ตอนที่ 17 ความสามารถในการสืบขั้นเทพ

หลังจากได้รับแจ้งเหตุ พบศพในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง และจับกุมผู้ต้องสงสัยคนแรกได้

และในบรรดาคดีฆาตกรรมทั้งหมด คดีนี้เป็นคดีที่ค่อนข้างยากที่จะไข เพราะศพถูกทิ้งในแม่น้ำ

ประสิทธิภาพนี้ทำให้ซูฉางเชิงประหลาดใจอย่างไม่ต้องสงสัย และยิ่งประทับใจในความสามารถในการให้เหตุผลของซูหมิงมากขึ้น

เมื่อไม่มีการเยี่ยมเยียน ไม่ได้ระบุตัวตนของผู้ตาย และไม่ได้สืบหาความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลของผู้ตาย

เพียงแค่การสังเกตและตีความศพ เขาก็สามารถประสบความสำเร็จในระดับนี้ได้ ซึ่งเกือบจะเท่ากับแพทย์นิติเวชแล้ว

แม้แต่แพทย์นิติเวชส่วนใหญ่ก็แค่มองหาสาเหตุการตาย และพวกเขาก็อาจจะไม่มีความสามารถในการให้เหตุผลที่สุดยอดเท่าซูหมิง

ไม่แปลกใจเลยที่เขาได้คะแนนเต็มในการสอบสืบสวน กองบัญชาการหวยไห่เจออัจฉริยะแล้วหลังจากผ่านไปหลายปี

...

เมื่อมาถึงบ้านของสวี่อี้กั๋ว ภายใต้คำสารภาพของสวี่อี้กั๋ว ก็พบแหวนหรูสองวง นาฬิกาข้อมือ Cartier ของผู้หญิง และโทรศัพท์มือถือ Apple รุ่นล่าสุดอย่างรวดเร็ว

และสิ่งของเหล่านี้เกือบจะเหมือนกับที่ซูหมิงคาดการณ์ไว้ก่อนหน้านี้ ซึ่งเพียงพอที่จะพิสูจน์พรสวรรค์ที่น่าทึ่งของซูหมิงในการไขคดีอีกครั้ง!

แหวนสองวงและนาฬิกาข้อมือผู้หญิง แม้ว่าสิ่งของสองชิ้นนี้จะมีราคาแพง แต่ก็ไม่สามารถระบุตัวตนของผู้ตายได้ในเวลาอันสั้น สิ่งสำคัญที่สุดคือการซ่อม iPhone ที่เปียกน้ำ

ซูหมิงใส่ของที่พบลงในถุงพลาสติก มองซูฉางเชิงข้างๆ และให้คำแนะนำ

"พี่เชิง"

"ของใช้ส่วนตัวของผู้ตายไม่ถูก แต่เธอกลับใส่เสื้อผ้าก๊อปเกรดต่ำ ผมคิดว่ามีความเป็นไปได้สูงที่..."

"แหวน นาฬิกา ฯลฯ พวกนี้เป็นของขวัญที่คนอื่นให้เธอ คดีนี้น่าจะเป็นการฆ่าล้างแค้น สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือการระบุตัวตนของผู้ตายให้เร็วที่สุด"

"ส่วนสวี่อี้กั๋ว"

"ผมคิดว่าเขาน่าจะไม่รู้จักตัวคนร้าย เขาเป็นแค่ขยะที่กล้าขโมยของของคนตาย"

"ถ้าอยากไขคดีให้เร็วที่สุด อย่าเสียเวลากับสวี่อี้กั๋วมากเกินไป พยายามซ่อมโทรศัพท์ให้ได้"

ซูฉางเชิงพยักหน้าเห็นด้วย แค่เห็นท่าทางขี้ขลาดและหวาดกลัวของสวี่อี้กั๋วตอนนี้ ก็รู้แล้วว่า...

ถ้าเขารู้ข้อมูลเกี่ยวกับคดีฆาตกรรมนี้จริงๆ เขาก็คงจะบอกไปหมดแล้วเพื่อที่จะได้รับความดีความชอบและลดโทษจำคุก

ไม่ลังเลอีกต่อไป ซูฉางเชิงมองไปรอบๆห้องเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรหายไป จากนั้นก็โบกมือ

"ไปกันเถอะ เลิกงาน!"

"พอฉันกลับไปถึง ฉันจะให้คนจากฝ่ายเทคนิคซ่อมโทรศัพท์!"

ทุกวินาทีมีค่าในคดีฆาตกรรม รถตำรวจพาสวี่อี้กั๋วออกไปจากที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว

เรื่องต่อจากนี้จะมอบให้ตำรวจดำเนินการ เพื่อลดผลกระทบจากคดีนี้

แต่ไม่ว่าจะลดผลกระทบอย่างไร ก็คาดว่าผู้อยู่อาศัยใกล้แม่น้ำหวยหนานจะพูดถึงคดีนี้และสวี่อี้กั๋วในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า

...

กองบัญชาการสืบสวนหวยไห่

สวี่อี้กั๋วซึ่งไม่มีค่าอะไรกับคดีแล้ว ถูกนำตัวไปที่ห้องสอบสวนโดยตรง โดยมีตำรวจสืบสวนคนอื่นๆทำการสอบสวนอย่างละเอียด

เจ้าหน้าที่ของฝ่ายเทคนิคกำลังพยายามซ่อมโทรศัพท์มือถือของผู้ตาย เพราะโทรศัพท์มือถือ Apple รุ่นล่าสุดนี้มีฟังก์ชันกันน้ำ ดังนั้นแม้ว่าจะถูกโยนลงไปในน้ำเป็นเวลานาน ก็ไม่ยากที่จะซ่อมแซม

ขณะที่รอมือถือซ่อมเสร็จ ซูฉางเชิงและซูหมิงก็มาที่ห้องประชุมพิเศษเพื่อหารือเกี่ยวกับความก้าวหน้าอื่นๆในคดีนี้

หวังหู่ไปเรียนรู้วิธีการซ่อมโทรศัพท์มือถือที่โดนน้ำ และเริ่มเปลี่ยนไปทำงานที่ฝ่ายเทคนิคการสืบสวน

...

ตอนนี้ ในห้องประชุม

ซูหมิงจิบน้ำแร่ตรงหน้า ชี้ไปที่ถุงพลาสติกที่มีเศษชิ้นส่วนเล็กๆอยู่บนโต๊ะ และพูดช้าๆ

"พี่เชิง"

"นี่คือเศษหนังที่อยู่ในเล็บของผู้ตาย ผมคิดว่ามันน่าจะบ่งบอกถึงสถานที่โดยประมาณที่ผู้ตายถูกบีบคอ"

"เพราะเวลาคนปกติถูกบีบคอ พวกเขามีเวลาต่อสู้อย่างรุนแรง ถึงแม้ว่าจะต่อสู้ไม่สำเร็จ..."

"ภายในเวลาไม่กี่วินาที ก็จะหมดสติเนื่องจากขาดเลือดที่คอ แต่มันก็เพียงพอที่จะทิ้งหลักฐานพิเศษบางอย่างไว้"

"เช่นเศษหนังชิ้นนี้"

"ถ้ามีสถานที่ใดที่หนังสามารถติดอยู่กับเล็บของผู้ตายได้ ก็น่าจะอยู่ในรถ บนโซฟา หรือบนเตียง"

"สถานที่เหล่านี้ค่อนข้างเป็นส่วนตัว การที่ผู้ตายและคนร้ายไปยังสถานที่ดังกล่าวได้ แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดระหว่างทั้งสองคน"

"ปกติแล้ว"

"ผมคิดว่าแค่รอให้โทรศัพท์ซ่อมเสร็จและดูว่าใครติดต่อกับผู้ตายเมื่อเร็วๆนี้ เราก็น่าจะรู้ตัวผู้ต้องสงสัย!!!"

"แต่"

"เนื่องจากวัสดุของหนังชิ้นนี้ ตอนนี้ผมมีความคิดอื่นๆ..."

ในฐานะตำรวจสืบสวนที่มีประสบการณ์ ซูฉางเชิงมีความเฉียบแหลมในเบาะแสและรายละเอียดต่างๆ

แต่ตอนนี้ซูหมิงหยิบถุงพลาสติกออกมาและชี้ให้เห็นถึงปัญหาของเศษหนังในเล็บของผู้ตาย เขาก็อนุมานความสัมพันธ์ระหว่างผู้ตายและคนร้ายได้ทันที

ความสามารถในการให้เหตุผลและความคิดที่เฉียบคมเช่นนี้ยังทำให้ซูฉางเชิงแอบประหลาดใจ

"วิเคราะห์จากประสบการณ์"

"ตอนนี้ยืนยันได้แล้วว่าผู้ตายและคนร้ายรู้จักกัน และไม่ใช่อาชญากรรมแบบสุ่ม"

"เสี่ยวหมิง พูดต่อ"

"นายเห็นเบาะแสอื่นๆในหนังชิ้นนี้ไหม?"

เห็นได้ว่าจากการจับกุมผู้ต้องหาระดับ A ครั้งล่าสุด และผลงานที่น่าทึ่งในคดีฆาตกรรมครั้งนี้ ซูฉางเชิงไม่ได้มองซูหมิงว่าเป็นมือใหม่ที่เพิ่งเข้าทำงานอีกต่อไป แต่เป็นตำรวจสืบสวนที่มีประสบการณ์ซึ่งสามารถพูดคุยกันได้อย่างเท่าเทียม

ซูหมิงไม่ได้แสร้งทำเป็นลึกลับและพูดถึงการอนุมานของเขาโดยตรง

"ตามที่เราอนุมานก่อนหน้านี้"

"ฐานะทางการเงินของผู้ตายไม่ดี แต่เธอกลับต้องแต่งตัวหรูหรา ในขณะเดียวกัน เครื่องประดับและนาฬิกาก็เป็นของแท้"

"นั่นน่าจะบอกอะไรบางอย่าง"

"ผู้ตายได้เครื่องประดับและนาฬิกาแพงๆเหล่านั้นมาจากเศรษฐีคนหนึ่ง"

"ส่วนหนังในถุงพลาสติก จากการตรวจสอบด้วยสายตาและวิเคราะห์วัสดุอย่างง่ายๆ ผมพบว่ามันเป็นหนังเทียมราคาถูก และคนรวยส่วนใหญ่จะไม่ใช้มัน"

"นี่อธิบายว่า..."

"มีความเป็นไปได้สูงว่าคนร้ายและคนที่ให้เครื่องประดับกับผู้ตายไม่ใช่คนเดียวกัน มีผู้ชายอย่างน้อยสองคนที่เกี่ยวข้องกับคดีนี้ ซึ่งน่าจะเป็นการฆ่าล้างแค้น!!!"

ในขณะนี้ ซูฉางเชิงเงียบไป และเข้าใจสิ่งที่ซูหมิงหมายถึง

ความเงียบนี้ ไม่ใช่ว่าเขาไม่เห็นด้วยกับการตัดสินของซูหมิง แต่เป็นเพราะเขาตกตะลึง

มันเกินจินตนาการ... แค่เศษหนังชิ้นเล็กๆ ซูหมิงก็ระบุได้ว่ามีผู้ชายอย่างน้อยสองคนที่เกี่ยวข้องกับผู้ตาย!

ความสามารถในการอนุมานและตรรกะนี้น่ากลัวจริงๆ!

ทันใดนั้น หวังหู่ก็ถือโทรศัพท์มือถือที่ซ่อมเสร็จแล้วเดินเข้ามาในห้องประชุมอย่างตื่นเต้น

"ซ่อมโทรศัพท์เสร็จแล้ว!"

"ระบุตัวผู้ตายได้แล้ว!!!"