บทที่ 27: การเข้าร่วมการประลอง 1 ต่อ 1 (4)

การประลอง 1 ต่อ 1 รายการที่ได้รับความนิยมสูงสุดในกีฬาโอลิมปิกสถาบันยอดมนุษย์ นักเรียนเพียงกลุ่มเดียวที่ถูกจำกัดไม่ให้เข้าร่วมคือผู้ที่สอบเลื่อนชั้นหรือสอบจบไม่ผ่านและอยู่ที่สถาบันมานานกว่าสามปี นอกจากนั้นแล้ว นักเรียนนายร้อยคนใดในสถาบันก็สามารถเข้าร่วมได้ แต่ต้องอยู่ในช่วงสามปีแรกหลังจากเข้าเรียนเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ จำนวนผู้เข้าร่วมจึงสูงอยู่เสมอ สถาบันยอดมนุษย์ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงโซล มีนักเรียนประมาณ 2,700 คนในสามปีการศึกษา มากกว่าครึ่งหนึ่งของ 2,700 คน นั้นเป็นนักเรียนปีหนึ่งที่เพิ่งเข้าเรียน หรือผู้ที่อยู่เกินสามปีเนื่องจากสอบไม่ผ่าน เมื่อไม่นับพวกเขาแล้ว นักเรียนส่วนใหญ่ที่เหลือก็เข้าร่วม

‘ว้าว ปีนี้ก็มีผู้เข้าร่วมเยอะมากเลย!’

‘โอ้ โซฮา ปีนี้มีผู้เข้าร่วมการประลอง 1 ต่อ 1 กี่คนเหรอคะ?’

‘เตรียมตัวทึ่งได้เลยค่ะ! ปีนี้มีผู้เข้าแข่งขันมากถึง 1,012 คน! ปีที่แล้วเรามีผู้เข้าร่วมประมาณ 900 คน แต่ครั้งนี้เราทะลุหลัก 1,000 คนแล้วค่ะ’

‘ว้าว สัมผัสได้ถึงความร้อนแรงของการประลอง 1 ต่อ 1 ปีนี้อีกครั้งจริงๆ!’

[โอ้ ครั้งนี้เราผ่าน 1,000 คนแล้ว นี่เป็นจำนวนผู้เข้าร่วมที่มากที่สุดเท่าที่เคยมีมาเลยรึเปล่า?]

└ ไม่ๆ เมื่อสี่ปีก่อน การประลองก็ทะลุ 1,000 คนเหมือนกัน

└ แต่ตอนนั้น ผู้ตื่นขึ้นในช่วงแรกๆ ทั้งหมดกระจุกตัวอยู่ในชั้นปีสอง จำนวนเลยสูงกว่านี้อีก

└ ปีนั้นเป็นตำนานเลยนะ แม่มดสีชาด, ศิษย์แห่งพลังทำลายล้าง, จอมเวทแห่งแรงสั่นสะเทือนยอดฝีมือชั้นนำที่ตอนนี้มีชื่อเสียงอยู่ข้างนอกล้วนรวมตัวกันอยู่ที่นั่น มันเป็นสงครามแห่งดวงดาวอย่างแท้จริง

└ คุณได้ดูสดเหรอ?

└ ใช่ มันบ้ามาก ถ้าพัคแทซิกแข่งปีนั้น เขาคงไม่ติดแม้แต่ 16 คนสุดท้ายด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงการชนะเลย

└ โห พัคแทซิกเหรอ? ไม่มีทาง อย่างน้อยเขาก็น่าจะติดสี่คนสุดท้ายได้นะ

└ ไม่เลย ตอนนั้นคุณสามารถรับใบรับรองได้หลังจากเรียนแค่สองปี ดังนั้นยอดฝีมือจริงๆ ทุกคนก็ออกไปก่อน พัคแทซิกเพิ่งจะเข้ามาแข่งหลังจากนั้นแล้วก็ชนะ ชัยชนะของเขาโดยพื้นฐานแล้วก็เหมือนการปล้นบ้านร้างนั่นแหละ

└ ขอโทษที่ขัดจังหวะ แต่จากที่ได้ยินมา เขาดูเหมือนคนแก่จากยุคแรกๆ เลยนะ ทำไมเขายังไม่จบการศึกษาสักที?

└ อย่าไปจี้จุดเจ็บสิ คุณต้องเลื่อนระดับถึงจะจบการศึกษาได้ 😭

[ยังไงซะ แชมป์ปีนี้ก็จะเป็นพัคแทซิกอีกครั้ง! โออูซิก พัค ขอเสียงหน่อย~]

ผู้ชมการถ่ายทอดสดส่วนตัวส่วนใหญ่เป็นนักเรียนนายร้อยปีหนึ่งที่เพิ่งเข้าเรียน, นักเรียนนายร้อยที่สอบจบไม่ผ่านและไม่สามารถเข้าร่วมได้, หรือผู้ตื่นขึ้นที่ไม่ใช่สายต่อสู้สองสามคน ส่วนใหญ่ดูการประลองเพื่อสัมผัสประสบการณ์ความแข็งแกร่งของผู้อื่นทางอ้อม นั่นคือเหตุผลที่การประลอง 1 ต่อ 1 เป็นรายการที่ได้รับความนิยมสูงสุด

‘เอาล่ะครับ เรามาดูกลุ่มรอบคัดเลือกกันดีกว่า! งั้น โซฮา ปีนี้กลุ่มถูกจัดยังไงเหรอครับ?’

‘ค่ะ! อย่างที่คุณมาฮาทราบ กลุ่มรอบคัดเลือกปีนี้ก็ถูกแบ่งออกเป็นทั้งหมด 32 กลุ่มอีกครั้ง! เฉพาะผู้ชนะของแต่ละกลุ่มเท่านั้นที่จะได้เข้าสู่การแข่งขันรอบหลักค่ะ!’

‘อ๋อ~ งั้นถ้าใครแพ้ในรอบคัดเลือก ก็ตกรอบทันทีเลยเหรอ?’

‘ใช่ค่ะ ถูกต้อง! เป็นรูปแบบการแข่งขันที่เข้มงวดมาก!’

‘เข้าใจแล้ว~ แต่ถ้ามี 32 กลุ่มและกลุ่มละ 32 คน นั่นก็ต้องใช้ผู้เข้าร่วม 1,024 คนสิ เรามีแค่ 1,012 คน แล้วอีกสิบสองที่ที่เหลือล่ะ?’

‘เป็นคำถามที่ดีมากค่ะ! จาก 32 กลุ่ม จะมี 12 กลุ่มที่มีผู้เข้าร่วมเพียง 31 คน ซึ่งหมายความว่าจะมีผู้โชคดี 12 คนที่จะได้ผ่านเข้ารอบแรกไปโดยอัตโนมัติโดยไม่ต้องแข่งขันค่ะ’

‘โอ้ เข้าใจแล้ว ขอบคุณสำหรับคำอธิบายที่ชัดเจนนะ’

[โอ้ งั้นสิบสองคนที่ได้บายก็จะตรงไปที่รอบ 16 คนสุดท้ายในรอบคัดเลือกเลยเหรอ?]

└ ใช่ ถูกต้อง

[แล้วสิบสองคนนั้นถูกเลือกยังไง?]

[กลุ่มมักจะถูกจัดแบบสุ่ม งั้นถ้าโชคดีก็ได้บายไป]

[บ้าเอ๊ย... แม้แต่ที่นี่ ก็ยังเป็นการสุ่มกาชาอีกแล้ว]

‘เอาล่ะค่ะ การประกาศกลุ่มกำลังจะมาแล้ว ครั้งนี้... โอ้! การจัดกลุ่มเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ! ไปดูกันเลยดีกว่า!’

[โอเคๆ มาดูกัน]

[ช่วยแยกตัวเต็งไว้คนละกลุ่มด้วยเถอะ~]

└ เห็นด้วย ไม่มีทางที่พวกเขาจะให้มาเจอกันในรอบคัดเลือกหรอก

‘แต่นแต๊น! นี่คือกลุ่มรอบคัดเลือกสำหรับการประลอง 1 ต่อ 1 ปีนี้ค่ะ!’

‘ โอ้ไม่นะ! ตัวเต็งอย่างพัคแทซิก อยู่ในกลุ่มเดียวกับผู้ท้าชิงแชมป์อีกคน!!’

[เฮือก ไม่มีทาง]

[เดี๋ยวนะ ใครเหรอ?]

[ไม่ใช่ฮเยรยองใช่ไหม? 😭😭😭😭]

‘และ ไม่มีผู้ท้าชิงแชมป์คนอื่นเลยค่ะ! อีกครั้งที่ผู้ท้าชิงแชมป์ถูกแยกออกไปอยู่คนละกลุ่มอย่างเรียบร้อย’

[ล้อกันเล่นรึไง?]

[อะไรวะ]

[เฮ้อ... ใครอยากไปรุมกระทืบมาฮาบ้าง? (1/100)]

└ ฉันด้วย

[ฮ่าๆ... ฮะ... แต่ก็ยังโชคดี! ตัวจริงควรจะเจอกันในรอบหลักเท่านั้น~]

‘มาฮา! ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าล้อเล่นเรื่องนี้! ท่านผู้ชมคะ ดิฉันขออภัยอย่างสูงที่ไม่สามารถควบคุมมาฮาได้ นี่เป็นความผิดของดิฉันทั้งหมด ดิฉันขอร้องให้ทุกท่านให้อภัยด้วยค่ะ!’

[อ๊าย โซฮาไม่ผิดสักหน่อย!]

[ฟู่ เกือบจะไปล่าตัวมาฮาแล้ว แต่จะปล่อยไปเพื่อโซฮาแล้วกัน]

└ เหมือนกัน ปล่อยไปเพื่อโซฮา

└ 222 เห็นด้วย

‘ฮ่าๆ ผมขอโทษจริงๆ ครับ! ผมแค่คิดว่าสายการแข่งขันมันดูจัดมาดีมาก เลยเผลอตัวไปหน่อย!’

‘เอาล่ะค่ะ เรามาดูที่กลุ่มรอบคัดเลือกที่น่าจับตามองที่สุดกันดีกว่า’

‘อืม ก่อนอื่นเลย เราต้องจับตาดูที่กลุ่ม 3 ที่ซึ่งแชมป์ปีที่แล้วและตัวเต็งที่แข็งแกร่งที่สุดของปีนี้อย่างพัคแทซิกกำลังแข่งขันอยู่ค่ะ’

‘ผมเห็นด้วย แต่นอกเหนือจากพัคแทซิกแล้ว ผมคิดว่าครั้งนี้…’

ขณะที่ทั้งสองคนวิเคราะห์กลุ่มรอบคัดเลือกกันต่อไป ผู้ชมก็มีส่วนร่วมในการสนทนาอย่างเผ็ดร้อนเช่นกัน ดังนั้นการประลอง 1 ต่อ 1 ที่รอคอยมานานก็ได้เริ่มต้นขึ้น

ณ เวลาประกาศกลุ่ม ซองชิกกำลังเพลิดเพลินกับชาและของว่างกับซองจีฮวาน, คิมซูบิน และชเวมุนกุกที่คาเฟ่แห่งหนึ่ง

“โอ้ การจัดกลุ่มออกมาแล้ว”

“โห จริงดิ?” ทันทีที่กลุ่มถูกประกาศ ซองจีฮวานก็ได้รับการแจ้งเตือน เมื่อเขาพูดถึงเรื่องนี้ ทุกคนก็ดึงโทรศัพท์ของตนเองออกมาเพื่อตรวจสอบสายการแข่งขัน

“บ้าเอ๊ย จริงจังป่ะเนี่ย? พัคแทซิกอยู่กลุ่ม 3... แล้วฉันก็อยู่ด้วย”

“เดี๋ยวนะ ขอดูหน่อย... โห จริงด้วย นายจะทำยังไงล่ะจีฮวาน?”

“แล้วเราต้องเจอกันในรอบแรกสุดของรอบ 32 คนสุดท้ายเลยด้วย”

“เฮ้อ ฉันอุตส่าห์หวังว่าจะได้เข้ารอบหลักสักครั้ง แต่สงสัยโชคฉันจะไม่ดีขนาดนั้น” เมื่อเห็นจีฮวานที่จู่ๆ ก็เศร้าลง คิมซูบินก็ตบไหล่เขา

“ซองชิก แล้วนายล่ะ? นายอยู่กลุ่มไหน?”

“ฉันเหรอ? กลุ่ม 31”

“โอ้ ดีเลย มาดูสิ... โห ซองชิก นายได้บายในรอบแรกด้วย!” แท้จริงแล้ว ในกลุ่มที่ 21 ถึง 32 จะมีคนหนึ่งคนต่อกลุ่มที่ได้ผ่านเข้ารอบ 16 คนสุดท้ายโดยอัตโนมัติ ซองชิกเป็นหนึ่งในผู้โชคดีเหล่านั้น

“ว้าว! ยินดีด้วยนะ ซองชิก!!”

“อะไรวะ นี่มันล็อคผลรึเปล่า? คนหนึ่งได้เจอพัคแทซิกในรอบแรก แล้วอีกคนได้ชนะฟรีๆ? นี่มันยุติธรรมที่ไหน?!”

คนนั้นใคร?

“อะไรนะ? นายก็แค่ต้องทำให้ดีแล้วไต่ขึ้นไปเองสิ แล้วใครคือพัคแทซิกกัน? ทำไมต้องโวยวายด้วย?”

“ห๊ะ? ซองชิก นายไม่รู้จักพัคแทซิกเหรอ?” เมื่อได้ยินคำถามของซองชิก ทุกคนก็มองมาที่เขาราวกับสงสัยว่า ‘ไอ้หมอนี่เป็นเด็กปีหนึ่งที่เพิ่งเข้าเรียนรึไง?’

“ไม่ ใครเหรอ?”

“อะไรนะ? นายล้อเล่นใช่ไหม?”

“ฉันไม่รู้จริงๆ”

“เขาคือรุ่นพี่ที่ได้แชมป์เมื่อสองปีที่แล้วกับปีที่แล้ว”

“แชมป์?” ซองชิกค้นหาในความทรงจำของเขา สำหรับคนอื่นๆ ปีที่แล้วก็คือปีที่แล้ว แต่สำหรับเขา มันคืออดีตอันไกลโพ้น กว่าสิบปีมาแล้ว ขณะที่เขาขุดคุ้ยความทรงจำ ความทรงจำจางๆ ก็ผุดขึ้นมา นักเรียนปีหนึ่งที่บุกเข้ามาในเวทีการประลอง ชนะ แล้วก็ยังคงคว้าแชมป์สามสมัยซ้อนจนจบการศึกษา เขาคือรุ่นพี่ในตำนาน

‘อ่า ใช่แล้ว เขาคือคนที่ฉันเคยไกล่เกลี่ยให้ตอนที่อยู่กับคิมโฮยุนคราวก่อน’ ซองชิกไม่แน่ใจเมื่อได้ยินชื่อพัคแทซิกในวันนั้น ในอดีต เขาถูกพิจารณาว่าเป็นผู้มีพลังพิเศษที่เข้าใกล้ 11 กลุ่มดาว เคียงข้างกับคิมซูบิน พัคแทซิกคือผู้ที่ในระหว่างการทดสอบแห่งราตรีที่หนึ่ง ได้ต่อสู้จนตัวตายกับเจ้าแห่งราตรีที่หนึ่งเคียงข้างกับ ‘คาถาบูชายัญ’ ของคิมซูบิน และในที่สุดก็หยุดยั้งภัยคุกคามนั้นได้ เขามีฝีมือการใช้หอกที่ยอดเยี่ยมจนผู้คนเรียกเขาว่า ‘ราชันย์หอก’ เนื่องจากซองชิกไม่มีความเกี่ยวข้องส่วนตัวกับเขาและจำได้เพียงฉายาของเขา เขาจึงจำชื่อไม่ได้ในทันที

‘ฉันรู้สึกตะหงิดๆ ตอนที่ได้ยินชื่อในวันนั้น และปรากฏว่าเป็นเรื่องจริง’ เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ซองชิกก็มองจีฮวานด้วยความสงสาร

“ใช่ จีฮวาน นายไม่มีทางสู้เขาได้หรอก แค่พยายามกลับมาให้ครบ 32 ก็พอ” จากร่องรอยจางๆ ในความทรงจำของเขา เขาระลึกได้ว่าพัคแทซิกได้แสดงประสิทธิภาพที่ต้องใช้ระดับอย่างน้อย 4-ดาวในขั้นตอนนี้ เนื่องจากจีฮวานอยู่แค่ระดับ 2-ดาว แม้แต่การรอดชีวิตก็ยังยาก

“เฮ้อ ก็ได้ ฉันยอมแพ้ แต่ดูนายนี่สิ ชนะอัตโนมัติแล้วยังไม่มีคู่ต่อสู้ดังๆ ในกลุ่มอีก ว้าว นายจะได้เข้ารอบชิงแน่ๆ”

“จริงเหรอ? เอาจริงๆ ฉันยังไม่ได้เช็คเลยด้วยซ้ำว่ามีใครอยู่ในกลุ่มฉันบ้าง”

“ว้าว ดูไอ้หมอนี่สิ! ทำเป็นชิลล์แค่เพราะตัวเองแข็งแกร่งขึ้นนิดหน่อย” จีฮวานบ่นอยู่ข้างๆ แต่ซองชิกก็มีเหตุผลทุกประการที่จะมั่นใจ ในขณะนี้ ระดับสูงสุดในสถาบันยอดมนุษย์มีเพียง 3-ดาวเท่านั้น แม้ในหมู่ตัวเต็ง ก็มีเพียงไม่กี่คน รวมถึงพัคแทซิก ที่ไปถึงระดับ 4-ดาว และแม้แต่พวกเขาก็ยังนับนิ้วได้

ซองชิกที่อยู่ระดับ 4-ดาวพร้อมกับคุณสมบัติพิเศษระดับ EX ไม่มีเหตุผลที่จะต้องประหม่า อันที่จริง ต่อให้พัคแทซิกปรากฏตัวขึ้น เขาก็มั่นใจว่าสามารถชนะได้

“อืม มันก็สมเหตุสมผลนะ ซองชิกแข็งแกร่ง” ชเวมุนกุกที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็เสริมขึ้นมา หลังจากได้ประลองกับซองชิกเมื่อเร็วๆ นี้ เขาเข้าใจความแข็งแกร่งของซองชิกดีกว่าใคร

‘จากที่ฉันเห็น เขาอยู่ในระดับเดียวกับพัคแทซิกเป็นอย่างน้อย’ มุนกุกมีความมั่นใจในความสามารถในการต่อสู้ของเขามากหลังจากไปถึงระดับ 3-ดาว เขารักการประลอง แสวงหาคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดอยู่เสมอ และสร้างสถิติการชนะที่น่าประทับใจ ความมั่นใจของเขาสูงเสียดฟ้า แต่ความมั่นใจนั้นก็พังทลายลงในทันทีที่เขาเผชิญหน้ากับฮอซองชิก

“ชิ ฉันปฏิเสธไม่ได้เลย หลังจากเห็นนายโดนซองชิกอัดเหมือนหมา ฉันก็ต้องยอมรับว่าเขามีคุณสมบัติเกินพอสำหรับรอบชิงชนะเลิศ”

“ใช่ ซองชิกแข็งแกร่ง! แต่มุนกุก นายอยู่กลุ่มไหนเหรอ?”

“กลุ่ม 15 แล้วเธอล่ะซูบิน?”

“ฉันอยู่กลุ่ม 19! โอ้ กลุ่ม 15 สินะ... มุนกุก นายก็โชคดีเหมือนกันนะ! นั่นมันกลุ่มง่ายเลย!” ทุกคน ยกเว้นจีฮวาน ได้อยู่ในกลุ่มที่ค่อนข้างจัดการได้ง่าย พวกเขาทุกคนมีโอกาสดีที่จะเข้ารอบชิงชนะเลิศ

ขณะที่ทุกคนกำลังพอใจกับการจัดกลุ่มของตนเอง จีฮวานก็โอดครวญออกมา “ทำไมต้องเป็นฉันตลอดเลย~?! ฉันก็อยากจะเข้ารอบชิงเหมือนกันนะ!!”

รอบคัดเลือกจัดขึ้นอย่างรวดเร็ว การจับคู่ได้ประกาศในช่วงเช้า และในช่วงบ่าย พวกเขาก็ได้เริ่มแข่งขันกันแล้ว

‘เราได้ผู้เข้ารอบชิงคนแรกแล้ว! ผู้เข้าแข่งขันคนนี้น่าทึ่งมาก! ใครจะหยุดพวกเขาได้? ยังไม่นานนักตั้งแต่รอบคัดเลือกเริ่มขึ้น แต่ผู้เข้ารอบชิงคนแรกก็ได้ปรากฏตัวแล้ว เขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากตัวเต็งแชมป์ พัคแทซิก สมกับที่คาดไว้! พัคแทซิกสมกับชื่อเสียงของเขาจริงๆ!’

[พัคแทซิก!!]

└ เห็นด้วยๆ

[ว้าว! คลาสของเขาอยู่คนละระดับเลย]

[ไปคว้าแชมป์สมัยที่สามกันเถอะ!!]

[นี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนชนะสามครั้งเหรอ? เราควรจะทำเข็มกลัดทองหรืออะไรสักอย่างนะ]

แชทในการถ่ายทอดสดส่วนตัวของมาฮาและโซฮาปฏิบัติต่อพัคแทซิกราวกับว่าเขาได้แชมป์ไปแล้ว

‘เอาล่ะค่ะ เรามาฟังจากพัคแทซิกกันเลยดีกว่า!’ หน้าจอเปลี่ยนไป แสดงภาพพัคแทซิกยืนอยู่ข้างโซฮา

‘สวัสดีค่ะ พัคแทซิก! ยินดีด้วยที่เข้ารอบชิงนะคะ! ขอสัมภาษณ์สั้นๆ ได้ไหมคะ?’

‘โอ้! โซฮานี่เอง แน่นอนครับ’ โซฮาที่รออยู่ข้างเวทีทันทีที่รอบชิงกลุ่มที่สามเริ่มขึ้น ก็ฉวยโอกาสสัมภาษณ์ในขณะที่แชทยังคงคึกคักอยู่

‘โอ้! คุณจำฉันได้ด้วย ขอบคุณค่ะ’

‘แน่นอนครับ ผมจะลืมผู้หญิงสวยๆ แบบนี้ได้ยังไง? นอกจากนี้ผมยังสมัครสมาชิก ‘มาฮา & โซฮา ทีวี’ ด้วยนะ’ เนื่องจากเธอได้สัมภาษณ์เขาทั้งเมื่อปีที่แล้วหลังจากที่เขาเข้ารอบชิงและหลังจากที่เขาชนะ พัคแทซิกจึงจำเธอได้

‘ว้าว เป็นเกียรติมากค่ะ! ขอบคุณนะคะ’ ใบหน้าของโซฮาสว่างขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเมื่อได้ยินคำพูดของเขา

[ดูโซฮาดีใจเพราะเขาชมว่าสวยสิ]

[เธอไม่เคยมีปฏิกิริยาเลยเวลาเราบอกว่าเธอสวย!]

[ทรยศ!!]

‘อ่า ฉันแสดงออกชัดเจนไปเหรอคะ? อะแฮ่ม ไม่ค่ะ จริงๆ แล้วฉันชอบมากกว่าเวลาที่พวกคุณทุกคนชมว่าฉันสวย!’

‘เอาล่ะค่ะ เรามาเริ่มสัมภาษณ์กันเลย! เหมือนปีที่แล้วเลยนะคะ คุณเป็นคนแรกที่ผ่านเข้ารอบชิงอีกครั้ง รู้สึกอย่างไรบ้างคะ?’ พัคแทซิกยิ้มให้โซฮาราวกับว่าเขาพบว่าเธอน่ารักน่าเอ็นดู และตอบสั้นๆ

‘อืม ผมว่าครั้งนี้ผมก็แค่โชคดีอีกครั้งครับ ผมจะพยายามให้หนักขึ้นและตั้งเป้าหมายที่จะทำผลงานให้ดีในรอบชิงครับ’

[โอ้ จดไว้: ‘วิธีที่เร็วที่สุดในการเข้ารอบชิง... คือการโชคดี’]

[แทซิกของเรายังถ่อมตัวอีก!]

[แทซิกผู้เจิดจ้า ช่างบริสุทธิ์สดใส]

‘ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นของคุณค่ะ เราจะคอยเชียร์ให้คุณทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมในรอบชิงนะคะ สู้ๆ ค่ะ!’

‘การได้ยินผู้หญิงน่ารักแบบนี้เชียร์ผมทำให้ผมมีกำลังใจมากขึ้นไปอีกครับ ผมจะทำให้ดีที่สุดในรอบชิงครับ ขอบคุณครับ’ ด้วยการสัมภาษณ์สั้นๆ นั้น พัคแทซิกก็กลับไปยังห้องรอ

ด้วยการที่เขาเป็นคนแรกที่ผ่านเข้ารอบ กลุ่มอื่นๆ ก็ยังคงแข่งขันรอบคัดเลือกต่อไป เมื่อโซฮากลับมาที่ที่มาฮาอยู่ กลุ่มที่สองที่จะเข้ารอบชิงก็ได้ถูกตัดสินแล้ว

‘เอาล่ะค่ะ เรามาดูการแข่งขันนัดต่อไปกันดีกว่า กลุ่มที่สองที่จะเข้ารอบชิงคือ... กลุ่มที่ 31!’

‘ถูกต้องครับ! กลุ่มที่ 31! มาดูกันว่าใครผ่านเข้ารอบมาได้!’

‘โอ้ ผู้เข้าแข่งขันคนนี้คือ...?’