บทที่ 8 ประโยชน์อันน่าอัศจรรย์ของแผนภาพควบคุมสวรรค์

ยามที่ชายชราวิ่งหนี ขาของเขาก็อ่อนแรง

เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองไปเอาความกล้ามาจากไหน ถึงได้กล้าต่อรองขอผลประโยชน์กับฉีห่าวต่อหน้า

“พวกเจ้าตัดสินใจได้แล้ว ผู้ที่ต้องการจะไป ข้าจะไม่ขวาง”

ฉีห่าวมองไปยังคนอื่นๆ แล้วกล่าวอย่างเฉยเมย

บางคนแววตาสั่นไหวเล็กน้อย หันหลังเดินจากไปอย่างเงียบๆ

แม้ว่าเมื่อก่อนฉีห่าวจะเป็นคนดี แต่ตอนนี้กลับมีจิตสังหารที่บ้าคลั่งเกินไป พวกเขาจึงไม่กล้าที่จะติดตามอีกต่อไป

อีกทั้ง ตระกูลเหมิงถูกล้างบาง ต่อไปภายหน้าฉีห่าวจะต้องเผชิญกับปัญหามากมายอย่างแน่นอน!

ผู้คนทยอยจากไปเรื่อยๆ จนกระทั่งคนหน้าลานบ้านจากไปกว่าครึ่ง

สุดท้ายเหลือเพียงเก้าคนที่ไม่จากไป

คนเหล่านี้ ส่วนใหญ่เป็นองครักษ์ธรรมดา มีเพียงคนเดียวที่เป็นผู้อาวุโสรับเชิญระดับจงซือ

ฉีห่าวกล่าวอย่างเฉยเมย

“พวกเขาไปกันหมดแล้ว เหตุใดพวกเจ้าจึงไม่ไป?”

องครักษ์วัยกลางคนคนหนึ่ง โค้งคำนับประสานมือกล่าว

“ผู้น้อยหลี่จิ้น ยินดีติดตามคุณชายเขยไปตลอดชีวิต”

“พวกข้าก็ยินดีติดตามคุณชายเขย!”

คนอื่นๆ ต่างก็ประสานมือกล่าว

ฉีห่าวแย้มยิ้มจางๆ

“ข้าล้างบางตระกูลเหมิง ต่อไปคงจะมีปัญหาตามมาไม่น้อย พวกเจ้าไม่กลัวหรือ?”

หลี่จิ้นกล่าวอย่างจริงจัง

“พวกข้าที่เหลืออยู่ ล้วนเคารพนับถือในตัวตนของคุณชายเขย ดังนั้นไม่ว่าต่อไปจะมีปัญหาอันใด พวกข้าก็ยินดีที่จะร่วมทุกข์ร่วมสุขกับคุณชายเขย!”

ฉีห่าวพยักหน้า จากนั้นก็เลื่อนสายตาไปยังฉินเจิ้น ผู้อาวุโสรับเชิญเพียงคนเดียวที่ยังคงอยู่

แม้ว่าฉีห่าวจะไม่ได้เอ่ยปากถาม แต่สายตาของเขากลับทำให้ฉินเจิ้นรู้สึกถึงแรงกดดันที่อธิบายไม่ถูก

ฉินเจิ้นรีบประสานมือคารวะ

“แม้ว่าฉินผู้นี้จะไม่ได้ใกล้ชิดกับคุณชายเขยมากนัก แต่ตลอดสามปีที่ผ่านมา ทุกสิ่งที่ท่านทำเพื่อตระกูลเหมิง ฉินผู้นี้เห็นอยู่ในสายตามาโดยตลอด และเคารพคุณชายเขยอย่างยิ่งในใจ บัดนี้ทุกสิ่งที่ตระกูลเหมิงประสบ ก็ล้วนเป็นสิ่งที่พวกเขาสมควรได้รับ ดังนั้นฉินผู้นี้จึงยินดีที่จะติดตามคุณชายเขย!”

ฉีห่าวแย้มยิ้มจางๆ

“หวังว่าสิ่งที่พวกเจ้าพูดจะเป็นความจริงใจ แม้ว่าข้าจะไม่ให้คำมั่นสัญญาถึงผลประโยชน์ที่แน่นอน แต่ขอเพียงพวกเจ้าจงรักภักดี ข้าย่อมไม่ปฏิบัติต่อพวกเจ้าอย่างไม่เป็นธรรมอย่างแน่นอน”

“ลากศพของพวกเขาออกไปจัดการเสีย!”

กล่าวจบ ฉีห่าวก็หันหลังกลับเข้าไปในห้องโถง

หลี่จิ้นมองไปยังฉินเจิ้น แล้วถามว่า

“ท่านผู้อาวุโสฉิน ศพเหล่านี้ จะจัดการอย่างไรดีขอรับ?”

ฉินเจิ้นหรี่ตาลงเล็กน้อย กล่าวเสียงเย็น

“ตระกูลเหมิงไร้หัวใจไร้คุณธรรม คนเช่นนี้ ลากออกไปนอกเมือง โยนทิ้งไปเสียก็สิ้นเรื่อง!”

“ขอรับ!”

หลี่จิ้นรับคำ แล้วก็เริ่มทำความสะอาดลานบ้านพร้อมกับองครักษ์คนอื่นๆ

ในห้อง ฉีห่าวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

“ฉินเจิ้นผู้นี้ หรือว่ามีความแค้นกับตระกูลเหมิงมาแต่ก่อนแล้ว?”

สถานการณ์เช่นนี้ การเลือกที่จะอยู่ต่อ ไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาดนัก

ตลอดหลายปีมานี้ เพื่อที่จะขยายอำนาจ ตระกูลเหมิงได้สร้างศัตรูไว้ไม่น้อย

บัดนี้เมื่อเหมิงอี้และหลิวอวิ๋นตายไป เสาหลักของตระกูลเหมิงก็ล้มลง ผู้อาวุโสรับเชิญก็แยกย้ายกันไป ถึงแม้จะไม่มีการเอาผิดจากนิกายหลิงอู่ ตระกูลอื่นๆ ในเมืองหยวนหลิงก็จะไม่ปล่อยโอกาสอันดีงามที่จะแบ่งแยกทรัพย์สินของตระกูลเหมิงไป

หากฉีห่าวเป็นหนึ่งในนั้น เขาจะต้องเลือกที่จะจากไปอย่างแน่นอน ไปหานายท่านใหม่เพื่อพึ่งพิง และจะไม่ยอมอยู่ร่วมรับความเสี่ยงเพียงเพราะสิ่งที่เรียกว่า ‘นิสัยใจคอ’

ดังนั้นฉีห่าวจึงรู้สึกสงสัยในการตัดสินใจของหลี่จิ้น ฉินเจิ้น และคนอื่นๆ จึงได้ใช้แผนภาพควบคุมสวรรค์สอดแนมดู

หลี่จิ้นถอดแหวนเก็บของของเหมิงอี้ หลิวอวิ๋น และคนอื่นๆ ออกมา วางไว้บนโต๊ะหินกลางลานบ้านทั้งหมด จากนั้นก็ใช้กระสอบบรรจุศพของเหมิงอี้และคนอื่นๆ ไป

ส่วนฉินเจิ้นก็กลับไปยังที่พักของตนเอง

เขาหยิบกระดิ่งเล็กพวงหนึ่งออกมาจากอก

ดวงตาแดงก่ำเล็กน้อย

“หลิงเอ๋อร์ แม้ว่าปู่จะไม่สามารถแก้แค้นให้เจ้าได้ด้วยมือของตนเอง แต่บัดนี้เจ้าสารเลวเหมิงเสียน ก็ถูกฉีห่าวฆ่าไปแล้ว และเจ้าสารเลวนั่นก็ตายอย่างน่าอนาถ เจ้าก็จงไปสู่สุขคติเถอะ”

ฉินเจิ้นสะอื้นเสียงเบา แนบกระดิ่งเล็กไว้กับอกแน่น ราวกับว่ากระดิ่งเล็กพวงนี้คือหลานสาวของเขา

ฉีห่าวพลันเข้าใจกระจ่าง ที่แท้ฉินเจิ้นเข้ามาในตระกูลเหมิง ก็เพื่อรอโอกาสแก้แค้นให้หลานสาวของตนนี่เอง!

เช่นนี้แล้ว ที่ฉินเจิ้นยังคงอยู่ ก็ควรจะเป็นเพราะต้องการจะตอบแทนบุญคุณของฉีห่าว

จิตใจของฉีห่าวเคลื่อนออกจากร่างของฉินเจิ้น ไล่ตามหลี่จิ้นและคนอื่นๆ ไป

แผนภาพควบคุมสวรรค์ มีประโยชน์อันน่าอัศจรรย์ไม่สิ้นสุด

การสอดแนมด้วยสายตา เป็นเพียงประโยชน์ขั้นพื้นฐานที่สุด

การสอดแนมเช่นนี้ ไร้ซึ่งร่องรอย ถึงแม้จะเป็นคนที่มีระดับพลังสูงกว่าฉีห่าวมาก ก็ไม่สามารถตรวจพบได้

อีกทั้ง ความสามารถในการสอดแนมนี้ ยังสามารถเพิกเฉยต่อข้อจำกัดและสิ่งกีดขวางใดๆ ได้อีกด้วย!

ขอเพียงอยู่ในขอบเขตที่แผนภาพควบคุมสวรรค์แสดงผล ทุกสิ่งทุกอย่างในขอบเขตนั้น ฉีห่าวก็จะสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน

ประโยชน์อันน่าอัศจรรย์เช่นนี้ แม้แต่จิตสัมผัสก็ยังเทียบไม่ได้

ในการสอดแนม หลี่จิ้นและคนอื่นๆ ขับรถม้าคันหนึ่ง ออกจากเมืองไปตลอดทาง

จากนั้นก็นำศพของเหมิงอี้และคนอื่นๆ โยนลงไปในหลุมเขาแห่งหนึ่งนอกเมือง

“เหมิงอี้ เจ้าก็อย่าได้โทษพวกเราเลย! จะโทษ ก็จงโทษที่พวกเจ้าตาบอด ใจดำ! คุณชายเขยเป็นอัจฉริยะถึงเพียงนี้ ทั้งยังทุ่มเทให้ตระกูลเหมิงมากมาย แต่พวกเจ้ากลับคิดแต่จะปีนป่ายขึ้นไปหานิกายหลิงอู่! บัดนี้ต้องพบจุดจบเช่นนี้ ก็เป็นสิ่งที่พวกเจ้าสมควรได้รับแล้ว!”

หลี่จิ้นถ่มน้ำลายลงไปในหลุมเขา พร้อมกับสบถด่าสองสามคำ

หลังจากนั้น หลี่จิ้นก็หันกลับมา กล่าวกับองครักษ์อีกเจ็ดคนที่อยู่ข้างหลังด้วยเสียงเข้ม

“พี่น้องทั้งหลาย ในเมื่อพวกเราเลือกที่จะอยู่ต่อ เช่นนั้นต่อไปก็ต้องจงรักภักดีต่อคุณชายเขย อย่าได้คิดทรยศ!

จุดจบของตระกูลเหมิงในวันนี้ พวกเจ้าก็ได้เห็นกันแล้ว ถึงแม้คุณชายเขยจะเป็นนายท่านที่ดี ไม่เคยปฏิบัติต่อพวกเราอย่างไม่เป็นธรรม แต่ในสายตาของเขาก็ยอมไม่ได้ที่จะมีก้อนทราย! หากมีการทรยศ วิธีการของเขา จะต้องโหดเหี้ยมกว่าผู้ใดอย่างแน่นอน!

หากตอนนี้พวกเจ้ายังมีใครอยากจะไป ก็รีบจากไปเสีย ผู้ที่ยินดีจะกลับไปพร้อมกับข้าหลี่จิ้น ต่อไปก็ต้องมีใจเป็นหนึ่งเดียวกับคุณชายเขยเท่านั้น!”

“พี่ใหญ่หลี่ ในเมื่อพวกเราเลือกที่จะอยู่ต่อ ก็คือยินดีที่จะติดตามคุณชายเขย!”

“ฮ่าๆ ใช่แล้ว คุณชายเขยเป็นคนอย่างไร ไม่ใช่มีเพียงพี่ใหญ่หลี่ท่านคนเดียวที่มองเห็น”

“คุณชายเขยเดิมทีก็มีพรสวรรค์เป็นเลิศ ครั้งนี้ยังสามารถรอดตายจากภัยพิบัติครั้งใหญ่ แถมยังฆ่าล้างตระกูลเหมิงได้อีก แหะๆ ติดตามอัจฉริยะเช่นนี้ อนาคตของพวกเรา ก็ย่อมรุ่งโรจน์! ถึงแม้ข้าจะมีพรสวรรค์จำกัด ยากที่จะประสบความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ได้ แต่ขอเพียงสามารถติดตามคุณชายเขยทำเรื่องยิ่งใหญ่สักครั้ง นั่นก็ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ไม่เสียชาติเกิดแล้ว!”

“ฮ่าๆ พูดได้ดี! เช่นนั้นต่อไปพวกเราแปดพี่น้อง ก็จงติดตามคุณชายเขยให้ดี ร่วมกันสร้างความยิ่งใหญ่ สร้างตระกูลฉีแห่งเมืองหยวนหลิงขึ้นมา!”

“ฮ่าๆ ดี!”

ในห้องนอน

ในดวงตาของฉีห่าวปรากฏรอยยิ้มจางๆ

“เหมิงอี้ เหมิงชิงหรัน สายตาของพวกเจ้า ช่างด้อยกว่าองครักษ์เหล่านี้เสียจริง!”

“ในเมื่อพวกเจ้ามอบความภักดีให้ข้า ข้าก็จะมอบโชคชะตาให้เป็นการตอบแทน จะไม่ทำให้พวกเจ้าผิดหวังในความไว้วางใจนี้”

เดิมที คนเก่าคนแก่ของตระกูลเหมิงเหล่านี้ ในสายตาของฉีห่าว จะอยู่หรือไป ก็ไม่ได้มีความสำคัญอะไร

วิถีแห่งวรยุทธ์ เพียงคนเดียวขึ้นสู่จุดสูงสุด ก็สามารถครอบครองใต้หล้าได้!

กำลังของบริวาร มีไว้เพื่อรับใช้

กำลังของบริวารแข็งแกร่งขึ้น ก็เพียงแค่ทำให้การทำงานของเขาสะดวกสบายขึ้นเท่านั้น

แต่สิ่งที่ฉีห่าวไม่คาดคิดก็คือ ตระกูลเหมิงที่ใจหมาป่า กลับยังมีคนที่มีความดีความชั่วแยกแยะได้เช่นนี้

ในเมื่อคนเหล่านี้ไว้วางใจเขา ฉีห่าวย่อมไม่ตระหนี่ถี่เหนียว

“ถึงแม้จะเป็นระดับจงซือขั้นเก้าแล้ว แต่พลังเพียงเท่านี้ ยังห่างไกลจากคำว่าเพียงพอ”

ในห้องนอน ฉีห่าวหรี่ตาลงเล็กน้อย จิตใจของเขากลับเข้าสู่แผนภาพควบคุมสวรรค์อีกครั้ง

“เปลี่ยนเป็นรูปแบบเงาวิญญาณ!”

อู๋!

เมื่อฉีห่าวคิดในใจ แผนภาพควบคุมสวรรค์ในทะเลวิญญาณก็พลันสั่นสะเทือนเล็กน้อย

ภาพบนม้วนภาพก็พลันเปลี่ยนแปลงไปในพริบตา!

บนภาพย่อส่วนของเมืองหยวนหลิงและพื้นที่โดยรอบแต่เดิม พลันปรากฏกลุ่มแสงประหลาดที่มีสีสันและขนาดแตกต่างกันนับไม่ถ้วน