บทที่ 20 - ของรางวัลแห่งชัยชนะ

บทที่ 20 - ของรางวัลแห่งชัยชนะ

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ซากะก้มหน้าลงมองดูบาดแผลบนร่างกายของตน

เกือบทั้งหมดเกิดจากฝีมือของนักกลไกเวท เพราะตอนแรกซากะไม่ได้พุ่งเป้าไปที่นางมากนัก อีกทั้งนักกลไกเวทในระดับผู้มีพลังเหนือธรรมชาติขั้นต่ำ ก็ถือเป็นอาชีพที่ไม่เลวเลยทีเดียว สามารถสร้างความเสียหายได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ผู้ที่เป็นภัยคุกคามต่อซากะมากที่สุดคือจอมเวทธาตุ

มังกรทุกตัวมีความต้านทานธาตุที่ไม่ธรรมดา แต่ความเข้มข้นของความต้านทานธาตุนั้นขึ้นอยู่กับอายุของมังกร ตอนนี้ซากะยังเด็กมาก เป็นเพียงมังกรน้อยที่เทียบเท่ากับทารกมนุษย์เท่านั้น มีความต้านทานธาตุอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น ไม่สามารถทำให้เขามองข้ามเวทมนตร์สังหารที่จอมเวทธาตุรวบรวมพลังสร้างขึ้นมาเป็นเวลานานได้

แต่ก็ถูกซากะจัดการไปก่อนที่จะได้แสดงอานุภาพที่แท้จริงออกมา

หากถูกเวทมนตร์ทรงพลังที่จอมเวทลมสร้างขึ้นโจมตีเข้า ซากะจะต้องบาดเจ็บสาหัสโดยตรง

ส่วนนักกลไกเวท ถึงแม้จะนับเป็นผู้ใช้เวท แต่ก็ไม่ใช่ผู้ใช้เวทแบบดั้งเดิม ไม่ได้มีพลังกดดันเหมือนจอมเวททั่วไป จึงมีชีวิตอยู่ได้นานกว่าหน่อย และยังมีโอกาสสร้างบาดแผลให้กับซากะได้

กระสุนเวทมนตร์ระดับต่ำทั่วไปไม่สามารถคงอยู่ได้นาน

บนตัวของมังกรน้อย มีเพียงหลุมกระสุนและรอยร้าวที่มองเห็นได้รางๆ เท่านั้น กระสุนเวทมนตร์ที่เกิดจากพลังงานธาตุดินได้สลายไปแล้ว บาดแผลที่รุนแรงที่สุดคือหลุมเลือดที่หลังกรงเล็บขวาซึ่งถูกกระสุนเวทระเบิดยิงใส่ เกล็ดมังกรโดยรอบแตกละเอียด บาดแผลลึกจนเห็นกระดูก

อย่างไรก็ตาม สำหรับมังกรที่แท้จริงที่มีร่างกายแข็งแกร่งแล้ว นี่นับเป็นเพียงบาดแผลเล็กน้อยเท่านั้น นอนหลับสักพักก็จะฟื้นตัวได้เกือบทั้งหมดแล้ว

การต่อสู้กับทีมนักผจญภัยทั้งทีมเพียงลำพัง ด้วยอายุของซากะในตอนนี้และได้รับบาดเจ็บเพียงเท่านี้ ก็เพียงพอที่จะภาคภูมิใจได้แล้ว

"เกล็ดมังกรที่งดงามของข้า"

ซากะมองดูเกล็ดมังกรที่ลายพร้อยของตน รู้สึกเจ็บใจเล็กน้อย แต่ก็รู้สึกได้ถึงการเติบโตของตนเอง

รอยแผลเป็นคือเครื่องหมายแห่งเกียรติยศและศักดิ์ศรีที่มังกรที่แท้จริงชื่นชอบ

เกล็ดมังกรมีความสามารถในการซ่อมแซมและงอกใหม่ได้ สามารถรักษาให้หายได้ แค่นอนหลับก็ดีขึ้นแล้ว แต่ถ้ามังกรที่แท้จริงต้องการ ก็สามารถเก็บเกราะเกล็ดที่มีลักษณะเสียหายจากการต่อสู้ไว้ได้ จะทำให้ดูมีเสน่ห์แบบผู้ใหญ่มากขึ้น

เกล็ดของแม่มังกรก็มีรอยร้าวมากมาย แต่ก็เป็นเพียงร่องรอยบนผิวเผินเท่านั้น จริงๆ แล้วบาดแผลได้หายดีแล้ว

ในขณะเดียวกัน

แม่มังกรที่อยู่ในรังมังกรก็ลืมตาขึ้น

ภาพเหตุการณ์การต่อสู้ระหว่างซากะกับทีมนักผจญภัยถูกมังกรยักษ์ในตำนานตนนี้มองเห็นทั้งหมดด้วยพลังแห่งเวทมนตร์

ซากะใช้เวลาไม่นานก็จัดการกับทีมนักผจญภัยทีมหนึ่งได้ ถึงแม้ระดับฝีมือของทีมนักผจญภัยทีมนี้จะไม่เท่าไหร่ แต่ในสถานการณ์ปกติ ก็ไม่ใช่สิ่งที่มังกรน้อยในวัยเดียวกับซากะจะรับมือได้

แต่ลูกมังกรของนางเห็นได้ชัดว่ายังมีแรงเหลือเฟือ

"ซากะน้อย..."

แม่มังกรแสดงสีหน้าชื่นชม

จากผลงานของซากะแล้ว อนาคตของลูกมังกรกลายพันธุ์ตัวนี้มีศักยภาพไร้ขีดจำกัด มีพรสวรรค์และความสามารถที่พิเศษและทรงพลัง

หากเป็นศัตรู

จะต้องเอ่ยปากชมว่า มังกรตนนี้น่ากลัวอย่างยิ่ง จะปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาด

มังกรแดงบูชาความแข็งแกร่งอย่างยิ่ง เรียกได้ว่าเป็นเผ่าพันธุ์มังกรที่บูชาความแข็งแกร่งที่สุด ไม่มีเผ่าพันธุ์ไหนเทียบได้ หลังจากตระหนักว่าซากะมีพรสวรรค์ที่ไม่ธรรมดา แม่มังกรก็ยิ่งรักใคร่มังกรน้อยตัวนี้มากขึ้น

คิดไปคิดมา

แม่มังกรก็หันไปมองเยคาเทริน่าที่ยังคงหลับใหลอยู่

มังกรน้อยที่มีเกล็ดสีแดงสดและมีเส้นไหมสีทองกระจายอยู่ทั่วร่างปรากฏขึ้นในสายตา

"เยคาเทริน่า ความสามารถกลายพันธุ์ของเจ้าเมื่อเทียบกับซากะแล้วใครจะแข็งแกร่งกว่าใครกัน... ลูกมังกรทั้งสองของข้า ดูเหมือนว่าจะไม่ธรรมดาทั้งคู่"

ความสามารถของเยคาเทริน่าก็ไม่ด้อยเช่นกัน

แต่แม่มังกรคิดอย่างละเอียดแล้ว ก็ยังรู้สึกว่าผลงานของซากะโดดเด่นกว่า และยังเชื่อฟังกว่า ได้รับความโปรดปรานจากนางมากกว่า

เยคาเทริน่าที่มีนิสัยคล้ายกับแม่มังกรอยู่บ้าง กลับทำให้นางไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่

หลังจากที่ซากะจัดการกับทีมนักผจญภัยที่บุกรุกอาณาเขตของแม่มังกรได้อย่างปลอดภัยแล้ว เขาก็เริ่มรวบรวมของรางวัลแห่งชัยชนะของตนเอง

ในฐานะมังกร ถึงแม้จะเป็นมังกรน้อย ซากะก็มีความปรารถนาในสมบัติที่ส่องประกายแวววาวมาโดยกำเนิด

เพียงแต่ ทรัพย์สมบัติทั้งหมดในอาณาเขตเถ้าถ่านล้วนเป็นของแม่มังกร เป็นของราชินีเพลิงแดงผู้เป็นเจ้าแห่งมังกรที่แท้จริง

แม่มังกรปฏิบัติต่อซากะดีมาโดยตลอด

แต่ก่อนหน้านี้มีครั้งหนึ่งที่ซากะออดอ้อนขอร้องแม่มังกรอยากได้อัญมณีและเหรียญทองมาเล่น แต่กลับถูกแม่มังกรปฏิเสธอย่างเข้มงวดและไร้ความปรานี

มังกรให้ความสำคัญกับสมบัติของตนเองอย่างยิ่ง

ถึงแม้จะเป็นลูกมังกรที่ตนโปรดปราน ก็จะปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน ไม่ยอมให้ใครแตะต้องคลังสมบัติของตน

"นักผจญภัยเหล่านี้ข้าเป็นคนเอาชนะ"

"สมบัติบนตัวพวกเขาทั้งหมดคือของรางวัลแห่งชัยชนะของข้า"

ดวงตาของซากะเป็นประกายแวววาว วิ่งกระโดดโลดเต้นไปยังซากศพของผู้ใช้เวท

ผู้ใช้เวทที่ถูกกระแสวนของคมมีดวายุบดขยี้จนเลือดเนื้อเละเทะดูน่าสังเวชเกินไป

ซากะถึงกับทนมองตรงๆ ไม่ได้

เขาหันหน้าไปทางอื่นอย่างรังเกียจ หางมังกรที่เรียวยาวพันมาข้างหน้า เริ่มคุ้ยเขี่ยหาของในซากศพ

หางของมังกรมีกลุ่มกล้ามเนื้อและเส้นประสาทนับไม่ถ้วน มีความยืดหยุ่นมากกว่านิ้วของมนุษย์ สามารถทำหน้าที่รวบรวมของรางวัลแห่งชัยชนะได้อย่างสมบูรณ์แบบ

หลังจากค้นหาอยู่ครู่หนึ่ง ก็นำของที่ได้มาวางไว้ข้างๆ ซากะก็ไปค้นศพที่เหลือต่อ นำของรางวัลทั้งหมดมารวมกัน แล้วก็เริ่มพิจารณา

คทาไม้สั้นที่หักแล้วหนึ่งอัน ทำจากวัสดุเวทมนตร์ธรรมดาคือไม้กิ่งดอกไม้ สลักลวดลายเวทมนตร์ง่ายๆ ไว้ แสงวิญญาณริบหรี่

ดาบเหล็กกล้าขนาดใหญ่สองเล่ม

ปืนพกลงอาคมแบบลูกโม่สองกระบอก

เกราะไหล่ เกราะอก และอุปกรณ์ป้องกันอื่นๆ ที่ทำจากเหล็กอีกสองสามชิ้น

ถุงหนังสัตว์หลายใบที่เปื้อนเลือดและดินทราย และยังมีรอยแตกอยู่หลายแห่ง

ซากะรวบขาทั้งสี่ข้าง นั่งยองๆ ข้างของรางวัลแห่งชัยชนะ

เขายื่นกรงเล็บที่เต็มไปด้วยเกล็ดมังกรราวกับเพชรออกมา กลืนน้ำลาย จากนั้นก็หลับตาลงเล็กน้อย ค่อยๆ กรีดถุงหนังสัตว์หลายใบออก

"มารดรแห่งมังกรอสูร เทพมังกรแพลทินัม เทพมังกรแห่งการทำลายล้าง เทพมังกรแห่งการพิพากษา... เทพมังกรทุกพระองค์โปรดสดับฟัง"

"โปรดอวยพรให้มังกรน้อยที่ยอดเยี่ยมและโดดเด่นตนนี้ ให้ของรางวัลแห่งชัยชนะครั้งแรกที่ข้าได้รับมีเหรียญทองและอัญมณีเวทมนตร์ที่ส่องประกายแวววาวด้วยเถิด"

มังกรน้อยหลับตาลง พึมพำในใจ

นี่คือโลกที่มีเทพเจ้าอยู่จริง ไม่เสียเงินเท่าไหร่ เชื่อไว้นิดหน่อยก็ไม่เสียหาย เผื่อจะมีประโยชน์... ซากะคิดเช่นนั้น ถึงแม้เขาจะรู้ว่าความศรัทธาไม่ใช่แค่การพูดออกมาเท่านั้น

ขณะที่พูด ถุงหนังสัตว์ก็ถูกซากะกรีดเปิดออกทั้งหมด

ดวงตาของมังกรน้อยค่อยๆ ลืมขึ้นมาเล็กน้อย มองไปด้วยความคาดหวัง

"โอ้โฮ"

แสงสีทองและแสงสีเงินที่มองเห็นได้รางๆ สองสามสายปรากฏขึ้น สะท้อนอยู่ในดวงตาของซากะ

มังกรน้อยเบิกตากว้างขึ้นทันที รีบหยิบถุงหนังสัตว์ขึ้นมา นำสิ่งของที่เปล่งประกายสีทองจางๆ ออกมา

ทั้งหมดมีเหรียญทองสิบสามเหรียญ เหรียญทองเงินผสมยี่สิบห้าเหรียญ และเหรียญเงินสี่สิบกว่าเหรียญ

เมื่อมองดูของเล็กๆ ที่สวยงามและกลมเกลี้ยงเหล่านี้ ร่างกายของมังกรน้อยก็สั่นไหวเล็กน้อย ส่งเสียงคำรามอย่างเคลิบเคลิ้ม ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุข เกือบจะหงายหลังล้มลงไป

สิ่งมีชีวิตหลายเผ่าพันธุ์ไม่เข้าใจความหลงใหลในสมบัติของเผ่ามังกร

นี่คือสัญชาตญาณที่มีมาแต่กำเนิดของมังกรที่แท้จริง

มังกรที่แท้จริงบูชาความแข็งแกร่ง และความมั่งคั่งก็มักจะเป็นส่วนหนึ่งของความแข็งแกร่ง ขนาดของคลังสมบัติที่มังกรที่แท้จริงตนหนึ่งมี สามารถสะท้อนถึงระดับความแข็งแกร่งของมังกรตนนั้นได้ในระดับหนึ่ง เพราะผู้ที่อ่อนแอไม่สามารถปกป้องสมบัติไว้ได้

ในความเป็นจริงแล้ว สิ่งมีชีวิตทรงปัญญาทุกเผ่าพันธุ์ล้วนปรารถนาในสมบัติ ปรารถนาในสิ่งที่มีค่า ปรารถนาในพลัง มีความปรารถนาต่างๆ นานาคล้ายกับมังกร เพียงแต่มังกรไม่ได้ปิดบังความโลภและความปรารถนานี้ แสดงออกมาอย่างเปิดเผย ตรงไปตรงมา

มังกรจะไม่เสแสร้งแสดงความเมตตา ไม่สนใจกฎเกณฑ์ของโลก ไม่สวมหน้ากากแห่งอารยธรรมจอมปลอม

นี่ก็คือเหตุผลว่าทำไม มังกรจึงสามารถกลายเป็นคำพ้องความหมายของความแข็งแกร่งได้

มังกรไม่ปิดบังความปรารถนาของตนเอง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งมังกรห้าสี โดยเฉพาะอย่างยิ่งมังกรแดงในหมู่มังกรห้าสี ทำตามใจชอบ ไม่มีข้อห้ามใดๆ ทั้งสิ้น

[จบแล้ว]