บทที่ 11 - โลลิต้าผมขาว นักบวชไร้มนตร์

บทที่ 11 - โลลิต้าผมขาว นักบวชไร้มนตร์

"หลิงเสวี่ยกับหลิงเยว่พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง หรือว่าพวกเธอรู้จักท่านมหาโจรไข่มุกมรกต"

"อะไรนะ ท่านมหาโจรไข่มุกมรกตอยู่ที่หมู่บ้านเริ่มต้นที่ 616 เหรอ"

"จริงหรือเปล่า"

"ให้ตายสิ ผู้เล่นระดับสุดยอดคนนั้นอยู่ที่หมู่บ้านเริ่มต้นเดียวกับกิลด์หิมะจันทราเหรอ แบบนี้กิลด์หิมะจันทราก็ได้เปรียบสิ"

"บ้าเอ๊ย งั้นศึกประชิดเมืองครั้งนี้... ก็มีหวังรอดแล้วสิ"

ทุกคนต่างก็ถูกดึงดูดด้วยชื่อมหาโจรไข่มุกมรกต ตั้งแต่เกมกลอรี่เปิดให้บริการมา มีเพียงเขาคนเดียวที่ได้ขึ้นประกาศทั่วโลก คุณค่าของเขานั้นมหาศาล ไม่เพียงแต่ผู้ชมเท่านั้น สมาชิกกิลด์หิมะจันทราหลายคนก็มองไปยังหัวหน้าสาวสวยทั้งสองคนด้วยความตกใจในวินาทีนั้น

"หัวหน้าคะ ที่พูดมาเป็นเรื่องจริงเหรอคะ ท่านมหาโจรไข่มุกมรกตอยู่ที่หมู่บ้านเริ่มต้นที่ 616 ของเราเหรอคะ"

"บ้าจริง หัวหน้า พวกเธอรู้จักคนเก่งขนาดนั้นทำไมไม่บอกพวกเราเลย"

"ท่านมหาโจรไข่มุกมรกตอยู่ที่หมู่บ้านเริ่มต้นของเรา งั้นเราก็รอดแล้วสิ"

"เร็วเข้าหัวหน้า ไปเชิญท่านมหาโจรไข่มุกมรกตมาสิ"

ทุกคนต่างก็ตื่นเต้นสุดขีด ราวกับเจอทางรอดแล้ว แต่หลิงเยว่กลับยิ้มขื่น "ใครบอกพวกเธอว่าฉันรู้จักเขาล่ะ" หลิงเสวี่ยเสริม "แค่เคยเจอเขามาก่อนเท่านั้นเอง" สมาชิกกิลด์หิมะจันทราที่เพิ่งจะตื่นเต้นไปเมื่อครู่ก็ห่อเหี่ยวลงทันที

"บ้าเอ๊ย ดีใจเก้อ..."

"นึกว่าหมู่บ้านเริ่มต้นที่ 616 จะมีผู้เล่นระดับสุดยอดแบบนี้อยู่จริงๆ เสียอีก"

"ไม่มีท่านมหาโจรไข่มุกมรกต เราจะรับมือกับศึกประชิดเมืองครั้งนี้ได้ยังไง"

"ได้ยินว่าถ้าศึกประชิดเมืองล้มเหลว ทุกคนจะถูกหักเลเวล 3 เลเวล ถ้า 3 เลเวลนี้หายไป เราก็จะตามกลุ่มใหญ่ไม่ทันไปตลอดชีวิตเลยนะ"

"ใช่แล้ว กลับไปเลเวล 0 ทันที เสียเวลาไปทั้งบ่ายเลย พอคนอื่นเขาไปล่ามอนสเตอร์เลเวล 5 กันแล้ว เรายังต้องเริ่มจากศูนย์ใหม่"

"จบแล้ว จบแล้ว..."

ขวัญกำลังใจตกต่ำลงทันที หลิงเยว่กับหลิงเสวี่ยมองหน้ากันอย่างจนใจ พวกเธอก็ไม่คิดว่าแค่เอ่ยถึงคนคนนั้นขึ้นมาจะส่งผลกระทบต่อขวัญกำลังใจได้มากขนาดนี้ ดูเหมือนว่าความแข็งแกร่งของคนคนนั้นจะฝังลึกอยู่ในใจของผู้คนจริงๆ แต่... ตกลงเขาอยู่ที่หมู่บ้านเริ่มต้นที่ 616 หรือเปล่านะ ไม่รู้ตัวเลยว่าในใจของสองสาวกลับมีความคาดหวังเล็กๆ เกิดขึ้นมา คาดหวังว่าท่านมหาโจรไข่มุกมรกตลึกลับคนนั้นจะอยู่ที่หมู่บ้านเริ่มต้นที่ 616 ของพวกเธอ

ถ้าเขาอยู่ที่หมู่บ้านเริ่มต้นที่ 616 จริงๆ... คงจะไม่ปล่อยให้ศึกประชิดเมืองดำเนินไปโดยไม่ทำอะไรแน่ เพราะถ้าศึกประชิดเมืองล้มเหลว มหาโจรไข่มุกมรกตเองก็ต้องถูกหักเลเวล 3 เลเวลเหมือนกันไม่ใช่เหรอ

ไม่นานมอนสเตอร์ระลอกแรกก็บุกมาถึงนอกหมู่บ้านเริ่มต้น หลิงเยว่กลับสู่มาดของหัวหน้ากิลด์ในทันที "เร็วเข้า จัดแถวป้องกัน"

"อัศวินกับนักรบขึ้นไปรับดาเมจดึงความสนใจ"

"นักเวทกับนักธนูอยู่แนวหลังทำดาเมจ"

"นักบวชคอยดูเลือด มานาหมดก็ขึ้นไปตีมอนสเตอร์"

"สู้กับมันให้ตายไปข้างหนึ่ง"

หลิงเสวี่ยก็ไม่ได้อยู่เฉย เธอเปิดหน้าต่างแชท ติดต่อกับหัวหน้ากิลด์อื่นๆ ในหมู่บ้านเริ่มต้นที่ 616 และผู้เล่นทั่วไปจำนวนมาก

เตรียมรวมพลังทุกคนป้องกันร่วมกัน ผู้เล่นทั้งหมู่บ้านเริ่มต้นที่ 616 ต่างก็กำลังเตรียมพร้อมรบอย่างตึงเครียด และในขณะนั้นเอง ณ ส่วนลึกของหมู่บ้านเริ่มต้น วงเวทเทเลพอร์ตก็สว่างวาบขึ้นมา เฉินหมิงก้าวออกมาจากข้างใน

ถึงแม้หมู่บ้านเริ่มต้นอื่นจะไม่สามารถเทเลพอร์ตมาได้แล้ว แต่เฉินหมิงในฐานะผู้เล่นดั้งเดิมของหมู่บ้านเริ่มต้นที่ 616 การใช้ม้วนคัมภีร์กลับเมืองจึงไม่ได้รับผลกระทบ

เมื่อเขากลับมาถึงในหมู่บ้านเริ่มต้น มอนสเตอร์ระลอกแรกก็เริ่มโจมตีแล้ว เฉินหมิงไม่ได้รีบร้อนที่จะลงมือ "มอนสเตอร์ระลอกแรกเป็นแค่เลเวล 1 กับ 2 ฆ่าตัวหนึ่งก็ได้แค่ 1-2 แต้มป้องกันเมืองเท่านั้นเอง ไม่พอให้ดูเลย รอให้มอนสเตอร์เลเวลสูงขึ้นค่อยลงมือดีกว่า"

เฉินหมิงตั้งใจจะจัดการของจิปาถะในกระเป๋าให้หมดก่อน แล้วค่อยซื้อยาบางส่วน เตรียมพร้อมสำหรับการปรากฏตัวของเขาในอีกสักครู่

เมื่อมาถึงร้านขายของชำ เฉินหมิงกำลังจะทำการค้า ทันใดนั้นก็มีเสียงแผ่วเบาดังขึ้นข้างๆ "คุณคะ... ต้องการขายของเหรอคะ"

เฉินหมิงหันไปมอง เห็นโลลิต้าตัวเล็กๆ คนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้า ส่วนสูงประมาณหนึ่งร้อยห้าสิบเซนติเมตร ผมทรงน้องสาวดัดลอนเล็กน้อย ดูเหมือนจะเลือกเผ่าพันธุ์เอลฟ์ สีผมเป็นสีขาวอ่อนๆ หูก็มีปลายแหลมเล็กๆ หน้าตาน่ารักระดับเทพธิดาเลยทีเดียว ในตอนนี้เธอกำลังมองเขาอย่างขลาดกลัว

โลลิต้าผมขาวคนนี้น่ารักจัง... แถมยุคนี้ยังมีคนเรียกคนอื่นว่า "คุณ" ด้วยเหรอ ไม่ใช่เรียกว่า "พี่ชาย" กันหมดแล้วเหรอ เฉินหมิงละสายตา "เธอเป็นใคร" โลลิต้าผมขาวตอบอย่างขลาดกลัว "ฉัน ฉันชื่อซูซู"

"ฉันเห็นคุณยืนอยู่หน้าร้านขายของชำมาสักพักแล้ว เลยอยากจะถามว่าคุณต้องการขายของหรือเปล่า" เฉินหมิงพยักหน้า

ซูซูดีใจ "คุณคะ คุณเอาของมาให้ฉัน ฉันช่วยขายให้ได้ค่ะ ฉันปลุกพรสวรรค์ระดับ F [วาณิชเจรจา] ขึ้นมา เวลาขายของให้ NPC จะได้รับโบนัสเพิ่มเติมจากค่าชื่อเสียง ตอนนี้ฉันสามารถทำให้ราคาขายเพิ่มขึ้นได้ 10% ให้ฉันช่วยขายแทนนะคะ จะได้เงินทองแดงเพิ่มขึ้น"

เฉินหมิงเริ่มสนใจ ส่วนเกิน 10% ถึงแม้จะไม่มาก แต่ก็เป็นของที่ได้มาฟรีๆ ขายได้มากขึ้นไม่ดีกว่าเหรอ ของจิปาถะในกระเป๋าของเขา อย่างน้อยก็ขายได้ 2 เหรียญเงิน มีโบนัสเพิ่มก็จะได้รับเงินทองแดงเพิ่มมาอีก 200 เหรียญ ก็คือ 20 หยวนพอดี พอจะสั่งข้าวหน้าไก่ตุ๋นมากินได้มื้อหนึ่งเลย

"ฟังดูไม่เลวเลย แล้วเธอจะหักกี่ส่วน"

ซูซูเห็นเฉินหมิงตกลงก็ตื่นเต้นมาก "ไม่ค่ะคุณ ฉันไม่หักเลย 10% ให้คุณทั้งหมด แต่ฉันมีคำขอเล็กๆ น้อยๆ... หวังว่าคุณจะช่วยพาฉันไปเก็บเลเวลด้วย"

โลลิต้ามองเฉินหมิงอย่างน่าสงสาร ราวกับลูกแมวจรจัดที่หวังจะถูกรับไปเลี้ยง แต่เฉินหมิงกลับขมวดคิ้ว พาคนไปด้วยเหรอ ดูเหมือนว่าโลลิต้าคนนี้จะไม่มีใครต้องการ...

คิดดูก็ใช่ พรสวรรค์ของเธอไม่มีผลต่อการต่อสู้เลย ในช่วงนี้ก็ไม่มีคนขายไอเทมมากนัก แถมโบนัส 10% ก็ไม่ได้สูงอะไรเลย อาจจะบอกได้ว่าค่อนข้างไร้ประโยชน์ ไม่มีใครอยากจะพ่วงตัวถ่วงแบบนี้ไปด้วยหรอก เฉินหมิงก็เช่นกัน พาคนไปเพิ่มหนึ่งคน แบ่งค่าประสบการณ์ให้จะทำให้ความเร็วในการเก็บเลเวลของเขาช้าลงมาก

เขายังอยากจะพุ่งไปให้ถึงเลเวล 10 เพื่อคว้าอันดับหนึ่งของโลกในการเปิดหีบสมบัติเริ่มต้นอยู่เลยนะ เพื่อส่วนเกิน 10% จากการขายของต้องพาโลลิต้าตัวเล็กๆ ไปด้วยเหรอ การแลกเปลี่ยนนี้ไม่คุ้มค่าเลย

เฉินหมิงส่ายหน้าปฏิเสธ โลลิต้าดูเหมือนจะคาดเดาได้อยู่แล้ว สีหน้าของเธอก็หมองลงเล็กน้อย แต่ก็ยังฝืนอ้อนวอนต่อไป "คุณคะ จริงๆ แล้วฉันทำอะไรได้หลายอย่างเลยนะ คุณถือมีดสั้นสองเล่ม คงจะอยากเปลี่ยนอาชีพเป็นโจรใช่ไหมคะ โจรถึงแม้จะดาเมจสูง แต่การเก็บเลเวลกลับไม่มีประสิทธิภาพ เพราะโจรเปราะบางมาก

ฉันเป็นอาชีพนักบวช สามารถเป็นนักบวชส่วนตัวของคุณได้ ฮีลให้แค่คุณคนเดียว แบบนี้เวลาคุณเก็บเลเวลก็จะไม่ตายเสียค่าประสบการณ์เพราะความผิดพลาดแล้ว ขอร้องล่ะค่ะคุณ..."

เฉินหมิงยังคงส่ายหน้า เปราะบางเหรอ ขอโทษนะ ไม่มีมอนสเตอร์ตัวไหนแตะต้องฉันได้เลย แต่เขาก็สงสัยอยู่เหมือนกัน "เธอนักบวชคนหนึ่ง ทำไมถึงไม่มีทีมล่ะ นักบวชน่าจะเป็นที่ต้องการมากนะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอที่... ดุร้ายขนาดนี้" สายตาของเฉินหมิงหยุดอยู่ที่ตำแหน่งที่ไม่สมกับฐานะของโลลิต้าครู่หนึ่ง

โลลิต้าก้มหน้าลง เสียงสะอื้นเล็กน้อย "เพราะว่าเกมของฉันเหมือนจะมีบั๊กค่ะ ฉันเลือกอาชีพนักบวช แต่ฉันไม่ได้รับทักษะเริ่มต้นของนักบวช แสงศักดิ์สิทธิ์"

(จบแล้ว)