บทที่ 28 - หลิ่วเหยียนหลับใหล เถาหงรับเคราะห์ รายได้วันแรก 5.32 ล้าน!

เซียวหลิงดึงหลิ่วเหยียนขึ้นมา ให้เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง แล้วโทรหาท่านอาจารย์

"ท่านอาจารย์ครับ สำเร็จแล้ว!! รายได้รอบปฐมทัศน์ 5.32 ล้าน! ครั้งนี้ผมจะทะยานขึ้นฟ้าจริงๆ แล้ว! ขอบคุณท่านอาจารย์ที่สนับสนุน รอให้รายได้ออกมา ผมจะซื้อเหล้าดีๆ ให้ท่านอีกสองขวด!"

หลัวเหวินเซิงหัวเราะอย่างอารมณ์ดี "ฉันก็รู้ว่าแกทำได้แน่ ต่อไปต้องเดินในทางที่ถูกที่ควร ในวงการอย่าไป... เฮ้? ไอ้เด็กเหลือขอนี่กล้าวางสายฉันเหรอ!"

เซียวหลิงก็โทรไปหาโจวซวิ่นอีกครั้งเพื่อแจ้งข่าวดี ข่าวดีก็ต้องแบ่งปันกับเพื่อนที่ดี

โจวซวิ่นที่ถูกปลุกกลางดึกเลิกคิ้ว "วันแรก 5.32 ล้านเหรอ หนังของแกถ้าตอนหลังคงที่ ก็ทะลุร้อยล้านได้นะ"

"แล้วแกยังไม่รีบจัดโรดโชว์อีกเหรอ โอกาสดีๆ แบบนี้จะพลาดได้ยังไง รีบจัดเลย บอกท่านประธานหวังใหญ่ด้วย"

"อื้อ!!"

เสียงครางอย่างแผ่วเบาดังออกมา ทำให้บรรยากาศเงียบลงทันที

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ในโทรศัพท์ก็มีเสียงด่าของโจวซวิ่นดังขึ้น "เซียวหลิง! แกไอ้..."

เซียวหลิงรีบวางสาย ไม่ต้องคิดก็รู้ว่านิ้วกลางของโจวซวิ่นต้องชูขึ้นมาแล้วแน่ๆ

เพียะ! เซียวหลิงตบลงโทษไปหนึ่งที

หลิ่วเหยียนเจ็บปวด ทำหน้าเหมือนถูกรังแก "นี่จะโทษฉันได้ยังไง ก็คุณเองนั่นแหละ..."

เซียวหลิงเลิกคิ้วอย่างภาคภูมิใจ... ใช่ พี่ชายก็โหดแบบนี้แหละ

หลังจากโทรหาประธานหวังใหญ่เสร็จแล้ว เซียวหลิงก็โทรไปหาหนิงฮ่าวอีกครั้ง ตอนนี้หนิงฮ่าวกับพวกกำลังมันส์อยู่ที่บาร์ สาวๆ แต่ละคนตัวเบาอ่อนนุ่ม พูดจาก็ไพเราะ แถมยังแต่งตัวน้อยชิ้นอีกด้วย พวกเขาชอบที่นี่มาก

"เฮ้ น้องชาย มีอะไร"

เซียวหลิงได้ยินเสียงเพลงดังกระหึ่มก็เลยต้องตะโกน "พี่ชาย ผมคุยกับประธานหวังใหญ่แล้ว พรุ่งนี้นายพาหวงป๋อพวกนั้นไปโรดโชว์ รักษาความร้อนแรงไว้"

หนิงฮ่าวกำลังกอดสาวๆ รอเข้าเรื่องอยู่ พอได้ยินแบบนี้ก็ถึงกับมึน "ให้ฉันพาคนไปเหรอ"

"อืม อย่าเล่นแล้ว รีบไปพักผ่อน พี่ชายเป็นผู้กำกับหน้าใหม่บารมียังไม่พอ นายนำทีมไปดีๆ หน่อย โชว์หน้าโชว์ตาบ้าง อย่าลืมว่าหนังของนายยังรอถ่ายทำอยู่นะ ดูแลนักแสดงหญิงดีๆ"

"ได้ ฉันเข้าใจแล้ว"

วางสายแล้ว หนิงฮ่าวมองสาวๆ แวบหนึ่ง "น้องสาวจ๋า พี่พรุ่งนี้มีธุระ ไปก่อนนะ"

เขาหันหลังเดินจากไป เหมือนกับตัดสินใจอะไรบางอย่างแล้ว พร้อมกันนั้นยังลากหวงป๋อกับสวีเจิงที่กำลังเต้นรำแนบชิดกับสาวๆ ในฟลอร์เต้นรำไปด้วย

งานสำคัญหรือสาวๆ สำคัญกว่ากัน พูดไร้สาระ... แน่นอนว่าเป็นงาน เขาอยากจะก้าวหน้ามาก หนังดีๆ แบบนี้ทำรายได้ 5.32 ล้าน เขายังเป็นผู้ช่วยผู้กำกับอีกด้วย แบบนี้จะไม่รุ่งได้ยังไง ถึงตอนนั้นยังจะขาดสาวๆ อีกเหรอ

เซียวหลิงก็โทรไปแจ้งข่าวกับทีมงานหลักอย่างจั่วเสี่ยวชิง, เจิงหลี และคนอื่นๆ ทีละคน ระหว่างนั้นก็ยังคุยโทรศัพท์กับจั่วเสี่ยวชิงกับเจิงหลีอยู่พักหนึ่ง พูดจาหวานๆ ไปบ้าง

เมื่อแจ้งข่าวเสร็จ เซียวหลิงก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ทั้งตัวรู้สึกเบาหวิว ทันใดนั้นหวังจงจวินก็โทรมาอีก บอกว่าตารางการโปรโมทจัดไว้เรียบร้อยแล้ว

"ขอบคุณท่านประธานหวังใหญ่มากครับ"

"ไม่ต้องเกรงใจ พวกเราทำธุรกิจร่วมกันนี่นา หัวอี้ก็มีหุ้นส่วนอยู่ด้วย ต้องสนับสนุนเต็มที่แน่นอน"

วางสายแล้ว เซียวหลิงรู้สึกว่าขาตัวเองเริ่มเมื่อย ก้มลงไปดู... จะไม่เมื่อยได้ยังไง ตัวเองไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ไปยืนท่าม้าอยู่ ส่วนหลิ่วเหยียนก็หลับไปแล้ว นานๆ ทีก็กระตุกทีหนึ่ง

"คนหนุ่มสาวร่างกายดีจริงๆ ล้มตัวลงก็หลับเลย"

เซียวหลิงอุ้มเธอขึ้นไปวางบนเตียง "จะนอนเหรอ นอนก็ต้องดูเวลาด้วยสิ"

เซียวหลิงไม่สนใจหรอกว่าเธอจะเป็นอะไร ขั้นตอนที่ต้องทำก็ต้องทำให้เสร็จ พูดตามตรงก็แอบดิบเถื่อนไปหน่อย แต่คืนนี้เขาตื่นเต้นมากจริงๆ ตอนนี้ยังไม่หายเลย

เขารีบใส่เสื้อผ้ากางเกง แล้วก็ไปหาพี่สาวคนสวยเถาหงอีก ไปๆ มาๆ หลายครั้ง ได้แต่พูดว่าจักรยานของคนอื่น เขาไม่สงสารจริงๆ

...

เช้าวันรุ่งขึ้น เซียวหลิงที่ไม่ได้นอนทั้งคืนก็กลับมาถึงบ้านของโจวซวิ่น เรียกได้ว่าปลดปล่อยอย่างเต็มที่ สดชื่นแจ่มใส

โจวซวิ่นยังคงมาส์กหน้าสีดำอยู่บนโซฟา แคะขี้เล็บ ไม่รักษาภาพลักษณ์เลยสักนิด น่าแปลกที่ซุนลี่ก็อยู่ด้วย

"โย่! นี่มันผู้กำกับเซียวผู้หล่อที่สุดในวงการบันเทิงไม่ใช่เหรอ กลับมาแล้วเหรอ"

เผชิญหน้ากับการหยอกล้อของซุนลี่ เซียวหลิงก็โบกมือ "เฮ้ ก็แค่ชื่อเสียงจอมปลอม ไม่น่าพูดถึงหรอก"

ซุนลี่หัวเราะเบาๆ "ฉันตื่นมาทีไร สื่อต่างๆ ก็รายงานข่าว ‘แสบซ่าส์ตะลุยทาง’ ของคุณตลอด วันแรก 5.32 ล้าน ในบล็อกก็พูดถึงกันให้แซ่ด คำชมเพียบ หนังเรื่องนี้จะดังเป็นพลุแตกแล้ว"

โจวซวิ่นกลอกตา "นั่นมันเป็นเพราะการโปรโมทของจงอิ่งกับหัวอี้ที่ทุ่มสุดตัวต่างหาก"

"โปรโมททุ่มสุดตัว หนังก็ต้องดีด้วยนะ ในวงการก็พูดถึงกันเยอะแยะ บอกว่าหนังถ่ายทำได้ดีมาก" ซุนลี่พูดจบก็มองโจวซวิ่น "นี่ไม่ใช่โปรเจกต์ของหัวอี้เหรอ ทำไมจงอิ่งถึงมาช่วยโปรโมทด้วยล่ะ"

โจวซวิ่นเชิดคางขึ้น "อาจจะเป็นเพราะท่านประธานหานอยากจะประจบเขากระมัง"

ซุนลี่พอดูออกว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับฐานะทางบ้านของเซียวหลิง ก็เลยไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ต่อ เป็นเพื่อนกันอะไรควรถามอะไรไม่ควรถาม ก็ต้องรู้จักวางตัว

"หลิงเอ๋อร์ ตอนนี้นายถือว่าประสบความสำเร็จแล้วนะ พี่สาวยังไม่มีที่ไปเลย ไม่รู้ว่าจะช่วยพี่สาวหน่อยได้ไหม"

"ได้สิ" เซียวหลิงรับปากทันที "ผมออกบทภาพยนตร์ พี่ซวิ่นกับมี่มี่ไปคุยกันเรื่องผู้กำกับกับเงินทุนให้เรียบร้อย พี่ลี่เป็นนางเอก"

"จริงเหรอ" ซุนลี่ดวงตาเป็นประกาย "เรื่องอะไร หนังหรือละคร"

"ละครครับ"

"เอ่อ..." ได้ยินว่าเป็นละคร ซุนลี่ก็ผิดหวังเล็กน้อย ตราบใดที่เป็นนักแสดง ก็ไม่มีใครไม่ใฝ่ฝันถึงจอภาพยนตร์

"พี่ครับ พี่อย่าดูถูกว่าเป็นละครนะ เรื่องนี้พี่แสดงแล้วดังแน่นอน"

"จริงเหรอ บทภาพยนตร์มีไหม ให้ฉันดูหน่อย" ซุนลี่ดวงตาเป็นประกาย เริ่มสนใจขึ้นมา

เซียวหลิงเอนตัวลงบนโซฟา "พี่ซวิ่น เหนื่อยมาทั้งคืนไม่ได้นอน ไปเอาคอมพิวเตอร์ในห้องผมมาให้หน่อย"

"ฉันจะกลายเป็นแม่แกอยู่แล้ว" บ่นก็บ่นไป โจวซวิ่นก็ยังคงละทิ้งการแคะขี้เล็บ แล้วเดินขึ้นไปชั้นบน

ในห้องนั่งเล่นเหลือแค่เซียวหลิงกับซุนลี่สองคน

"แค่กๆ" เซียวหลิงกระแอมหนึ่งครั้ง ลุกขึ้นไปรินน้ำ พอกลับมาเขาก็นั่งใกล้ซุนลี่ขึ้นมาหน่อย ระยะห่างเป็นศูนย์ ติดกันเลย

ซุนลี่ตอนแรกก็ไม่ได้สังเกต จนกระทั่งมือของเซียวหลิง ‘บังเอิญ’ วางลงบนมือของเธอ

ซุนลี่รีบจ้องตา "จะทำอะไร พี่สาวไม่ใช่เด็กสาวนะ จะมาจีบฉันเหรอ"

"จะไปได้ยังไงครับ ก็แค่ดื่มน้ำแล้วบังเอิญไปโดนเข้า" เซียวหลิงหัวเราะแหะๆ "พี่ครับ มือพี่นุ่มจัง"

"อย่ามาเล่นเลย ฉันไม่กินเหยื่อแบบนี้หรอก พี่แต่งงานแล้ว เป็นผู้หญิงดีๆ!"

เซียวหลิงยิ้มๆ ไม่ได้พูดอะไรต่อ

ซุนลี่หันหน้าไปทางอื่น ใบหูแดงก่ำ หัวใจเต้นรัว รู้ทั้งรู้ว่าไม่ควร แต่ก็ยัง...

ทันใดนั้น โจวซวิ่นก็ถือคอมพิวเตอร์ลงมา เซียวหลิงก็พิมพ์บทภาพยนตร์ออกมาสองฉบับ

"‘ตำนานเจินหวน’, ‘ตำนานหรูอี้’ สองเรื่องเลยเหรอ"

โจวซวิ่นกับซุนลี่คนละเล่มบทภาพยนตร์ เริ่มอ่านอย่างตั้งใจ ยิ่งอ่านก็ยิ่งอิน โดยเฉพาะซุนลี่ ที่มือของเซียวหลิงแอบไต่ขึ้นไปบนก้นโด่งของเธอก็ยังไม่รู้ตัว...

[จบตอน]