บทที่ 10: ข้าขอแสดงความยินดีกับท่านเทพตุลาการที่บรรลุขั้นจินเซียน ขอจงมีอายุขัยยืนยาวชั่วนิรันดร์!
บทที่ 10: ข้าขอแสดงความยินดีกับท่านเทพตุลาการที่บรรลุขั้นจินเซียน ขอจงมีอายุขัยยืนยาวชั่วนิรันดร์!
บทที่ 10: ข้าขอแสดงความยินดีกับท่านเทพตุลาการที่บรรลุขั้นจินเซียน ขอจงมีอายุขัยยืนยาวชั่วนิรันดร์!
"ดี! ดีมาก! ขุนพลดาวขุยวมู่หลาง กล้ากำเริบเสิบสานในค่ายทหารสวรรค์ของข้าเชียวรึ!"
"แถมยังกล้าทำเรื่องบัดสีในเวลาที่มหาเซียนระดับจินเซียนเสด็จมาเยือนอีก!"
เสียงของหลิวเสียนลอดไรฟันออกมาด้วยความโกรธจัด ควันแทบออกหู!
"นี่มันเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของค่ายทหารสวรรค์ให้จมดินชัดๆ! ใครจะไปทนไหว!"
"ไม่ว่ามันจะมาหาเรื่องใคร ข้าไม่มีวันยอมให้มันทำสำเร็จเด็ดขาด!"
คราวนี้หลิวเสียนโกรธจริงจัง พุ่งทะยานเข้าสู่ค่ายเทียนจีอย่างบ้าคลั่งราวกับพายุ
หลังจากเหล่าผู้บัญชาการระดับสูงจากไป ทหารยามสองคนนั้นก็ทรุดฮวบลงกับพื้น เหงื่อท่วมตัวราวกับเพิ่งขึ้นจากน้ำ หน้าซีดเผือด
ใครจะรู้ว่าเมื่อครู่พวกเขาต้องเผชิญกับแรงกดดันมหาศาลขนาดไหน การถูกจ้องมองด้วยสายตาอำมหิตจากยอดฝีมือระดับเซียนสวรรค์นับสิบคน วิญญาณแทบจะหลุดออกจากร่าง!
...
ตัดกลับมาที่ฉู่ฮ่าว เขาเพิ่งจะบรรลุขั้นจินเซียน กำลังดื่มด่ำกับสภาวะอันลึกล้ำเหนือโลก
แต่แล้วก็มีเสียงตะโกนด่าทอดังมาจากข้างล่าง
"ฉู่ฮ่าว! ไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้!"
วินาทีต่อมา พลังเวทอันรุนแรงก็ซัดเปรี้ยงเข้าใส่บ้านพักของฉู่ฮ่าวจนสั่นสะเทือนไปทั้งหลัง
โชคดีที่ฉู่ฮ่าวเพิ่งจะเสริมความแข็งแกร่งให้บ้านพักไปเมื่อครู่ ไม่งั้นการโจมตีนี้คงถล่มบ้านราบเป็นหน้ากลองไปแล้ว
ฉู่ฮ่าวลืมตาขึ้นช้าๆ แววตาฉายแววไม่พอใจ
โชคดีที่เป็นการเลื่อนขั้นผ่านระบบตอกบัตร ถ้าเป็นการบำเพ็ญเพียรตามปกติแล้วโดนขัดจังหวะแบบนี้ มีหวังธาตุไฟเข้าแทรก พลาดโอกาสบรรลุธรรมไปอย่างน่าเสียดายแน่!
ฉู่ฮ่าวปรับอารมณ์ให้เป็นปกติ เดินออกจากห้อง ก็พบกับกองทัพขนาดใหญ่
เซียนหน้าหมาป่าเขี้ยวโง้ง นำทัพทหารเกราะเงาวับสามร้อยนาย ปิดล้อมหน้าบ้านของเขาไว้
ทุกคนแผ่รังสีสังหารดุดัน ในมือถืออาวุธครบมือ ส่องประกายวาววับ
"ฮ่าๆๆๆ ฉู่ฮ่าว นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะยังกล้าเสนอหน้าอยู่ที่นี่! แต่ก็ช่างเถอะ ไม่ว่าเจ้าจะหนีไปสุดขอบฟ้า วันนี้เจ้าก็ต้องตายสถานเดียว!"
เสียงหัวเราะแหลมสูงดังขึ้น เจ้าของเสียงคือ 'หลี่สือโถว' ที่เพิ่งโดนฉู่ฮ่าวตบกระดูกหักไปเมื่อครู่นั่นเอง
ฉู่ฮ่าวปรายตามองสือโถว พอสือโถวสบตาฉู่ฮ่าว ก็นึกถึงความเจ็บปวดเมื่อครู่ รีบมุดหัวไปหลบหลังหลี่สงตัวสั่นงันงก
หลี่สงขมวดคิ้ว ตวาดเสียงเหี้ยม
"บังอาจทำให้น้องข้ากลัวหัวหดขนาดนี้! ไอ้ทหารเลว วันนี้ข้าจะทำลายวิญญาณเซียนของเจ้า ให้เจ้าต้องเวียนว่ายตายเกิดในนรกภูมิชั่วกัลปาวสาน! ตั้งค่ายกล!"
สิ้นเสียงคำสั่งของหลี่สง
ทหารสามร้อยนายเบื้องหลังก็ระเบิดพลังเวทออกมาพร้อมกัน สร้าง 'ค่ายกลขุยวมู่ดาวหมาป่า' ขึ้นมาทันที
ค่ายกลนี้ครอบคลุมพื้นที่สิบลี้ ตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง
พลังของทหารสามร้อยนายผสานกับหลี่สง แข็งแกร่งจนยากจะต้านทาน เว้นแต่จะเป็นระดับเจินเซียน (เซียนแท้จริง) ไม่งั้นอย่าหวังว่าจะหนีรอดไปได้
ด้วยฐานะขุนพลดาวขุยวมู่หลาง บวกกับพลังระดับเซียนสวรรค์ขั้นปลาย หลี่สงจึงกล้าทำตัวกร่างขนาดนี้
แม้จะตกอยู่ในค่ายกล แต่ฉู่ฮ่าวกลับไม่มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขามองหลี่สงด้วยสายตาเบื่อหน่าย เอ่ยถามเรียบๆ
"ค่ายกลขุยวมู่ดาวหมาป่า? หึ... เจ้าคงเป็นขุนพลดาวขุยวมู่หลาง หลี่สงสินะ?"
สือโถวกระโดดออกมา ตะโกนอย่างลำพอง
"ถูกต้อง! รู้ไว้ซะก็ดี! พี่ใหญ่ข้าคือหนึ่งในยี่สิบแปดกลุ่มดาว ผู้ยิ่งใหญ่คับฟ้า!"
"พี่ใหญ่! ไอ้สารเลวนี่แหละที่หาเรื่องข้า แถมยังซ้อมข้าเกือบตาย มันยังดูถูกพี่ด้วยนะว่าขุนพลดาวขุยวมู่หลางก็แค่ขยะ พลิกฝ่ามือก็บี้ตายแล้ว!"
หลี่สงรู้นิสัยน้องชายดีว่าชอบใส่สีตีไข่ แต่เขาไม่สน ขอแค่เป็นคนที่สือโถวเกลียด เขาพร้อมจะจัดการให้โดยไม่ถามเหตุผล!
หลี่สงแสยะยิ้ม
"ไอ้หนู ดูท่าทางเจ้าจะไม่ยอมรับชะตากรรมสินะ!"
ฉู่ฮ่าวหัวเราะในลำคอ ดูท่าเจ้าหมาป่านี่คงไม่ได้เข้าประชุมสวรรค์วันนี้ ถึงได้ไม่รู้ว่าเขาได้รับแต่งตั้งเป็นเทพตุลาการแล้ว
ฉู่ฮ่าวมองหลี่สงด้วยสายตาเย้ยหยัน
"บ้านเมืองมีขื่อมีแป เจ้าก็น่าจะรู้ว่าน้องชายเจ้าเป็นฝ่ายหาเรื่องก่อน ไม่กลัวจะโดนจับขังคุกหรือไง?"
หลี่สงหัวเราะร่าเสียงดังลั่น
"ฮ่าๆๆๆ! กฎหมาย? ที่นี่ข้าคือกฎหมาย! ใครทำน้องข้าเจ็บ มันต้องตาย!"
"ต่อให้มีโทษทัณฑ์ คนที่จะซวยก็คือเจ้า! คิดเหรอว่าเทพตุลาการจะกล้ามีเรื่องกับข้า?!"
ฉู่ฮ่าวกลั้นขำไม่อยู่ หลุดหัวเราะออกมา
เป็นเสียงหัวเราะที่ราบเรียบ แต่แฝงด้วยความสมเพช
หน้าของหลี่สงบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ
"ไอ้เวรเอ๊ย! จะตายอยู่แล้วยังปากดี! วันนี้ข้าจะทุบวิญญาณเซียนเจ้าให้แหลกคามือ ส่งเจ้าไปลงนรกซะ!"
มีค่ายกลดาวหมาป่าปิดกั้นอยู่ หลี่สงมั่นใจว่าต่อให้จินเซียนคนนั้นอยู่แถวนี้ ก็คงไม่เข้ามายุ่ง
ตอนนี้เขาแค่ต้องการรีบๆ ฆ่าฉู่ฮ่าวให้จบๆ แล้วรีบชิ่ง
หลี่สงสะบัดมือสั่งการ "ฆ่ามัน!"
ทหารดาวสามร้อยนายพุ่งเข้าใส่ฉู่ฮ่าวพร้อมกันโดยไม่ลังเล
ค่ายกลสั่นสะเทือนด้วยพลังทำลายล้างจากการโจมตีระลอกใหญ่
ทหารดาวแต่ละนายหน้าตาเหี้ยมเกรียม ดูท่าจะเคยทำเรื่องชั่วๆ แบบนี้มาจนชิน
ดาบ หอก กระบี่ ขวาน สารพัดอาวุธ ประเคนใส่ฉู่ฮ่าวหมายเอาชีวิต ทุกการโจมตีมุ่งเน้นจุดตาย กะจะให้ศพไม่สวยเลยทีเดียว
ฉู่ฮ่อวหรี่ตาลง ยืนเอามือไพล่หลังนิ่งสนิท ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่ปลายนิ้ว
ต่อให้มีทหารแบบนี้มาอีกหมื่นคน เขาก็ไม่สะเทือน
ความแตกต่างระหว่าง เซียนมนุษย์ เซียนปฐพี เซียนสวรรค์ และเจินเซียน อาจจะไม่ชัดเจนนักในบางครั้ง
แต่สำหรับ 'จินเซียน' (เซียนทองคำ) นั้นอยู่เหนือขอบเขตเหล่านั้นไปไกลโข เป็นระดับที่เทียบกันไม่ติดฝุ่น
เห็นฉู่ฮ่าวยืนนิ่งไม่สะทกสะท้าน แถมยังทำท่าสบายใจเฉิบ
หลี่สงคำรามลั่น "กล้าดูถูกพวกข้ารึ! วันนี้ต่อให้จอมพลค่ายทหารสวรรค์โผล่มา ข้าก็จะฆ่าเจ้าให้ได้!"
หลี่สงพุ่งนำหน้า เงื้อดาบยักษ์ฟันใส่ศีรษะฉู่ฮ่าวเต็มแรง
ฉู่ฮ่าวยังคงไม่กระดิกตัว แม้แต่เปลือกตาก็ไม่กะพริบ
ในจังหวะที่ดาบของหลี่สงกำลังจะผ่ากะโหลกฉู่ฮ่าว เสียงตวาดอันทรงพลังและเย็นยะเยือกก็ดังขึ้น
"บังอาจ!"
มือขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นกลางอากาศ คว้าจับดาบของหลี่สงไว้ได้แน่น!
หลี่สงตกตะลึง!
ในค่ายกลดาวหมาป่าของเขา มีใครที่ไหนจะใช้มือเปล่ารับดาบเขาได้?!
หลี่สงหันขวับไปมอง ก็พบกับขุนพลสวมเกราะทองคำ ดวงตาเบิกโพลงด้วยความโกรธจ้องเขม็งมาที่เขา
ผู้มาเยือนคือจอมพลค่ายทหารสวรรค์... หลิวเสียน!
ยอดฝีมือระดับเจินเซียนผู้เกรียงไกร!
และสิ่งที่ทำให้หลี่สงต้องขวัญผวาหนักกว่าเดิมคือ ค่ายกลดาวหมาป่าของเขาถูกทำลายลงตอนไหนก็ไม่รู้
กลุ่มขุนพลสวมเกราะและหมวกประดับยศชั้นสูง ยืนล้อมทหารดาวสามร้อยนายของเขาไว้ทุกทิศทาง
หลี่สงจำหน้าคนพวกนี้ได้แม่น... นี่มันระดับผู้บัญชาการค่ายทหารสวรรค์ทั้งนั้น แต่ละคนฝีมือไม่ด้อยไปกว่าเขาเลย
วินาทีนั้น หลี่สงตระหนักได้ถึงความผิดปกติ
ระดับจอมพลนำทัพผู้บัญชาการทั้งหมดมาด้วยตัวเอง... นี่มันต้องเป็นบุคคลสำคัญระดับไหนกันถึงจะได้รับเกียรติขนาดนี้?
ทันใดนั้น หลิวเสียนก็โค้งคำนับให้ฉู่ฮ่าวอย่างนอบน้อม เหล่าผู้บัญชาการทั้งหมดก็ทำตาม พร้อมใจกันตะโกนกึกก้อง:
"ขอน้อมรับท่านเทพตุลาการ! พวกข้าขอแสดงความยินดีกับท่านเทพตุลาการที่บรรลุขั้นจินเซียน ขอจงมีอายุขัยยืนยาวชั่วนิรันดร์!"