ตอนที่ 25 ตามล่า

เซียะปิงรีบออกไปโดยไม่ถึงห้านาทีก็มีคนสองสามคนปรากฏตัวออกมาจากตรอกมืดทันที ชายหัวล้านวัยกลางคนสวมเสื้อผ้าสีดำร่างกายของเขามีกล้ามเนื้อขนาดใหญ่ เขาแข็งแกร่งมาก ร่างกายของเขาปลดปล่อยกลิ่นอายน่ากลัวออกมานิดๆ แสดงให้เห็นว่าเขาคือผู้ฝึกยุทธขั้นสูง

"หัวหน้าดูเร็ว มันตายไปแล้ว" ชายที่อยู่ใกล้ๆ มองเห็นร่างที่ร่วงลงมากับพื้น ศพนอนบนพื้นสายตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ

อะไรนะ?

ชายวัยกลางคนในชุดดำใบหน้าเปลี่ยนไปทันที "นี่มันเรื่องอะไรกัน? ด้วยความแข็งแกร่งของเขา แม้จะถูกพวกเราปิดล้อมแล้วได้รับบาดเจ็บสาหัสเขาคงไม่ตายง่ายๆ แบบนี้"

"หน้าอกของเขาถูกเจาะทะลวง มันไม่น่าจะใช่อาวุธ เขาน่าจะโดนมือชก" ชายคนหนึ่งที่มีจมูกนกอินทรีวิเคราะห์สภาพศพออกมา "น่าจะมีบุคคลที่สามปรากฏตัวออกมาแล้วฆ่าเขา"

เขาไม่คิดว่าจะมีสิ่งนี้เกิดขึ้น มีบุคคลที่สามปรากฏตัวออกมา

"แล้วสิ่งนั้นมันอยู่ไหน? " ชายหัวล้านในชุดดำถามอย่างเร่งรีบ

ชายจมูกนกอินทรีมองดูแล้วพูดว่า "มันหายไปของล้ำค่าโดนพาไปด้วย"

"สารเลว"

ชายวัยกลางคนที่สวมชุดสีดำใบหน้าหมองทันทีด้วยความโกรธ "บอกให้คนในบริษัทหมีดำปิดกั้นพื้นที่รอบๆ ร้อยไมล์หาคนที่น่าสงสัยทั้งหมด

เมื่อพบเป้าหมายฉันอนุญาตให้ฆ่าทันที ไม่ว่าเป็นหรือตายสิ่งของนั้นก็ต้องกลับมา ไม่อย่างนั้นไม่ต้องมาหาเจอหน้าฉัน"

ชายหัวล้านโกรธมากร่างกายของเขาปลดปล่อยกลิ่นอายน่าหวาดกลัวออกมา พื้นดินสั่นสะเทือนมีเสียงดัง กั๊กๆ ๆ ออกมา

"ได้ครับหัวหน้า"

ลูกน้องทั้งสองคนขานรับ

.....

บริเวณที่ตั้งของบริษัทหมีดำเคยเป็นซากอาคารในเมืองพระจันทร์ดับ มีอาคารร้างกับอาคารมากมายนับไม่ถ้วนอยู่ติดกันเป็นแถว ทางผ่านถนนก็มีความสลับซับซ้อนอย่างมาก ถนนก็เป็นหลุมบ่อ ท่าทางวุ่นวายไปทั่วทุกที่

ที่แถบนี้ในยุคมหาภัยพิบัติเคยพบกับการทำลายล้างจากมอนสเตอร์ตัวใหญ่ หลังจากที่ผู้คนหลบหนีไป สถานที่แห่งนี้ก็กลายเป็นซากปรักหักพังของอาคารที่ถูกทำลายล้าง

แม้ว่าเจ้ามอนสเตอร์จะถูกขับออกไป แต่ที่นี่ก็ไม่ได้รับการฟื้นฟู แต่เป็นเหมือนสถานที่รวมตัวกันของคนในโลกใต้ดิน กลายเป็นพื้นที่ที่มีความซับซ้อน

ยิ่งไปกว่านั้นพื้นที่ยังคงกว้างใหญ่มีเส้นผ่าศูนย์กลางอย่างน้อยก็สองร้อยกิโลเมตร เหมือนเป็นเขาวงกตยักษ์ หากไม่มีพื้นที่ก็จะหลงทางได้ง่ายๆ

ตอนนี้เขาหนีจากคนของบริษัทหมีดำมาครึ่งชั่วโมงแล้ว เซียะปิงสูดลมหายใจเฮือกหนึ่ง เขาวิ่งมายี่สิบกิโลเมตรแล้ว เขามาถึงอาคารที่ถูกทิ้งร้างในตอนนี้เขาก็ผ่อนคลายได้ชั่วคราว

"บ้าจริงตอนนี้ฉันโชคไม่ดี คิดไม่ถึงว่าจะเจอปัญหาแบบนี้" เซียะปิงดูท่าจะหมดหวังอย่างมาก " ตอนนี้ก็มาฆ่าคนที่เกี่ยวข้องกับบริษัทหมีดำ ตอนนี้เห็นทีฉันต้องไปซื้อยาน้ำทองคำที่บริษัทอื่นเท่านั้น? "

ที่แน่ๆ เขาฆ่าชายวัยกลางคนแล้วเอากล่องลึกลับมา หากจะพูดให้ถูกต้องนี่เป็นสาเหตุที่เขาต้องโดนบริษัทหมีดำไล่ล่า

ให้เขากลับไปที่บริษัทหมีดำอีกครั้ง แต่เขาก็ไม่มั่นใจว่ามีใครมาเห็นรูปร่างหน้าตาของเขาหรือยัง เขาไม่กล้าที่จะเสี่ยง

ชายวัยกลางคนสุดท้ายก็ได้ทิ้งสิ่งนี้เอาไว้ มันทำให้ผู้เชี่ยวชาญระดับสูงไล่ล่าตามหาเขา มันทำให้องค์กรใต้ดินอย่างบริษัทโกรธส่งคนมาไล่ล่าเขา

ดวงตาเซียะปิงส่องประกายเขาอยากที่จะแกะกล่องออกมาดูข้างใน มันคืออะไร ทำไมผู้เชี่ยวชาญบริษัทหมีดำจึงส่งคนมาไล่ล่าเอามันกลับไป

ในซอยเปลี่ยวมีน้ำเสียงคนดังออกมา "นี่? ตอนที่ผ่านอาคารใหญ่เมื่อกี้เหมือนกับว่าฉันได้ยินเสียงฝีเท้าของคนกำลังผ่านไป"

ว่าไงนะ?!

เซียะปิงรู้สึกไม่ดี เขากำลังซ่อนตัวอยู่ในมุมใกล้ๆ กัน เขาไม่ได้มองไปนอกซอย เขาได้ยินแต่เสียงฝีเท้าคนเดินมาอย่างรวดเร็วทางนี้

"มันไม่ดีแล้ว คนพวกนี้รู้ว่าฉันอยู่นี่เหรอ? " ดวงตาของเขาส่องประกาย

ตึกๆ ตรงทางเข้าอาคารใหญ่มีคนสองสามคนปรากฏตัวขึ้นมาทันที ทุกคนสวมเสื้อกล้ามสีแดง ทุกคนล้วนมีความแข็งแกร่งระดับผู้ฝึกฝนนักรบสวรรค์ขั้นที่สี่ ร่างกายสูงใหญ่ปลดปล่อยรังสีฆาตกรออกมา ดวงตาโหดร้าย ใบหน้าของพวกเขาดูน่ากลัวอย่างมาก บนไหล่มีรอยสัก พวกเขาไม่ใช่คนดีพร้อมที่จะฆ่าชายหญิงที่ผ่านไปมา

ทั้งสามคนปรากฏตัวบนชั้นหนึ่งของอาคาร พวกเขาจ้องมองไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง

"น่าแปลก ตะกี้ฉันได้ยินเสียงดังที่อยู่ในนี้ ตอนนี้เจออะไรบ้าง? " ดวงตาของชายคนนั้นส่องประกายออกมาด้วยความสงสัย

ชายอีกคนหนึ่งก็พูดออกมาว่า "บางทีอาจจะเป็นเสียงแมวร้อง นายอาจจะเข้าใจผิดที่นี่เป็นสถานที่ว่างเปล่าไม่มีอะไร มันไม่มีคนเลยเหรอ? ตามฉันมาไปค้นหาที่อื่นๆ เถอะ"

"หุบปาก"

ชายคนที่สามพูดออกมาอย่างจริงจัง "แกก็น่าจะรู้อยู่บริษัทหมีดำให้ตรวจสอบบุคคลที่น่าสงสัยที่เข้ามาในเมืองเดือนดับ ถ้ามีคนแปลกหน้าเข้ามาให้ตรวจสอบอย่างละเอียด เมื่อพบเป้าหมายให้จัดการทันทีอย่าได้เมตตา"

"ตอนนี้หัวหน้าได้บอกมาว่า ให้สมาชิกระดมกำลังตรวจสอบทุกอย่างอย่างเข้มงวดในพื้นที่นี้แม้แต่น้ำสักหยดก็ไม่อาจที่จะผ่านไปได้ หากใครกล้าเพิกเฉยคนนั้นก็จะต้องตายหรืออยู่ในสภาพเดียวกัน" คนที่พูดออกมามีท่าทางตื่นตระหนก เขาหวาดกลัวอย่างมาก

"ไม่รู้ว่าใครกันที่มันกล้ามาก มันกล้าขโมยของบริษัทหมีดำ สิ่งของจะพามาซึ่งการทำลายล้างตัวเขาเอง" คนอีกคนหนึ่งกัดฟันพูดออกมาอย่างเหยียดหยาม "ดูเหมือนมันไม่ดูอะไรเลย มันต้องกลายเป็นแกะที่โดนม้าแยกร่างแน่ๆ กล้ามาหาเรื่องบริษัทหมีดำ" (ม้าแยกร่าง จับหัว แขนขามัดกับตัวม้าแล้วปล่อยให้ม้าวิ่งไปแยกร่าง เป็นวิธีการลงโทษที่โหดเหี้ยมที่สุดในสมัยโบราณ)

"ไม่ละตรงนี้มีอะไรไม่ชอบมาพากลไม่เล็กน้อยแล้ว"

ดวงตาคมของชายคนที่สามจ้องมองมาทางรอยเท้า "ดูบนพื้นสิ ไม่มีใครเข้ามาที่นี่มานาน แต่กลับมีรอยเท้าคนปรากฏตัวออกมาอย่างคาดไม่ถึง"

แย่ละ

ใบหน้าของเซียะปิงเปลี่ยนไปทันที เขารีบมากจนลืมกำจัดรอยเท้าของตัวเขาเอง ชายสามคนเดินตามรอยเท้ามาอย่างช้าๆ ดวงตาเผยให้เห็นลางร้าย จิตสังหารแพร่กระจายออกมาเต็มอากาศ

หากเขาไม่สามารถทำอะไร เขาต้องถูกฝ่ายตรงข้ามเจอเขาจะต้องโดนฆ่าแน่ๆ

ปัง

ในพริบตาทั้งสามคนเดินเข้ามาอีกเพียงสองสามเมตรจะเดินเข้ามาใกล้มุม เซียะปิงกระโดดออกไปทันที เขาเหมือนเสือชีตาห์ที่ทรงพลังระเบิดหมัดออกมา

หมัดเสือดาวล่ามโซ่

หมัดนี้รวดเร็วมากและมันโจมตีเข้ามาอย่างรุนแรง ไร้ความปรานี ลมที่พัดออกมาจากหมัดก็มีแต่แรงกดดันที่น่ากลัว เป็นการโจมตีที่อำมหิตอย่างมาก

ทั้งสามคนได้เผชิญหน้ากับความรวดเร็วของศัตรูโดยไม่อาจได้เตรียมตัว มันพุ่งเข้ามาข้างหน้าด้วยระยะทางสองสามเมตร พวกเขาไม่อาจที่จะป้องกันได้

ปังๆ ๆ

ในเสี้ยววินาทีได้ยินเสียงดังสามครั้งกระจายออกมาในอากาศ หมัดพุ่งออกมาเจาะหน้าอกชายทั้งสามคน สองคนกระดูกยุบลงไป อีกคนหนึ่งหัวใจระเบิดออกมาเป็นเสี่ยงๆ

"แย่ละ"

ชายคนหนึ่งยังมีชีวิตอยู่หลังจากที่ได้รับการโจมตีเข้าไป เขาถือมีดเล็กออกมาจะเสียบหน้าท้องเซียะปิงด้วยท่าทางที่โหดเหี้ยม

"ตายซะเถอะ"

เซียะปิงไม่ให้โอกาสเขาทำแบบนั้น ในเสี้ยววินาทีเขาก็มาอยู่ตรงหน้าชายที่อยู่ตรงหน้า แล้วจับเขาหักคอออกมา

ทั้งสามคนโดนฆ่าตายในที่เกิดเหตุ