ตอนที่ 36 ความวุ่นวายของลอสแองเจลิสในปี 1992

มีคนจำนวนไม่น้อยที่หวังว่าตนเองจะมีช่วงเวลาที่ดีในฮอลลีวูด แต่ผลลัพธ์สุดท้ายมักจะกลายเป็นว่าพวกเขาต้องพบกับบริษัทยักษ์ใหญ่ห้าแห่ง มันเป็นอุตสาหกรรมที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก สุดท้ายพวกเขาก็ต้องออกจากวงการไป

เควินพอจะเข้าใจกฎเกณฑ์ของอุตสาหกรรมบันเทิงอยู่บ้าง และได้เลือกเส้นทางความร่วมมือแบบวิน-วินมาตั้งแต่เริ่มต้น

ตั้งแต่ CAA ไปจนถึงนิวไลน์ซินีม่า จากนั้นจากนิวไลน์ซินีม่าก็ไปร่วมมือโดยตรงกับวอร์เนอร์บราเธอส์และได้รับส่วนแบ่งจากการลงทุน 30%

รู้ไหมว่าถ้าหนังเรื่องนี้ไม่ได้รับการลงทุนจากวอร์เนอร์บราเธอส์ มันคงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะออกฉายในโรงภาพยนตร์ได้หลายพันแห่งแบบนี้

รวมถึงโรงฉายสี่พันโรงทั่วสหรัฐอเมริกา และการประชาสัมพันธ์ที่ใหญ่โตด้วย

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เควินและบริษัทภาพยนตร์เล็กๆอื่นๆจะสามารถทำได้

จะอธิบายสั้นๆว่าถ้าเควินหาบริษัทเล็กๆมาจัดจำหน่ายหนังเรื่องนี้แทน ต่อให้เขาจะลงทุน 100% ก็ตาม ขีดจำกัดบนของหนังเรื่องนี้ก็จะอยู่ที่ 20 ล้านหรือ 30 ล้านเหรียญเท่านั้น

หลังจากหักค่าใช้จ่ายทั้งหมดแล้ว การได้กำไรสิบล้านเหรียญก็ถือว่าโชคดีแล้ว

ยิ่งถ้าเราคำนึงถึงภาษีและค่าธรรมเนียมที่สูงลิ่วในสหรัฐด้วยแล้ว นั่นหมายความว่าเขาแทบจะไม่ได้กำไรเลย

และนั่นคือขีดจำกัดบน ของจริงอาจจะน้อยกว่านั้นก็ได้

เพราะงั้นการหาเงินจากวงการนี้มันไม่ได้ง่ายเลย

ถ้าอยากให้ทุกอย่างราบรื่น ก็ต้องยอมแบ่งกำไรให้บริษัทใหญ่เพื่อร่วมมือแบบวิน-วิน

……….

“โอ้วส์ เควิน!”

แสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องนอนของเควินที่วิลล่าในเบเวอร์ลีฮิลส์ และผ้าห่มก็ขยับเขยื้อนขึ้นๆลงๆ เห็นได้ชัดว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นใต้ผ้าห่มนี้

หลังจากนั้นสักพัก ทั้งสองก็หยุด

แองเจลิน่า โจลี่นอนลงข้างๆเควินอย่างเชื่อฟัง บนทีวีหน้าเตียงกำลังออกอากาศการพิจารณาคดีต่อสาธารณชนที่กำลังได้รับความสนใจ

ระบบทุนนิยมหมายถึงทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเรื่องของเงิน

แม้ว่าจะยังไม่ถึงยุคของการถ่ายทอดสด แต่สถานีวิทยุกระจายเสียงข่าวก็เริ่มมีแผนการสำหรับเรื่องนี้แล้ว

ABC สถานีโทรทัศน์ที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา ได้รับการรับรองให้ออกอากาศเหตุการณ์ของร็อดนีย์ คิงแบบสดๆผ่านเครือข่ายของตนเองได้สำเร็จ

เวลานี้ การพิจารณาคดีเพิ่งจะเริ่มต้น

ทนายความทั้งสองฝ่ายต่างก็โจมตีกันโดยอิงตามกฎหมายและปกป้องลูกความของตนเอง

หลังจากช่วยเควินทำความสะอาดไอนั่นแล้ว โจลี่ก็เข้าไปกอดเควิน

ตั้งแต่รอบปฐมทัศน์เมื่อวานนี้ เควินก็ดูทีวีตลอดเวลาราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่ดึงดูดความสนใจของเขาเป็นพิเศษ

จนกระทั่งวันนี้เองที่โจลี่ได้รู้ว่าเควินมีความกังวลเกี่ยวกับเหตุการณ์ของร็อดนีย์ คิง

“เควิน?”

“ว่าไง?”

“เหตุการณ์ของร็อดนีย์ คิงสำคัญกว่ารายได้บ็อกซ์ออฟฟิศของหนังเรื่องGet Out(ลวงร่างจิตหลอน)หรือเปล่า ทำไมคุณถึงกังวลเกี่ยวกับเหตุการณ์ของร็อดนีย์ คิงมากขนาดนั้นจนไม่สนใจรายได้หนังของตัวเองด้วยซ้ำเนี่ย”

ในที่สุดโจลี่ก็ถามสิ่งที่เธอสงสัยออกมา

อย่างไรก็ตาม เควินไม่สามารถบอกโจลี่โดยตรงได้ว่าเขารู้ล่วงหน้าถึงผลที่ตามมาจากเหตุการณ์ของร็อดนีย์ คิง ดังนั้นเขาจึงเลี่ยงการตอบคำถามโดยพูดว่า

"ฉันไม่คิดว่าร็อดนีย์ คิงสมควรได้รับการปฏิบัติแบบนี้"

“สหรัฐอเมริกาควรเป็นประเทศที่สามารถรองรับความหลากหลายได้”

“โจลี่ ในอนาคตของฮอลลีวูด สิทธิที่เท่าเทียมกันจะเป็นกระแสหลัก หากคุณต้องการอยู่ในฮอลลีวูดต่อไป คุณควรวางตัวอย่างเหมาะสมเกี่ยวกับเรื่องนี้”

เควินชี้แจง

ไม่มีใครจินตนาการได้ว่าการต่อสู้ทางการเมืองจะดุเดือดขนาดไหนในอนาคต ยกเว้นเควิน

หากดาราฮอลลีวูดมีส่วนเกี่ยวข้องกับการเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติ อาชีพการงานของพวกเขาเหล่านั้นจะดูมืดมนหรืออาจถึงขั้นพังทลายไปเลยก็ได้

การสร้างภาพลักษณ์ของตัวเองในฐานะนักเคลื่อนไหวด้านสิทธิเท่าเทียมกันไว้ล่วงหน้าถือเป็นวิธีที่ดีที่สุดของเควินในสงครามทางการเมืองของอเมริกาในอนาคต

เอาชนะไม่ได้ก็แค่เข้าร่วม นั่นคือสิ่งที่เคสินคิด

กลับมาที่การถ่ายทอดสดพิจารณาคดีทางโทรทัศน์ หลังจากทนายความของทั้งสองฝ่ายได้สรุปข้อโต้แย้งกัน และศาลก็ได้รับหลักฐานวิดีโอที่พิสูจน์ได้ว่าร็อดนีย์ คิงขัดขืนการจับกุมของตำรวจ ศาลจึงได้มีคำพิพากษาดังต่อไปนี้

“สเตซีย์ คูน, ลอว์เรนซ์ พาวเวลล์, ทิโมธี วินด์ และเจ้าหน้าที่ตำรวจธีโอดอร์ บริเซโน เจ้าหน้าที่ตำรวจ 4 นายนี้ ไม่ได้กระทำการใดๆที่ไม่เหมาะสมในเหตุการณ์ของร็อดนีย์ คิง ขณะนี้พวกเขาถูกตัดสินว่าไม่มีความผิดและจะได้รับการปล่อยตัวทันที!”

คนผิวสีที่กำลังนั่งฟังการพิจารณาคดีในชั้นศาลก็เริ่มส่งเสียงดังขึ้นมาทันใด

ฉากนั้นเต็มไปด้วยความโกลาหล

ณ จุดนี้ เควินไม่จำเป็นต้องดูเนื้อหาของมันอีกต่อไป

ในความเป็นจริง ตามบันทึกที่บันทึกในเวลาต่อมา สาเหตุใหญ่ที่สุดของความวุ่นวายของร็อดนีย์ คิงก็คือการลบวิดีโอเทปโดยพวกสำนักงานสื่อใหญ่ๆ

การลบข้อมูลโดยสื่อไร้ยางอายเหล่านี้ ทำให้เหตุการณ์ที่ตำรวจบังคับใช้กฎหมายอย่างยุติธรรมดูคลุมเครือจนกลายเป็นเหตุการณ์ที่ตำรวจทำร้ายประชาชน

มวลชนมีอคติทำให้คนรู้สึกว่าตำรวจผิด

อย่างไรก็ตาม ศาลได้รับวิดีโอเทปฉบับสมบูรณ์ และมีการตัดสินที่ถูกต้อง ซึ่งทำให้คนผิวสีไม่พอใจอย่างมาก

นอกจากนี้ อเมริกายังอยู่ในช่วงวิกฤตทางการเงิน และคนผิวสีจำนวนมากก็ประสบปัญหาแม้กระทั่งการหาอาหารกินในแต่ละวัน

พวกเขาก็แค่หาเรื่องก่อจลาจลแล้วอยากออกปล้น

ปัจจัยเหล่านี้รวมกันก่อให้เกิดความวุ่นวายในลอสแองเจลิส

“โจลี่ อย่าออกไปข้างนอกในอีกสองสามวันข้างหน้านะ ฉันรู้สึกว่าจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น”

เควินซึ่งรู้เรื่องทั้งหมดนี้ ได้จัดเก็บเสบียงไว้ที่วิลล่าเพียงพอแล้ว ดังนั้น เขาจึงไม่จำเป็นต้องออกไปข้างนอกอย่างน้อยก็ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

ลอสแองเจลิสอยู่ในภาวะโกลาหล และความวุ่นวายส่วนใหญ่เกิดขึ้นในเขตเมือง

เบเวอร์ลี่ฮิลส์ตั้งอยู่ในเขตชานเมืองและมีกองกำลังรักษาความปลอดภัยที่แข็งแกร่ง คนผิวสีไม่ใช่คนโง่ เป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะมาก่อปัญหาที่นี่ ทั้งที่มีซุปเปอร์มาเก็ตในเมืองที่พวกเขาไปปล้นได่้

…………………

“พวกเขาเป็นผู้กระทำผิด!”

“พวกเขาเป็นผู้กระทำผิด!”

“พวกเขาเป็นผู้กระทำผิด!”

กลุ่มคนผิวสีกลุ่มหนึ่งถือป้ายประท้วงพร้อมชื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ 4 นายสลักไว้ โดยมีการขีดฆ่าชื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจด้วยสีแดง

พวกเขาถือป้ายประท้วงบนท้องถนน

ขอบเขตของกลุ่มผู้ประท้วงขยายตัวจากไม่กี่ร้อยคนจนแพร่กระจายไปทั่วลอสแองเจลิสทันที และเกิดความโกลาหลเพราะผู้เข้าร่วมประท้วงมีกว่าหมื่นคนแล้ว

เมื่อจำนวนผู้คนเพิ่มมากขึ้น คนผิวสีซึ่งมีอัตราการก่ออาชญากรรมสูงอยู่แล้วก็ไม่สามารถควบคุมตนเองได้อีกต่อไป

ธนาคาร,ร้านค้า...

ทุกอย่าง

ในสายตาของคนผิวสี ตราบใดที่สิ่งของใดๆยังมีมูลค่าทางเศรษฐกิจ พวกเขาก็จะปล้น เอ้ย เขาเรียกซื้อแบบมีส่วนลด 100%

ใครก็ตามที่กล้าต่อต้านจะถูกทุบตีแบบเบาๆหรืออาจถึงขั้นเสียชีวิตในกรณีที่เลวร้ายที่สุด

แม้แต่กรมตำรวจลอสแองเจลิสก็ยังรู้สึกขลาดกลัวเมื่อต้องเผชิญกับกลุ่มผู้ประท้วงที่ใหญ่ขนาดนี้

………………

ทำเนียบขาว

บุชได้รับสายขอความช่วยเหลือจากผู้ว่าการรัฐนิวยอร์ค

เนื่องจากเป็นแกนหลักของสหรัฐฯ ความสำคัญของนิวยอร์กจึงไม่จำเป็นต้องอธิบายเพิ่มเติม

ความวุ่นวายที่เกี่ยวข้องกับผู้คนนับหมื่นไม่ใช่ปัญหาที่นิวยอร์กสามารถจัดการได้ด้วยตัวเองอีกต่อไป

ความวุ่นวายดังกล่าวกินเวลานานถึง 2 วัน หากยังคงเกิดขึ้นต่อไป จะส่งผลกระทบร้ายแรงต่อสหรัฐอเมริกา

แน่นอนว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือธุรกิจของกลุ่มบริษัทบางแห่งในนิวยอร์กก็ได้รับผลกระทบจากความโกลาหลนี้ด้วย

ไม่เพียงแต่สินค้าในร้านค้าจะถูกปล้นเท่านั้น แต่ธุรกิจทั้งหมดในรัฐนิวยอร์กก็หยุดชะงักเนื่องมาจากสถานการณ์เช่นนี้

เรื่องนี้ถือเป็นสิ่งที่กลุ่มทุนยอมรับไม่ได้

พวกเขาใช้หลากหลายวิธี เริ่มจากกดดันผู้ว่าก่อนเลย

แล้วเมื่อเห็นว่าผู้ว่าไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ พวกเขาก็รีบบังคับให้ผู้ว่ารีบขอความช่วยเหลือจากประธานาธิบดีทันที

“ระดมกองทัพปราบปรามเหตุวุ่นวายทางการเมือง!”