จากยุทธภพสู่แดนเซียน ตอนที่ 2

ตอนที่ 2: นิ้วทองคำปรากฏ

โต่วอินจะแนะนำวิดีโอสั้นตามพฤติกรรมการใช้งานของผู้ใช้ ดังนั้นโทรศัพท์ของฉินเฉินจึงเต็มไปด้วยการแจ้งเตือนวิดีโอของเหล่าสาวงามผิวขาวผ่อง ขาเรียวยาว หน้าอกอวบอิ่ม และเอวบางร่างน้อย

ทว่าหลังจากทะลุมิติมายังราชวงศ์ถังอย่างไม่คาดฝัน ฉินเฉินก็ไม่มีอารมณ์จะมาเชยชมสาวงามเหล่านี้

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ยังเป็นเวลากลางวันแสกๆ ไม่ใช่เวลาที่จะมาฝึกฝนวิชาประจำตระกูลของเขา

บางทีเมื่อถึงยามดึกสงัดไร้ผู้คน เขาอาจจะพอทบทวนบทเรียนที่ขาดหายไปได้บ้าง แต่ตอนนี้ สิ่งสำคัญคือการจัดการเรื่องจริงจังตรงหน้า

เขาต้องการจะดูว่าแอปพลิเคชันเพียงหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่ในโทรศัพท์ของเขานี้มีความลับอะไรซ่อนอยู่หรือไม่

แต่หลังจากพินิจพิเคราะห์อยู่นาน ฉินเฉินก็ไม่พบความผิดปกติใดๆ เนื้อหาวิดีโอข้างในก็เป็นปกติทุกอย่าง

หรือว่าระบบจะทิ้งสิ่งนี้ไว้ให้เขาเพื่อฆ่าเวลาจริงๆ? นั่นมันน่าผิดหวังเกินไปแล้วไม่ใช่หรือ?

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ฉินเฉินกำลังเลื่อนดูวิดีโอที่สิบเอ็ด ถุงน่องสีดำคู่หนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าและตกลงมาในมือของเขา

"???"

ฉินเฉินมองถุงน่องสีดำในมืออย่างงุนงง สมองของเขาค้างไปชั่วขณะ ของสิ่งนี้มาจากไหนกัน?

แต่ในไม่ช้าเขาก็ตระหนักได้ว่าแอปโต่วอินนี้มันประหลาด การปรากฏขึ้นของถุงน่องสีดำคู่นี้ต้องเกี่ยวข้องกับโต่วอินอย่างแน่นอน

เพราะวิดีโอล่าสุดที่เขาดูคือวิดีโอสาวงามในชุดถุงน่องสีดำกำลังเต้นรำอย่างยั่วยวน

หรือว่านี่จะเป็นวิธีที่ถูกต้องในการเปิดใช้งานโทรศัพท์ของเขา ไม่สิ ควรจะเรียกว่า 'นิ้วทองคำ' ของเขาสินะ?

"ข้าจะได้รางวัลจากการดูวิดีโอสั้นอย่างนั้นรึ? แต่รางวัลนี่มัน... จะว่ายังไงดีล่ะ มันไม่มีประโยชน์กับข้าเลย! ขอลองอีกทีแล้วกัน!"

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ฉินเฉินก็ตัดสินใจดูวิดีโอต่อไปอีกสักพักเพื่อหาวิธีใช้งานนิ้วทองคำที่ถูกต้อง

ครั้งนี้ หลังจากดูไปสิบวิดีโอก็ไม่มีอะไรปรากฏขึ้น ถึงแม้ฉินเฉินจะเดาว่าอาจจะมีรางวัลแค่วันละครั้ง แต่เขาก็ยังคงเลื่อนหน้าจอต่อไป

ผลก็คือ ในวิดีโอที่ยี่สิบเอ็ด 'น้ำสุขสันต์ของเจ้าอ้วน' (น้ำอัดลม) ขวดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าและตกลงมาในมือของฉินเฉิน

ฉินเฉินสังเกตเห็นว่าวิดีโอที่ยี่สิบเอ็ดนี้เป็นวิดีโอของคนกำลังดื่ม 'น้ำสุขสันต์ของเจ้าอ้วน' พอดี

ดูเหมือนว่ารางวัลที่เขาได้รับจะเกี่ยวข้องกับวิดีโอที่เขาเลื่อนไปเจอจริงๆ

อย่างไรก็ตาม นี่อาจจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญ ถึงแม้ความน่าจะเป็นที่จะเกิดเรื่องบังเอิญซ้ำสองครั้งจะค่อนข้างน้อย แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงเริ่มดูวิดีโอสั้นอีกครั้ง

และแล้ว เมื่อเขาเลื่อนไปถึงวิดีโอที่สามสิบเอ็ด สี่สิบเอ็ด ห้าสิบเอ็ด... และหนึ่งร้อยเอ็ด ฉินเฉินก็ได้รับรางวัลเพิ่มขึ้นอีกแปดอย่าง

แต่หลังจากวิดีโอที่หนึ่งร้อยเอ็ด แม้ว่าแขนของฉินเฉินจะปวดเมื่อยจากการเลื่อนหน้าจอ เขาก็ไม่ได้รับรางวัลใดๆ อีก

นั่นหมายความว่า ฉินเฉินจะได้รับหนึ่งรางวัลทุกๆ สิบวิดีโอที่เขาดู และรางวัลจะเกี่ยวข้องกับเนื้อหาของวิดีโอถัดไป โดยมีรางวัลทั้งหมดสิบครั้ง

ส่วนรางวัลทั้งสิบครั้งนี้จะเป็นรายวัน รายสัปดาห์ รายเดือน หรือรายปีนั้นยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ง่ายมาก เขาจะลองอีกครั้งในวันพรุ่งนี้เพื่อดูว่ามันจะรีเซ็ตรายวันหรือไม่

ดูเหมือนว่าระบบจะใจดีอยู่ไม่น้อย แม้จะทิ้งเขาไว้ในราชวงศ์ถังตามลำพัง แต่อย่างน้อยก็ยังมอบนิ้วทองคำให้

ถึงแม้ว่านิ้วทองคำนี้จะไม่มีคู่มือหรือปัญญาประดิษฐ์คอยช่วยเหลือ แต่ฉินเฉินก็สามารถค้นหาฟังก์ชันการใช้งานของมันได้ด้วยตัวเองอย่างช้าๆ

จากนั้น ฉินเฉินก็มองดูรางวัลที่เหลืออีกแปดอย่าง วิดีโอที่สามสิบเอ็ดเป็นบล็อกเกอร์ฝ่ายขายกำลังโฆษณาสินค้า ดังนั้นรางวัลจึงเป็นน้ำหอมหนึ่งขวด

ของสิ่งนี้ในยุคปัจจุบันอาจจะไม่มีประโยชน์ แต่ในราชวงศ์ถังนับว่าเป็นของหายากและน่าจะขายได้ราคาดี

วิดีโอที่สี่สิบเอ็ดเป็นการไลฟ์สดช่วยเหลือเกษตรกร และรางวัลก็คือแตงโมลูกใหญ่หนึ่งลูก

วิดีโอที่ห้าสิบเอ็ดเป็น 'วัยรุ่นเพลิงวิญญาณ' (เด็กแว้น) กำลังเล่นสเกตบอร์ด และรางวัลก็คือสเกตบอร์ดหนึ่งอัน

วิดีโอที่หกสิบเอ็ดเป็นการแสดงอาวุธยุทโธปกรณ์นานาชาติ และรางวัลก็คือปืนเดเสิร์ทอีเกิลหนึ่งกระบอก

ของสิ่งนี้หนักหลายกิโลกรัมและตกลงมาพร้อมกับเสียงตุบ ถ้าเขาไม่หลบเร็ว มือของเขาคงจะแหลกไปแล้ว

นี่คือปืนพกขนาด .50 แม้ว่าแมกกาซีนจะบรรจุกระสุนได้เพียงเจ็ดนัด แต่พลังทำลายล้างของมันก็เพียงพอที่จะสังหารช้างได้

วิดีโอที่เจ็ดสิบเอ็ดเป็นการแนะนำสัตว์เลี้ยงน่ารัก และรางวัลก็คือสุนัขพันธุ์บิชอง ฟริเซ่ ที่กำลังนั่งยองๆ อยู่บนพื้นและจ้องมองเขาอยู่ในขณะนี้

วิดีโอที่แปดสิบเอ็ดเป็นคู่รักกำลังอวดความรักต่อกัน ฝ่ายชายซื้อสร้อยข้อมือทองคำให้ฝ่ายหญิง และฝ่ายหญิงก็ดีใจมาก และรางวัลของฉินเฉินก็คือสร้อยข้อมือทองคำหนึ่งเส้น

เขาไม่รู้ว่ารางวัลนี้ถูกเสกขึ้นมาจากอากาศธาตุหรือถูกเคลื่อนย้ายมาโดยตรง ถ้าเป็นการเคลื่อนย้ายมาล่ะก็น่าสนใจจริงๆ!

ถึงแม้ว่าฉินเฉินจะไม่ขาดแคลนเงิน ไม่ว่าจะในยุคปัจจุบันหรือในราชวงศ์ถัง และไม่ได้สนใจสร้อยข้อมือทองคำเส้นนี้

แต่การทำให้คู่รักหนุ่มสาวคู่นั้นต้องงุนงง เขาก็ค่อนข้างสนใจอยู่เหมือนกัน

เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าพวกที่ชอบอวดรักมักจะตายไวหรือเปล่า? มาอวดความรักกันในโต่วอิน มันทำให้คนโสดเศร้าใจแค่ไหนกัน?

แน่นอนว่าคนโสดที่กล่าวถึงนี้ไม่ได้รวมถึงเขาอย่างแน่นอน เพราะเขาคือ 'มังกรน้อยกลางคลื่นลม' ผู้ท่องผ่านดงบุปผาโดยไม่มีเกสรติดกายแม้แต่น้อย

วิดีโอที่เก้าสิบเอ็ดเป็นคอนเสิร์ตของดาราดัง ตอนแรกฉินเฉินคิดว่ารางวัลจะเป็นไมโครโฟนในมือของเขา

แต่ไม่คาดคิด เมื่อลำแสงสีขาวลูกหนึ่งพุ่งเข้ามาในสมอง เขากลับได้รับความสามารถในการร้องเพลงของคนคนนั้นมาแทน

นี่เป็นเรื่องที่แปลกใหม่มาก เขาเคยคิดว่าจะได้แต่สิ่งของที่เป็นรูปธรรม แต่ไม่เคยคาดคิดว่าจะได้ทักษะอย่างความสามารถในการร้องเพลงมาด้วย

อย่างไรก็ตาม ที่นี่คือราชวงศ์ถัง ต่อให้เขาร้องเพลงเก่งแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ คนในสมัยถังคงไม่ชื่นชมเพลงสมัยใหม่หรอก

วิดีโอที่หนึ่งร้อยเอ็ดเป็นคลิปจากละครโทรทัศน์เรื่อง 'กระบี่เย้ยยุทธจักร' ซึ่งเป็นฉากที่เล่งฮู้ชงต่อสู้กับเถียนโป่กวงเพื่อช่วยอี๋หลิน

ครั้งนี้ รางวัลเป็นลูกบอลแสง ซึ่งบรรจุไว้ด้วยพลังฝีมือทั้งหมดของเถียนโป่กวง

มันไม่เพียงแต่รวมถึงวิชาตัวเบา 'เมฆาสามทบ' อันน่าภาคภูมิใจของเถียนโป่กวง 'เพลงดาบวายุคลั่ง' และ 'สิบสามกระบวนท่าทรายคลุ้มหินคลั่ง' เท่านั้น แต่ยังรวมถึงพลังวัตรและเคล็ดความเข้าใจในวรยุทธ์ของเถียนโป่กวงทั้งหมด ซึ่งถูกถ่ายทอดมาให้ฉินเฉิน

ในทันใดนั้น ฉินเฉินก็เปลี่ยนจากคนธรรมดา กลายเป็นยอดฝีมือในยุทธภพ

ควรทราบไว้ว่าในเรื่องกระบี่เย้ยยุทธจักร พลังฝีมือของเถียนโป่กวงนั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าอีวี๋ชางไห่ เจ้าสำนักชิงเฉิงเลย นับว่าน่าประทับใจมาก

หลังจากทบทวนรางวัลทั้งสิบอย่างแล้ว โดยรวมแล้วฉินเฉินก็พึงพอใจ แม้ว่าบางอย่างจะไม่มีประโยชน์ แต่พลังฝีมือของเถียนโป่กวงและปืนเดเสิร์ทอีเกิลก็ถือว่าดีมากแล้ว

"เจ้าหมาน้อย ต่อจากนี้ไป เจ้าจะต้องอยู่กับข้าในราชวงศ์ถังแล้วนะ อาหารสุนัขคงไม่มีให้กินแน่ๆ แต่กินอาหารปกติก็น่าจะเหมือนกันแหละ!"

ฉินเฉินเก็บรางวัลที่เหลือ แล้วย่อตัวลงพูดกับสุนัขพันธุ์บิชอง ฟริเซ่

ถึงแม้ว่าเขาอยากจะให้อาหารสุนัขแก่มันมากแค่ไหน แต่ที่นี่คือราชวงศ์ถัง ต่อให้มีเงินก็หาซื้ออาหารสุนัขไม่ได้ ดังนั้นเจ้าบิชอง ฟริเซ่ ก็คงต้องปรับตัวเอา

ก็เหมือนกับตัวเขานั่นแหละ เขายังคงชอบชีวิตในยุคปัจจุบันมากกว่า แต่ในเมื่อทะลุมิติมายังราชวงศ์ถังแล้ว ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับมัน

เจ้าบิชอง ฟริเซ่ ดูเหมือนจะเข้าใจคำพูดของฉินเฉิน มันแลบลิ้นเล็กๆ ออกมาและมองเขาอย่างน่ารัก

"ดูจากรูปลักษณ์ที่งดงามของเจ้า และยังเป็นสุนัขตัวเมียด้วย ข้าจะตั้งชื่อให้เจ้าแล้วกัน เรียกว่าสโนว์ไวท์ก็แล้วกันนะ!"

ฉินเฉินพูดพร้อมกับอุ้มเจ้าบิชอง ฟริเซ่ ขึ้นมา ในฐานะที่เป็นสิ่งมีชีวิตที่มาจากยุคกว่าพันปีข้างหน้าเช่นกัน แม้ว่ามันจะเป็นเพียงสุนัขตัวหนึ่ง ฉินเฉินก็ยังรู้สึกผูกพันกับมันอย่างมาก ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะดูแลมันเป็นอย่างดี