บทที่ 11: จะเล่นอะไรก็เล่นไป แต่อย่าได้มาล้อเล่นกับท่านเทพตุลาการ

บทที่ 11: จะเล่นอะไรก็เล่นไป แต่อย่าได้มาล้อเล่นกับท่านเทพตุลาการ

ในขณะนั้น ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งค่ายทหารสวรรค์และเหล่าผู้บัญชาการต่างตึงเครียดถึงขีดสุด

พวกเขาเร่งรีบมาแทบตาย แต่ก็ยังมาช้าไปก้าวหนึ่ง

ฉู่ฮ่าวเป็นถึงเทพตุลาการ ผู้กุมอำนาจเหนือกฎหมายสวรรค์ ใครจะกล้ารับประกันว่าชั่วชีวิตนี้จะไม่ต้องไปนอนในคุกสวรรค์

หากไปล่วงเกินท่านเทพผู้นี้เข้า อนาคตในสวรรค์คงมืดมน

และที่สำคัญกว่านั้น ฉู่ฮ่าวบรรลุขั้นจินเซียน (เซียนทองคำ) แล้ว!

ในใจของหลิวเสียนตอนนี้ด่าทอหลี่สงไปถึงเจ็ดชั่วโคตร ไอ้เวรตะไลเอ๊ย จะเล่นอะไรก็เล่นไป แต่อย่าได้เอาลูกพี่ฉู่ฮ่าวของข้ามาล้อเล่นเชียวนะ!

รู้ไหมว่าเขาคือใคร? ขนาดท้าวเจิงจ่างแห่งแดนตะวันตกยังโดนแทงดับในดาบเดียว!

หลิวเสียนแสดงท่าทีเคารพนบนอบและถ่อมตนอย่างที่สุด กล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

"มิทราบว่าท่านเทพตุลาการประทับอยู่ที่นี่ ผู้น้อยเสียมารยาทที่ไม่ได้ต้อนรับ ขอท่านเทพโปรดอภัยด้วย!"

ฉู่ฮ่าวยังคงวางมาดนิ่งสุขุม ไม่ยินดียินร้าย นั่งจิบชาอย่างสบายอารมณ์อยู่ภายในบ้าน

ทว่า... หลี่สงและทหารดาวสามร้อยนายต่างยืนงงเป็นไก่ตาแตก ราวกับถูกฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ

สมองของหลี่สงว่างเปล่า ขาวโพลนไปหมด

"ท่าน... ท่านจอมพล ท่านว่าอะไรนะ... ท่านผู้นี้คือ... เทพตุลาการ?"

"เทพตุลาการคือท่าน 'เกาเหยา' ไม่ใช่รึ? แล้วเมื่อกี้ท่านบอกว่า... ขอแสดงความยินดีกับท่านเทพตุลาการที่บรรลุขั้นจินเซียน... ท่านจำคนผิดหรือเปล่า!"

"มัน... มันเป็นแค่ทหารเลวในค่ายเทียนจี กองพันที่ 33 เองนะ!"

หลี่สือโถวที่อยู่ด้านหลังก็อ้าปากค้าง รีบตะโกนแย้ง

"ท่านจอมพล ท่านต้องจำคนผิดแน่ๆ!"

"ข้ากับไอ้หมอนี่ฝึกฝนอยู่ในค่ายเทียนจี กองพันที่ 33 มาด้วยกันเป็นร้อยปี มันก็แค่ทหารเลวธรรมดาๆ คนหนึ่งเท่านั้นเอง!"

หลี่สงและหลี่สือโถว ย่อมรู้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของตำแหน่งเทพตุลาการดี

คุกสวรรค์เก้าชั้น แต่ละชั้นล้วนเต็มไปด้วยความสยดสยอง!

แม้สวรรค์จะเปี่ยมด้วยไอธรรมอันบริสุทธิ์ แต่เมื่อมีหยางย่อมมีหยิน ยิ่งที่ใดศักดิ์สิทธิ์มากเพียงใด ก็ย่อมมีสถานที่ที่เป็นขั้วตรงข้ามที่มืดมนที่สุด

และคุกสวรรค์ ก็คือศูนย์รวมความน่าสะพรึงกลัวนั้น!

ภายในคุกสวรรค์ ลมทมิฬพัดกรรโชก หมอกดำปกคลุม แม้แต่เซียนสวรรค์หากพลาดพลั้งเพียงนิด ก็อาจถูกทำลายวิญญาณเซียนจนแตกดับได้!

ว่ากันว่านักโทษที่ถูกขังในนั้นมาเนิ่นนาน ล้วนอยู่ภายใต้อำนาจของเทพตุลาการแต่เพียงผู้เดียว เทพตุลาการคือผู้บัญชาความเป็นความตายในคุกนรกแห่งนั้น

จะอยู่หรือจะตาย จะรอดออกมาได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับความเมตตาของเทพตุลาการ

สองพี่น้องตระกูลหลี่ย่อมรู้ซึ้งถึงอิทธิพลของเทพตุลาการ แต่เทพผู้สูงส่งเช่นนั้น จะเป็นไอ้หนุ่มหน้าจืดที่ไร้ชื่อเสียงเรียงนามคนนี้ไปได้อย่างไร!

"ท่านจอมพล ท่านเข้าใจผิดแล้วหรือเปล่า?" หลี่สงถามย้ำด้วยความหวาดหวั่น

หลิวเสียนหันขวับมามองทั้งสองด้วยสายตาเย็นชา

"เมื่อเช้านี้ฝ่าบาททรงมีราชโองการประกาศไปทั่วสวรรค์ แต่งตั้งให้ฉู่ฮ่าวเป็นเทพตุลาการองค์ใหม่ ดูท่าขุนพลดาวขุยวมู่หลางคงจะละทิ้งหน้าที่ ถึงไม่ได้รับข่าวสารสินะ!"

ใบหน้าของหลี่สงซีดเผือดลงทันตาเห็น

ฝ่าบาททรงมีราชโองการแล้ว?!

เขาไม่สงสัยเลยว่าเป็นข่าวปลอม เพราะในสามโลกนี้ ใครจะกล้าปลอมราชโองการ? นั่นมันเท่ากับเอาชีวิตไปทิ้งชัดๆ

แต่... ราคาที่ต้องจ่ายสำหรับการเชื่อข่าวนี้ มันแพงเหลือเกิน...

สองพี่น้องตระกูลหลี่และทหารดาวสามร้อยนาย มองชายหนุ่มผู้มีสีหน้าเรียบเฉยตรงหน้า... ไอ้ทหารเลวไร้ชื่อเสียงคนนี้ คือจินเซียนที่เพิ่งบรรลุธรรมใหม่ๆ งั้นรึ!

จบกัน!

จบเห่แล้ว!

หลี่สงและหลี่สือโถวตกอยู่ในความหวาดกลัวสุดขีด

โดยเฉพาะหลี่สือโถว หน้าซีดเผือดเหมือนศพ พึมพำกับตัวเองราวกับคนเสียสติ

"เป็นไปไม่ได้... เป็นไปไม่ได้! แค่วันเดียว... แค่วันเดียวเท่านั้น! มันจะเป็นเทพตุลาการ แถมยังเป็นจินเซียนได้ยังไง!"

"ไม่จริง! ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ! ข้าไม่เชื่อ จนกว่ามันจะพิสูจน์ให้ดู!"

ไม่มีใครสนใจคำเพ้อเจ้อของหลี่สือโถว เหล่าผู้บัญชาการต่างมองสองพี่น้องด้วยสายตาสังเวช

หลิวเสียนลอบสังเกตฉู่ฮ่าวอยู่ตลอดเวลา

ตั้งแต่ต้นจนจบ สีหน้าของฉู่ฮ่าวยังคงราบเรียบ เย็นชา แฝงไว้ด้วยความนึกคิดที่ยากจะคาดเดา

หลิวเสียนใจคอไม่ดี หรือว่าท่านเทพจะโกรธ?

ไม่ได้การ ต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อกู้สถานการณ์!

หลิวเสียนทำหน้าขึงขัง สะบัดมือสั่งการอย่างดุดัน

"ทหาร! ฟังคำสั่ง!"

"ขุนพลดาวขุยวมู่หลาง ใช้อำนาจในทางมิชอบ ล่วงเกินเบื้องสูง ละทิ้งหน้าที่ มีความผิดหลายกระทง สมควรตาย!"

"ทำลายวิญญาณเซียนของพวกมันให้หมด แล้วรอให้ท่านเทพตุลาการเป็นผู้ตัดสินโทษ!"

หลิวเสียนเป็นถึงยอดฝีมือระดับเจินเซียน ส่วนในกลุ่มของหลี่สง คนที่เก่งที่สุดก็คือหลี่สงที่มีพลังระดับเซียนสวรรค์ขั้นปลาย

บวกกับผู้บัญชาการค่ายทหารสวรรค์ทั้ง 36 นายที่อยู่ในเหตุการณ์ แต่ละคนล้วนเป็นเซียนสวรรค์ฝีมือฉกาจ!

นี่ยังไม่นับฉู่ฮ่าวที่มีพลังระดับจินเซียน แค่ดีดนิ้ว ทหารดาวสามร้อยนายก็กลายเป็นผุยผงแล้ว!

หลิวเสียนคำรามลั่น "จับมัน!"

ทันใดนั้น ผู้บัญชาการทั้ง 36 นายก็คำรามก้อง เรียกอาวุธวิเศษออกมา พุ่งเข้าใส่กลุ่มของหลี่สง

หลี่สือโถวยังไม่เจียมตัว พอเห็นผู้บัญชาการทั้ง 36 พุ่งเข้ามา ก็เกาะแขนพี่ชายร้องโวยวาย

"พี่ใหญ่! ช่วยข้าด้วย! พาข้าหนีที!"

หลี่สงโกรธจนตัวสั่น ตบหน้าหลี่สือโถวฉาดใหญ่ ตะคอกใส่

"ไอ้โง่! เจ้าทำข้าฉิบหายแล้ว!"

"พวกเราพี่น้องมาถึงจุดจบวันนี้ จะหนีไปไหนได้อีก!"

หลี่สงรู้ชะตากรรมดี เมื่อเห็นเหล่าผู้บัญชาการพุ่งเข้ามา เขาจึงไม่คิดต่อสู้

กลับกัน เขาเดินไปข้างหน้าช้าๆ แล้วคุกเข่าลงต่อหน้าฉู่ฮ่าว ยอมจำนนแต่โดยดี

เมื่อหัวหน้าอย่างขุนพลดาวขุยวมู่หลางยอมจำนน ทหารดาวที่เหลือก็ไม่กล้าขัดขืน

ยอมให้จับกุมโดยไม่ต่อสู้แม้แต่น้อย

แน่นอนว่ามีบางคนที่โง่เขลาพยายามขัดขืน

หลิวเสียนลงมือเองโดยไม่ลังเล ซัดตูมเดียววิญญาณเซียนแตกดับ ไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด

เว้นแต่จะมีชื่ออยู่ใน 'บัญชีเทพเจ้า' (เฟิงเสินปั่ง) หรือมีพลังระดับจินเซียนขึ้นไป ถึงจะมีโอกาสรักษาเศษเสี้ยววิญญาณไว้ไปเกิดใหม่ได้

แต่คนพวกนี้ ไม่มีวาสนาขนาดนั้น

มีเพียงหลี่สือโถวที่สติแตกไปแล้ว ทิ้งพี่ชายและทหารดาว วิ่งหนีสุดชีวิต

หลี่สงมองดูน้องชายที่ทิ้งตนเองหนีเอาตัวรอดด้วยความเจ็บปวด นี่หรือคือน้องชายที่ข้ารัก?

ฉู่ฮ่าวแค่นหัวเราะ ช่างเป็นพี่น้องที่รักกันจริงจริ๊ง หลี่สงอุตส่าห์ออกหน้าแทนแทบตาย สุดท้ายน้องชายก็ทิ้งไปหน้าตาเฉย

แถมยังโง่บัดซบ คิดว่าจะหนีพ้นเงื้อมมือข้าไปได้งั้นรึ?

หลี่สือโถววิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว หลิวเสียนก็ลงมือ

"ไอ้คนทรยศ! ยังกล้าหนีอีกเรอะ! กลับมานี่!"

หลิวเสียนแปลงกายเป็นแสงทอง สำแดงอิทธิฤทธิ์ร่างทองคำสูงหกวา คว้าจับตัวหลี่สือโถวที่กำลังวิ่งหนีไว้ได้ในกำมือ

ในขณะที่หลิวเสียนกำลังจะลงมือสังหาร เสียงราบเรียบก็ดังขึ้น

"สหายธรรมช้าก่อน ไว้ชีวิตมันเถอะ"

เมื่อฉู่ฮ่าวเอ่ยปาก หลิวเสียนย่อมไม่กล้าขัด

เขาค่อยๆ คลายมือออก จับหลี่สือโถวมัดรวมไว้กับหลี่สงและทหารดาวสามร้อยนาย

ไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม (2 ชั่วโมง) กลุ่มกบฏทั้งหมดก็ถูกจับกุมจนหมดสิ้น

"กบฏทั้งหมดถูกจับกุมแล้ว ขอท่านเทพตุลาการโปรดพิจารณาโทษ!"

หลิวเสียนและเหล่าผู้บัญชาการมองฉู่ฮ่าวด้วยความเคารพ

ฉู่ฮ่าวที่นั่งจิบชามาตลอด ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ