ตอนที่ 13: การต่อสู้ (2)

ดิ๊กพบว่ามันไม่น่าเชื่อที่เด็กหนุ่มได้แลกการโจมตีกับเขา ดาบของแองเจเล่ได้แทงตาขวาของดิ๊กจนทะลุไปถึงด้านหลังศีรษะ แองเจเล่ทุ่มเททุกอย่างลงในการโจมตีนี้ ไหล่ซ้ายของแองเจเล่ได้รับบาดเจ็บแม้ว่าเขาจะพยายามหลบดาบที่พุ่งเข้ามาที่ศีรษะของเขาได้แต่มันก็ยังถากไปโดนไหล่ของเขา เนื้อบางส่วนได้ถูกฟันออกและมองเห็นกระดูกของเขาตรงรอยแผล

แองเจเล่สังเกตเห็นดิ๊กกำลังพยายามถอยและเขาก็เห็นดิ๊กกำลังถือโซ่ไว้ในมือ ดิ๊กพยายามใช้โซ่เป็นตัวล่อและเขาจะวิ่งหนีไป เมื่อดิ๊กกำลังมุ่งมั่นกับโซ่ของเขาแองเจเล่ก็ดันดาบเข้าไปก่อนแทนที่จะรอหลบโซ่ มันเป็นเพียงโอกาสเดียวของเขาเท่านั้นเพราะถ้าเขาปล่อยดิ๊กไปดิ๊กก็จะกลับมาแก้แค้นในภายหลัง ด้วยการช่วยเหลือของชิปเขาก็ชนะการเสี่ยงโชคและดิ๊กก็ถูกฆ่าตาย

"ข้าชนะ! ฮ่าฮ่าฮ่า!" แองเจเล่หัวเราะ เขาก้าวถอยหลังและดึงดาบออกมาแล้วดิ๊กก็ล้มลงไปข้างหลัง

[ออกห่างสถานที่นี้ภายใน 5 นาที กลิ่นของเลือดจะดึงดูดสัตว์ร้าย] ชิปรายงาน มันเป็นการเตือนแองเจเล่ถึงสถานการณ์ที่เป็นอันตรายโดยอัตโนมัติ แองเจเล่มีความสุขกับชัยชนะของเขาจนเกือบละเลยคำเตือน เขาพันบาดแผลบนไหล่ของเขาด้วยเศษผ้าและเขาก็เดินไปช้าๆที่ร่างของดิ๊ก

"ข้าพึ่งชนะการต่อสู้....ข้าต้องการของรางวัล" แองเจเล่พูด เขาไม่ค่อยสบายใจกับการปล้นของจากศพแต่เขาก็ต้องทำ ภายในกระเป๋าของดิ๊กมีมีดเหลือหนึ่งเล่มและมีแหวนมรกตที่ดูเก่าแก่ มรกตมีรอยแตกและยังมีกระเป๋าเงินถุงเล็กบนตัวดิ๊ก

แองเจเล่เอาทุกสิ่งทุกอย่างและยังหยิบโซ่เหล็กสองเส้น เขายังเอาดาบของดิ๊กและเขาก็เริ่มจากไป

"โฮกกกกกก" สัตว์ร้ายเริ่มคำรามในป่า แองเจเล่ได้ยินหลังจากที่เดินไปไม่กี่ก้าวเท่านั้น เขาเริ่มตื่นตระหนกและเริ่มวิ่งกลับไปที่ปราสาท เสียงมาจากสถานที่ที่แองเจเล่พึ่งออกมาและเขาอาจจะตายได้ถ้าเขายังอยู่นานกว่านี้ เสียงสัตว์ดูแข็งแกร่งกว่าหมูป่าที่เขาเคยเจอก่อนหน้านี้และมันอาจจะเป็นหมีภูเขา

สัตว์ร้ายยังคงคำรามในป่าและมีนกจำนวนมากบินออกจากต้นไม้ แองเจเล่ไม่ได้หยุดแม้แต่น้อยเขาวิ่งออกมาจากป่าด้วยความเร็วสูงสุด เขาคิดว่าร่างกายของดิ๊กอาจจะถูกสัตว์ร้ายจัดการไปและมันอาจจะช่วยเขาในภายหลัง

แองเจเล่เห็นทหารยามสองคนเมื่อเขาพึ่งออกจากป่า ยามทั้งสองคนกังวลเกี่ยวกับตัวเขาและกลับมาตรวจสอบสถานการณ์ พวกเขาอาจจะได้ยินเสียงคำรามของสัตว์ทำให้พวกเขากังวลใจ

"นายน้อยแองเจเล่! พระเจ้า! เกิดอะไรขึ้น" ทั้งสองมองแองเจเล่ที่ได้รับบาดเจ็บกำลังวิ่งออกจากป่า

"พาข้ากลับไปที่ปราสาท!" แองเจเล่พูดขณะที่หายใจอย่างหนัก เขาแทบจะไม่สามารถยืนอยู่ได้และยามทั้งสองคนก็พยุงแขนเพื่อช่วยเหลือเขา ทหารม้าในบริเวณค่ายฝึกได้เห็นสถานการณ์และเข้ามาช่วยอย่างรวดเร็ว พวกเขาช่วยนำตัวแองเจเล่กลับไปที่ปราสาทและการฝึกของพวกเขาก็หยุดลงเนื่องจากความวุ่นวายที่ถูกสร้างขึ้นโดยสัตว์ร้าย

*****************

ข่าวลือกระจายไปอย่างรวดเร็วในปราสาท บางคนบอกว่าแองเจเล่ได้รับบาดเจ็บขณะล่าสัตว์และบางคนบอกว่าแองเจเล่ถูกปล้นโดยอาชญากร บางคนถึงกับคิดว่าแองเจเล่ได้เจอหมีดำภูเขาในตำนาน

แม่บ้าน คนงานและอัศวินในอนาคตต่างก็คุยซุบซิบเรื่องข่าวลือในเวลาว่าง แองเจเล่ถูกวางลงบนเตยงในห้องนอนในตอนบ่าย และแพทย์ได้มาตรวจดูบาดแผลของเขา พวกเขารีบรักษาอย่างระมัดระวังและแองเจเล่บอกสิ่งที่เขาพึ่งจะทำก่อนที่จะออกมา แองเจเล่ดูเหมือนมัมมี่ที่นอนอยู่บนเตียงและดวงอาทิตย์ที่ตกลงทำให้ห้องนี้สว่างขึ้น

เซซิเลียได้นั่งอยู่ที่เตียงของแองเจเล่ เธอดูแลแองเจเล่และเธอกำลังเตรียมผลไม้ให้เขา แองเจเล่นอนเป็นเวลานานหลังจากที่เขากลับมาและเขารู้ดีขึ้นหลังจากพักผ่อนบาดแผลของเขาไม่เจ็บแล้ว ลูกเหล็กในห้องของเขาได้ถูกเซซิเลียเอาออกมาและเธอก็เอาไปวางไว้มุมห้อง สิ่งของที่แองเจเล่หยิบมาจากศพก็ได้ทำความสะอาดและวางไว้บนเตียงนอนของเขา

"มีใครมาหาข้าตอนที่ข้าหลับหรือไม่" แองเจเล่ถาม

"ท่านเหว็ดมาที่นี่สักครู่ที่ผ่านมาแล้วท่านเห็นนายน้อยกำลังนอนหลับอยู่ท่านจึงบอกให้ข้าดูแลนายน้อยให้ดีก่อนที่จะเดินออกไป แม็กกี้และซีเลียก็ยังมาตรวจดูท่าน" เซซิเลียตอบ

แองเจเล่พยักหน้าแต่เขาไม่ได้พูดอะไร บารอนอาจจะยังไม่ทราบเกี่ยวกับอาการบาดเจ็บของเขา มันใช้เวลาประมาณห้าวันก่อนที่เขาจะกลับมาจากเหมืองเงิน แม้ว่าจะมีใครส่งข้อมูลไปให้บารอนมันก็ยังใช้เวลาหลายวัน เหมืองเงินก็อยู่ที่ขอบดินแดนของตระกูลริโอและปราสาทก็ออยู่ตรงกลางของดินแดน

"ท่านเหว็ดยังบอกอีกว่าสัตว์ร้ายที่ท่านพบอาจจะเป็นหมีภูเขาตัวเต็มวัย มันแข็งแรงกว่าหมีดำภูเขาและมันเป็นราชาในป่า" เซซิเลีย

"หมีภูเขาตัวเต็มวัย?" แองเจเล่เลียริมฝีปากและพูด เขารู้เรื่องนี้จากหนังสือในห้องสมุดพิเศษ มันดูคล้ายหมีดำภูเขาแต่มีความแข็งแรงมากกว่า มันช้ากว่ามีดำภูเขาแต่มีผิวหนังที่แข็งและมีความต้านทานยาพิษสูง มันเป็นหนึ่งในสัตว์ร้ายชั้นสูงในจักรวรรดิรูดิน หมีภูเขาสามารถต่อสู้กับอัศวินได้สองถึงสี่คนด้วยตัวมันเองและมันจะแข็งแกร่งขึ้นถ้ามันโกรธ....

บารอนเคยล่าหมีดำภูเขาธรรมดามาก่อนแต่มันก็ยังเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ ถ้าแองเจเล่เจอกับหมีภูเขาแองเจเล่ตายแน่ๆ

"ดี ข้าโชคดีจริงๆ" แองเจเล่พูด เขากลัวมากเมื่อนึกถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้น เขาโกหกแพทย์เมื่อเขากำล้งรับการรักษา เขาพูดว่าเขาได้พบกับคนต่อสู้กับหมีภูเขาและดาบก็พุ่งมาทางไหล่ของเขาแล้วมีดได้ถูกเขาหลังจากที่ดาบเกือบจะฆ่าเขา เขาได้หยิบของที่พุ่งเข้ามาและกลับมาพร้อมกับอาการบาดเจ็บ นี่เป็นแหล่งที่มาของข่าวลือ

หัวหน้าแพทย์บอกว่าแองเจเล่เป็นคนที่โชคดีมากที่เขาไม่เสียชีวิตที่นั่น เขาไม่มีความคิดที่จะอธิบายว่าเกิดอะไรขึ้นในเร็วๆนี้ เขาได้แข็งแกร่งขึ้นภายในระยะเวลาสั้นๆและผู้คนอาจจะไม่เชื่อว่าการกินอาหารจะสามารถเพิ่มสถานะของพวกเขาได้ นอกจากนี้ยังเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้สำหรับคนธรรมดาที่จะเรียนรู้ชุดทักษะดาบด้วยความเร็วเช่นนี้ ถ้าเขาพูดว่าเขาฆ่านักฆ่าจากสัญลักษณ์ทมิฬมันอาจจะกลายเป็นข่าวใหญ่จริงๆและเขาก็จะมีปัญหามากขึ้น

คาร์ล เหว็ดและอูดิสก็ตรวจสอบความคืบหน้าของแองเจเล่เป็นประจำก่อนที่เขาจะตกจากหลังม้า ดังนั้นพวกเขาจึงรู้ว่าความสามารถของแองเจเล่ เขาฝึกทักษะดาบกับพ่อของเขาหนึ่งวันก่อนที่เขาจะตกม้ามันจึงเป็นเรื่องยากที่จะอธิบายว่าทำไมเขาถึงได้เรียนรู้ทักษะทั้งชุดได้เร็วขนาดนี้ เขาต้องการทำบางอย่างเพื่อทำให้ทุกอย่างดูสมเหตุสมผลมากขึ้น

แองเจเล่หยิบของที่เขาได้ปล้นมาและวางไว้บนเตียง ดาบกางเขนสีเงิน โซ่เหล็กสองเส้นและมีด นอกจากนี้ยังมีแหวนและถุงหนังที่มีเงิน เขาเปิดถุงก่อนและมีเหรียญอยู่หลายเหรียญ บางเหรียญเป็นเหรียญทองและบางเหรียญเป็นเหรียญเงินแต่มันก็ไม่มีความหมายอะไรกับแองเจเล่เพราะเงินเดือนของเขามากกว่าสิบเหรียญทอง สิบเหรียญเงินเท่ากับหนึ่งเหรียญทองดังนั้นแองเจเล่จึงไม่ได้เป็นกังวลกับเหรียญพวกนี้

เขาวางถุงเงินไว้และหยิบโซ่เหล็กขึ้นมา โซ่สีดำทั้งเส้นและที่ปลายมีกรงเล็บอยู่ มันมีสีพิเศษทำให้มันส่องแสงในตอนกลางคืน มันยังคมมากและมันยังเฉือนผ้าปูที่นอนเมื่อแองเจเล่วางมันลงไป

ดาบยาวไม่มีไม่มีเครื่องหมายบนด้ามดาบและใบดาบดูคนมากเช่นกัน มันทำจากวัสดุที่มีคุณภาพสูง ส่วนตัวดาบไม่มีรอยแตกเลยแม้แต่น้อยหลังจากที่ต่อสู้มา

"วัสดุที่ยอดเยี่ยม" แองเจเล่พูดและเขาก็ตัดสินใจใช้เป็นอาวุธของเขา

สิ่งสุดท้ายคือแหวน เขาหยิบแหวนขึ้นมาและมันต้องมีอะไรพิเศษเพราะดิ๊กได้นำติดตัวไว้ตลอดเวลา

แหวนมีสีคล้ายแทงแดงแต่แองเจเล่ไม่แน่ใจว่ามันทำจากอะไร นอกจากนี้มันยังไม่มีเครื่องหมายและมันดูเหมือนทำมาแบบลวกๆ ตัวแหวนมีพื้นผิวขรุขระและดูเหมือนมีคนได้ถูมันหลายครั้ง ตรงกลางเป็นมรกตทรงกลมและมันยังมีรอยแตกทั่วทรกต

"ดูเหมือนว่ามันจะเสียหาย" แองเจเล่สงสัยและเขามองอย่างระมัดระวัง เซซิเลียมองเขาอย่างแปลกๆแต่ตอนนี้เธอก็อยากรู้เรื่องแหวนมากขึ้น

"ตอนนี้เจ้าออกไปจากห้องได้แล้ว" แองเจเล่พูด

"ค่ะ" เซซิเลียรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยและเธอก็วางผลไม้ไว้บนจาน เธอโค้งให้แองเจเล่และออกจากห้องไป

แองเจเล่เริ่มตรวจดูแหวนอีกครั้งหลังจากที่ประตูปิด เขามีความรู้สึกพิเศษที่บอกเขาว่าแหวนนี้จะต้องเป็นสิ่งที่น่าทึ่ง