บทที่ 29 - ดาบราชองครักษ์: ภารกิจหลักสำเร็จ

บทที่ 29 - ดาบราชองครักษ์: ภารกิจหลักสำเร็จ

การต่อสู้ภายในแก๊งไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

ทุกครั้งที่คนใหม่ขึ้นมาครองตำแหน่งก็มักจะมาพร้อมกับการนองเลือด

แต่หวงเหวินกับหยีเหล่าเฉียงกลับไม่เคยคิดเลยว่าคนคนนี้จะเป็นหยางเซิ่ง และยังมาเร็วขนาดนี้อีกด้วย

หวงเหวินถึงจะดูแลการเงินของแก๊ง แต่กลับไม่มีอำนาจที่แท้จริง

หยีเหล่าเฉียงยิ่งเป็นแค่ตัวประกอบเท่านั้น

และสำหรับเหอเหวินชาง สองคนนี้ยิ่งมีความไม่พอใจอยู่แล้ว มีแต่เล่ห์เหลี่ยม ไม่มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน

เมื่อมองหน้ากัน สองคนก็พูดพร้อมกัน “คารวะหัวหน้ามังกร!”

มุมปากของหยางเซิ่งเผยรอยยิ้มออกมา พูดว่า “ลุงทั้งสองเป็นผู้อาวุโส ไม่ต้องเกรงใจขนาดนี้ครับ

หงเซิ่งเหลียนไม่ว่าจะเป็นเหอเหวินชางคุมหรือผมคุม กฎระเบียบจะไม่เปลี่ยนแปลง

การเงินของหงเซิ่งเหลียนยังคงเป็นลุงเหวินจัดการเหมือนเดิม

ลุงเฉียงยังหนุ่มอยู่ เกษียณเร็วขนาดนี้เสียดายแย่

ลุงก็เป็นผู้คร่ำหวอดในวงการแล้ว สำนักงานใหญ่ทางนี้ก็รบกวนลุงช่วยดูแลหน่อยนะครับ”

หวงเหวินกับหยีเหล่าเฉียงดีใจจนหน้าบานทันที

เปลี่ยนกษัตริย์เปลี่ยนขุนนาง พวกเขาเดิมทีคิดว่าเหอเหวินชางตายแล้ว สามผู้เฒ่าหงเซิ่งเหลียนก็จะกลายเป็นอดีตไปด้วย

พวกเขาสามารถรักษาชีวิตไว้ได้ก็ถือว่ายากมากแล้ว ไม่คิดว่าจะมีเรื่องน่าประหลาดใจเกิดขึ้นอีก

จริงๆ แล้วหยางเซิ่งขี้เกียจจะยุ่งยากแล้ว

เขาอยู่ในโลกนี้ได้ไม่นานแล้ว หลังจากศึกชิงเจ้ามังกรก็จะจากไป ดังนั้นจึงไม่คิดจะเสียพลังงานมากมายไปกับเรื่องของแก๊ง

หวงเหวินกับหยีเหล่าเฉียงถึงจะไม่มีประโยชน์อะไร แต่ก็เป็นผู้เฒ่าในแก๊ง คุ้นเคยกับกฎระเบียบต่างๆ เป็นอย่างดี

และสองคนนี้คนหนึ่งไม่มีความกล้า อีกคนหนึ่งไม่มีแรง หยางเซิ่งก็ไม่กังวลว่าพวกเขาจะแอบทำอะไรลับหลัง

“อาเหวิน ไปจัดการกับศพของเหอเหวินชางซะ

ตี๋ลู่ แกทำงานรอบคอบ นำคนไปจัดระเบียบคนในสำนักงานใหญ่ใหม่

อาเป้า วันนี้แกนำคนไปคุมสำนักงานใหญ่ไว้ ป้องกันคนนอกสังเกตเห็นความเคลื่อนไหว มาหาเรื่อง”

หยางเซิ่งหันไปพูดกับหวงเหวินและหยีเหล่าเฉียง “ในเมื่อลุงทั้งสองยอมรับผมเป็นหัวหน้าแก๊งแล้ว ก็รบกวนพวกท่านแจ้งให้หัวหน้าคนอื่นๆ ของหงเซิ่งเหลียนมาที่สำนักงานใหญ่ในวันพรุ่งนี้เพื่อเป็นพยาน พร้อมกับมอบกุญแจออกมา ผมจะรับผิดชอบของสืบทอดของหงเซิ่งเหลียน”

หวงเหวินกับหยีเหล่าเฉียงรู้สึกแปลกๆ เล็กน้อย

ตอนนี้เหอเหวินชางก็ตายแล้ว ความสามารถของหยางเซิ่งก็แข็งแกร่งที่สุด ประกอบกับการยอมรับของผู้อาวุโสอย่างพวกเขาสองคน เขาก็กลายเป็นหัวหน้ามังกรของหงเซิ่งเหลียนอย่างแท้จริงแล้ว

ของสืบทอดนั่นมีหรือไม่มีก็ได้นี่นา หยางเซิ่งรีบร้อนจะไปเอาของนั่นมาทำไม

เหมือนกับกระบองหัวมังกรของสืบทอดของเหออี้ซิง นั่นก็เป็นแค่สัญลักษณ์เท่านั้นเอง

หัวหน้ามังกรคนปัจจุบันของเหออี้ซิงหวงเจี๋ยคุนก็ฆ่าเหล่าติ่งของตัวเองขึ้นมาครองตำแหน่งเหมือนกัน กระบองหัวมังกรก็ถูกเผาเป็นเถ้าถ่านไปในการต่อสู้ภายในครั้งนั้นแล้ว

ดังนั้นกระบองหัวมังกรของเหออี้ซิงในตอนนี้จึงเป็นหวงเจี๋ยคุนที่แกะสลักขึ้นมาเองทีหลัง ก็ยังไม่มีใครจะพูดอะไร

แต่หยางเซิ่งเพิ่งจะขึ้นมาครองตำแหน่งในตอนนี้ พวกเขาก็ไม่กล้าพูดอะไรมากนัก ก็ได้แต่ไปค้นกุญแจออกมาจากเหอเหวินชาง แล้วก็ให้คนกลับบ้านไปเอากุญแจส่วนของตัวเองมา เปิดห้องลับของหงเซิ่งเหลียน นำดาบราชองครักษ์เล่มนั้นออกมา

ทันทีที่รับดาบราชองครักษ์ เสียงเครื่องจักรที่เย็นชาก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“ยินดีด้วยผู้กลับชาติมาเกิดที่ได้รับดาบราชองครักษ์ ทำภารกิจสำเร็จ

รางวัล: ห้าวิญญาณทหารคลั่ง จะมอบให้หลังจากออกจากโลกนี้

ผู้กลับชาติมาเกิดสามารถเลือกที่จะออกจากโลกนี้ล่วงหน้าได้ตลอดเวลา”

ครั้งนี้ขอแค่หยางเซิ่งให้ความสนใจไปที่ดาบราชองครักษ์ ก็จะสามารถรับรู้ข้อมูลของดาบราชองครักษ์ได้ และยังมากกว่าครั้งที่แล้วอีกด้วย

แน่นอนว่ามีแต่ต้องฆ่าเหอเหวินชางให้ตาย ตัวเองกลายเป็นหัวหน้ามังกรของหงเซิ่งเหลียนอย่างแท้จริง ถึงจะถือว่าเป็นเจ้าของที่แท้จริงของดาบราชองครักษ์ ถึงจะถูกตัดสินว่าทำภารกิจสำเร็จ

ชื่อ: ราชองครักษ์

ประเภท: อาวุธ

คุณภาพ: สูง

ข้อมูล: ดาบประจำกองทัพของกองทัพสกุลชีในสมัยราชวงศ์หมิง นับตั้งแต่วันที่หลอมขึ้นมา ผ่านเจ้าของมาแล้วหกคน สังหารหัวหน้าโจรญี่ปุ่นไปสองร้อยแปดสิบสี่หัว

ตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิงตอนปลายถึงราชวงศ์ชิงตอนต้นถูกหงเหมินบูชา สังหารโจรผู้ร้ายคนทรยศไปกว่าพันคน ผ่านการบูชาด้วยธูปเทียนมาสามร้อยกว่าปี เพื่อบำรุงเลี้ยงวิญญาณทหาร

ทักษะ: ทำลายคม

ในการต่อสู้ที่ดุเดือดเมื่อสะสมความคมถึงระดับหนึ่งจะสามารถทำลายอาวุธทุกชนิดที่มีคุณภาพต่ำกว่าระดับสูงได้

ยิ่งการต่อสู้ดุเดือดยาวนาน ความคมก็จะยิ่งล้นออกมา ก็จะสามารถทำลายอาวุธที่มีคุณภาพหายากได้เช่นกัน แต่มีอัตราความล้มเหลว 50%

ทักษะติดตัว: ซินโหย่ว (ผู้ใช้จะได้รับวิชาดาบซินโหย่วติดตัว ความเชี่ยวชาญของวิชาดาบซินโหย่วจะค่อยๆ เพิ่มขึ้นตามจำนวนครั้งที่ผู้ใช้ต่อสู้อย่างดุเดือด)

ทักษะติดตัว: วิญญาณทหาร (ในดาบราชองครักษ์มีวิญญาณทหารของกองทัพสกุลชีสถิตอยู่ ในเวลาที่กำหนดจะระเบิดพลังวิญญาณทหารออกมา แต่พลังวิญญาณทหารมีจำกัด ต้องใช้วิธีพิเศษในการบำรุงรักษา มิฉะนั้นพลังวิญญาณทหารจะค่อยๆ ลดลง ส่งผลให้วิญญาณทหารสลายไป)

หมายเหตุ: ดาบเล่มนี้และเจ้าของในอดีตเคยได้รับการบูชาด้วยธูปเทียน ได้รับการแต่งตั้งจากจักรพรรดิให้เป็นเจ้าพ่อหลักเมือง ตอนนี้ธูปเทียนได้สลายไปแล้ว แต่ในนั้นยังคงมีพลังในระดับที่สูงกว่าหลงเหลืออยู่ ต้องให้ผู้กลับชาติมาเกิดค่อยๆ ค้นพบด้วยตนเอง

ไล่คนอื่นๆ ออกไปหมดแล้ว หยางเซิ่งก็ศึกษาดาบราชองครักษ์เล่มนี้อย่างละเอียด

ตอนนี้ถึงเขาจะกลายเป็นเจ้าของดาบเล่มนี้แล้ว แต่ก็ยังมีบางอย่างที่ยังไม่เข้าใจ

เช่น วิญญาณทหารนั่นจะทำงานยังไง เวลาที่กำหนดคืออะไร

แล้วหมายเหตุนั่นหมายความว่าอะไร พลังในระดับที่สูงกว่าคืออะไร

แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่หยางเซิ่งมั่นใจมาก นั่นก็คือพลังที่แฝงอยู่ในดาบเล่มนี้ ไม่ใช่ของโลกนี้อย่างแน่นอน

ไม่ว่าจะเป็นจั่วคุนหรือโจวเฉิงหย่วน พลังของยอดฝีมือวิทยายุทธ์เหล่านี้ล้วนมีที่มาที่ไป เป็นพลังที่มีอยู่จริง

แต่พลังที่แฝงอยู่ในดาบเล่มนี้กลับเป็นพลังเหนือธรรมชาติอย่างแน่นอน

เช่น การทำลายคมและวิญญาณทหาร สิ่งนี้ไม่ควรจะปรากฏในโลกปกติเลย

แต่ต่อมาหยางเซิ่งก็เผยรอยยิ้มขื่นออกมา

เขาสามารถปรากฏตัวที่นี่ได้ก็แสดงถึงความไม่ปกติที่ใหญ่ที่สุดแล้ว

ตอนนี้เขาก็พอจะเข้าใจแล้วว่าคำพูดที่หวังพั่งเคยพูดกับเขาหมายความว่าอะไร

ในโลกแห่งการกลับชาติมาเกิด ขอแค่ทำภารกิจสำเร็จ ก็จะได้รับพลังที่คาดไม่ถึงใดๆ ก็ตาม เหมือนกับหวังพั่งคนนั้น พลังที่เทียบได้กับเทพเจ้าปีศาจ!

พลังที่ไม่รู้จักนี้ไม่ได้ทำให้หยางเซิ่งหวาดกลัว กลับทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง

เมื่อจมดิ่งเข้าไปในความคิดของตัวเองอีกครั้ง ในความคิดของหยางเซิ่งก็ปรากฏตัวอักษรสีดำขึ้นมาเป็นแถวๆ

ชื่อ: หยางเซิ่ง

ประเมินความสามารถ: เก้าเปลี่ยนขั้นกลาง (เสริมพลังชั่วคราว)

ฉายา: ผู้กลับชาติมาเกิด

สถานะ: ลูกน้องระดับสี่เก้าของแก๊งใกล้จะสิ้นชื่อหงเซิ่งเหลียน

ความเชี่ยวชาญ: ความเชี่ยวชาญด้านวิทยายุทธ์ 92% (50% เป็นการได้รับชั่วคราว) ความเชี่ยวชาญวิชาดาบซินโหย่ว 10%

อาวุธ: ดาบราชองครักษ์

หลังจากทำภารกิจสำเร็จแล้ว ข้อมูลส่วนตัวของหยางเซิ่งก็มีการเปลี่ยนแปลง เพิ่มการประเมินความสามารถและฉายาสองอย่าง

เก้าเปลี่ยนนั่นหยางเซิ่งไม่ค่อยเข้าใจว่าหมายถึงอะไร ความสามารถของตัวเองในบรรดาผู้กลับชาติมาเกิดถือว่าเป็นระดับเก้าเปลี่ยนเหรอ

แล้วความเชี่ยวชาญของวิชาดาบซินโหย่วก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขาโดยอัตโนมัติหลังจากที่เขาได้รับดาบราชองครักษ์ ถึงกับยังมีภาพที่เลือนลางอยู่บ้าง เหมือนกับเจ้าของคนก่อนๆ ของมันใช้มันต่อสู้กับโจรญี่ปุ่น

ก่อนหน้านี้หยางเซิ่งไม่ค่อยถนัดอาวุธ ยิ่งเป็นอาวุธโบราณอย่างดาบราชองครักษ์ด้วยแล้ว

ความเชี่ยวชาญวิชาดาบซินโหย่ว 10% นี้ก็เพียงพอที่จะทำให้หยางเซิ่งใช้ดาบราชองครักษ์ได้อย่างคล่องแคล่วแล้ว แต่ยังห่างไกลจากการที่จะสามารถแสดงพลังที่แท้จริงออกมาได้

ตามข้อมูลที่บอกไว้ ตัวเองใช้ดาบราชองครักษ์ต่อสู้อย่างดุเดือดไปเรื่อยๆ ความเชี่ยวชาญก็จะเพิ่มขึ้นเอง แต่เสียดายที่ศึกชิงเจ้ามังกรไม่มีการแข่งขันอาวุธ ตัวเองก็ไม่สามารถถือมันไปไล่ฟันคนตามท้องถนนได้นี่นา

ส่ายหน้า หยางเซิ่งก็วางเรื่องเหล่านี้ไว้ชั่วคราว ถือดาบราชองครักษ์ไปฝึกฝนฟันดาบในสวนของสำนักงานใหญ่

ถึงวิธีการได้รับพลังในโลกแห่งการกลับชาติมาเกิดจะตรงไปตรงมา แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่หยางเซิ่งยึดมั่นไม่เปลี่ยนแปลง

วิทยายุทธ์ ต้องใช้เวลาฝึกฝน

พลัง ก็ต้องใช้หมัดต่อหมัดของตัวเองฝึกฝนขึ้นมา

มิฉะนั้นถึงจะมี

ความเชี่ยวชาญที่เพิ่มความสามารถได้โดยตรงเหล่านี้อยู่ แต่ผลลัพธ์ของพลังในการต่อสู้จริงก็จะแตกต่างกันไป

[จบแล้ว]