จากยุทธภพสู่แดนเซียน ตอนที่ 22

ตอนที่ 22: โชคดีในโชคร้าย

ฉินเฉินไม่ได้รับรู้ถึงความคิดเล็กๆ น้อยๆ ของสาวใช้ทั้งสองคนของเขา สถานการณ์ปัจจุบันคือองค์หญิงเกาหยางเกิดถูกใจเขาขึ้นมา และเฉิงเหย่าจินถึงกับต้องการจะหาคู่ครองให้เขา เขากำลังปวดหัวอยู่แล้ว จะมีเวลาที่ไหนไปพิจารณาเรื่องเหล่านี้กัน?

เมื่อกลับมาถึงห้อง เขานั่งขัดสมาธิและเริ่มบ่มเพาะวิชากำลังภายในของเขา ค่อยๆ เข้าสู่สภาวะลืมเลือนตัวตน

วรยุทธ์ของเถียนโป่กวงนั้นสูงส่งมาก ทั้งเพลงดาบและวิชาตัวเบาของเขาล้วนเป็นอันดับหนึ่ง แต่วิชากำลังภายในของเขากลับค่อนข้างด้อยไปบ้าง

มิฉะนั้น เถียนโป่กวงคงจะไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับอีวี๋ชางไห่ แต่ควรจะอยู่ในระดับเดียวกับงักปุ๊กคุ้ง

อย่างไรก็ตาม ขณะนี้ฉินเฉินยังไม่มีวิชากำลังภายในอื่นมาทดแทน ดังนั้นในตอนนี้ เขาก็ทำได้เพียงทนใช้ไปก่อน

เมื่อฉินเฉินโคจรพลังวัตรของเขารอบเล็กเก้ารอบ รู้สึกว่าพลังวัตรของเขาได้พัฒนาขึ้น เขาก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น

เขาตรวจสอบโทรศัพท์และเห็นว่าเลยตีสองไปแล้ว ฉินเฉินก็หมดความปรารถนาที่จะบ่มเพาะพลังต่อทันที เพราะเขาต้องเริ่มรับรางวัลแล้ว

หลังจากนั้น ฉินเฉินก็เปิดแอปพลิเคชันวิดีโอเจ้าประจำและเริ่มต้นการเดินทางรับรางวัลของวันนี้

ระบบที่ไม่มีปัญญาสร้างเองนั้นใช้งานง่ายโดยแท้ ไม่จำเป็นต้องทำภารกิจใดๆ และสามารถรับรางวัลได้เพียงแค่ดูวิดีโอ

จะนำไปเปรียบเทียบกับระบบอื่นๆ ที่มักจะขู่ว่าจะสังหารโฮสต์ได้อย่างไร? มันเทียบกันไม่ได้เลย

ถึงแม้จะไม่มีการแจ้งเตือนอัจฉริยะ ทำให้ดูไม่สะดวกอยู่บ้าง แต่ข้อดีก็มีมากกว่าข้อเสีย และข้อบกพร่องเล็กน้อยก็สามารถมองข้ามไปได้อย่างสิ้นเชิง

ฉินเฉินกำลังเหม่อลอยขณะเลื่อนดูวิดีโอสั้นๆ เมื่อวิดีโอที่สิบเอ็ดกลับกลายเป็นวิดีโอสัตว์เลี้ยงน่ารักอีกครั้ง

สิ่งนี้ทำให้หัวใจของฉินเฉินหล่นวูบ ดูเหมือนว่าเขาจะเสียรางวัลไปเปล่าๆ หนึ่งครั้ง และมันคงจะเป็นประโยชน์กับสโนว์ไวท์

สิ่งที่ทำให้ฉินเฉินประหลาดใจก็คือ ครั้งนี้รางวัลเป็นแมวพันธุ์แร็กดอลล์ ชนิดที่รู้จักกันในนาม 'หลิวอี้เฟยแห่งวงการแมว'

แน่นอนว่า ในสายตามนุษย์ แมวแร็กดอลล์คือหลิวอี้เฟยแห่งวงการแมว แต่ในโลกของแมว แมวสามสีต่างหากคือหลิวอี้เฟยแห่งวงการแมว และแร็กดอลล์คืออสูรกายอัปลักษณ์

แต่นี่ก็ไม่เกี่ยวกับฉินเฉิน เขาไม่ใช่แมว โดยธรรมชาติแล้วเขาย่อมชอบแมวแร็กดอลล์สีขาวมากกว่า

อย่างไรก็ตาม นี่คือราชวงศ์ถัง และมันคงจะยากที่จะเลี้ยงแมวที่บอบบางเช่นนี้ ฉินเฉินกลัวจริงๆ ว่าจะเผลอทำมันตาย

"เหมียว!"

แร็กดอลล์ตัวนี้ขี้อ้อนมาก หลังจากฉินเฉินจับมันได้ มันก็ซุกตัวอยู่ในมือของเขาและไม่ยอมจากไป ร้องเหมียวๆ ใส่เขา

สโนว์ไวท์ที่มุมห้องได้ยินเสียงวุ่นวายก็เงยหน้าขึ้นมอง เห็นว่าเป็นแมว แล้วจึงนอนลงไปอีกครั้ง

"เจ้าตัวน้อยน่ารัก เจ้ามาช้าไปนะ ถึงแม้เจ้าจะขาวเหมือนสโนว์ไวท์ แต่ชื่อนั้นก็ได้มอบให้นางไปแล้ว ต่อจากนี้ไป เจ้าจะชื่อว่านางฟ้าตัวน้อย!"

เมื่อเห็นว่าแมวแร็กดอลล์น่ารักเพียงใด ฉินเฉินก็อดไม่ได้ที่จะลูบมันสองสามครั้ง แล้วจึงพูดอย่างนุ่มนวล

แมวแร็กดอลล์เลียมือของฉินเฉิน ดูเหมือนจะพอใจกับชื่อนี้มาก

หลังจากนั้น ฉินเฉินก็อุ้มนางฟ้าตัวน้อยไว้ในอ้อมแขนและดูวิดีโอต่อไป

ถึงแม้นางฟ้าตัวน้อยจะน่ารักน่าชัง แต่นางก็ไม่สามารถส่งผลกระทบต่อการแสวงหารางวัลของฉินเฉินได้

วิดีโอที่ยี่สิบเอ็ดเป็นคลิปจากละครแนวเซียนเสีย ซึ่งนักพรตเต๋าคนหนึ่งกำลังปรุงยาอยู่ในห้องโอสถ

ขณะที่ฉินเฉินกำลังเดาว่ารางวัลจะเป็นอะไร น้ำเต้าลูกหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าและตกลงมาในมือของเขา

"หรือว่าข้างในจะเต็มไปด้วยโอสถ... มันเป็นโอสถจริงๆ ด้วยรึ? แต่โอสถพวกนี้ใช้ทำอะไรกัน และมันกินได้หรือไม่?"

เมื่อเปิดน้ำเต้า เขาก็พบว่ามันเต็มไปด้วยยาเม็ดโอสถ ฉินเฉินทั้งดีใจและหวั่นใจ

ยาเม็ดโอสถนั้นหายากอย่างไม่ต้องสงสัย คนธรรมดาจะรู้จักการปรุงยาได้อย่างไร?

แต่ของสิ่งนี้ไม่มีแม้แต่คู่มือการใช้งาน และฉินเฉินก็ไม่กล้าที่จะกินมันมั่วซั่ว จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามันเป็นยาพิษ?

"เว้นเสียแต่ว่า..."

ฉินเฉินเหลือบมองสโนว์ไวท์ที่มุมห้องอย่างครุ่นคิด แล้วมองไปที่นางฟ้าตัวน้อยในอ้อมแขนของเขา

แต่เขาก็รีบส่ายศีรษะและปัดความคิดของเขาทิ้งไป เขาจะใช้สัตว์เลี้ยงสุดที่รักของเขามาทดลองยาได้อย่างไร!

ถ้าเขาจำไม่ผิด ข้างบ้านมีสุนัขดำตัวใหญ่อยู่ตัวหนึ่งที่มักจะเห่าใส่เจ้าของร่างเดิมอยู่บ่อยๆ พรุ่งนี้ เขาจะใช้มันเป็นหนูทดลองเพื่อดูว่าน้ำเต้าลูกนี้บรรจุยาชนิดใดไว้!

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ฉินเฉินก็หันความสนใจกลับไปที่โทรศัพท์ของเขาและดูวิดีโอต่อไป

วิดีโอที่สามสิบเอ็ดเป็นคลิปจาก 'ดาบมังกรหยก' ซึ่งเตียบ่อกี้เพิ่งจะได้รับพลังเก้าสุริยัน

"นี่มันดี นี่มันดี! ข้ากำลังขาดวิชากำลังภายในชั้นยอดอยู่พอดี!"

ฉินเฉินรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้างเมื่อเห็นเช่นนั้น หากเขาได้รับพลังเก้าสุริยัน จุดอ่อนของเขาก็จะได้รับการชดเชย

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้เขาผิดหวังก็คือ รางวัลที่ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าไม่ใช่พลังเก้าสุริยันที่อยู่ข้างกายเตียบ่อกี้ แต่เป็นลูกท้ออวบอ้วนลูกหนึ่ง

"บ้าอะไรวะ! ก่อนหน้านี้ตอนที่อั้งชิดกงสอนสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรให้ก๊วยเจ๋ง เจ้าก็ให้ไก่ขอทานข้ามา ตอนนี้เตียบ่อกี้กำลังฝึกพลังเก้าสุริยัน แล้วเจ้าก็ให้ลูกท้อข้ามา มันจะดีไปกว่านี้ไม่ได้แล้วรึไง?"

ฉินเฉินรู้สึกฉุนเฉียวอย่างแท้จริง ระบบรางวัลนี้ช่างเชี่ยวชาญในการปั่นหัวคนเสียจริง

อย่างไรก็ตาม บ่นก็ส่วนบ่น รางวัลก็ยังต้องรับต่อไป ฉินเฉินสงบสติอารมณ์และดูวิดีโอต่อไป

วิดีโอที่สี่สิบเอ็ดเป็นคลิปจากละครโทรทัศน์เรื่อง 'กระบี่ใจพิสุทธิ์' ซึ่งเต็งเตียนรู้สึกผิดอย่างมากเนื่องจากความเข้าใจผิดกับเต็กฮุ้น จึงได้สอนคัมภีร์เทพส่องแสงให้เขา

"เจ้าพยายามจะล่อใจข้าอีกแล้ว! ครั้งนี้จะเป็นเสื้อผ้านักโทษหรือโซ่ตรวนกันแน่? ข้าไม่หลงกลหรอก!"

ฉินเฉินไม่คาดคิดว่ารางวัลก่อนหน้านี้เพิ่งจะเล่นตลกกับเขาไป และตอนนี้วิดีโอนี้ก็มาทำอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้เขาไม่ได้คาดหวังอะไรแล้ว

ถึงแม้ว่าคัมภีร์เทพส่องแสงจะเป็นยอดวิชาที่ไม่ด้อยไปกว่าพลังเก้าสุริยัน แต่ฉินเฉินก็ไม่เชื่อว่ารางวัลจะเป็นคัมภีร์เทพส่องแสงจริงๆ

ทว่า วินาทีถัดมา ลูกบอลแสงลูกหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า โดยไม่สนใจอุ้งเท้าที่ยื่นออกมาของนางฟ้าตัวน้อย และหลอมรวมเข้ากับร่างกายของฉินเฉินโดยตรง และนั่นก็คือคัมภีร์เทพส่องแสงที่เต็งเตียนได้บ่มเพาะอย่างยากลำบากมานานหลายปี จนในที่สุดก็บรรลุถึงขั้นสำเร็จ

"ว้าว ไอเทมระดับตำนานสีทอง!"

เมื่อได้รับคัมภีร์เทพส่องแสงขั้นสำเร็จ ฉินเฉินก็ดีใจอย่างยิ่งในทันที เขาอุ้มนางฟ้าตัวน้อยและเต้นรำด้วยความตื่นเต้น ดีใจราวกับเป็นเด็ก

"เหมียว เหมียว เหมียว!"

นางฟ้าตัวน้อยตกใจกับการระเบิดอารมณ์อย่างกะทันหันของฉินเฉินและร้องเหมียวๆ ใบหน้าเล็กๆ ของนางเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

"ฮ่าๆๆ ข้าขอโทษ ข้าก็แค่ดีใจเกินไปหน่อย!"

เมื่อค่อยๆ สงบลง ฉินเฉินก็รู้สึกเขินอายเมื่อมองดูนางฟ้าตัวน้อยที่ถูกเขาทำให้ตกใจอย่างมาก เขาจึงลูบหัวเล็กๆ ของนางเบาๆ

"ไปต่อ สู้ต่อไป!"

หลังจากปลอบโยนนางฟ้าตัวน้อยแล้ว ฉินเฉินก็สงบสติอารมณ์และดูวิดีโอต่อไป

วิดีโอที่ห้าสิบเอ็ดเป็นอนิเมะต่างประเทศเรื่อง 'ผ่าพิภพไททัน' และรางวัลก็คืออุปกรณ์เคลื่อนย้ายสามมิติหนึ่งชุด

ฉินเฉินขี้เกียจแม้แต่จะเหลือบมองของสิ่งนี้ ด้วยวรยุทธ์ของเขา เขายังต้องใช้อุปกรณ์พังๆ นี่อีกรึ?

ไม่ต้องพูดถึงว่าในราชวงศ์ถังไม่มียักษ์เหมือนในอนิเมะ ต่อให้พวกมันปรากฏตัวขึ้นมาจริงๆ ก็คงจะตายภายใต้กระบี่เจินอู่ของเขา

วิดีโอที่หกสิบเอ็ดเป็นวิดีโอสัตว์เลี้ยงน่ารักอีกครั้ง ครั้งนี้ ฉินเฉินเดาถูก: รางวัลคืออาหารแมวถุงใหญ่หนึ่งถุง

สโนว์ไวท์ได้อาหารสุนัขหนึ่งถุง และนางฟ้าตัวน้อยก็ได้อาหารแมวหนึ่งถุง ไม่มีใครถูกเอาเปรียบอย่างแท้จริง

ตอนนี้ ฉินเฉินถึงกับสงสัยว่าระบบกำลังกังวลว่าเขาจะเหงา โดดเดี่ยว และหนาวเหน็บอยู่คนเดียวในราชวงศ์ถัง จึงจงใจส่งแมวกับสุนัขมาให้เขาเป็นสัตว์เลี้ยงเพื่อเป็นเพื่อน

อย่างไรก็ตาม ถ้าระบบใส่ใจจริงๆ ก็ควรจะรอบคอบกว่านี้และส่งสาวงามมาให้เขาสักคน

เพื่อนที่เป็นมนุษย์ไม่สามารถทดแทนได้ด้วยสัตว์เลี้ยง ถึงแม้แมวกับสุนัขจะน่ารักน่าชัง แต่พวกมันก็ไม่สามารถเหมือนมนุษย์ ที่จะสามารถปรับทุกข์ซึ่งกันและกัน พึ่งพากันและกัน และสนับสนุนซึ่งกันและกันได้