บทที่ 22 - การเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่

บทที่ 22 - การเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่

◉◉◉◉◉

เมื่อวันประมูลใกล้เข้ามาเรื่อยๆ หลินฉางชิงก็ยิ่งกังวลมากขึ้น

เห็นว่าอีกสิบวันงานประมูลก็จะเริ่มขึ้นแล้ว ท่านปู่ยังไม่กลับมา

เวลาที่หลินฉางชิงใช้มองไปยังยอดเขาเมฆาผยองก็ยิ่งนานขึ้นเรื่อยๆ

โชคดีที่ในที่สุดท่านปู่ก็กลับมาก่อนงานประมูลจะเริ่มขึ้นสามวัน เมื่อเห็นท่านปู่กลับมาด้วยสภาพที่เหนื่อยล้าจากการเดินทาง

ในใจของหลินฉางชิงก็ทั้งดีใจและเสียใจ รู้สึกว่าท่านปู่ต้องเสี่ยงอันตรายเดินทางไปทั่วก็เพื่อตนเอง

ทั้งครอบครัวมารวมตัวกันกินอาหารค่ำมื้อใหญ่ เพื่อฉลองการกลับมาอย่างปลอดภัยของท่านปู่จากการเดินทางไกล

ครั้งนี้ไปนานขนาดนี้ ทุกคนต่างก็เป็นห่วง โชคดีที่ในที่สุดก็กลับมาแล้ว

หลังอาหาร ทุกคนก็นั่งล้อมวงกันฟังท่านปู่เล่าประสบการณ์ในครั้งนี้ แน่นอนว่าความลับบางอย่างที่พูดไม่ได้ก็คงต้องคุยกับหลินฉางชิงเป็นการส่วนตัว

เพราะหนทางไกล เวลาที่เสียไปในการเดินทางจึงมากกว่าที่คาดไว้ และยังเจอโจรปล้นอีกสองครั้ง

ครั้งแรกที่เจอโจรปล้น เป็นผู้ฝึกตนระดับบำเพ็ญเพียรขั้นสมบูรณ์สองคน คาดว่ากำลังเตรียมตัวสร้างฐาน จึงออกมาทำธุรกิจไร้ต้นทุนเก็บหินปราณเพื่อเตรียมซื้อโอสถสร้างฐาน

ไม่คิดว่าจะมาเจอท่านปู่ที่แสร้งทำเป็นอ่อนแอ กลับต้องมาพ่ายแพ้ในมือของท่านปู่ ศาสตราเวท หินปราณ และถุงเก็บของรวมกันแล้วมีมูลค่า 8000 หินปราณ และในถุงเก็บของของอีกฝ่ายยังพบคัมภีร์ลับชื่อว่าเคล็ดวิชาหลอมปราณสามเปลี่ยนอีกด้วย

เคล็ดวิชานี้ค่อนข้างไร้ประโยชน์ เป็นเคล็ดวิชาลับสำหรับการสร้างฐาน เมื่อบำเพ็ญเพียรจนถึงระดับบำเพ็ญเพียรขั้นสมบูรณ์แล้ว สามารถฝึกฝนเคล็ดวิชานี้เพื่อบีบอัดคุณภาพของพลังปราณได้

เพื่อที่จะผ่านด่านพลังเวทระดับสร้างฐานได้ง่ายขึ้น หากฝึกครบสามเปลี่ยน จะสามารถเพิ่มอัตราความสำเร็จในการสร้างฐานได้สามส่วน

เคล็ดวิชาเปลี่ยนที่หนึ่งจะบีบอัดพลังปราณในตันเถียนลงหนึ่งเท่า ต้องใช้เวลาสองปีจึงจะบำเพ็ญเพียรจนเต็มอีกครั้ง

เคล็ดวิชาเปลี่ยนที่สองจะบีบอัดพลังปราณลงอีกหนึ่งเท่า ครั้งนี้ต้องใช้เวลาสี่ปีจึงจะบำเพ็ญเพียรจนเต็มอีกครั้ง

เคล็ดวิชาเปลี่ยนที่สามจะบีบอัดพลังปราณลงอีกหนึ่งเท่า ครั้งนี้ต้องใช้เวลาแปดปีจึงจะบำเพ็ญเพียรจนเต็ม

การฝึกเคล็ดวิชานี้ต้องใช้เวลารวมสิบสี่ปี เพียงเพื่ออัตราความสำเร็จสามส่วน สำหรับผู้ที่มีรากปราณดีไม่จำเป็นต้องใช้

และพลังปราณคุณภาพสูงที่ใช้เวลามากมายในการบำเพ็ญเพียรออกมา พอถึงระดับสร้างฐานก็ไม่มีประโยชน์แล้ว เพราะตอนสร้างฐานจะต้องเปลี่ยนพลังปราณเป็นพลังเวททั้งหมด

สำหรับผู้ที่มีรากปราณไม่ดี เคล็ดวิชานี้ใช้เวลามากเกินไป ไม่คุ้มค่าที่จะเสียเวลา

แต่การฝึกเคล็ดวิชานี้ก็มีข้อดีเช่นกัน เมื่อฝึกครบสามเปลี่ยนแล้ว คุณภาพของพลังปราณจะสูงกว่าก่อนฝึกแปดเท่า

โดยพื้นฐานแล้วสามารถทำได้ถึงขั้นไร้เทียมทานในระดับเดียวกัน คุณภาพของพลังปราณแปดเท่า ใกล้เคียงกับพลังเวทมากแล้ว การใช้พลังปราณคุณภาพเช่นนี้ในการขับเคลื่อนวิชาคาถาหรือศาสตราเวท พลังย่อมมหาศาลอย่างแน่นอน

บางทีคนในตระกูลที่ไม่มีหวังสร้างฐานอาจจะพิจารณาฝึกฝนได้ อย่างไรเสียก็สามารถเพิ่มพลังได้อย่างมหาศาล

สุดท้ายตัดสินใจว่าที่บ้านจะคัดลอกไว้หนึ่งชุด ต้นฉบับจะส่งไปที่หอคัมภีร์ของตระกูล คงจะมีคนยินดีที่จะฝึกฝน

อีกประสบการณ์หนึ่งนั้นอันตรายกว่ามาก เป็นผู้ฝึกตนระดับสร้างฐานคนหนึ่งนำผู้ฝึกตนระดับบำเพ็ญเพียรอีกสองคนมาปล้น ผู้ฝึกตนระดับบำเพ็ญเพียรสองคนอยู่ข้างหน้าดึงดูดความสนใจ ผู้ฝึกตนระดับสร้างฐานอยู่ข้างหลังลอบโจมตี

โชคดีที่ท่านปู่ระมัดระวังอยู่เสมอ พอเห็นว่ามีสถานการณ์ก็เรียกเถาวัลย์หนามดูดโลหิตออกมาทันที ไม่ได้ประมาทเพราะเห็นเพียงผู้ฝึกตนระดับบำเพ็ญเพียรสองคน จึงไม่ถูกลอบโจมตีสำเร็จ

โดยท่านปู่รับมือกับผู้ฝึกตนระดับสร้างฐาน เถาวัลย์หนามรับมือกับผู้ฝึกตนระดับบำเพ็ญเพียรสองคน อีกฝ่ายเห็นว่าไม่ได้เปรียบ ก็ปล่อยยันต์ปราณออกมาหลายสิบแผ่นเพื่อบังตาแล้วก็ถอยหนีไป

นับตั้งแต่เจอโจรปล้นสองครั้งนี้ ท่านปู่ก็ยิ่งระมัดระวังมากขึ้น ยอมเสียเวลาเพิ่มอีกหน่อย ก็พยายามไม่เสี่ยง ในที่สุดก็กลับมาอย่างปลอดภัย

ท่านปู่เล่าอย่างละเอียด ส่วนใหญ่แล้วคือต้องการถ่ายทอดประสบการณ์ให้แก่หลินฉางชิง เพราะเขามีประสบการณ์น้อยที่สุด มารดาและท่านป้าโดยพื้นฐานแล้วไม่ออกจากเขาบรรพบุรุษ ดังนั้นจึงต้องดูแลหลินฉางชิงเป็นพิเศษ

วันรุ่งขึ้น ในห้องลับของบ้านท่านปู่ สองปู่หลานกำลังสนทนากัน ส่วนใหญ่แล้วเป็นท่านปู่ที่พูด หลินฉางชิงก็นั่งฟัง

“ครั้งนี้นำผลไม้ชาด 48 ลูกไปขายที่สามเมืองใหญ่ รวมตลาดยี่สิบกว่าแห่ง ในที่สุดก็ขายได้อย่างปลอดภัย ราคาอยู่ระหว่าง 1700 ถึง 2000 หินปราณ รวมแล้วได้เงินประมาณ 9 หมื่นหินปราณ

บวกกับหินปราณที่เก็บไว้ครั้งที่แล้ว สามารถซื้อโอสถสร้างฐานได้สองเม็ดอย่างสบายๆ”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ใบหน้าของท่านปู่ก็แดงก่ำ เห็นได้ว่าการเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่นี้ทำให้เขารู้สึกภาคภูมิใจอย่างยิ่ง

หรืออาจจะเป็นเพราะคิดว่าสามารถทำให้คนในบ้านทุกคนมีโอกาสสร้างฐานได้ ในใจจึงควบคุมความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่กระมัง

อย่างไรเสียหลินฉางชิงได้ฟังถึงตรงนี้ก็ดีใจอย่างยิ่ง ความคิดน่าจะคล้ายกับท่านปู่

ท่านปู่กล่าวต่อว่า “ครั้งนี้ยังได้เมล็ดบัวปฐพีหทัยระดับสองมาสามเมล็ด และรากต้นชาหยกเขียวระดับสองอีกหนึ่งท่อน รวมแล้วใช้ไปหนึ่งพันหินปราณ

ชาหยกเขียวมีสรรพคุณในการสงบจิตใจและทำให้สมองปลอดโปร่ง รากชานั้น ข้าดูแล้ว ยังพอมีชีวิตอยู่บ้าง ไม่รู้ว่าจะเลี้ยงให้รอดได้หรือไม่ ให้เจ้าไปทั้งหมดเลย”

“ขอบคุณท่านปู่” หลินฉางชิงขอบคุณท่านปู่อย่างดีใจ

บัวปฐพีหทัยเป็นตัวยาหลักของโอสถบัวหทัยระดับสอง โอสถนี้ใช้สำหรับรักษาอาการบาดเจ็บและล้างพิษ เป็นโอสถที่ค่อนข้างพบเห็นได้ทั่วไปในระดับสอง

เมล็ดบัวคือเมล็ดปราณของมัน การนำไปใช้เป็นยาก็คือการนำเมล็ดบัวนี้ไปใช้เป็นยา เมล็ดบัวแต่ละเมล็ดราคาประมาณ 300 หินปราณ ฝักบัวหนึ่งฝักสามารถให้เมล็ดบัวได้สิบสองเมล็ด

นี่ต้องปลูกในน้ำ ดูเหมือนว่าจะต้องขุดสระในมิติแล้ว

รากต้นชาหยกเขียวก็นำไปปลูกในมิติด้วยแล้วกัน หากบังเอิญรอดชีวิต ต่อไปก็จะมีชาปราณระดับสองดื่มแล้ว

และนี่ก็เป็นการทดลองครั้งหนึ่ง หากเพียงแค่รากก็สามารถรอดชีวิตได้ นั่นก็จะง่ายขึ้นมาก เพียงแค่ตัดส่วนหนึ่งของลำต้นมาก็พอแล้ว

“ท่านปู่ท่านได้เปลี่ยนเรือปราณระดับสองหรือไม่ขอรับ”

“เปลี่ยนแล้ว โชคดีที่เปลี่ยนเรือปราณระดับสอง ไม่อย่างนั้นอาจจะมาไม่ทันแล้ว”

“ท่านปู่ต่อไปหากเจอศาสตราเวทระดับสองที่เหมาะสมก็ต้องซื้อมานะขอรับ ความปลอดภัยของท่านสำคัญที่สุด และต่อไปท่านป้าสร้างฐานก็ต้องมีศาสตราเวทไว้ใช้ด้วย”

“ดี ท่านปู่จำไว้แล้ว”

“หินปราณแสนก้อนนี้เจ้าคิดจะจัดสรรอย่างไร”

“ให้ข้าหนึ่งหมื่นก้อนก่อนเถิด ที่เหลือท่านก็จัดสรรตามที่เห็นสมควรเถิด ข้าไม่มีความเห็น”

“เช่นนั้นก็ได้” พูดจบ ท่านปู่ก็นำหินปราณหนึ่งหมื่นก้อน เมล็ดปราณสองสามเมล็ด และรากต้นชาหนึ่งท่อน ใส่ไว้ในถุงเก็บของให้หลินฉางชิง

หลินฉางชิงรับมาเก็บไว้

“ท่านปู่ ท่านแม่และท่านป้าจะไปดูงานประมูล ข้าก็อยากจะไปเปิดหูเปิดตาบ้าง

ท่านนำพวกเราไปด้วยกันเถิด”

ท่านปู่คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า “สมควรให้เจ้าไปเปิดโลกทัศน์บ้างแล้ว พรุ่งนี้ก็ออกเดินทางไปพร้อมกับทุกคนเถิด”

หลินฉางชิงดีใจจนกระโดดโลดเต้น “ขอบคุณท่านปู่”

ในที่สุดก็ได้รับอนุญาตให้ออกจากเขาบรรพบุรุษได้แล้ว ต้องรู้ว่าหลินฉางชิง ตั้งแต่เกิดใหม่มาจนถึงตอนนี้ ก็อยู่บนเขาบรรพบุรุษมาโดยตลอด ยังไม่เคยออกจากประตูเขาเลย

หลินฉางชิงอยากออกไปข้างนอกมาโดยตลอด อยากจะดูว่าโลกของผู้ฝึกตนภายนอกเป็นอย่างไร และก็อยากรู้เกี่ยวกับตลาดนัดมาก พรุ่งนี้ในที่สุดก็จะได้สมหวังแล้ว

หลินฉางชิงกลับมาถึงบ้าน บอกกับบิดามารดาว่าพรุ่งนี้จะไปร่วมงานประมูลด้วยกัน แล้วก็กลับห้องของตนเอง

ปิดประตูอย่างดี พลันนึกขึ้นมา ก็มาถึงในมิติ

เลือกตำแหน่งที่ขอบๆ ใช้เวลาหนึ่งชั่วยาม ถึงจะขุดสระขนาดสามส่วนสิบของหมู่ได้ แยกเมล็ดบัวปฐพีหทัยสามเมล็ดลงไปอย่างดี เริ่มร่ายคาถาฝนปราณ สิบกว่าครั้งถึงจะเติมน้ำเต็มสระ แล้วก็ร่ายคาถาบำรุงหยวนเร่งกำเนิด เมล็ดบัวก็งอกรากงอกหน่อในทันที

สังเกตการณ์อยู่ครู่หนึ่ง ไม่พบปัญหา เพียงแต่ในสระดูโล่งเกินไป หากมีโอกาสก็นำปลาปราณเข้ามาเลี้ยงบ้างแล้วกัน

นำลำต้นของชาหยกเขียวออกมาดูแล้ว ก็ไม่เห็นว่ามีปัญหาอะไร ปลูกลงไปก่อนแล้วกัน จะรอดหรือไม่รอดก็ดูผลลัพธ์โดยตรงเลย

ปลูกเสร็จแล้ว ก็ร่ายคาถาฝนปราณและคาถาเร่งกำเนิด รออยู่ครู่หนึ่ง ก็ไม่มีปฏิกิริยา คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เก็บไว้ก่อนแล้วกัน รอให้ร่ายคาถาเร่งกำเนิดอีกสักสองสามครั้ง หากไม่มีปฏิกิริยาค่อยขุดออกมาแล้วกัน

สำรวจไปรอบๆ มิติ ก็ยังคงมีขนาดสองหมู่กว่าๆ คิดอยู่ครู่หนึ่ง ตัดสินใจว่าจะลงทุนหินปราณแปดพันก้อนลงไปในหลุมลึกก่อน เหลืออีกสองพันก้อนอาจจะต้องใช้ที่ตลาดผิงหยาง หวังว่าพรุ่งนี้การเดินทางจะมีเก็บเกี่ยวที่ดี

แล้วก็ร่ายคาถาฝนปราณและคาถาเร่งกำเนิดให้ต้นผลไม้ชาดและต้นผลไม้ปฐพีวิญญาณ สังเกตการณ์อย่างละเอียดไม่พบปัญหา ก็ออกจากมิติ

[จบแล้ว]