ตอนที่ 5

เพียงเพราะหวังจือไม่สนใจ มิได้หมายความว่าคนอื่นจะไม่สนใจ

"เฮ้!"

"ไอ้หนุ่ม!"

"เจ้านี่เองสินะที่เป็นผู้ชนะรอบนี้!"

"งั้นมอบผลปีศาจทั้งสามลูกมาให้โดยดี!"

หวังจือเพิ่งเดินจากไป หรือพูดให้ถูกคือเพิ่งหมุนตัวกลับเท่านั้นเอง ปัญหาก็ปรากฏขึ้นแล้ว

"ข้าเข้าใจแล้ว"

อาเธอร์ยกยิ้ม รู้ทันที "กฎแห่งป่าใช่หรือไม่?"

"ฮ่าฮ่าฮ่า~~~"

โจรสลัดหัวเราะเสียงโหด "ถูกต้อง! ฟังไว้เด็กน้อย เจ้าจำได้ไหมห้าปีก่อน? ไอ้คนอวดดีคนนั้น สุดท้ายถูกพวกข้าตัดแขนขาแขวนหัวเรือ กลายเป็นเหยื่อล่อปลาน่ะสิ!"

"เข้าใจแล้ว"

"ขอบคุณสำหรับข้อมูล"

อาเธอร์ยิ้มบาง เอ่ยจบก็กวัดแกว่งดาบล่องหนโจมตีโดยไร้ความลังเล

ฉัวะ!

เพียงพริบตา คมดาบมองไม่เห็นฟาดออกสามครั้งติดกัน

"อึก!"

แม้โจรสลัดจะตอบสนองไว แต่ร่างกายก็ถูกกรีดเป็นแผลลึกกลางอก เลือดสาดกระเซ็น

"พลังสายฟ้า!"

ทันใดนั้น เสียงคำรามกึกก้อง ไคโดที่ถือกระบองหนามบนบ่าโถมเข้ามา ตีโจรสลัดอีกคนจนหน้าอกยุบ เลือดพุ่งกระอัก

"พวกสารเลว!"

"บังอาจมาสร้างปัญหาให้ข้ารึ?!"

แววตาไคโดเต็มไปด้วยโทสะ แต่บาดแผลและความเหน็ดเหนื่อยจากก่อนหน้านี้กลับหายไปราวกับไม่เคยมีอยู่

"โอ? ศึกเริ่มแล้วสินะ!"

"ใช่ ศึกเริ่มแล้ว!"

เหล่าโจรสลัดนับร้อยรีบล้อมเข้ามา

ครั้งนี้มีอย่างน้อยสองร้อยคน และแต่ละคนต่างแข็งแกร่งเกินเทียบกับโจรสลัดในสนามคัดเลือกก่อนหน้า สมแล้วที่เป็นทหารของกลุ่มร็อกส

กลุ่มโจรสลัดร็อกสมีทั้งหมดสองพันนาย แบ่งเป็นหัวกะทิหกร้อย ส่วนอีกพันสี่ร้อยคนล้วนเป็นนักรบชั้นยอดทั้งสิ้น!

"เฮ้!"

ไคโดหัวเราะมุมปาก "อาเธอร์ ดูเหมือนเจ้าก็ถูกเล็งเป้าเหมือนกันนะ!"

อาเธอร์ยกหีบสมบัติขึ้นโยนไปยังชาคิที่อยู่ด้านหลัง "ไคโด เจ้าก็ถูกเล็งเหมือนกันไม่ใช่รึ?"

"หึ! แค่พวกเศษขยะ!"

ไคโดแสยะยิ้ม พลางตะโกนไปทางชาคิ "ฝากดูแลผลปีศาจให้ข้าด้วย!"

"ฮึม…"

ชาคิพ่นควันสีเขียวออกมา พูดเสียงเรียบ "ตราบใดที่ไม่ต้องให้ข้าออกแรง ของพรรค์นี้ก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว"

"น่ารำคาญนัก!"

ดูลูลุกขึ้นเช่นกัน ขว้างหีบสมบัติให้ชาคิ ก่อนจะคว้าดาบหนักขึ้นจากพื้น เขาคือจอมดาบที่ใช้ดาบมหึมาเป็นอาวุธ

ไม่เพียงแต่อาเธอร์กับไคโด แม้แต่ชาคิและดูลูต่างก็ได้รับรางวัลเช่นกัน ทั้งผลปีศาจ เงินทอง และสมบัติอื่น ๆ

"เจ้าพวกเด็กน้อย!"

"คิดจะต่อต้านรึ?!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า!"

"เยี่ยมไปเลย!"

"ห้าปีมาแล้ว!"

"หุบปาก!"

เสียงหัวเราะบ้าคลั่งปะปนกันอยู่รอบด้าน ทันใดนั้นคลื่นอากาศดุร้ายปะทุ ไคโดพุ่งทะยานไปข้างหน้าแสงวาบ

"พลังสายฟ้า!"

ตูม!

หัวของโจรสลัดที่หัวเราะเมื่อครู่ระเบิดคาที่ในพริบตา

"ดุดันเหลือเกิน!"

"ค้อนราชันลม!"

อาเธอร์ยิ้มบาง ตีโจมตีตามไปทันที ค้อนลมสีน้ำเงินระเบิดออก กวาดโจรสลัดรอบด้านปลิวกระเด็น

"วะโระโระโระ!"

ไคโดหัวเราะดังก้อง "อาเธอร์ หากเจ้ามาขวาง ข้าจะฆ่าเจ้าด้วยเช่นกัน!"

อาเธอร์ก็หัวเราะตอบ "ถ้าเช่นนั้น ข้าก็จะฆ่าเจ้าเหมือนกัน!"

"เฮ้อ!"

ดูลูถอนหายใจพลางพึมพำ "สองคนนี้ คิดจะไม่สนใจข้าเลยหรือยังไง…"

แต่น่าเสียดาย

อาเธอร์และไคโดไม่สนใจคำพูดนั้น ทั้งสองพุ่งโจมตีพร้อมกัน

"ค้อนราชันลม!"

"พลังสายฟ้า!"

ใช่แล้ว

สองคนนี้มิใช่พวกที่จะยอมจำนนต่อโชคชะตา

หากกลุ่มร็อกสยึดถือกฎแห่งป่า?

ไม่มีปัญหา!

ก็ให้ดูว่าใครจะโหดเหี้ยมกว่ากัน!

"เจ้าปีศาจน้อย! ตายซะเถอะ!"

"ให้ข้าผู้เป็นรุ่นพี่สอนเองว่า"

"บนเรือลำนี้!"

"ต้องเคารพผู้ใดก่อน!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า!"

เสียงหัวเราะคลุ้งก้องทั่วทั้งลานประลอง เลือด ความบ้าคลั่ง และกลิ่นอายมรณะปกคลุมไปทุกทิศ