บทที่ 27 - รายได้วันแรกถล่มทลาย ควบม้าทั้งคืน!

เซียวหลิงพาทีมงานหลักขึ้นไปบนเวทีเพื่อรับการสัมภาษณ์อีกครั้ง

เมื่อเทียบกับตอนแรกที่ไม่มีใครสนใจ ตอนนี้นักข่าวที่สัมภาษณ์เซียวหลิงมีมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด วงการนี้มักจะเหยียบย่ำคนต่ำต้อยและยกย่องคนสูงส่งอยู่เสมอ คนที่ดูหนังจบแล้วต่างก็รู้ดีว่าหนังเรื่องนี้มีโอกาสดังถึงแปดในสิบส่วน สถานะของเซียวหลิงก็จะสูงขึ้นตามไปด้วย

นักข่าวจาก NetEase เป็นคนแรกที่ถามคำถาม "ผู้กำกับเซียวคะ ในเรื่องคุณแสดงเป็นหนุ่มหล่อด้วยตัวเอง คุณประเมินภาพลักษณ์ของตัวเองจริงๆ ว่าอย่างไรคะ คิดว่าตัวเองหล่อมากไหม"

เซียวหลิงพยักหน้า ทำหน้าจริงใจ "หล่อสิครับ"

"โอ้—!"

ผู้ชมหญิงในงานโห่ร้องขึ้นมาทันที มีบางคนถึงกับตะโกนว่าจะขอมีลูกให้เซียวหลิง คนหน้าตาดีก็เป็นที่นิยมแบบนี้แหละ

นักข่าวถึงกับพูดไม่ออก... หมอนี่ทำไมถึงไม่ถ่อมตัวเลยสักนิด หล่อแล้วรู้ตัวแบบนี้ จะชงเรื่องต่อไปยังไงล่ะ

ข้างล่างเวที

เฝิงเสี่ยวกังขมวดคิ้ว "เด็กคนนี้ไม่เลวเลยนะ หนังเรื่องนี้ถ้าไม่มีฝีมือหน่อยถ่ายทำไม่ได้ดีขนาดนี้ เนื้อเรื่องไม่ต้องพูดถึง แค่มุมกล้องกับภาพก็บ่งบอกถึงพรสวรรค์แล้ว"

เฝิงเสี่ยวกังเคยเป็นช่างศิลป์มาก่อน จึงมีความไวต่อภาพเป็นพิเศษ

เฉินกั๋วฟู่พยักหน้า "ถึงแม้จะเป็นหนังตลกแนวโรดมูฟวี่ แต่ก็ถ่ายทำได้น่าสนใจ เนื้อเรื่องเชื่อมโยงกันอย่างลงตัว การแสดงของนักแสดงก็ดีมาก โดยเฉพาะภาพของนักแสดงหญิง สวยจริงๆ"

หวังจงเหล่ยได้ยินทั้งสองคนชมเชยขนาดนี้ อดที่จะลูบคางไม่ได้

"พี่ใหญ่ครับ เด็กคนนี้เป็นคนมีความสามารถนะ ต้องมัดตัวเขาไว้กับหัวอี้ของเราให้ได้"

หวังจงจวินรีบพูด "แกอย่าไปทำอะไรบ้าๆ นะ เด็กคนนี้เบื้องหลังไม่ธรรมดา ท่านประธานหานยังต้องไปเอาใจเลย อย่าไปล่วงเกินเขา"

หวังจงเหล่ยตกใจ "โหดขนาดนั้นเลยเหรอ มาจากตระกูลไหนกัน"

หวังจงจวินส่ายหน้า "ฉันเพิ่งจะให้คนไปสืบมา ก็เป็นแค่นักศึกษาธรรมดาๆ ของสถาบันภาพยนตร์ปักกิ่ง"

"แล้ว..."

"สืบไม่เจอนี่แหละที่น่ากลัวที่สุด แสดงว่าระดับของเรา ยังไม่มีสิทธิ์ที่จะรู้สถานะของเขาด้วยซ้ำ"

หวังจงเหล่ยมองไปที่เซียวหลิงที่กำลังทำตัวโดดเด่นอยู่บนเวที "พี่ใหญ่ครับ พี่จะเข้าใจผิดไปหรือเปล่า เด็กคนนี้ไม่มีท่าทีของคุณชายเลยสักนิด"

"ขนาดท่านประธานหานยังต้องไปเอาใจเลย แกคิดว่าไงล่ะ"

"เอ่อ..." หวังจงเหล่ยถึงแม้จะหยิ่งยโสไปหน่อย แต่ก็ไม่ใช่คนโง่ รีบเปลี่ยนคำพูดทันที "แล้วต่อไปจะทำยังไงกับเขาดี คนข้างล่างไม่รู้เรื่อง เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงให้เขาแค่ปีเดียวเอง"

ได้ยินดังนั้น หวังจงจวินก็ปวดหัว เรื่องนี้จะไปโทษคนข้างล่างจริงๆ ก็ไม่ได้ ใครจะไปคิดว่าหนุ่มน้อยที่อาศัยเส้นสายเข้ามา จะเป็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่ขนาดนี้

"ก็ทำเป็นไม่รู้สถานะของเขาไป สร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเขาให้มากเข้าไว้ ถ้าประจบไม่ได้ก็อย่าไปล่วงเกิน"

"ผมเข้าใจแล้วครับ"

หวังจงเหล่ยพยักหน้า คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ "พี่ใหญ่ครับ เด็กคนนี้ดูเหมือนจะชอบผู้หญิงหน่อยๆ นะ จะให้..."

หวังจงเหล่ยมองไปทางสองสาวปิงปิง หวังจงจวินเข้าใจความหมายของเขาทันที

คิดอยู่ครู่หนึ่ง หวังจงจวินก็ขมวดคิ้ว

หวังจงเหล่ยจะไปไม่เข้าใจความหมายของพี่ชายตัวเองได้อย่างไร รีบพูดทันที "พี่ใหญ่วางใจเถอะครับ สะอาดทั้งคู่ ผมยังไม่เคยแตะต้องเลย เก็บไว้ต้อนรับแขกผู้มีเกียรติโดยเฉพาะ"

"สะอาดทั้งคู่?"

"ผมเก็บไว้เป็นพิเศษ สองคนนั้นไม่กล้าขัดใจผมหรอก ก็แค่ทางฝั่งเหิงต้าสวี่เหล่าป่านดูเหมือนจะสนใจเสี่ยวฟ่านหน่อยๆ"

หวังจงจวินพูดอย่างมีความหมายลึกซึ้ง "ท่านประธานหานไม่ได้ไปเอาใจสวี่เหล่าป่านนะ"

หวังจงเหล่ยเข้าใจทันที "ผมเข้าใจแล้วครับพี่ใหญ่"

ดวงตาเป็นประกาย หวังจงจวินกระซิบ "แกจัดการให้ดี อย่าให้โจ่งแจ้งเกินไป"

"รู้แล้วครับ ให้เป็นความต้องการของพวกเธอเอง ถึงจะล่วงเกินไปก็โทษพวกเราไม่ได้"

สองพี่น้องเจรจากันครู่หนึ่ง ก็ตกลงธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับสองนางเอกเบอร์หนึ่งคนใหม่ของหัวอี้ได้เรียบร้อย

หัวอี้ที่สามารถเติบโตขึ้นมาได้หลายปีมานี้ ไม่ใช่แค่เพราะการสนับสนุนของหานซานผิง ก็มีส่วนที่เป็นสีเทาอยู่บ้าง เรื่องแบบนี้ในวงการก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ทีมประชาสัมพันธ์ของหัวอี้ก็ทำหน้าที่นี้แหละ คอยดูแลเจ้านายโดยเฉพาะ ส่วนแขกผู้มีเกียรติบางคน ก็ต้องใช้ของที่ดีที่สุด ของที่คนอื่นเคยใช้แล้ว สองพี่น้องย่อมไม่ทำผิดพลาดแบบนั้นส่งขึ้นไป นั่นคือการตบหน้าแขกผู้มีเกียรติ

ส่วนดาราหญิงจะเต็มใจหรือไม่ ในเมื่อได้รับสิทธิพิเศษมาหลายปีแล้ว ก็ควรจะรับผิดชอบในส่วนที่ควรจะรับผิดชอบ ไม่อย่างนั้น ก็ถูกแบน! แถมยังต้องคายของที่กินเข้าไปหลายปีมานี้ออกมาอีกด้วย ดาราหญิงที่ปีนขึ้นมาได้ยากลำบาก ย่อมไม่เต็มใจที่จะตกลงไปอีก บางคนถึงกับยอมรับมันอย่างเต็มใจ มีเจ้านายคอยหนุนหลัง กับไม่มีเจ้านายคอยหนุนหลัง นั่นเป็นคนละเรื่องกัน ก็แค่การเสียสละทางร่างกายเล็กน้อยเท่านั้นเอง

"แล้วพี่ครับ หนังเรื่องนี้ พวกเราควรจะทุ่มเทอีกหน่อย โปรโมทให้หนักๆ ไหม"

"นี่มันต้องพูดด้วยเหรอ อนุมัติเพิ่มอีกสามล้าน ทุ่มสุดตัวดันเซียวหลิง ดันให้ตายไปเลย ให้คุณชายน้อยมีความสุขหน่อย"

หวังจงเหล่ยหัวเราะแหะๆ "เข้าใจแล้วครับ!"

การสัมภาษณ์จบลง รอบปฐมทัศน์ก็จบลงอย่างเป็นทางการ จากนั้นภายใต้การโปรโมทอย่างบ้าคลั่งของจงอิ่งกับหัวอี้ รอบปฐมทัศน์ของ ‘แสบซ่าส์ตะลุยทาง’ ก็ถูกสื่อต่างๆ รายงานข่าวอย่างต่อเนื่อง หนังยังไม่ทันดัง เซียวหลิงก็ดังก่อนแล้ว "ผู้กำกับอัจฉริยะที่หล่อที่สุดในวงการบันเทิง" ถูกแปะไว้บนหัวของเขาทันที

เป็นฝีมือของใครเซียวหลิงดูก็รู้ เขาทำหน้าไม่แยแส... อยากจะประจบเขาเหรอ พี่ชายมักจะกินฟรีเอาฟรี กินข้าวอ่อนแบบแข็งๆ อยู่แล้ว!

ก็แค่ตอนแรกที่ยังทำท่าไม่สนใจเขา เย็นชาหน่อยๆ แต่จู่ๆ สองนางเอกเบอร์ใหญ่ของหัวอี้อย่างฟ่านปิงปิงกับหลี่ปิงปิงก็มาแลกเบอร์โทรศัพท์กับเขา ส่งสัญญาณทั้งทางตรงและทางอ้อม กระตือรือร้นขึ้นมา ทำเอาเซียวหลิงงงไปหน่อย... เดี๋ยวนะ พี่ชายยังไม่ทันได้จีบเลย พวกคุณก็ยอมนอนลงแล้วเหรอ รอดูท่าทีไปก่อน ถึงจะอวบอิ่มน่ากิน แต่ก็อย่าให้เป็นซุปไก่พิษ อีกอย่างคืนนี้มีนัดเต็มแล้ว คิวปรับไม่ได้

คืนนั้นเวลาเที่ยงคืน เซียวหลิงรอจนกระวนกระวาย ถึงแม้จะมั่นใจ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสพลาด เพราะอย่างไรเสียรายได้ของหนัง ไม่ใช่แค่ดูที่คุณภาพของหนัง แต่ยังต้องดูที่การโปรโมทและปัจจัยอื่นๆ อีกด้วย

ความกังวลหนักเกินไป ก็ได้แต่ระบายความกดดันออกมา เถาหงทนไม่ไหว หลับไปทันที

เซียวหลิงรีบอาบน้ำ เสื้อผ้าก็ไม่เปลี่ยน ไปที่ห้องอีกห้องหนึ่งในโรงแรมเดียวกัน ของดีไซส์ E ใหญ่พิเศษรอมานานแล้ว พอเซียวหลิงมาถึงหลิ่วเหยียนก็ลากเขาเข้าไป โชว์ผลงานที่เรียนมาใหม่ช่วงนี้ ใช้ประโยชน์จากจุดเด่นของตัวเองอย่างคล่องแคล่ว ทำเอาเซียวหลิงถึงกับร้องชมในใจ

"บนตัวคุณมีกลิ่นน้ำหอมผู้หญิง คุณไม่ใช่ว่ากินมาแล้วถึงได้มาใช่ไหม" หลิ่วเหยียนพูดอู้อี้ถาม

เซียวหลิงจิ๊ปาก ตบหัวเธอเบาๆ "คุณก็ทำของคุณไปสิ ก็ไม่ได้ขาดของคุณสักหน่อย"

หลิ่วเหยียนกลอกตาใส่... หมอนี่ ไม่ปิดบังเธอเลยสักนิด ดังนั้นก็เลยใจเหี้ยม จัดหนักให้เขาไปเลย

เซียวหลิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กลอกตาขึ้นฟ้า... ยัยนี่คอหอยลึกขนาดนี้เลยเหรอ ของดี ต้องให้รางวัล!

กริ๊งๆๆ

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เซียวหลิงรีบตบหัวหลิ่วเหยียนเบาๆ ให้เธอหยุดแป๊บหนึ่ง แล้วรับโทรศัพท์

"น้องชาย สุดยอดเลย! รายได้รอบปฐมทัศน์ 5.32 ล้าน! ดังแล้ว! ดังมาก!"

"เชี่ย!!"

"ใช่! เชี่ย! โคตรเชี่ยเลย! น้องชายนายสุดยอดเกินไปแล้ว! พวกเราสวีเจิงหวงป๋ออยู่ที่บาร์กำลังมันส์เลย นายจะมาไหม!"

"ฉันมีธุระต้องทำ... อืม~ พวกนายไปกันเถอะ วางแล้ว!"

"เฮ้?"

หนิงฮ่าวมองดูโทรศัพท์ที่ถูกตัดสายไป เขารู้สึกว่าเสียงของเซียวหลิงไม่ค่อยจะปกติ แต่ก็คิดว่าเป็นเพราะเขาตื่นเต้นเกินไป เลยไม่ได้ใส่ใจ เขามองดูสระว่ายน้ำที่เต็มไปด้วยแสงสีเสียงเพลงและการเต้นรำ

"เชี่ย! เล่นดนตรีต่อ! เต้นต่อ!!"

ที่โรงแรม เซียวหลิงกดความตื่นเต้นในใจลง ก้มหน้าลงกลอกตาใส่หลิ่วเหยียนแวบหนึ่ง... ยัยนี่ดูไม่เหมือนคนดีนะ ฉวยโอกาสที่เขาไม่ทันระวังก็ลอบทำร้ายเขา สะใจ... ทำร้ายต่อไป... โจมตีจุดอ่อนของพี่ชายอย่างแรง!

วันนี้ดีใจ เขาจะฉลองทั้งคืน!

[จบตอน]