที่กำลังมาและกระแสไฟฟ้าก็ถูกดูดโดยใบดาบ ดาบของแองเจเล่เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน เขายังเห็นประกายสายฟ้าเล็กๆรอบๆใบดาบ

แองเจเล่แทบไม่สามารถถือดาบของเขาไว้ได้ มันร้อนมากและมือของเขาเกือบไหม้ เขารีบรวบรวมอนุภาคสีเขียวไปที่ดาบและอนุภาคพลังงานลมก็ทำให้อนุภาคสายฟ้ารอบๆดาบอ่อนลง

ถ้ากระแสไฟฟ้าของชายคนนั้นถูกคนธรรมดาพวกเขาก็คงจะเป็นอัมพาตและถูกเผาเป็นขี้เถ้า

แองเจเล่รีบดันดาบเข้าไปที่พื้นและสายฟ้าส่วนที่เหลืออยู่ก็หายไปภายในไม่กี่วินาที มีควันสีขาวออกมาจากร่างกายของแองเจเล่ เขาได้รับบาดเจ็บจากความร้อนของไฟฟ้าและเสื้อผ้าของเขาก็ถูกเผา

'ขอบคุณพระเจ้า กระแสไฟฟ้ามาจากอนุภาคสายฟ้ามันเลยช้า ถ้ามันเป็นสายฟ้าจริงๆข้าคงตายไปแล้ว' แองเจเล่คิดว่าเขาโชคดีและเขาก็เริ่มให้ความสนใจกับผู้ชายที่อยู่อีกฟากของถนน

ซีโร่ไม่เร็วพอที่จะคำนวณแผนให้แองเจเล่เมื่อชายคนนั้นปลดปล่อยกระแสไฟฟ้าและเขาต้องรับมือกับการโจมตีด้วยตัวเอง ชิปไม่มีประโยชน์ในการต่อสู้ระหว่างพ่อมดเนื่องจากคาถานั้นเร็วเกินไปสำหรับการรวบรวมข้อมูลที่จำเป็นและคำนวณมันออกมา

หลังจากที่แองเจเล่จัดการกับกระแสไฟฟ้าเขาก็พุ่งไปหาชายผมสีเงินด้วยการยกมือขึ้น มีแสงสีขาวปรากฏขึ้นในอากาศและบินไปทางหน้าอกของชายผมสีเงิน

ชายผมสีเงินดูเหมือนจะรู้ว่าคาถาสายฟ้าจะไม่ได้ผลกับแองเจเล่และเริ่มลดศีรษะลงเพื่อร่ายคาถาอีกครั้ง

แองเจเล่เห็นเขาโบกมือในอากาศและมีรูนสีน้ำเงินปรากฏรอบๆ เขาเตรียมตัวที่จะร่ายคาถาที่ทรงพลังบางอย่าง

ชายคนนั้นไม่ได้กังวลเรื่องมีดที่กำลังบินมาหาเขา เขาขยับไปทางซ้ายหนึ่งก้าวและหลบมันอย่างง่ายดายและยังคงเตรียมพร้อมสำหรับคาถาต่อไป

ทันใดนั้นชายคนนั้นก็ยกมือขึ้นไปในอากาศและมีวงเวทที่มีสัญลักษณ์ห้าเหลี่ยมปรากฏขึ้นใต้เท้าของเขา แสงสีน้ำเงินส่องสว่างจนเกือบทำให้แองเจเล่มองไม่เห็น

จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่แองเจเล่และมีลำแสงสีน้ำเงินขนาดเท่านิ้วที่ถูกสร้างโดยวงเวทยิงไปทางแองเจเล่ อนุภาคสายฟ้าถูกรวบรวมเข้าด้วยกันและกลายเป็นลำแสง นอกจากนี้ยังมีประกายไฟเล็กๆรอบๆมัน ลำแสงสามารถทำให้เป็นอัมพาตได้อย่างง่ายดายและเจาะทุกสิ่งทุกอย่างระหว่างที่มันผ่านไป

ลำแสงมีความยาวประมาณหกเมตรและมันดูเหมือนหอกสีน้ำเงิน หอกสีน้ำเงินกำลังผ่านอากาศอย่างช้าๆแต่ดูเหมือนชายคนนี้ยังคงร่ายคาถาดังนั้นลำแสงจึงไม่ได้หายไปหลังจากที่มันไปถึงเป้าหมาย

ชายผมสีเงินกำลังสนุกกับการต่อสู้ วงเวทได้ถูกออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อเขาโดยอาจารย์ของเขา นอกจากการสร้างลำแสงแล้วมันยังสามารถช่วยป้องกันสิ่งที่เข้ามาใกล้ได้ ระดับทักษะของเขาใกล้เคียงกับพ่อมดทางการมากขึ้นด้วยอุปกรณ์เวทมนต์ป้องกันที่เขากำลังใช้อยู่

โจรส่วนใหญ่หนีไปแล้วเนื่องจากความกลัวเกี่ยวกับพ่อมดแต่มีคนที่โชคร้ายยังคงถูกเจาะด้วยลำแสง พวกเขาล้มลงไปที่พื้นแล้วเป็นอัมพาต

อัศวินดันเลวี่เหลือบมองไปที่รถม้าเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่พยายามหลบหนี แต่มีใครบางคนคว้าข้อเท้าของเขาและหยุดการจากไปของเขา มันเป็นพ่อของแอวริล ที่มีเลือดทั่วใบหน้าของเขาและเขายิ้มอย่างกลัว

ชี่-

ดันเลวี่โดนสายฟ้าจากลำแสงและเขาก็เป็นอัมพาตด้วย

แองเจเล่ผ่านเขาขณะที่พุ่งไปที่ชายผมสีเงินและเขาก็ตัดคอของดันเลวี่ มีเลือดพุ่งออกมาจากคอของดันเลวี่ เขายืนนิ่งหลายวินาทีจากนั้นก็ล้มลงไปที่พื้น เขารู้สึกหวาดกลัวหลายวินาทีและตายก่อนที่จะรู้ว่าจริงๆแล้วเกิดอะไรขึ้น

แองเจเล่โยนยาสีเขียวให้กับแม่ของแอวริลหลังจากที่ตัดคอของดันเลวี่

"ใช้ยาลงบนบาดแผลมันจะช่วยหยุดเลือด" แองเจเล่สั่งในระหว่างที่ผ่านไป เขายังคงพุ่งไปทางผู้ชายผมสีเงิน

แม่ของแอวริลจับแขนซ้ายแน่นและรีบวิ่งไปที่รถม้าหลังจากที่เห็นว่าแองเจเล่เพิ่งทำอะไร เธอช่วยลูกสาวของเธอที่ซ่อนตัวอยู่ข้างใต้รถม้าออกมาและเช็ดฝุ่นบนเสื้อผ้าของแอวริล

"ท่านแม่....แล้วพ่อล่ะ พวกเราต้องช่วยพ่อ!" แอวริลเกือบตะโกน ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา

แม่ของแอวริลหยิบยาสีเขียวขึ้นมาพร้อมกับขบฟัน "พ่อของเจ้าไม่เป็นไร" เธอพูดแล้วรีบดึงจุกขวดยาออก

หลังจากที่สายฟ้าผ่าถูกพุ่มไม้แองเจเล่และชายผมสีเงินก็หายไปในป่าอีกครั้ง แสงสีน้ำเงินได้ห่างออกไปไกลขึ้นๆ มันดูเหมือนว่าคนหนึ่งกำลังไล่ล่าอีกคน

"บัดซบ! ไม่ใช่อีกแล้ว!"

แองเจเล่ฟันพลาดและเขาก็เริ่มกระวนกระวาย ชายผมสีเงินยังคงหลบการโจมตีของเขาได้อย่างง่ายดายในขณะที่หัวเราะตลอดเวลา วงเวทได้เคลื่อนย้ายเมื่อเขาขยับและมันก็มีผลในการเพิ่มความเร็วของเขาด้วยเช่นกัน

หลังจากที่โจมตีพลาดแองเจเล่ก็กลิ้งไปทางซ้ายทันทีและหลบลำแสงโจมตีที่กำลังจะมาถึง ทุกที่ที่เขายืนไม่กี่วินาทีก่อนหน้านี้ถูกเผาเป็นขี้เถ้าในเสี้ยววินาที

'พลังเช่นนี้....'

มีเหงื่อที่ไหลออกมาด้วยความกลัวออกมาจากหลังของแองเจเล่ เขาแน่ใจว่าเขาจะตายถ้าเขาถูกลำแสง

เขาสามารถหลบลำแสงได้เพราะพวกมันช้าแต่สายฟ้าเล็กๆรอบๆลำแสงก็ยังเป็นปัญหา

แองเจเล่ก้มตัวลงและยังคงเคลื่อนไหวแต่ลำแสงก็สามารถพบการเคลื่อนไหวของเขาทุกครั้งที่เขาเปลี่ยนตำแหน่ง ตอนนี้มีรอยไหม้อยู่ทั่วพุ่มไม้

แองเจเล่พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อหลบ แต่เขาก็ยังถูกสายฟ้าและเป็นอัมพาตหลายวินาที

ชี่-

แขนขวาของเขาได้ถูกลำแสงและมันถูกเผาเนื่องจากอุณหภูมิที่สูงมาก บาดแผลทำให้แองเจเล่กังวลมากขึ้น

'เขาเป็นพ่อมดระดับสามเช่นกันแต่เขาก็แข็งแกร่งกว่าข้า ถ้าข้าเข้าถึงรูปแบบคาถามากขึ้น.....'

แองเจเล่หลบกระแสไฟฟ้าและในที่สุดก็ไปใกล้ชายผมสีเงินมากขึ้น

เขากระโดดไปทางชายคนนั้นและเล็งไปที่คอของเขาด้วยดาบ

เป็นอีกครั้งที่การโจมตีของแองเจเล่พลาดและเขาฟันโดนต้นไม้ที่อยู่ด้านข้างเป็นชิ้นๆ

ชายผมสีเงินยิ้มและชี้มาที่แองเจเล่ กระแสไฟฟ้าได้พุ่งมาจากนิ้วของเขาและถูกหน้าอกของแองเจเล่

แม้ว่ากระแสจะอ่อนกว่าลำแสงแต่มันก็ยังมีรอยไหม้ที่หน้าอกของเขา เหงื่อยังคงไหลออกมาจากหลังของเขาและเขาก็ช้าลงเนื่องจากความเจ็บปวด

"ทำไมเจ้าถึงไม่เข้าใจ เจ้าไม่สามารถสัมผัสข้าได้เพราะข้าใช้คาถาระยะไกลเท่านั้น ข้าสามารถบดเจ้าเหมือนแมลงถ้าเจ้าไม่สามารถเข้ามาใกล้ข้าได้" ชายคนนั้นพูดเสียงเบามันเต็มไปด้วยความดูถูกและเย่อหยิ่ง

สีหน้าของแองเจเล่ไม่ได้เปลี่ยนไป เขายังคงโจมตีไปที่ชายคนนั้นด้วยทักษะดาบของเขาแม้ว่าเขาจะฟันไม่ถูกแม้แต่ครั้งเดียว

ชี่-

แขนซ้ายของแองเจเล่ได้ถูกกระแสไฟฟ้าอีกครั้ง

"เจ้าไม่รู้แม้แต่วิธีร่ายคาถางั้นหรือ เจ้าเป็นเหมือนนักรบทั่วไปด้วยทักษะทางกายภาพที่อ่อนแอของเจ้า ถ้าเจ้ามุ่งมั่นกับคาถาการต่อสู้ระยะประชิดเจ้าควรเรียนรู้การจัดการกับคาถาระยะไกล ช่างน่าสงสาร" ชายผมสีเงินเริ่มล้อเลียนแองเจเล่ "เจ้าสามารถซ่อนได้นานแค่ไหน เจ้ามีความอดทนดี มันเกือบเหมือนอัศวินแต่มันจะไม่ช่วยเจ้า"

แฮ่กๆ

แองเจเล่กำลังหายใจอย่างหนัก

ชายคนนั้นหยุดการโจมตีของเขาเพื่อพูดและในที่สุดแองเจเล่ก็มีเวลาฟื้นตัวเล็กน้อย เขาโยนมีดเล่มสุดท้ายที่เขามีด้วยมือซ้ายเล็งไปที่หน้าของผู้ชายผมสีเงิน

"นี่คือทั้งหมดที่เจ้ามีงั้นหรือ" ชายผมสีเงินล้อเลียนและยกมือขึ้นอีกครั้ง กระแสไฟฟ้านับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นในอากาศและพวกมันทั้งหมดก็เริ่มหมุนรอบตัวเขา มีดได้ช้าลงและหยุดนิ่งด้วยการทำงานของกระแสไฟฟ้าหลังจากที่เข้าไปสู่วงเวท

มีดทำให้ชายคนนั้นช้าลงไปเสี้ยววินาทีและแองเจเล่ก็ใช้ช่วงเวลานั้นเพื่อกระโดดไปที่ชายคนนั้นอีกครั้ง เขาเริ่มโจมตีชายคนนั้นจากมุมที่แตกต่างกันด้วยทักษะดาบของเขา แม้ว่าชายคนนั้นยังคบหลบการฟันส่วนใหญ่ของแองเจเล่ได้เขาก็ถูกฟันหลายครั้งและมีเลือดไหลออกมาจากบาดแผลของเขา

หลังจากที่เสียเลือดไปสีหน้าของชายคนนั้นก็ซีดลงและกระแสไฟฟ้าที่ถูกสร้างโดยวงเวทก็น้อยลงๆ มันดูเหมือนชายคนนั้นไม่มีความสามารถทางจิตและมานาพอที่จะคงรูปวงเวท

ตุบ

ทันใดนั้นชายคนนั้นก็ถูกกระแทกและเขาก็ล้มลงไปที่พื้นหลังจากที่ไปกระแทกกับต้นไม้ เขาไอเลือดออกมาและคุกเข่าอยู่ที่พื้น

หมอกที่ลอยรอบแองเจเล่หายไป เขาทำทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาสามารถทำได้แต่ก็ยังล้มเหลวในการฆ่าฝ่ายตรงข้าม

เขาไม่แน่ใจว่าชายคนนี้ได้สูญเสียความสามารถในการต่อสู้จริงๆและไม่สามารถสร้างกระแสไฟฟ้าได้อีกต่อไป แม้ว่าดูเหมือนเขาจะได้รับบาดเจ็บหลังจากที่ถูกโจมตีแองเจเล่ก็ตัดสินใจที่จะไม่เข้าไปใกล้เขา