บทที่ 12 - หลิงเยว่สายเปย์! เติมเงินครึ่งล้าน

บทที่ 12 - หลิงเยว่สายเปย์! เติมเงินครึ่งล้าน

โลลิต้าตัวน้อยเล่าเรื่องราวของเธออย่างน้อยเนื้อต่ำใจ

"หนูหาทั่วช่องทักษะแล้ว ไม่เจอทักษะของหนูเลย หนูไม่มีทักษะเลยสักอัน ทำอะไรไม่ได้เลย ได้แต่ใช้การโจมตีธรรมดาไปตีมอนสเตอร์... แต่เหมือนว่าดาเมจพื้นฐานของหนูก็ต่ำกว่านักบวชคนอื่นด้วย พวกเขาไม่มีคนพาไป ก็ไปตีมอนสเตอร์เองได้ แต่หนูไม่มีดาเมจ ตีกระต่ายเลเวล 1 หนูยังตีไม่เข้าเลย"

พูดถึงตรงนี้ โลลิต้าตัวน้อยก็ทั้งเสียใจทั้งน้ำตา เธอเงยหน้าขึ้นมองเฉินหมิงอย่างมีความหวัง "แต่คุณเชื่อหนูนะคะ... พอหนูเลเวล 10 เปลี่ยนอาชีพแล้ว หนูจะต้องเรียนรู้ทักษะฮีลได้แน่นอน ขอแค่คุณพาหนูไปถึงเลเวล 10 หนูจะต้องมีประโยชน์แน่นอนค่ะ" โลลิต้าตัวน้อยอ้อนวอนอีกครั้ง

นักบวชที่ฮีลไม่ได้งั้นเหรอ อะไรกันเนี่ย เฉินหมิงอึ้งไป โลลิต้าตัวน้อยคนนี้ดูเหมือนจะน่าสงสารจริงๆ... ไม่มีทักษะฮีล ไม่มีทักษะโจมตี แถมสถานะก็เหมือนจะเป็นสถานะของนักบวชด้วยซ้ำ ตีกระต่ายเลเวล 1 ยังไม่เข้าเลย ทำดาเมจไม่ได้เลย เก็บเลเวลไม่ได้เลย ไม่แปลกใจเลยที่ต้องมาใช้พรสวรรค์ของตัวเองขอให้คนอื่นพาไปเก็บเลเวลที่นี่

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินหมิงก็พลันนึกขึ้นมาได้ ไม่สิ เกมกลอรี่นี่ถึงแม้จะมีพรสวรรค์ที่ไร้ประโยชน์... แต่จะไม่มีอาชีพที่ไร้ประโยชน์เด็ดขาด นักบวชที่ฮีลไม่ได้เหรอ เป็นไปไม่ได้ นอกจากว่า... จะเป็นอาชีพลับ หรือไม่ก็เป็นเผ่าพันธุ์ลับ

ไม่ว่าจะเป็นอย่างไหนก็... หายากอย่างยิ่ง เมื่อมองไปที่โลลิต้าตัวน้อยอีกครั้ง แววตาของเฉินหมิงก็มีความสนใจเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย แต่เขาไม่ได้บอกความคิดในใจของเขาให้โลลิต้าตัวน้อยรู้ แต่ตั้งใจจะจัดการกับศึกประชิดเมืองก่อนแล้วค่อยมาทำความรู้จักกับโลลิต้าตัวน้อยอย่างละเอียดอีกที

เขายื่นของจิปาถะกองหนึ่งให้โลลิต้าตัวน้อย "เธอช่วยเอาของไปขายให้ฉันก่อน จบศึกประชิดเมืองแล้วฉันค่อยคุยกับเธออีกที"

โลลิต้าตัวน้อยแสดงสีหน้าดีใจ ก่อนหน้านี้ผู้เล่นทุกคนพอได้ยินว่าเธอเป็นนักบวชที่ฮีลไม่ได้ก็ต่างรังเกียจอย่างยิ่ง มีเพียงคุณคนนี้เท่านั้นที่ไม่ได้โกรธทันที ในสายตาของโลลิต้าตัวน้อย ตัวเธอ... มีโอกาสมาก

"คุณรอสักครู่นะคะ" โลลิต้าตัวน้อยอุ้มของกองหนึ่งไปขายอย่างดีใจ เฉินหมิงไม่กลัวว่าเธอจะขโมยของแล้วหนีไป อย่างไรเสียก็เป็นของราคาแค่สองสามเหรียญเงินเท่านั้น ถ้าเธอกล้าขโมยไป เฉินหมิงก็ไม่เกี่ยงที่จะดักรอเธอที่หมู่บ้านเริ่มต้นสักสิบวันครึ่งเดือน ฆ่าเธอจนเลเวลไม่ขึ้นไปตลอดชีวิต โอ้ไม่สิ... เธอเก็บเลเวลไม่ได้อยู่แล้วนี่นา

โลลิต้าตัวน้อยอุ้มของกองใหญ่เข้าไปในร้านขายของชำ "ดูของที่คุณให้มาหน่อยสิ... อืม ขนกระต่าย แล้วก็มีหนังหมูป่า เดี๋ยวสิ... ทำไมมีหนังหมาป่าเยอะขนาดนี้ แล้วก็มีเข็มพิษอีกเพียบ แล้วก็นมผึ้งด้วย"

โลลิต้าตัวน้อยงงไปเลย ก่อนหน้านี้เธอก็เคยรับงานมาบ้างแล้ว แต่คนพวกนั้นส่วนใหญ่จะให้ขนกระต่ายมาแค่ไม่กี่สิบชิ้น ที่เก่งที่สุดก็แค่หนังหมูป่าสิบกว่าผืนเท่านั้น เธอยังจำได้ดีถึงสีหน้าภูมิใจของลุงที่ให้หนังหมูป่ามา เหมือนจะพูดว่า... ดูสิ ฉันฆ่าหมูป่าได้ เก่งไหมล่ะ โลลิต้าตัวน้อยในตอนนั้นทำได้เพียงยิ้มอย่างสุภาพ

แต่ตอนนี้หนังหมาป่า เข็มพิษ หรือแม้กระทั่งนมผึ้งในกระเป๋า เธอไม่เคยเห็นมาก่อนเลย นี่เป็นของที่ดรอปจากมอนสเตอร์ระดับสูงแน่นอน ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงประกาศสองอันก่อนหน้านี้ "ท่านมหาโจรไข่มุกมรกตเหมือนจะเคยฆ่าหมาป่ากับผึ้งพิษ..."

"ใช่แล้ว เป็นหมาป่ากับผึ้งพิษ" เมื่อมองไปที่ของกองนี้ในกระเป๋า โลลิต้าตัวน้อยก็แสดงสีหน้าตกตะลึงออกมา "คุณคือ..."

"มหาโจรไข่มุกมรกต"

"คือท่านผู้ยิ่งใหญ่คนนั้น"

"เขา... สนใจฉันด้วยเหรอ" โลลิต้าตัวน้อยทำหน้าดีใจจนทำอะไรไม่ถูก

ก่อนหน้านี้คนพวกนั้นพอได้ยินว่าเธอเป็นนักบวชที่ฮีลไม่ได้ก็เดินหนีไปเลยก็ถือว่าดีแล้ว หลายคนยังต้องเหน็บแนมเธอสองสามคำด้วยซ้ำ คนที่สนใจเธอน่ะ... ไม่มีเลย

มีเพียงคุณคนนี้เท่านั้นที่พอจะเห็นค่าเธออยู่บ้าง และคุณคนนี้ก็คือมหาโจรไข่มุกมรกตผู้โด่งดัง โลลิต้าตัวน้อยดีใจจนทำอะไรไม่ถูกในทันที ถึงกับมึนหัวไปเลย "ตายจริง ฉันทำอะไรอยู่เนี่ย"

"จะทำให้เขาเสียเวลาไม่ได้"

"ต้องรีบขายของแล้วเอาไปให้เขา"

"คุณคะ นี่คือเงิน 2 เหรียญเงิน 712 เหรียญทองแดงของคุณค่ะ" โลลิต้าตัวน้อยยื่นเงินให้อย่างระมัดระวัง พร้อมกับแอบมองเฉินหมิงสองสามครั้ง หล่อขนาดนี้แถมยังเก่งขนาดนี้ด้วย... ต้องเกาะขาผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ไว้ให้แน่นๆ เลยนะ

เฉินหมิงไม่ทันสังเกตความผิดปกติของโลลิต้าตัวน้อย เมื่อรับเงินแล้วก็ปิดเครื่องคิดเลขในระบบเงียบๆ อืม ตรงกับราคาที่คำนวณไว้เป๊ะเลย ดูเหมือนว่าโลลิต้าตัวน้อยจะเป็นเด็กซื่อสัตย์นะ เฉินหมิงส่งคำขอเป็นเพื่อนให้โลลิต้าตัวน้อย "ต่อไปเรามาทำงานร่วมกันบ่อยๆ นะ"

[ติ๊ง - มหาโจรไข่มุกมรกตส่งคำขอเป็นเพื่อนถึงคุณ] โลลิต้าตัวน้อยมองชื่อนี้แล้วหน้าแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น เป็นท่านผู้ยิ่งใหญ่คนนั้นจริงๆ ด้วย

"ค่ะ ค่ะ" หลังจากรับเป็นเพื่อนอย่างดีใจจนทำอะไรไม่ถูก โลลิต้าตัวน้อยก็ตั้งค่าให้มหาโจรไข่มุกมรกตเป็นเพื่อนที่ปักหมุดไว้ ถึงแม้ว่า... ในรายชื่อเพื่อนของเธอจะมีเพียงมหาโจรไข่มุกมรกตคนเดียวเท่านั้นก็ตาม

หลังจากได้เงินแล้ว เฉินหมิงก็ตรงไปที่ร้านค้าทันที เขาจะใช้พลังแห่งเงินตรา ซื้ออุปกรณ์สักรอบ แล้วก็ซื้อยาอีกหน่อย อีกสักครู่จะต้องไปโชว์ฝีมือในศึกประชิดเมืองแล้ว เตรียมตัวให้พร้อมไว้ก่อนเป็นดีที่สุด ถ้าพลาดท่าขึ้นมาล่ะก็... คงจะน่าอายแย่

ในขณะนี้ หมู่บ้านเริ่มต้นได้ต้านทานมอนสเตอร์ระลอกแรกและระลอกที่สองไปแล้ว แต่ก็เสียหายอย่างหนัก

ช่องแชทของหมู่บ้านเริ่มต้นที่ 616

หวางป้าเทียนเซี่ย: "กิลด์หิมะจันทรายังมีคนเหลืออยู่ไหม กิลด์หวางป้ารับมือประตูทิศตะวันตกไม่ไหวแล้ว นักเวทกับนักบวชมานาหมดแล้ว ต้านไม่ไหวจริงๆ"

ซูเซิงอี้ชี่: "พวกเราก็เหมือนกัน อาชีพสายเวทมนตร์มานาหมดแล้ว นักรบกับอัศวินไม่มีเลือดฟื้น ได้แต่ยืนทน"

ลู่กั้วไท่หยางซี่: "ท่านหัวหน้ากิลด์ทั้งหลายช่วยสนับสนุนประตูทิศใต้หน่อยได้ไหม พวกเราผู้เล่นทั่วไปต้านไม่ไหวแล้วจริงๆ"

ควันไฟสงครามลุกโชนไปทั่วทุกทิศ มีแต่ข่าวร้ายเข้ามา ดูเหมือนว่าหมู่บ้านเริ่มต้นกำลังจะแตกพ่าย หลิงเยว่ตัดสินใจอย่างเจ็บปวด... "เสวี่ย ฉันจะไปเติมเงินแลกเหรียญทองจากระบบ เธอเอาเงินไปซื้อยา แล้วแจกจ่ายให้กิลด์ใหญ่ๆ ยังไงก็ต้องรักษาหมู่บ้านเริ่มต้นไว้ให้ได้"

หลิงเยว่เปิดหน้าต่างเติมเงิน เติมเงินแลกเหรียญทองมาห้าเหรียญรวดเดียว ใช้เงินไปถึงเจ็ดแสนหยวน ราคาเหรียญทองที่ระบบขายสูงกว่าที่ผู้เล่นขายประมาณ 30% เรียกได้ว่าขูดรีดกันชัดๆ แต่ตอนนี้เกมกลอรี่เพิ่งจะเปิดให้บริการ จะมีใครมาขายเหรียญทองกันล่ะ ได้แต่ยอมให้ระบบขูดรีดไป "5 เหรียญทองคงจะพอให้คนทั้งหมู่บ้านดื่มยาได้ ถ้ามียาพอ เราก็น่าจะต้านทานศึกประชิดเมืองครั้งนี้ได้" เมื่อพูดจบ ห้องไลฟ์สดก็ระเบิดขึ้นทันที

"อะไรนะ หลิงเยว่โหดขนาดนี้เลยเหรอ เติมเงินเจ็ดแสนซื้อยา"

"บ้าเอ๊ย เจ็ดแสนเต็มๆ แค่เพื่อศึกประชิดเมือง มันเกินไปแล้ว"

"พูดตามตรง หมู่บ้านเริ่มต้นที่ 616 มีกำลังหลักของกิลด์หิมะจันทราอยู่ ถ้าพวกเธอถูกหักเลเวล 3 เลเวล เกรงว่าจะตามกลุ่มใหญ่ไม่ทันอีกเลย เติมเงินเจ็ดแสนนี่ก็ไม่ขาดทุนหรอก"

"ถ้าป้องกันสำเร็จ พวกเธอก็ยังมีรางวัลอีก หลิงเยว่ใจป้ำจริงๆ"

"ได้ยินมานานแล้วว่าหลิงเยว่กับหลิงเสวี่ยเป็นเศรษฐีนี ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องจริง"

"เศรษฐีนีขอเกาะขาด้วย"

หมู่บ้านเริ่มต้นที่ 616 ที่กำลังอยู่ในภาวะวิกฤต ในสถานการณ์ที่หลิงเยว่ทุ่มเงินเจ็ดแสนเติมเงิน ดูเหมือนว่าจะมีโอกาสพลิกสถานการณ์ได้

หลิงเสวี่ยไม่กล้าชักช้า รีบถือเหรียญทองห้าเหรียญวิ่งเข้าไปในร้านขายยาทันที ทันทีที่เข้าไปเธอก็เห็นผู้เล่นที่ซ่อนชื่อคนหนึ่งกำลังใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยอยู่ในร้านขายยา...

(จบแล้ว)