ตอนที่ 22 บรรลุข้อตกลง

ในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยม การมาถึงของเขาได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากบริษัทนิวไลน์ซินีม่า

ทันทีที่เขาเดินเข้าไป เขาก็ถูกเชิญไปที่ห้องรับรองที่ตกแต่งไว้อย่างหรูหรา

ดอว์สันและทนายความของเขากำลังรออยู่ที่นั่น

ขณะที่พวกเขานั่งรอกันสักพัก ดีนก็มาถึง

"เป็นไงบ้างเควิน ช่วงนี้มีความสุขดีไหม?"

“ก็ดีนะ ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ ความคิดเดียวในหัวฉันคือ การมีเงินมันดีจริงๆ!”

คำพูดของเขาแสดงให้เห็นว่าเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาเขาใช้ชีวิตอย่างหรูหราขนาดไหน

ดีนแสดงรอยยิ้มแห้งๆออกมาบนใบหน้าและหยุดคุยกันเรื่องสัปเพเหระ

วันนี้เควินพาทนายมาด้วย เขารู้ว่าฝ่ายคงไม่ได้อยากคุยเล่น พวกเขาแค่อยากขายลิขสิทธิ์ของ Saw ให้ได้ราคาดีเท่านั้น

"เควิน คุณอยากขายลิขสิทธิ์ภาคต่อของ Saw ในราคาเท่าไร?"

เควินค่อยๆยืดนิ้วสามนิ้วออกมา

“สามสิบล้านเหรียญเหรอ? เป็นไปไม่ได้!”

ท่าทีของดีนเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

จำนวนเงินที่เควินขอมามันสูงเกินไปแน่นอน

“ไม่ต้องกังวล ตามการประมาณการเบื้องต้น ตัวของหนังเรื่อง Saw ในภาคนี้ที่กำลังฉายอยู่น่าจะสร้างรายได้ให้พวกคุณได้เกือบ 100 ล้านเหรียญสหรัฐอยู่แล้ว จริงไหม?”

หากพิจารณาจากรายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศเพียงอย่างเดียว โดยไม่รวมส่วนแบ่งรายได้และค่าใช้จ่ายประชาสัมพันธ์ ตามแนวโน้มนี้ นิวไลน์ซินีม่าจะสามารถสร้างกำไรได้เกือบ 100 ล้านเหรียญ นี่ยังไม่รวมถึงรายได้อื่นๆที่ตามมาทีหลัง

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเควินมีลิขสิทธิ์ภาคต่ออยู่ในมือ รายได้ส่วนนี้จึงจะลดลงอย่างไม่ต้องสงสัย

ตอนนี้เควินกำลังคิดจะขายสิทธ์ในการสร้างภาคต่อให้กับนิวไลน์ซินีม่า แม้ว่าราคา 30 ล้านเหรียญจะสูงไปสักหน่อย แต่ก็ไม่ถือว่าขาดทุนแต่อย่างใด

ก็แค่ผลประโยชน์จะน้อยลงเล็กน้อยแค่นั้น

สีหน้าของดีนผ่อนคลายลงเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของเควิน และดีนก็เตรียมจะพูดเพื่อหารือเรื่องราคาต่อไป

เควินพูดต่อ

“สำหรับบทภาพยนตร์ Saw ในภาคที่สอง ผมสามารถเป็นโปรดิวเซอร์ได้ และผมสามารถร่วมมือกับฝ่ายประชาสัมพันธ์ของคุณเพื่อร่วมเดินสายโปรโมตได้อย่างเต็มที่”

เควินแสดงความจริงใจของเขาออกมาอย่างชัดเจน

บทภาพยนตร์คือรากฐาน สำหรับภาพยนตร์ทุนต่ำ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการเล่าเรื่องที่ดี

บทภาพยนตร์ภาคที่สองนั้น ยังคงดำเนินตามหนัง Saw ต้นฉบับ และยังคงได้รับการส่งเสริมภายใต้ชื่อของเขาด้วยซ้ำ ถือเป็นเครื่องรับประกันได้ถึงความเป็นไปได้สูงสุดที่ภาพยนตร์ Saw2 จะทำเงิน

แค่ 30ล้านเหรียญ น่าจะคืนทุนได้อย่างไม่อยากเย็น

แต่แน่นอนว่าการมีส่วนร่วมในภาคสองของเควินคงทำได้แค่รับค่าจ้างปกติเท่านั้น ลืมเรื่องการได้รับส่วนแบ่งบ็อกซ์ออฟฟิศแบบภาคแรคไปได้เลย

"นี้….."

ดีนลังเลและพูดว่า “ผมขอเวลาสักครุ่นะครับ”

เควินพยักหน้า เห็นได้ชัดว่าเขาจะออกไปหาใครสักคนที่สามารถตัดสินใจเรื่องนี้ได้

………..

"เควิน พวกเขาจะยอมรับ 30ล้านเหรียญจริงๆเหรอ?"

ดอว์สันที่ัน่งอยู่ข้างๆ ในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะถามหลังจากดีนออกไป

แม้ว่าเขาจะรู้ว่าราคาลิขสิทธิ์คงจะไม่ต่ำแน่ แต่เขาคิดว่ามันจะแค่สิบล้านเหรียญสหรัฐเท่านั้น

โดยไม่คาดคิด เควินขอราคาสูงถึงสามเท่าคือ 30 ล้านเหรียญสหรัฐโดยตรงตั้งแต่แรก

แม้แต่เอเยนต์อย่างเขายังตกใจ แต่เขาก็หวังว่ามันจะสำเร็จเช่นกัน

CAA สามารถแบ่งรายได้ของเควินได้ 5% ซึ่งเป็นมาตรฐานสำหรับลูกค้าระดับA ตัวดอว์สันเองซึ่งเป็นเอเยนต์ของเควินโดยตรงก็สามารถแบ่งได้ 1.5% จาก 5% นี้อีกที และส่วนที่เหลือจะแบ่งให้บริษัทและเอเยนต์ CAA คนอื่นๆ ที่ให้บริการเควิน

กล่าวอีกนัยหนึ่ง หากข้อตกลงนี้สำเร็จ ค่าคอมมิชชันเพียงอย่างเดียวก็จะเริ่มต้นที่หลายแสนดอลลาร์แล้ว

สิ่งนี้ทำให้ดอว์สันตระหนักเป็นครั้งแรกว่าการมีลูกค้าระดับสูงอย่างเควินมีความหมายอย่างไร

เขาอดไม่ได้ที่จะชื่นชมตัวเองอีกครั้งในใจที่มองเห็นพรสวรรค์ของอีกฝ่ายได้ดี การที่เขาได้เซ็นสัญญากับเควินตั้งแต่เนิ่นๆและได้ร่วมงานกับเขาถือเป็นเรื่องที่ดีมาก

เควินไม่คัดค้านค่าคอมมิชชันที่พวกเขาเรียกเก็บจากรายได้ของเขา เพราถึงอย่างไร ความช่วยเหลือของ CAA มีประโยชน์มาก

หากไม่ได้รับความช่วยเหลือจาก CAA ตั้งแต่แรก เขาคงไม่ราบรื่นขนาดนี้

นอกจากนี้ หากเขาออกไปหาการลงทุนตามแผนโปรเจกต์ของเขาโดยไม่ผ่านการช่วยเหลือของ CAA เขาจะพบกับอุปสรรคมากมาย จนอาจไม่ได้รับการลงทุนเลยด้วยซ้ำ

เควินเป็นผู้ที่สนับสนุนความร่วมมือแบบวิน-วิน และทรัพยากรของ CAA ก็คุ้มค่ากับส่วนแบ่งเล็กน้อยที่เขาเสียไป

“เชื่อฉันเถอะ พวกเขาจะยอมรับมัน ฉันคำนวณไว้อย่างละเอียดแล้ว!”

“ข้อตกลงนี้แทบจะเป็นผลกำไรล้วนๆ ยกเว้นว่าต้องใช้เวลาในการคืนทุนเล็กน้อย แต่หากพวกเขาไม่เต็มใจ ฉันก็อาจจะไม่ขายลิขสิทธิ์ของ Saw ให้เจ้าไหนอีกแล้ว”

"แต่ในงานปาร์ตี้ที่เบเวอร์ลี่ฮิลส์ เจฟฟ์ โรบินอฟ ประธานบริษัทวอร์เนอร์บราเธอส์แสดงความสนใจในลิขสิทธิ์ของ Saw เช่นกัน..."

เควินพูดช้าๆ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ

"วอร์เนอร์บราเธอส์งั้นเหรอ?"

เชย์เดินเข้ามาและล้อเลียนเควิน

“มันแค่ 30 ล้านเหรียญไม่ใช่เหรอ พวกเรานิวไลน์วินีม่าจะซื้อมันเอง!”

พร้อมกับคำสัญญาที่จะมีส่วนร่วมของเควิน พวกเขาจะหารือถึงการสร้างภาคต่อร่วมกันในภายหลัง

หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว เชย์ก็ตัดสินใจซื้อลิขสิทธิ์ภาคต่อของ Saw โดยตรงในราคา 30 ล้านเหรียญสหรัฐ

พูดอย่างตรงไปตรงมาก็คือ เชย์เลือกกำไรในระยะยาวมากกว่าระยะสั้น

เควินก็มีรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาเช่นกัน

“ดีล”

หลังจากบรรลุข้อตกลงกันแล้ว บรรยากาศก็ดูกลมกลืนขึ้นมาก ในความกลมกลืนนี้ เชย์ยังใช้โอกาสนี้ถามถึงงานต่อไปของเควินด้วย

“เควิน ให้นิวไลน์ซินีม่าลงทุนในงานต่อไปของคุณเถอะ เชื่อฉันเถอะว่านิวไลน์ซินีม่าจะสนับสนุนคุณอย่างเต็มที่เสมอ”

“เราจะให้อำนาจคุณในกองถ่ายทั้งหมดเลย คุณมีสิทธิ์ตัดสินใจทุกอย่างในกระบวนการผลิตด้วย พวกเราจะไม่สนใจอย่างอื่นเลยนอกจากผลลัพธ์ เหล่านักแสดงทั้งหมดในเรื่องก็ปล่อยให้คุณเป็นคนตัดสินใจ!”

คำพูดของเชย์หมายความว่าเควินมีอำนาจสูงสุดในฐานะผู้กำกับ แน่นอนว่าเหตุผลที่ชัดเจนที่สุดก็คือภาพยนตร์เรื่องที่สองของเควินจะยังคงเป็นงานสร้างงบประมาณต่ำ

มิฉะนั้น หากเป็นโปรเจ็กต์ภาพยนตร์ที่มีโปรดักชั้นขนาดใหญ่หลายสิบล้านดอลลาร์ขึ้นมาละก็

ถึงแม้ว่าสปีลเบิร์กจะเป็นคนกำกับเองก็ตาม มันก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะได้รับสิทธิ์มากมายขนาดนั้น

"ในทางทฤษฎีแล้วไม่มีปัญหาอะไร แต่เพื่อให้ภาพยนตร์เรื่องต่อไปของผมสามารถกำหนดวันออกฉายที่ดีกว่าและสามารถได้รับสิทธิ์ฉายบนโรงภาพยนตร์มากขึ้น ผมจึงต้องขอเอาไปเสนอให้กับบริษัทภาพยนตร์ยักษ์ใหญ่อื่นๆก่อน"

เควินพูดแผนออกมาอย่างจริงจัง

สำหรับเควิน นี่คือการเพิ่มประโยชน์สูงสุดให้กับตัวเขาเอง

เชย์คิดสักพัก ก่อนจะพยักหน้าตกลง

ความสำเร็จอย่างน่าประหลาดใจของหนังเรื่อง Saw ทำให้บริษัทภาพยนตร์หลายแห่งอิจฉา หากภาพยนตร์เรื่องต่อไปของเควินยังคงเป็นบริษัทจัดจำหน่ายขนาดกลางอยู่ เขาเกรงว่าจะมีปัญหาเรื่องจำนวนโรงที่ฉาย การประชาสัมพันธ์ หรือวันกำหนดฉายแน่นอน

Saw โดดเด่นมากในวันฮาโลวีนนี้ และนิวไลน์ซินีม่าก็ทำเงินได้มาก ไม่รู้จะมีกี่บริษัทที่เกิดอาการอิจฉา

เขาอาจกลายเป้นเป้าโจมตีจากภาพยนตร์เรื่องต่อไปของเขา

ถ้ามีทางเลือก เขาควรหาบริษัทระดับยักษ์ใหญ่เพื่อร่วมมือจะดีกว่า