ตอนที่ 33 ใครอยู่เบื้องหลังมือใหม่

ตอนที่ 33 ใครอยู่เบื้องหลังมือใหม่

“ใช่แล้ว ท่านอาจารย์ ไอ้ที่ท่านพูดว่า [การอ่านแบบควอนตัม] นั่นน่ะ คือ [เวทมนตร์การอ่าน] ในตำนานหรือเปล่าขอรับ”

หัวของไรอันค่อนข้างจะติดขัด

การอ่านแบบควอนตัมบนโลกเป็นเพียงการหลอกลวงเงิน

อ่านแล้วหรือ

เหมือนอ่านแล้ว

แต่ในโลกเวทมนตร์ เวทมนตร์การอ่านสามารถอ่านหนังสือได้อย่างรวดเร็วจริงๆ!

เหนื่อยแล้ว ทำลายเสียเถอะ!

บ้าจริง สอนดาวน์ไม่มีความรู้สึกถึงความสำเร็จเลยจริงๆ

สอนแล้วก็ไม่ฟัง ฟังแล้วก็ไม่เข้าใจ เข้าใจแล้วก็จะคิดไปเอง คิดไปเองแล้วก็ถูก

รู้สึกเหมือนนี่คือ ‘การสอนแบบชโรดิงเจอร์’ ในตำนาน

กระบวนการไม่สำคัญ ขอเพียงเริ่มต้นได้ ก็ต้องเป็นผลลัพธ์ที่ดี

ไปๆ มาๆ ไรอันก็สิ้นหวังแล้ว สอนก็สอนไปเถอะ อย่างไรก็ตามเขาก็ยอมรับแล้ว

อย่าดูถูกว่าดาวน์ตอนนี้ใช้แต่เวทมนตร์ระดับ 3-4 ซึ่งโดยทั่วไปแล้วจะเป็นจอมเวทระดับสูงที่ใช้

ในรายการเวทมนตร์ของดาวน์ที่มี [คุณสมบัติพิเศษเหนือเวทมนตร์] เสริมอยู่จำนวนมาก พลังของเวทมนตร์ระดับ 3-4 ของเขาล้วนเริ่มต้นที่ระดับ 5 ใกล้เคียงกับระดับ 6 หากมีศัตรูที่ไร้เดียงสาคนใดคิดว่าดาวน์เป็นเพียงจอมเวทระดับสูงธรรมดาคนหนึ่ง จะต้องเจ็บตัวอย่างหนักแน่นอน

ไรอันเพียงแค่ไม่รู้ว่าเรื่องราวของ ‘วงจรขนาน’ เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

เวลาเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง ที่ปรึกษาของอาณาจักรเซวันเตส กานิสก็มาอีกครั้ง

ครั้งนี้เขานำทีมนักผจญภัยสองทีมมาเป็นผู้คุ้มกัน เดินทางมาตามทางภูเขา

แม้ว่าเขาจะได้รับข่าวตั้งแต่เนิ่นๆ ว่ากองทัพปีศาจกองทัพหนึ่งถูกจอมเวทในตำนานที่โกรธเกรี้ยวทาผนัง แต่การได้รู้เป็นเรื่องหนึ่ง การได้เห็นด้วยตาตนเองก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

“สวยงามจริงๆ ของสิ่งนี้กลับทำให้ข้านึกถึงงานศิลปะของเอลฟ์ในบ้านเกิดอีกแห่งหนึ่ง” กึ่งเอลฟ์กานิสกล่าวชมอย่างจริงใจ

ไม่ใช่หรือ

ผนังภูเขาสีเหลืองที่เดิมทีไม่มีอะไรโดดเด่นและมีสีสันที่น่าเบื่อ ตอนนี้กลับปรากฏเป็นรูปลักษณ์ของแก้วเจียระไนเจ็ดสี ไม่เพียงแต่จะเรียบเนียน แสงอาทิตย์ส่องลงมา ยังสะท้อนแสงรัศมีที่น่าหลงใหลออกมาเป็นกลุ่มๆ และแสงรัศมีเหล่านี้ก็ไม่แสบตา และยังปรากฏกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์จางๆ ออกมา

เจ้าจะบอกว่านี่เป็นงานศิลปะที่ศิลปินฝ่ายดีและรักษากฎระเบียบสร้างขึ้นมาก็มีคนเชื่อ

แต่ของที่เหมือนกับแก้วที่ผ่านการเผานี้ โดยพื้นฐานแล้วคือเลือดเนื้อของปีศาจ

นี่มันทำให้รู้สึกขยะแขยง

หากเปลี่ยนเป็นผู้ข้ามมิติ นี่ก็คงจะเหมือนกับการเชิญคนมาทานอาหาร แล้วก็บอกเขาว่า พริกในหม้อไฟไม่ใช่พริก แต่เป็นแมลงสาบ…

ไรอันผู้ก่อเรื่องนี้ไม่รู้เลยว่า เลนส์นูนขนาดใหญ่ที่ตนเองทำขึ้นมาจะสร้างบาดแผลทางจิตใจที่น่าสะพรึงกลัวให้กับผู้มาเยือนในภายหลังเพียงใด

อย่างไรก็ตามทีมนักผจญภัยสองทีม ผู้ที่เคยมาแล้วก็รักษากฎระเบียบดี ผู้ที่มาใหม่ก็เชื่อฟังอย่างยิ่ง

อืม ไม่กล้าหายใจแรง

การมาถึงของทีมนี้ แน่นอนว่าได้ทำให้ค้างคาวไฟตกใจไปไกลแล้ว

แม้แต่กานิสที่ซ่อนค้างคาวไฟไว้ก็ยังไม่พบ เขาก็เชื่อมั่นอีกครั้งว่า พลังการรับรู้ของท่านผู้นั้นไกลถึงหลายลี้จริงๆ

พวกเขาเพิ่งจะมาถึงหน้าน้ำตก น้ำในบ่อน้ำใหญ่ข้างหน้าก็เดือดพล่านขึ้นมาแล้ว

“ปุดๆๆ!”

น้ำตรงหน้า เดือดพล่านเหมือนโจ๊ก

กานิสและคนอื่นๆ ก็คงท่าคำนับไว้ มองดู ‘สัตว์ประหลาดในบ่อน้ำมังกรขาว’ ตรงหน้าปรากฏร่างที่แท้จริงออกมา

ไรอันให้ดาวน์มาต้อนรับกานิสจริงๆ

“ต้อนรับพวกเขาอย่างธรรมดาก็พอ”

ไรอันสั่งเช่นนี้ แต่คำพูดเมื่อเข้าหูดาวน์ แน่นอนว่าก็คิดไปเอง

ธรรมดาหรือ

โอ้! ข้าเข้าใจแล้ว! คือ ‘ธรรมดา’ แบบจอมเวทในตำนานกระมัง

ข้าจะทำอะไรก็ต้องไม่ทำให้ชื่อเสียงของอาจารย์ต้องเสีย

ครั้งนี้ ดาวน์ไม่ได้ว่ายน้ำอีกต่อไป แต่เดินขึ้นมาจากใต้น้ำ

ก้าวแล้วก้าวเล่า

ธาตุลมที่แข็งแกร่งและเชื่องได้หมุนวนอยู่รอบๆ ตัวเขาไม่หยุด สร้างเป็นโล่ธาตุขนาดใหญ่ ปฏิเสธธาตุอื่นใดนอกเหนือจากธาตุลมไม่ให้เข้าใกล้ร่างกายของดาวน์

แต่ก็ไม่มีธาตุลมใดๆ ที่ห่างจากดาวน์เกินหนึ่งเมตร

ความเชี่ยวชาญในการควบคุมธาตุเช่นนี้ ทำให้กานิสและคนอื่นๆ ตกตะลึงจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

ด้วยสายตาของกึ่งเอลฟ์ เขาจะมองไม่ออกได้อย่างไรว่าดาวน์ดูเหมือนจะมีความสามารถของจอมเวทระดับสูง แต่จริงๆ แล้วการควบคุมธาตุของเขาได้ไปถึงระดับปรมาจารย์ที่แท้จริงแล้ว

ดาวน์เพียงแค่ขาดการสะสมพลังเวทมนตร์ และการเรียนรู้เวทมนตร์ระดับปรมาจารย์

ก่อนยุคสิ้นเวทมนตร์ มักจะได้ยินว่าจอมเวทป่าของใครคนใดคนหนึ่ง เพราะตลอดชีวิตก็ไม่สามารถเรียนรู้เวทมนตร์ระดับปรมาจารย์ได้สักอย่างเดียว จึงติดอยู่ที่ระดับสูงนี้ไปตลอดชีวิต แล้วก็ตายไปอย่างน่าเสียดาย

มีจอมเวทในตำนานเป็นอาจารย์ ดาวน์ย่อมไม่อยู่ในกลุ่มนี้

สำหรับกานิสแล้ว อนาคตที่สดใสของดาวน์มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ดังนั้นกานิสไม่ได้คำนับจอมเวทระดับสูง แต่คำนับจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ในอนาคตที่ถูกกำหนดให้ขึ้นสู่จุดสูงสุดของเวทมนตร์ และจารึกชื่อของตนเองไว้ในตำนาน

ดาวน์เห็นท่าทีที่จริงใจและนอบน้อมของกานิส เขาก็พอใจมาก แสร้งทำเป็นเป็นผู้ใหญ่ พูดด้วยเสียงต่ำว่า “พวกท่านมาที่นี่ มีอะไรจะชี้แนะหรือ”

“ไม่กล้า! เพียงแค่คิดว่า ท่านกีเดี้ยนใกล้จะเลื่อนขั้นเป็นจอมเวทระดับสูงแล้ว จึงมาก่อนเพื่อแสดงความยินดี ไม่คาดคิดว่าจะมาพอดี” กานิสพูดเช่นนี้ แต่ในใจกลับร้องว่าโชคดี

ต้องรู้ว่า เขาได้เสนอให้กษัตริย์เซวันเตสนำอุปกรณ์จอมเวทระดับสูงในคลังสมบัติของราชวงศ์มามอบให้ก่อน

เหตุผลของเขาในตอนนั้นคือ ‘ในยุคสิ้นเวทมนตร์ ประเทศของเราไม่มีคนที่สามารถใช้ของเหล่านี้ได้อีกแล้ว’ และ ‘อย่างไรก็ตามคุณชายกีเดี้ยนก็ต้องเลื่อนขั้นเป็นจอมเวทระดับสูงไม่ช้าก็เร็ว ทำบุญคุณไว้ก่อน’

ไม่คาดคิดว่า เขาพบว่าตนเองยังคงอนุรักษ์นิยมเกินไป

เขาไม่ได้ ‘ใกล้จะ’ เลื่อนขั้น แต่ได้เลื่อนขั้นเป็นระดับสูงแล้ว!

บ้าจริง! นี่คือจอมเวทระดับสูงอายุ 17 ปี!

แม้ว่าจะไปอยู่ในประวัติศาสตร์ของทวีปคาออสในช่วงพันปีที่ผ่านมา ก็เป็นอัจฉริยะระดับปีศาจที่สามารถจัดอันดับได้!

โชคดีที่ ในฐานะชายชราที่อายุสองร้อยกว่าปี เคยเห็นจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่มาไม่น้อย กานิสก็ไม่ขาดสายตา เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่ากลิ่นอายพลังเวทมนตร์ของดาวน์ยังคงไม่บริสุทธิ์เล็กน้อย จึงอนุมานได้ว่าการเลื่อนขั้นของดาวน์น่าจะเป็นเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น

กานิสโบกมือ ก็มีพาลาดินระดับสูงคนหนึ่งมาเป็นข้ารับใช้ ถือกล่องใหญ่กล่องหนึ่งขึ้นมา เปิดออก เห็นเพียงเสื้อคลุมเวทมนตร์ที่ส่องประกายแวววาวปรากฏร่างที่แท้จริงออกมา

“นี่คือ [เสื้อคลุมสายฟ้า]! ของล้ำค่าชิ้นนี้สามารถทำให้ท่านใช้สายฟ้าโต้กลับผู้ที่โจมตีท่านได้ มีพลังงานสามครั้งต่อวัน ใช้พลังงานหนึ่งครั้งหรือมากกว่าเพื่อทำให้ร่างกายรอบๆ ถูกโล่สายฟ้าป้องกัน สร้างความเสียหายจากสายฟ้าให้กับสิ่งมีชีวิตอื่นใดที่โจมตีท่านด้วยอาวุธธรรมชาติหรืออาวุธที่ไม่ยาว ผลนี้จะคงอยู่สามรอบ และจะไม่ทำร้ายท่านเอง”

“นี่คือ [หน้ากากกรอง]…”

“นี่คือ [แหวนแห่งจิต]…”

“นี่คือ…”

ของล้ำค่าเวทมนตร์ระดับสูงที่หากไปอยู่ในยุคก่อนสิ้นเวทมนตร์แล้วจะต้องมีคนแย่งชิงกันจนหัวแตกถูกนำเสนอขึ้นมาทีละชิ้น ทำเอาดาวน์ซึ่งเป็นคนบ้านนอกในวงการเวทมนตร์ถึงกับตาลาย

ครั้งก่อนขุมทรัพย์ของมังกรขาวไม่ใช่ไม่มีของดี แต่่มังกรขาวก็ไม่ได้เลือกฆ่าแต่จอมเวท ของของจอมเวทก็มีไม่กี่ชิ้น แถมยังไม่ใช่ของระดับสูง มังกรขาวที่มีระดับความท้าทาย 9 ก็ไม่สามารถฆ่าจอมเวทระดับปรมาจารย์ได้

ครั้งนี้ ดาวน์ตกตะลึงจริงๆ เห็นได้ชัดว่าค่อนข้างจะทำตัวไม่ถูก

ในตอนนี้ ในความว่างเปล่าหน้าน้ำตกก็มีเสียงของไรอันดังขึ้นมา

นี่คือ…[ฟังก์ชันกระจายเสียงทั่วโรงเรียน]

“ดาวน์ เจ้าก็รับไว้เถอะ ลองถามดูว่า เขามีปัญหาอะไร”

ของต้องรับ แต่บุญคุณไม่ติดค้าง

แลกเปลี่ยนกันทันที ไม่มีการโกง

กล้ามเนื้อบนใบหน้าของกานิสกระตุกเล็กน้อย “ไม่มีอะไร เพียงแค่เมืองหลวงเซวันเตสมีหอคอยเวทมนตร์ระดับสูงที่ไม่มีเจ้าของอยู่แห่งหนึ่ง ส่งผลกระทบต่อระบบป้องกันเมืองมาก ไม่ทราบว่าท่านกีเดี้ยนจะมีเวลาว่างช่วยทำความสะอาดหอคอยเวทมนตร์แห่งนั้นหรือไม่”

ทันทีที่กานิสเปิดปาก ไรอันก็ชมเชยอีกฝ่ายในใจว่า ‘ฉลาด’!

ฉลาดเกินไปแล้ว

นี่ก็เหมือนกับตอนก่อนที่เขาข้ามมิติมาแล้วพาญาติไปโรงพยาบาล ไปหาหมอมือใหม่

โรคที่มือใหม่รักษาไม่ได้ ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่สามารถตามคนมาช่วยได้!

เจ้าจะไม่มีวันรู้ว่าหมอมือใหม่คนหนึ่งจะสามารถตามใครมาได้

ผลคือคนที่มารักษาคือผู้เชี่ยวชาญเก่าที่ไรอัน ญาติของเขาต่อคิวมาสามเดือนก็ยังหาไม่ได้ คนที่อยู่ในอันดับหนึ่งของวิชานั้นในทั้งจังหวัด

[จบแล้ว]