ตอนที่ 2 เอลเดน เวิลด์

ตอนที่ 2: เอลเดน เวิลด์

ลีลืมตาขึ้นสู่ความจริงที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง – เอลเดน เวิลด์ เขายืนอยู่ท่ามกลางสวนมหัศจรรย์ที่ไม่มีทางเกิดขึ้นได้ในโลกแห่งความเป็นจริง

มีดอกไม้ ใบเฟิร์น เถาวัลย์และสมุนไพรต่างๆอยู่ทุกชนิด ทุกสีสันและทุกรูปร่างซึ่งต่างประดับประดาอยู่ในสวน ถูกจัดวางเป็นสี่เลียมจัตุรัสเล็กๆอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ล้อมไว้ด้วยผนังลวดลายหินอ่อนสลักสีทอง เส้นทางดินแบบชนบทที่สึกหรอและเริ่มกลายเป็นผุยผงนั้นอยู่รอบๆและเชื่อมต่อกันไปเรื่อยๆ จนกลายเป็นตารางที่เป็นระเบียบซึ่งเชื่อมต่อสวนเข้าไว้ด้วยกัน

เสียงสายน้ำไหลดังก้องไปในอากาศ น้ำที่ไหลออกมาจากน้ำพุที่วางอยู่ใจกลางดงสวนแต่ละแห่ง น้ำไหลออกมาจากแร่หินสโนว์ ไวท์ อะลาบาสเทอร์ที่แกะสลักเป็นรูปร่างปากของสัตว์มหัศจรรย์

นี่คือผลงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของลี เขาใช้เวลาและความหลงใหลที่แสดงออกมาอย่างมากมาย ทั้งเลือด หยาดเหงื่อและหยดน้ำตาของเขาในช่วงห้าปีที่ผ่านมาได้กลายมาเป็นรูปเป็นร่าง กิลด์ของเขา – อาร์เบอร์ธัม(สวนรุกขชาติ) ณ ตอนนี้เขาอยู่ที่สถานที่ลับชั้นใน(the Inner Sanctum) ซึ่งเป็นที่ตั้งที่สำคัญที่สุดและเป็นศูนย์กลางของกิลด์ เป็นสถานที่นัดพบของผู้บริหารกิลด์ เป็นกองคลังและเป็นสวนของลี ทั้งหมดในที่เดียว

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เขาได้รวบรวมพืชพันธุ์หายากที่สุดในเอลเดน เวิลด์ และปลูกมันไว้ที่นี่ พืชเหล่านี้เป็นพืชที่สามารถนำมาใช้เป็นวัสดุในการประดิษฐ์ไอเทมระดับสูงที่สุดของอุปกรณ์ในการประดิษฐ์ และรวมไปถึงไอเทมระดับฟ้าประทานที่จำเป็นต้องใช้วัสดุเฉพาะเหล่านี้ในการสรรค์สร้างมันขึ้นมา พืชหลากหลายชนิดในนี้ยังเป็นพืชเพียงชนิดเดียวที่ได้รับรางวัลจากงานกิจกรรมที่จัดขึ้นครั้งเดียว หรือได้รับจากการประมูลที่ลีไม่ได้จ่ายเงินเพียงเล็กน้อยเพื่อให้ได้มา เขาใช้ทั้งความพยายามและเงินมากมาย

ลีมองไปที่เส้นขอบฟ้า ต้นไม้สูงใหญ่ตั้งตระหง่านเหมือนดั่งกำแพงประตู พวกมันบิดเบี้ยวและดูน่ากลัวเพราะสิ่งที่ดูเหมือนใบหน้ากำลังเจ็บปวดของมนุษย์เป็นรอยสลักฝังอยู่ในเปลือกไม้ ถัดไปจากนั้นคือป่าทั้งป่าที่เต็มไปด้วยต้นไม้ที่ดูสยองขวัญเหล่านี้ นั่นคือสถานที่ชั้นกลาง(the Medial Sanctum)

โครงสร้างของอาร์เบอร์ธัมเป็นวงกลมที่มีศูนย์กลางและมีทั้งหมดสามชั้น ชั้นในสุดที่ลีกำลังยืนอยู่ในปัจจุบันนี้นั้น เป็นวงกลมที่เล็กที่สุดและอยู่ในที่สุด ชั้นกลางคือป่าที่อยู่รอบๆ เต็มไปด้วยสัตว์ป่าที่ทำหน้าที่เป็นองครักษ์ จากนั้นก็คือชั้นนอก ซึ่งเป็นคูน้ำขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยปลาทั้งที่เป็นอันตรายและไม่เป็นอันตราย ซึ่งเป็นเส้นรอบนอกของป่า

จริงๆแล้วส่วนใหญ่เลือกมาเพราะความสวยงาม กิลด์จะไม่โดนบุกเข้ามาเว้นแต่จะมีการตกลงกันเป็นสงครามระหว่างกิลด์ แต่ความคิดที่จะมีป้อมปราการอันแข็งแกร่งทนทานก็ยังน่าสนใจอยู่ดี

เท่าที่ผ่านมา กิลด์อาร์เบอร์ธัมนี้ไม่ได้อยู่ในแรงค์สูงเลย แม้ว่าลีจะเป็นนักสู้ที่เก่งกาจ แต่เขาก็ไม่ได้เป็นผู้เล่นที่มีอันดับสูงสุดในกิลด์ อันดับนั้นตกเป็นของ Oceanmaster หรืออาจจะเป็น //BEAST// ผู้สร้างและดูแลสถานที่ชั้นนอกและชั้นกลางตามลำดับ ทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทของลีและเป็นสมาชิกผู้บริหารของคณะกรรมการกิลด์

แต่ไม่มีข้อโต้เถียงเลย ว่าใครคือผู้เล่นที่สำคัญที่สุด

อาร์เบอร์ธัมเป็นหนึ่งในกิลด์ที่ร่ำรวยที่สุดแม้ว่าจะไม่มีประวัติการแข่งขันเลยก็ตาม นั่นเป็นเพราะความพยายามอันยิ่งใหญ่ของลีคนเดียวเกือบทั้งหมด ด้วยการเก็บและรวบรวมทั้งสมุนไพรและวัสดุที่หายากไม่ซ้ำใครเหล่านี้ เป็นเวลากว่าหลายร้อยชั่วโมงและหลายพันดอลลาร์ เขารับประกันได้ว่ากิลด์นี้มีอำนาจควบคุมในการจัดหาสิ่งของต่างๆอย่างสูงที่สุด

การทำฟาร์มนั้นเป็นเรื่องง่าย แค่วางมันไว้ในสวนปล่อยให้เวลาผ่านไป และไชโย - มันแตกหน่อโผล่ออกมาแล้ว แต่ในอาร์เบอร์ธัมนั้นใช่การควบคุมอย่างแน่นหนาว่าใครจะได้วัตถุดิบเหล่านี้ไป มีการขึ้นราคาและป้องกันไม่ให้เมล็ดพันธุ์หลุดออกไป ขายเพียงแต่วัสดุที่ใช้ในงานฝีมือที่ไม่สามารถปลูก

ด้วยเหตุนี้สมาชิกคนอื่นๆส่วนใหญ่ของกิลด์ จึงเป็นของช่างฝีมือและช่างตีเหล็กไม่ใช่นักดาบหรือนักเวทย์

ลีมองลงไปที่มือของเขา มือที่สร้างสถานที่แห่งนี้ขึ้นมาจากดิน ตอนนั้นที่นี่มีเพียงกิ่งไม้แห้งสีดำที่โดนพัวพันไว้ด้วยเถาองุ่นผุพังที่เต็มไปด้วยราและมีหนามแหลมคม นิ้วทั้งสามของเขายาวขึ้น กิ่งก้านที่ขดเป็นเกลียวสิ้นสุดลงด้วยกรงเล็บขนาดยักษ์ที่ทำด้วยไม้แตกเป็นซี่ๆ เขาเป็นเอลเดอร์ เลเซินซึ่งเป็นหนึ่งในรูปแบบที่สูงที่สุดของการแข่งขันเทรเอนท์

เหตุผลหลักที่ลีเลือกเข้าร่วมการแข่งขันนี้ก็เพราะตำนานของพวกเขา เทรเอนท์เป็นผู้ปกป้องความเขียวขจี พวกนั้นรู้สึกถึงการไหลเวียนของชีวิตและความตายอย่างลึกซึ้ง และหวงแหนความศักดิ์สิทธิ์ของธรรมชาติ พวกเขาเป็นศูนย์รวมของป่าและโลก และเป็นเครื่องเตือนใจของสัตว์ป่าตามธรรมชาติที่ถูกทำลายไปเมื่อนานมาแล้วในโลกแห่งความเป็นจริง

แม้ว่านี่อาจจะไม่ใช่การแข่งขันที่ใช้ประสิทธิภาพอันเหลือล้นในการต่อสู้ แต่ความหลงใหลในธรรมชาติของลีก็เอาชนะความรู้สึกผิดที่เขาไม่ชำนาญในการต่อสู้อย่าง PvP หรือ PvE เท่าคนอื่นๆได้

และมันก็เป็นเพราะความหลงใหลที่แยกเขาออกจากผู้เล่นทั่วๆไป ผู้เล่นหลายคนมาที่นี่เพื่อความสนุกและอยากแข่งขัน แต่สำหรับลีนี่เป็นความฝันที่แท้จริงของเขา เป็นชีวิตที่สอง โลกที่เขาสามารถมองเห็นความเขียวขจีและสีฟ้าสดใสที่เขาปรารถนามันมาตลอด และได้เพาะปลูกบางสิ่งจากดินจริงๆ ที่ไม่ใช่ดินที่แห้งแล้งอีกต่อไป

ถึงอย่างนั้น ท้ายที่สุดเขาก็รู้ว่านี่เป็นของปลอม

แม้ว่าลีจะได้เห็นโลกที่สดใสสวยงามรอบตัวเขา แต่มันก็ยังมีความไม่สมบูรณ์แบบ พิกเซลเม็ดเล็กๆที่เรนเดอร์ไม่สมบูรณ์  สีสันที่แม้ว่าจะสดใสและสวยงามแต่ก็ไม่ได้เป็นของจริง แม้ว่าเขาจะได้กลิ่นหอมของดอกไม้นานาพันธุ์และได้สัมผัสกลีบดอกที่อ่อนนุ่ม แต่ความรู้สึกนั้นช่างแผ่วเบา - ถูกห้ามใช้สิ่งเร้าทางประสาทสัมผัสที่รุนแรงผ่าน VR ในเชิงพาณิชย์

ลีถอนหายใจ ใบไม้บนไหล่ของเขาส่งเสียงดังแกรบ เขาไม่คิดถึงสิ่งที่เขาไม่มีมันมากนัก เขาจึงมุ่งคิดไปถึงสิ่งที่เขามักทำอยู่เสมอ การเก็บรักษาสิ่งของและพืชที่มีอยู่ปัจจุบันและปลูกพวกนั้นเพิ่มเติม เขาถือกระเป๋าที่เต็มไปด้วยเมล็ดพืชหายาก - ซึ่งนั่นอาจเป็นหนึ่งในสิ่งของที่มีราคาแพงที่สุดในเอลเดน เวิลด์ – ขณะที่กำลังตรวจสอบกระดาษโน้ตที่ติดอยู่บนอินเทอร์เฟซของเขา ซึ่งให้รายละเอียดตำแหน่งและองค์ประกอบของที่ดินทุกตารางนิ้ว

งานนี้เป็นงานสบายๆ เกิดเป็นจังหวะสม่ำเสมออย่างซ้ำๆกับความเรียบง่ายขณะย่างก้าวเดินไปรอบๆ เพื่อตรวจสอบให้แน่ใจว่าสิ่งต่างๆอยู่ในความเรียบร้อย และเพาะปลูกพันธุ์พืชในที่ที่เหมาะและจำเป็น ช่างแตกต่างอย่างมากเมื่อเทียบกับความสับสนวุ่นวายในชีวิตการทำงานของเขา และความวุ่นวายสับสนเพราะอยากรู้เท่าทันกับความอลหม่านของเหตุการณ์บ้านเมืองในปัจจุบัน

ที่นี่ทำให้เขามีความสงบสุข และเขารู้สึกว่านี่เป็นสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดกับการเขาจะได้ไปทำไร่ การใช้ชีวิตแบบที่พ่อเคยใช้ขุดดินด้วยมือที่หนาและหยาบกระด้าง

หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีบางอย่างทำให้ลีต้องหยุดชะงัก ด้านหลังสวนหย่อมแห่งหนึ่งมีสิ่งที่เขาคิดว่านั่นคือจุดบกพร่อง เกิดความมืดสนิทเป็นหย่อมเล็กๆที่ไม่มีภาพใดแสดงอยู่ บางครั้งสิ่งเหล่านี้ก็เกิดขึ้นและโดยทั่วไปแล้วจะไม่ส่งผลกระทบอะไรต่อเกม แต่มันเป็นอะไรที่น่ารำคาญและต้องไปจัดการ เพราะนั่นสามารถปิดกั้นภาพที่สำคัญสำหรับคาถาของศัตรูได้

ลีกำลังคิดว่าเขาจะรายงานจุดบกพร่องที่พบให้กับผู้ดูแลได้รับรู้แต่เขากลับเปลี่ยนใจ วันนี้เขารู้สึกสงสัยเล็กน้อย เขาก้าวเข้าสู่ความว่างเปล่าโดยไม่ได้คิดอะไรมาก แต่เขามิอาจรู้เลยว่าเขาจะไม่มีวันถอยกลับออกมา

------------------------------------

ติดตามตอนล่าสุดได้ที่เพจ: ว่างๆก็เลยเอานิยายมาแปลไทย